♦ Οταν οι στόχοι είναι εφοπλιστές και βιομήχανοι η λίστα είναι τρομοκρατική, όταν είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι είναι προαπαιτούμενα! – Α (σύνθημα με μαύρο σπρέι στη λεωφόρο Παπάγου)
Ταμάμ που λέμε. Εξαιρετική συμπύκνωση νοήματος.
♦ Αντιρωσικό μέτωπο τώρα – ΟΑΚΚΕ (σύνθημα γραμμένο με χρυσαφί σπρέι στη Βασ. Ολγας στη Θεσσαλονίκη)
Είδηση δεν είναι η εμμονή του «προέδρου» (αυτή είναι από την εποχή που ανακαλύφτηκαν οι λάσπες), αλλά το γεγονός ότι γράφτηκε σύνθημα και στη Θεσσαλονίκη. Το χρυσαφί χρώμα μας μπέρδεψε λίγο, αλλά σύντροφος από την ΠΑΟΚούπολη μας έλυσε την απορία: παραπέμπει στους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας, οι οποίοι επιβεβαιώνουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας! Πάντα συνεπής ο πρόεδρος…
♦ Φεστιβάλ Αλληλέγγυας & Συνεργατικής Οικονομίας – 10-12 Οκτωβρίου 2014 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού – Ενας Αλλος Κόσμος Είναι Υπαρκτός (αφίσα)
Μπήκαμε στο σοσιαλισμό και δεν το καταλάβαμε! Βέβαια, φταίνε και οι αλληλεγγυοσυνεργατικοί που δεν μας το είπαν με σαφήνεια. Μιλούν για «άλλο κόσμο» και λίγο έλειψε να νομίσουμε πως πρόκειται για διαφήμιση γραφείου κηδειών. Η ανακοίνωση, πάντως, που ψάξαμε και βρήκαμε, αρχίζει ποιητικά: «Ενώ γύρω μας γκρεμίζονται τα θεμέλια του παρελθόντος, εμείς ποτίζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν στα συντρίμμια». Ούτε ο λογογράφος του Τσίπρα να το είχε γράψει. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, δεν παραλείπει να αγκαλιάζει αυτά τα εγχειρήματα και να τα εντάσσει στην εκλογική του στρατηγική. Γιατί να μην το κάνει; Ψηφαλάκια μπορεί να φέρουν και μετεκλογικές απαιτήσεις δεν υπάρχει περίπτωση να έχουν. Το νομικό πλαίσιο που θέλουν σε σημαντικό βαθμό υπάρχει και μπορεί να βελτιωθεί. Το συστήνει θερμά και η ΕΕ. Ναι, ναι, ο «παλιός κόσμος» συστήνει ανεπιφύλακτα τη στήριξη του «νέου κόσμου». Διότι είναι άλλο πράγμα να έχεις τους άνεργους εργάτες οργανωμένους, απαιτητικούς, μαχητι-κούς, να απειλούν πως θα τα κάνουν όλα «γης Μαδιάμ», και άλλο να τους πετάς το «τυράκι» της Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας και να τους λες να το τσιμπήσουν. Οι «αγρίως» νεοφιλελεύθεροι το έλεγαν διαφορετικά: «εγώ δε θα σου χαρίσω ψάρια για να φας, αλλά θα σου δώσω το καλάμι και θα σε μάθω να ψαρεύεις». Ο Γιωργάκης, με την αμερικάνικη κουλτούρα, εισήγαγε τον όρο «start ups», που σημαίνει «νέοι με πρωτοπόρες ιδέες, που στήνουν τις δικές τους επιχειρήσεις». Ε, να μην έχει και η πάλαι ποτέ «ανανεωτική αριστερά», που μεταβαφτίστηκε σε «ριζοσπαστική αριστερά», το δικό της ιδεολόγημα, μέσω του οποίου σπρώχνει μια μερίδα νέων ανέργων στην αναζήτηση κάποιων ουτοπικών μη-καπιταλιστικών νησίδων, οι οποίες θ’ αλλάξουν τάχα τον κόσμο; «Εχουμε το βλέμμα στραμμένο στην ενίσχυση της αυτοοργάνωσης, της αυτάρκειας και της πραγματικής ευημερίας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των οικονομικών δεικτών» γράφουν οι αλληλεγγυοσυνεργατικοί. Το πιθανότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουν πως λειτουργούν ως μια βαλβίδα ασφάλειας του καπιταλισμού, ως ένα είδος κοινωνικού αναισθητικού. Σημασία, όμως, δεν έχει τι καταλαβαίνουν αυτοί. Ο δρόμος για την κόλαση εξακολουθεί να είναι στρω μένος με τις καλύτερες προθέσεις.
