♦ Οχι, δεν είναι αβλεψία κάποιων υπαλλήλων. Δεν είναι μαύρο χιούμορ. Είναι… πασοκάρα και τα μυαλά στα κάγκελα. Εβαλαν στην πρώτη σειρά των καθισμάτων της ΚΕ του ΚΙΝΑΛ καρέκλα ντεμέκ για τον Βενιζέλο, εν γνώσει τους ότι θα μείνει άδεια. Εμείς δεν τον διώξαμε, αυτός έφυγε, ήταν το μήνυμα. Είναι να μην πάθει μετά ο άλλος ρήξη αμφιβληστροειδούς; Είδε τη φωτογραφία να δημοσιεύεται παντού, είδε και τα σχόλια στα αδηφάγα social media, του πετάχτηκαν τα μάτια έξω, όπως λέμε. Κακά σκυλιά οι σύντροφοι…
♦ Η ιστορία με το λογαριασμό στη Μύκονο είναι παλιά. Εκατό ευρώ η μερίδα τα καλαμαράκια, είκοσι πέντε ευρώ η μπίρα, δεκάρικο το νερό κτλ. Την έβγαλαν στο Ιντερνετ οι αμερικανοί πελάτες (οι οποίοι μάλλον ήξεραν πού πήγαιναν, αλλά είπαν να κάνουν και το κομμάτι τους μετά), απάντησε ο επιχειρηματίας με τον καθιερωμένο κυνισμό: «στο μαγαζί μας δεν έρχεσαι για να χορτάσεις, αλλά έρχεσαι για την εμπειρία»! Εκανε κι ένας υποψήφιος δήμαρχος δήλωση («Η Μύκονος είναι το καλύτερο νησί στον κόσμο. Δεν επιτρέπεται επαγγελματίες να κάνουν τέτοια πράγματα, εφόσον αυτά είναι ακριβή όπως ακούστηκαν»). Εμείς επανερχόμαστε για ένα μόνο λόγο. Από τότε πέρασε ένας μήνας και από μεριάς επίσημου κράτους ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Αφού έκοψε απόδειξη, δεν τρέχει τίποτα με τον επιχειρηματία. Οσο για τους έλληνες πολίτες που ενδεχομένως σκέπτονται να πάνε μια βόλτα από το πολυθρύλητο νησί, ας συνειδητοποιήσουν ότι το μέρος δεν προσφέρεται για… φτωχομπινέδες. Είναι… άλλο κράτος εκεί.
♦ Εφριξαν κάτι φασισταριά, σε Ελλάδα και Αλβανία. Ακούς εκεί, ο νομάρχης Αργυροκάστρου, ο τοπικός βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος και άλλοι κρατικοί αξιωματούχοι να συμμετέχουν σε εκδήλωση στην επέτειο του Συνεδρίου της Πρεμετής, μιλώντας σε μια αίθουσα την οποία κοσμούσε ένα πορτρέτο του… «δικτάτορα» Ενβέρ Χότζια. Αυτά τα «βούρλα» ξέρουν, βέβαια, τι έγινε τότε. Το Αντιφασιστικό Εθνικοαπελευθερωτικό Συνέδριο, γνωστό και ως Συνέδριο της Πρεμετής, ήταν η ιδρυτική πράξη της νέας Αλβανίας. Και ο Ενβέρ Χότζια, είτε σας αρέσει είτε όχι, ήταν ο ηγέτης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του αλβανικού λαού. Μπορεί στη συνέχεια να έκανε τραγικά λάθη, όμως η Ιστορία δε σβήνεται. Τιμώντας την απελευθέρωση από το ναζιφασιστικό ζυγό, οι Αλβανοί δεν μπορεί να μην τιμήσουν τον Χότζια. Ποιος θα τολμήσει ν' αφαιρέσει το πορτρέτο του από την αίθουσα που έγινε το συνέδριο, όταν κάθε χρόνο μαζεύονται εκεί βετεράνοι, συμπολεμιστές του Ενβέρ Χότζια;
