«Η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, πράγματι, βιγκανισμός και τραμπισμός δεν πάνε μαζί. Όσο ενισχύεται ο δεύτερος, θα μειώνεται η επιρροή του πρώτου».
Εφη Αχτσιόγλου
(Maς έκαναν εντύπωση τα εισαγωγικά στην ανάρτηση της κυρίας Αχτσιόγλου στο facebook. Επειδή στην ίδια ανάρτηση προμοτάριζε άρθρο του «Εθνους» με τίτλο «Vegans μετά το hype – Τραμπ και υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα φρενάρουν τον βιγκανισμό;», ανατρέξαμε σ’ αυτό και διαπιστώσαμε ότι είναι δικά της λόγια, από συνέντευξη που έδωσε στο πλαίσιο αυτού του άρθρου. Είναι να σαλτάρεις διαβάζοντας αυτή τη μπούρδα. Αμα γίνουμε όλες και όλοι βίγκαν, καθαρίσαμε με τον Τραμπ και τον τραμπισμό! Είναι τόσο απλό και δεν το σκέφτηκε κανείς πέρα από τη μαθήτρια του Κατρούγκαλου, υπουργό των Τσιπροκαμμένων, αποτυχούσα υποψήφια διάδοχο του Τσίπρα -ηττήθηκε κατά κράτος από τον Κασσελάκη- και σήμερα αγωνιούσα αν θα βρεθεί γι’ αυτήν μια καλή θέση στο νέο τσιπρικό αστερισμό. Λέει κι άλλα η κα Αχτσιόγλου στη συνέντευξή της στο πλαίσιο του παραπάνω άρθρου. Για να μην μας αφήσει καμιά αμφιβολία πως όταν λέει ότι «η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο», αναφέρεται στα ζώα που χρησιμοποιούνται ως τροφή. Στο ethnos.gr το λέει και πιο ωμά: «Για μένα είναι απόκριση σε μια ηθική επιταγή αποδοχής του άλλου ως ακριβώς αυτό που είναι: άλλο. Άλλο με συνείδηση εαυτού. Προφανώς μη ανθρώπινη συνείδηση, σύμφωνοι, αλλά πάντως με μια κάποια συνείδηση εαυτού»! Βουτιά στη μεταφυσική και τον αντιεπιστημονισμό, ένα βήμα πριν από το Βουδισμό. Μια διατροφική επιλογή μετατρέπεται σε ηθικό κατηγόρημα και παίρνει τη μορφή ιδεολογίας, ψευδούς συνείδησης. Στη συνέχεια, η ιδεολογία μετατρέπεται σε πολιτικό πρόταγμα. Ο αντιιμπεριαλισμός-αντικαπιταλισμός μετατρέπεται σε αντιτραμπισμό κι αυτός με τη σειρά του σε βιγκανισμό! Ράβδος εν γωνία, βρέχει. Κι ύστερα, η κα Αχτσιόγλου διαμαρτύρεται ότι την αποκαλούν «φασαία». Μακάρι να ήταν μόνον αυτό. Οι περισσότεροι/ες «φασαίοι-ες» κοιτάζουν τον εαυτούλη τους και δεν πειράζουν κανένα – εκτός από τους υφιστάμενους και τους εργάτες στη δουλειά, αν τύχει και είναι στελέχη καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Η κα Αχτσιόγλου ανήκει σ’ εκείνο το είδος των «φασαίων» πολυτελείας, που έχουν εξουσιαστικές φιλοδοξίες και είναι διατεθειμένοι να στραγγαλίσουν έναν ολόκληρο λαό, να «πατήσουν επί πτωμάτων», προκειμένου να ικανοποιήσουν αυτές τις εξουσιαστικές φιλοδοξίες. Η ίδια το επιβεβαίωσε αυτό, ως στέλεχος και υπουργός της λυσσασμένης μνημονιακής κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ)
