Σχεδιάσαμε ένα αφιέρωμα στη στάση του παλαιστινιακού λαού, 100 μέρες μετά την έναρξη του πολέμου «Καταιγίδα του Αλ-Ακσα», και με θλίψη μας διαπιστώσαμε ότι έπρεπε ν’ αφήσουμε το μισό από το υλικό που είχαμε συγκεντρώσει. Οσο κι αν εξοικονομήσαμε το χώρο, αφήνοντας εκτός το μισό υλικό, και πάλι το δημοσίευμα βγαίνει μεγάλο. Αξίζει τον κόπο, όμως, γιατί η μήτρα της αντίστασης και της Αντίστασης είναι ο ίδιος ο παλαιστινιακός λαός.
Αυτός προσφέρει τα παιδιά του στα ένοπλα σκέλη των αντιστασιακών οργανώσεων. Αυτός υπομένει τα βάσανα, χωρίς να σκύβει το κεφάλι, χωρίς ν’ αφήνει το παραμικρό περιθώριο υποχώρησης. Αυτή η ακλόνητη στάση του γεμίζει με θάρρος τους μαχητές της Αντίστασης και τους οδηγεί να πέφτουν πάνω στον εχθρό αδιαφορώντας για τη ζωή τους.
Η Γάζα θυμίζει σκαμμένο χωράφι. Ο απολογισμός των θυμάτων μέχρι χτές, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας ήταν: 25.105 νεκροί και 62.681 τραυματίες. Το μεγαλύτερο ποσοστό είναι, ως γνωστόν, παιδιά και γυναίκες (το 70% περίπου). Χώρια οι χιλιάδες που είναι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια, τους οποίους δεν μετρά το υπουργείο Υγείας (καταγράφει μόνο διαπιστωμένους θανάτους).
Σ’ αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, το μήνυμα που βγαίνει από τον παλαιστινιακό λαό είναι πείσμα, αισιοδοξία, πίστη στη νίκη. Από μικρούς και μεγάλους.
Απ’ αυτό το κοριτσάκι που απαγγέλλει Μαχμούντα Νταρουίς: Τη λέγαν Παλαιστίνη. Παλαιστίνη τη λένε ακόμα. Το ποίημα του σπουδαίου παλαιστίνιου ποιητή (1941-2008) έχει έναν τίτλο που ταιριάζει γάντι στους αγωνιζόμενους Παλαιστίνιους: Ο,τι δίνει αξία στη ζωή μας βρίσκεται σ’ αυτή τη γη.
Απ’ αυτή τη γιαγιά που πλέκει σκουφάκια για τα εκτοπισμένα παιδιά σ’ έναν καταυλισμό στη Ράφα. Για να μην κρυώνουν.
Απ’ αυτά τα παιδιά που διαδηλώνουν σ’ έναν προσφυγικό καταυλισμό στην Ιορδανία, φωνάζοντας το σύνθημα: «Η μία γενιά μετά την άλλη έρχεται… Θα σε εξοντώσουμε, Ισραήλ».
Απ’ αυτό το ζευγάρι από το βορρά που αποφάσισε να μην αναβάλει το γάμο του. Και τον πραγματοποίησε στον καταυλισμό των εκτοπισμένων στη Ράφα. Είκοσι δύο μέλη της οικογένειας του Μοχάμεντ Αλ-Γαντούρ (του γαμπρού) σκοτώθηκαν και ο ίδιος τραυματίστηκε από τους βομβαρδισμούς. Η ζωή συνεχίζεται. Η Παλαιστίνη είναι και θα παραμείνει ζωντανή.
Από τον «πατέρα της ενημέρωσης» Ουαέλ Αλ-Νταχντούχ, που έχασε σύζυγο και παιδιά, έχασε συντρόφους στο πεδίο της ενημέρωσης, τραυματίστηκε ο ίδιος, αλλά παραμένει πάντα όρθιος. Και δεν αρνείται να παίξει πασίτσες με τα παιδιά, ανάμεσα στα οποία το ένα έχασε το πόδι του!
Από τους «τρελούς» της Τζαμπάλια που δεν το κουνάνε ρούπι από το βορρά και παρά τους συνεχείς βομβαρδισμούς γεμίζουν καθημερινά την αγορά, σαν να μην τρέχει τίποτα, κάνοντας τους σιωναζιστές να αφρίζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα. Δείτε πόσο γρήγορα φτιάχνει ο μάστορας τα… αντιστασιακά φαλάφελ.
Απ’ αυτόν τον γιατρό που αστειεύεται με το τραυματισμένο μωρό, προσπαθώντας να του απαλύνει τον πόνο.
Από το χαμόγελο αυτού του πιτσιρικά που πήγε να πάρει φαγητό από το συσσίτιο, αλλά το φαγητό είχε τελειώσει. Παρά την ταλαιπωρία, χαμογελά: «Δύσκολη ατμόσφαιρα» λέει στην κάμερα, με ωριμότητα ενήλικα.
Από ένα άλλο παιδί που μετά από 100 μέρες γενοκτονίας εκφράζει τη βεβαιότητά του: Είμαστε σίγουροι ότι θα βγούμε νικητές, γιατί έχουμε τη βοήθεια του θεού.
Απ’ αυτές τις οικογένειες που μαζεύουν αλεύρι κάτω από τα ερείπια των σπιτιών τους στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας. Η πείνα δεν τους καταβάλλει, μένουν εκεί ακλόνητοι, αρνούμενοι να γίνουν για δεύτερη φορά πρόσφυγες.
Από τους ανθρώπους της Πολιτικής Προστασίας που σ’ ένα διάλειμμα της σκληρής δουλειάς τους τραγουδούν για τους συναδέλφους και τους συγγενείς που έχασαν.
Από τα παιδιά που τραγουδούν μέσα σ’ έναν καταυλισμό εκτοπισμένων στην πλατεία του Τζαμιού Μπιλάλ, στο Ταλ Αλ Σουλτάν, δυτικά της Ράφα.
Απ’ αυτό το κοριτσάκι που με τα μάτια να πετάνε φωτιές στέλνει μήνυμα στον Νετανιάχου: Μας άφησες να παγώνουμε και κατέστρεψες τα σπίτια μας, αλλά θα σου δείξουμε εμείς. Δε θα λυγίσουμε, δε θα παραδοθούμε, θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε. Μη νομίζεις ότι είναι το τέλος, θα αντιμετωπίσεις την επόμενη γενιά. Θα γυρίσω και θα φτιάξω μια σκηνή πάνω από την καταστροφή, τις πέτρες και την άμμο. Θα φτιάξω μια μεγαλύτερη σκηνή και θα σηκωθώ να αντιμετωπίσω τους εβραίους (σ.σ. τους σιωνιστές) και θα υψώσω τη σημαία της Παλαιστίνης.
