Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το ζήτημα της «ενδοσχολικής βίας» και των ολοένα και αυξανόμενων φαινομένων εκφοβισμού στα σχολεία, υπό τον αγγλικό όρο bullying.
Το θέμα της «ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού» έχει απασχολήσει ξανά την επικαιρότητα στο πρόσφατο παρελθόν. Η υπόθεση του σπουδαστή της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων, Βαγγέλη Γιακουμάκη, ο οποίος υπήρξε θύμα άγριας σωματικής και λεκτικής βίας από ομάδα «νταήδων» συμφοιτητών και συντοπιτών του και οδηγήθηκε σε αυτοκτονία τον Φεβρουάριο του 2015, απασχόλησε έντονα την κοινωνία και τα ΜΜΕ, τόσο λόγω του τραγικού του θανάτου του, όσο και γιατί έφερε στο φως ένα υπαρκτό πρόβλημα, αυτό της «ενδοσχολικής βίας και παραβατικότητας», το οποίο μέχρι τότε δεν είχε αναδειχθεί τόσο έντονα.
Οκτώ χρόνια μετά, και με τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες να έχουν κατά πολύ χειροτερέψει, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ κονταροχτυπιούνται και πλειοδοτούν σε δημαγωγικές φανφάρες για την «ευαισθητοποίηση» που έδειξαν και τα μέτρα που έλαβαν για την «καταπολέμηση» αυτών των φαινομένων στα σχολεία.
Ηδη από το 2013 το υπουργείο Παιδείας είχε θεσμοθετήσει Παρατηρητήριο για την «πρόληψη της σχολικής βίας», με στόχο, υποτίθεται, την αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού, ενώ οργανώθηκαν και συνεχίζουν να οργανώνονται διάφορες δράσεις, σεμινάρια κ.λπ., και καθιερώθηκε και η 6η Μάρτη ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και Εκφοβισμού, όπως είθισται, πάντα μετά από ένα τραγικό γεγονός, να κάνουν οι αστικές κυβερνήσεις για να καλύψουν την ανεπάρκειά τους.
Η κυβέρνηση της ΝΔ με απίστευτη υποκρισία δήλωνε από το 2019 ακόμη, ότι η «ασφάλεια των σχολείων» (υποσύνολο του «νόμος και τάξη») βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος του προγράμματός της για την Παιδεία.
Η Κεραμέως από τον Μάρτη του 2021, απ’ αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και Εκφοβισμού, στο μήνυμά της προς τους μαθητές και εκπαιδευτικούς επαίρονταν για το πλούσιο έργο που έχει κάνει για την καταπολέμηση αυτών των φαινομένων: Ενταξη στο υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα πιλοτικά (για ένα χρόνο και σχεδιασμός για εφαρμογή σε όλα τα σχολεία την επόμενη χρονιά) προγραμμάτων που αφορούν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την Συμπερίληψη, τον Αλληλοσεβασμό, το Σεβασμό στη Διαφορετικότητα, στο πλαίσιο των περίφημων πολυδιαφημισμένων από το υπουργείο Παιδείας Εργαστηρίων Δεξιοτήτων. Τη θέσπιση του Συμβούλου Σχολικής Ζωής που…συνέβαλε περαιτέρω στην καλλιέργεια σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας και έδινε…«διέξοδο» σε μαθητές και γονείς να μιλήσουν για τους φόβους και προβληματισμούς τους. Τις ενημερωτικές καμπάνιες για το cyberbullying όπωςλένε τον διαδικτυακό εκφοβισμό, και σεμινάρια από κοινού με άλλα… «ευαγή ιδρύματα», Οργανισμούς και ΜΚΟ ιδιωτικών συμφερόντων, στους οποίους άνοιξαν διάπλατα τις πύλες της δημόσιας εκπαίδευσης.
Παράλληλα ανέφερε την εξασφάλιση 2.000 ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, ενώ σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Κεραμέως, κομπορρημονούσε ότι το 2019, όταν η ΝΔ έγινε κυβέρνηση, υπήρχαν μόνο 1.600 τέτοιες ειδικότητες, τις οποίες και διπλασίασε σε 3.200 (που ως φαίνεται, όμως, είτε οι εκπαιδευτικοί δεν τις βλέπουν, καθώς είναι «στημένοι» απέναντί της, είτε δεν επαρκούν και γι’ αυτό συνεχείς είναι οι διαμαρτυρίες για τις τεράστιες ελλείψεις σε αυτές).
Και αφού, λοιπόν, είχε βάλει σε εφαρμογή όλα αυτά τα θαυμαστά (!!!) και πανηγύριζαν όλοι εκεί στην κυβέρνηση, κραυγάζοντας εν χορώ το μεγάλο «ΟΧΙ» στη «σχολική βία, τον εκφοβισμό και την παραβατικότητα», διαπίστωσαν (;!) λέει, λίγο πριν την λήξη της θητείας τους, ότι το bullying έχει αλλάξει κλίμακα και έχει αναγορευθεί σε «μάστιγα» που πλήττει όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς ποτέ βεβαίως να μπουν στον κόπο να εκθέσουν τα αποτελέσματα των περίφημων παρεμβάσεών τους, (εξάλλου τα γεγονότα ήταν αδιάψευστος μάρτυρας της αποτυχίας τους).
Ετσι με γρήγορες διαδικασίες στη βουλή, στις 8 Μάρτη 2023, εν μέσω παλλαϊκών αντιδράσεων και κινητοποιήσεων που πυροδότησε το έγκλημα των Τεμπών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε στην ψήφιση του τελευταίου αντιεκπαιδευτικού νόμου της θητείας της, του νέου εκτρώματος με τον πομπώδη τίτλο «Ζούμε Αρμονικά Μαζί- Σπάμε τη Σιωπή».
Με αυτόν το νόμο, οι μαθητικές καταλήψεις και η αποχή από τα μαθήματα βαφτίζονται «ενδοσχολική βία και εκφοβισμός» και καλούνται οι «υγιώς σκεπτόμενοι» να καταδίδουν ανώνυμα τους αγωνιζόμενους συμμαθητές τους στη νέα ψηφιακή πλατφόρμα που θα φτιάξει το υπουργείο. Νομιμοποιείται, δηλαδή, ο χαφιεδισμός της κουκούλας σε όλο του το μεγαλείο. Το ίδιο το υπουργείο, της υποτιθέμενης ανθρωπιστικής παιδείας (λέμε τώρα) διαπαιδαγωγεί μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς -και κατ’ επέκταση ολόκληρη την κοινωνία-, στην κουλτούρα της ρουφιανιάς και εισάγει ένα νέο μάθημα… ηθικής και ανθρωπιστικής συμπεριφοράς στα σχολεία…!!
Στον αντίποδα, οι Συριζαίοι, στην τοποθέτησή τους κατά τη διαδικασία της ψήφισης αυτού του εκτρώματος, υπεραμύνθηκαν των πολιτικών και δράσεων που ανέλαβαν στη διάρκεια της δικής τους θητείας, οι οποίες στην ουσία δεν διέφεραν και πολύ σε περιεχόμενο και στοχεύσεις από αυτές της ΝΔ.
Συμφωνούν, πάντως, απόλυτα στις γενεσιουργές αιτίες της εμφάνισης αυτών των φαινομένων, που τις εντοπίζουν στους ίδιους τους «παραβατικούς» μαθητές, στις οικογένειές τους και το περιβάλλον τους, στο περιβάλλον του σχολείου και τους εκπαιδευτικούς, ενώ κάτι ψελίζουν γενικά και αόριστα για τη βία που υπάρχει στην κοινωνία και επιτείνει το πρόβλημα στα σχολεία…
Μαζί τους υπερθεματίζουν και πάμπολλοι αστοί επιστήμονες, που ανάλογα με την ειδικότητά τους ψυχιατρικολογούν και ψυχιατρικοποιούν ή ψυχολογούν και ψυχικολογικοποιούν, προσπαθώντας να «εξηγήσουν» κοινωνικές συμπεριφορές και κοινωνικά φαινόμενα με ατομικούς όρους και να αποδώσουν τις αποκλίνουσες από την αστική ορθότητα συμπεριφορές σε ατομικές ιδιαιτερότητες, στο κακό DNA ή στην ίδια την οικογένεια, οσμιζόμενοι ότι ανοίγεται μπροστά τους πεδίον δόξης και χρήματος λαμπρόν.
Τρανό παράδειγμα το δημοσίευμα στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (11/4/23) με τίτλο «Η τρομοκρατία των ομηλίκων», το οποίο υπογράφει ο Α. Αλεξανδρίδης ως ψυχίατρος, παιδοψυχίατρος, ψυχαναλυτής και αναφέρει σε ένα σημείο τα εξής: «Δυστυχώς ακολουθούμε μια απενοχοποιητική τακτική, αναζητώντας αμέσως “λόγους’’ για τους οποίους “τα παιδιά” (α΄κόλπο απενοχοποίησης) φέρονται βίαια. Καιρός να καταρρίψουμε κάποιους από αυτούς: 1. Τα “παιδιά” δράστες, συνήθως έφηβοι ή προέφηβοι, δεν φέρονται βίαια. Είναι βίαια! Ελάχιστα από αυτά ασκούν τη βία λόγω ειδικών ευκαιριακών συνθηκών. Ο εκφοβισμός και η τρομοκρατία είναι προσχεδιασμένα, αποτελούν εθιστικές δραστηριότητες, με σαδιστική απόλαυση και ικανοποίηση ενός άρρωστου ναρκισσισμού. Οι δράστες είναι, αν δεν έχουν ακόμη διαμορφωθεί, εν δυνάμει ψυχοπαθητικές προσωπικότητες. Μόνο ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπισθούν και αυτό απαιτεί την τριπλή δράση: α) παραπομπή στη Δικαιοσύνη, καταδίκη, ποινή, αναστολή -αν ο νόμος το επιτρέπει-, υποχρεωτική κοινωνική εργασία σε υπηρεσία που τη θεωρούν ‘’υποτιμητική’’, β) επιπτώσεις στη σχολική τους πορεία, εφόσον η βία, όπως είναι το συνηθέστερο, ασκείται εντός του σχολικού περιβάλλοντος, γ) υποχρεωτική ψυχοθεραπεία». Τα σχόλια δικά σας.
Σε αντιδιαστολή με όλες αυτές τις θεωρίες, αυτό που πρέπει να υπογραμμίσουμε και να αναδείξουμε είναι ότι αποσιωπάται εντελώς σκόπιμα το γεγονός ότι ο μαθητής και η οικογένειά του είναι μέλη μιας ταξικής κοινωνίας. Ζουν και υπάρχουν μέσα σε αυτήν. Δέχονται επιδράσεις και αλληλεπιδρούν. Η κυρίαρχη ιδεολογία, η ηθική, οι στάσεις και οι συμπεριφορές των ατόμων που την απαρτίζουν, καθορίζονται από το υπάρχον καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα. Επομένως τις γενεσιουργές αιτίες αυτών των φαινομένων της βίας, του εκφοβισμού και της παραβατικότητας των νέων, πρέπει να τις αναζητήσουμε μέσα σε αυτό το ίδιο το βάρβαρο και σάπιο σύστημα. Αυτό «φτύνει» τη βία, καλλιεργεί τον άγριο ανταγωνισμό και τις αξίες της κυρίαρχης τάξης, που αντανακλώνται παντού και μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό εγκλωβίζει τη νεολαία σε αδιέξοδα, που γίνονται απροσπέλαστα σε περιόδους ισχυρής οικονομικής κρίσης που τσακίζουν τα φτωχολαϊκά στρώματα και τα όνειρα.
Η στοχοποίηση και δυσφήμιση του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών, ως κύριου χώρου εντοπισμού της βίας, αποσκοπεί στο να ρίξει όλα τα δεινά της εκπαίδευσης στις πλάτες των εκπαιδευτικών, να θεωρηθούν αυτοί ως μοναδικοί υπεύθυνοι όλων όσων συμβαίνουν μέσα σε αυτό. Αλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η γκεμπελική προπαγάνδα πάει παρέα με την «αξιολόγηση», που πασχίζει να επιβάλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Προσφέρει δε, τη δυνατότητα στους πραγματικούς υπεύθυνους και δυνάστες να εντείνουν τον έλεγχο, την καταστολή και τον αυταρχισμό στα δημόσια σχολεία και την εκπαιδευτική κοινότητα.
Ας μην μας κοροϊδεύουν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι στυλοβάτες και απολογητές του καπιταλισμού. Ενα τέτοιο αγριανθρωπικό και σάπιο σύστημα ούτε ΘΕΛΕΙ ούτε ΜΠΟΡΕΙ ποτέ να αντιμετωπίσει στη ρίζα του κανέναν «σχολικό εκφοβισμό ή βία ή παραβατικότητα ή bullying» ή όπως αλλιώς θέλουν να ονομάσουν τέτοια νοσηρά φαινόμενα, γιατί το ίδιο αποτελεί τη μήτρα τους.
Κ.Π.
