♦ Στο φύλλο της 15 Φλεβάρη του 2020, η στήλη δημοσίευσε τη διπλανή φωτογραφία με το εξής σχόλιο:
♦ Η πλατεία ονομάζεται Πλατεία Γληνού και βρίσκεται απέναντι από το Λύκειο του Ταύρου. Το βάθρο έφερε κάποτε την προτομή του Δημήτρη Γληνού. Κάποια στιγμή η προτομή εξαφανίστηκε. Εκλάπη είπαν. Από ποιους; Για να την κάνουν τι; Ο,τι κι αν συνέβη, σημασία έχει ότι η προτομή δεν αντικαταστάθηκε. Για τον Δημήτρη Γληνό πρόκειται, όχι για τον Τρούμαν. Αλλο δάσκαλος (με όλη τη σημασία της λέξης), αγωνιστής, κομμουνιστής, θεωρητικός της Αντίστασης, συγγραφέας με τεράστιο έργο και άλλο άξεστος μακελάρης των λαών. Η αφίσα με το πορτρέτο του Δημήτρη Γληνού και το ερώτημα «πού πήγε ο δάσκαλος;», που κοσμεί το άδειο βάθρο, είναι μια από τις πιο εύστοχες εικαστικές-πολιτικές παρεμβάσεις που έχουμε δει.
αποκατάσταση ενός έργου εικαστικά και αρχιτεκτονικά αντάξιο του μεγάλου στοχαστή στον Ταύρο».
♦ Σε λίγες μέρες, νέο e-mail από τον Τάσο Μανωλίτση με νέα φωτογραφία. Το κάδρο παρέμενε πάνω στο άδειο βάθρο, όμως είχαν φροντίσει να σβήσουν τη διαμαρτυρία του δημότη.
♦ Κι ύστερα, η ολοκλήρωση του ανοσιουργήματος. Μετά το σβήσιμο της διαμαρτυρίας του δημότη, πήραν και το κάδρο με τον Γληνό, που αυτός είχε τοποθετήσει. «Και επειδή εδώ δεν έχουμε το ορειχάλκινο άγαλμα, που προσέλκυσε τους πλανόδιους παλιατζήδες να το πουλήσουν στα χυτήρια, λόγω έλλειψης μεταλλεύματος, το μυαλό μας πάει σίγουρα στους “παλιατζήδες“ της εξουσίας (στα Υπουργεία και τους Δήμους…)», μας έγραψε ο Τ. Μανωλίτσης στο τρίτο e-mail του. «Αυτοί είναι οι κλέφτες του Κάδρου… Οι κλέφτες του Γληνού, που δεν του συγχωρούν, αυτά που έλεγε: Την ιστορία τη δημιουργούν οι μάζες όταν οργανωθούν σε πρωτοποριακά κόμματα!! (και γράφτηκε κι ο ίδιος στο ΚΚΕ). Κάθε σημαντική κοινωνική μεταρρύθμιση, άρα και εκπαιδευτική, γίνεται με μέσο την ταξική πάλη!! Η παιδεία είναι όργανο στα χέρια της άρχουσας τάξης!! Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που ζει και πεθαίνει για ένα μεγάλο ιδανικό!!».
