Μετά τον Παπασταύρου, για το υπερατλαντικό ταξίδι του οποίου έχει γράψει η εφημερίδα μας, επέδραμε στην Ουάσιγκτον ο γίγαντας Τάκης Θεοδωρικάκος που φαίνεται πως από τότε που ήταν κνίτης ονειρευόταν να… αλώσει την πρωτεύουσα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Ο Τάκαρος «είχε ξεχωριστές επαφές με τον Υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ και Επικεφαλής του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας κ. Νταγκ Μπέργκαμ, με τον Υφυπουργό Εξωτερικών αρμόδιο για την οικονομική ανάπτυξη, την ενέργεια και το περιβάλλον, κ. Τζέικομπ Χέλμπεργκ, με τον επικεφαλής του γραφείου διοίκησης και προϋπολογισμού της ναυπηγικής βιομηχανίας κ. Χένρι Χέντριγκς καθώς και τον κ. Ρόμπερτ Άντριους, διευθυντή ναυπηγικής στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας», όπως μας πληροφόρησε με Δελτίο Τύπου.
«Στην ατζέντα των συναντήσεων βρέθηκαν οι νέες αμερικανικές επενδύσεις στην Ελλάδα, η αναβάθμιση της χώρας μας ως διαμετακομιστικός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή, η ναυπηγική βιομηχανία, καθώς και θέματα έρευνας και καινοτομίας», καταλήγει το Δελτίο Τύπου. Καλά, αυτά δεν τα συζήτησε ο Παπασταύρου; Βαλτοί είστε; Τι να «κλάσει» ο Παπασταύρου μπροστά σε κοτζάμ Τάκαρο; Μας έστειλε και φωτογραφίες η υπουργάρα, για καθεμιά από τις συναντήσεις που είχε. Και με λεζάντα: «Με τον Υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ…» κτλ. Μη τυχόν και μπερδευτούμε και δε βάλουμε τα σωστά ονόματα κάτω από κάθε φωτογραφία.
Koιτάξτε τώρα τι προσέξαμε εμείς. Σε όλες τις φωτογραφίες που μας έστειλε ο υπουργός Τάκαρος δεν υπάρχει ελληνική σημαία. Μόνο η αμερικάνικη και κάτι σημαίες με βουβάλια και άλλα βοοειδή, μάλλον των Πολιτειών από τις οποίες προέρχονται οι εν λόγω αμερικανοί πολιτικοί. Το σημειώνουμε γιατί ο Χατζηδάκης (και όχι μόνο) έντυσε το γραφείο του με ελληνικές και αμερικάνικες σημαίες για να υποδεχτεί την Κίμπερλι, που το καταχάρηκε. Βάσει πρωτοκόλλου, η Κίμπερλι είναι μερικά καντάρια κάτω από τον Τάκαρο. Μια απλή «πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων» έναντι μιας υπουργάρας. Οι κακεντρεχείς θα πουν ότι οι συναντήσεις του Τάκαρου με τους Αμερικάνους αντιμετωπίστηκαν από τους τελευταίους σαν «ξεπέτα» («σιγά μην ψάξουμε ελληνική σημαία για να υποδεχτούμε έναν πρώην κνίτη»). Εμείς είμαστε σίγουροι ότι μέσα στην παραζάλη τους, καθώς προετοιμάζονταν εντατικά για ν’ αντιμετωπίσουν έναν ογκόλιθο της πολιτικής, ο Νταγκ Μπέργκαμ και οι άλλοι αμερικανοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες… ξέχασαν να βάλουν και μια ελληνική σημαία δίπλα στις αμερικάνικες.
O Κλινγκμπέιλ και το γιουσουφάκι του
Και να είχε κανένας αμφιβολίες για το πώς ο Πιερρακάκης εκλέχτηκε πρόεδρος του Eurogroup, φρόντισε να τις διαλύσει γερμανός υπουργός Οικονομικών και αναπληρωτής καγκελάριος Λαρς Κλινγκμπέιλ, που προτού αρχίσει η συνεδρίαση του Eurogroup έσπασε κάθε πρωτόκολλο και με τευτονική… αβρότητα τάχτηκε δημόσια υπέρ της εκλογής Πιερρακάκη. Εμείς το είχαμε προβλέψει ότι έτσι θα εξελιχτούν τα πράγματα. Αν αντίπαλος του Πιερρακάκη ήταν κάποιος από δευτεροκλασάτη ευρωενωσίτικη χώρα, θα το συζητούσαμε. Οταν όμως αντίπαλός του ήταν ο Βέλγος Βίνσεντ φαν Πετέγκεμ, η πρόβλψη ήταν ευκολάκι. Ο γερμανογαλλικός άξονας δεν ήθελε με τίποτα να βάλει πρόεδρο του Eurogroup από μια κεντροευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική χώρα, που πάντα ακολουθεί δική της πολιτική και συχνά συγκρούεται με τον άξονα. Φέτος είχε και έναν επιπλέον λόγο, καθώς η βελγική κυβέρνηση, με πρωτομάχο τον Φαν Πετέγκεμ, βρίσκεται σε σκληρή κόντρα με τον άξονα, εξαιτίας της άρνησής της να δεχτεί να χρησιμοποιηθούν για τον πόλεμο στην Ουκρανία τα ρωσικά κεφάλαια που είναι «παρκαρισμένα» σε ένα μεγαλοαποθετήριο των Βρυξελλών.
Ο Βέλγος, που θα μπορούσε να κάνει τη ζωή του γάλλου και του γερμανού υπουργού Οικονομικών δύσκολη, ήταν από χέρι χαμένος. Μόνο για να υποδηλώσει τη βελγική παρουσία έθεσε υποψηφιότητα απέναντι σ’ ένα γιουσουφάκι του άξονα. Αλήθεια, φαντάζεστε τον Κλινγκμπέιλ να τηλεφωνεί στον Πιερρακάκη κι αυτός να του λέει όχι; Ούτε σε b movie πολιτικό θρίλερ δεν χρησιμοποιούν τέτοιες απιθανότητες.
Δεν έχει βαρεθεί να μοιράζει λεφτά από τηλεοράσεως ο Τσιάρας. Τόσες δεκάδες εκατομμύρια τη μια μέρα, τόσες την επόμενη και πάει λέγοντας. Αλλά οι αχόρταγοι αγρότες δε λένε να ικανοποιηθούν με τίποτα και επιμένουν στις ακραίες μορφές κινητοποιήσεων, απειλώντας ότι δε επιτρέψουν στην ελίτ της πρωτεύουσας να πάει για τις γιορτές στην Αράχωβα. Eπειδή ο Τσιάρας μοιράζει λεφτά από τηλεοράσεως εδώ και μερικούς μήνες (από το κατακαλόκαιρο), δικαιούμαστε να πούμε πως θυμίζει τα… σπίτια του Παττακού. Το ανέκδοτο είναι λίγο σόκιν και δεν το γράφουμε. Ρωτήστε κάναν παλιό να σας το πει.
Τα καρφιά του Πάκη
Από τη Βουλή πέρασε ο πρώην ΠτΔ, πρώην υπουργός και νυν ακαδημαϊκός Προκόπης -για τους φίλους Πάκης- Παυλόπουλος και δεν μπορούσε να κάνει κι ένα πηγαδάκι με τους δημοσιογράφους, τις «αγάπες του» όπως τους έλεγε. Πάνω στην κουβέντα, τον ρώτησαν για την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση. Ετοιμόλογος, όπως πάντα (εκτός από τότε που ο Κασιδιάρης πλάκωνε στις μπουνιές τη Λιάνα Κανέλλη, αφού προηγουμένως είχε χύσει ένα ποτήρι νερό στο πρόσωπο της Ρένας Δούρου, και ο Πάκης είχε πάθει… κλακάζ και απλώς παρακολουθούσε άφωνος και απαθής τους on camera τραμπουκισμούς του νεοναζιστή), απασφάλισε το καρφωτικό και στόχευσε τον Μητσοτάκη, αναφερόμενος στην επιλογή της ηγεσίας της αστικής Δικαιοσύνης. «Το γεγονός ότι οι επιλογές που έγιναν ήταν από εσφαλμένες έως εντελώς κομματικές, οδηγούν στη λογική να πάμε να αναθεωρήσουμε τη διάταξη, χωρίς όμως να ξέρουμε πώς» ήταν το καρφί του Πάκη που συνέχισε λέγοντας ότι κάποιες αρρυθμίες «δεν είναι πρόβλημα του Συντάγματος, αλλά αυτού που το εφαρμόζει».
Το δις εξαμαρτείν
Σπρωξίματα στο μηχανισμό της ΝΔ για το ποιος θα είναι υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας στις επόμενες εκλογές. Μα δε θα είναι ο Μπακογιάννης; Οι δεξιοί το ‘χουν σίγουρο πως όχι. Μα δε θέλει να πάρει ρεβάνς από τον Δούκα; Αλλο τι θέλω, άλλο τι μπορώ. Αν ο Μπακογιάννης κατέβει υποψήφιος και χάσει για δεύτερη φορά από τον Δούκα, η πολιτική του καριέρα θα τερματιστεί. Και τι θα κάνει στην υπόλοιπη ζωή του; Ενώ άμα κατέβει υποψήφιος βουλευτής στην Α’ Αθήνας και τον βγάλει η μάνα του με το μηχανισμό που διαθέτει, θ’ αλλάξει πίστα και θα κάνει νέο ξεκίνημα. Το θέμα είναι αν θα τον βάλει υποψήφιο ο θείος Κούλης. Και πάλι έχουν λύση: περνάει στη σύνταξη η μάνα του και αρχηγός της φαμίλιας και κατεβαίνει ο γιόκας στα Χανιά. Δε θα είναι και οι δύο στη Βουλή, αλλά οι μανάδες πάντα… θυσιάζονται για τα καμάρια τους.
Επίδειξη κοινωνικής αναλγησίας και πολιτικής αλητείας
Ο Μητσοτάκης πήρε μαζί του τη Δόμνα, τον Κυρανάκη και τον Παπαστεργίου για να διαφημίσει τη νέα πλαστική κάρτα αναπηρίας. Ως εδώ καλά, με την έννοια ότι έτσι κάνουν οι κυβερνήσεις όταν πετούν τίποτα ψίχουλα σε κάποια κοινωνική ομάδα. Eδώ δεν πρόκειται καν για ψίχουλα. Για μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία πρόκειται. Ο Μητσοτάκης, όμως, το πήγε και παραπέρα. Σε μια επίδειξη κοινωνικής αναλγησίας και πολιτικής αλητείας, χρησιμοποίησε σαν ντεκόρ δυο ανάπηρους. Μπήκε και μαζί τους στο μετρό (ο πορφυρογέννητος στο μετρό!), για να ολοκληρώσει την αλήτικη κυβερνητική προπαγάνδα.
Ξανά: όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρών’ οι κότες
Ανανεωμένος επέστρεψε από το Ντουμπάι ο Καραχάλιος κι έπιασε αμέσως δουλειά. Βγήκε στα ερτζιανά και ισχυρίστηκε ότι η Μαρία Καρυστιανού είχε δίπλα της «μια γερόντισσα από τη Συρία που μιλούσε αραμαϊκά», που είχε λόγο ακόμα και για το πότε και πού θα γίνει μια συγκέντρωση και για το αν ο Καραχάλιος θα παραμείνει σύμβουλος. Αναφέρθηκε σε συναντήσεις στο Κολωνάκι σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης που θύμιζε «κρύπτη μοναστηριού». Ρόλο είχε και μια «αστρολόγος» που βγαίνει σε πρωινάδικα, που -σύμφωνα με τον Καραχάλιο- είχε λόγο σε ζητήματα στρατηγικής! Πότε ακούσαμε τελευταία φορά για καλόγερους, καφετζούδες και ωροσκόπους; Οταν η Δήμητρα Λιάνη ήταν διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου, την περίοδο της προσωπικής και πολιτικής παρακμής του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.
Δεξιός και αντάρτης; Μας προσβάλλετε…
Εξανέστη ο Μαγειρίας με τη Φεράρι και την Πόρσε. Ακούς εκεί, να τον ρωτήσει η Κωνσταντοπούλου αν ο πατέρας του ήταν αντάρτης. Στο μυαλό του Μαγειρίου και του κάθε γνήσιου ακρο-δεξιού, δεξιός και αντάρτης είναι έννοιες ασύμβατες. Τους ναζιφασίστες κατακτητές τους πολεμούσαν οι… «άθεοι και απάτριδες κομμουνισταί». Ο πραγματικός δεξιός ήταν στην καλύτερη περίπτωση αμέτοχος (κοίταζε τη δουλειά του και προσπαθούσε να κονομήσει σε συνθήκες κατοχής και δυστυχίας του λαού) και στη χειρότερη δωσίλογος. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να περνάει από τον ένα ρόλο στον άλλο, αν ήταν να κονομήσει απ’ αυτό. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι στην οροσειρά της Πίνδου, εκεί που έβοσκαν τα ζώα τους και οι Μαγειρίες, οι ιταλοί φασίστες έστησαν τη «Ρωμαϊκή Λεγεώνα» των δωσίλογων Βλάχων, που την τσάκισε ο ΕΛΑΣ, στις γραμμές του οποίου πολεμούσαν οι αντιφασίστες και πατριώτες Βλάχοι.
Δείτε το πάθος του Μαγειρία, όταν ρωτήθηκε αν ο πατέρας του ήταν αντάρτης:
