♦ Aν θέλετε χρυσό, ανοίξτε τις θυρίδες… – Αλ. Τσίπρας πρ. ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ – Ιερισσός, 5/4, 6.30μμ – Συνασπισμός ΝΕ Χαλκιδικής / ΝΕ Β’ Θεσ/νίκης (αφίσα)
Στα λογοπαίγνια άσοι είναι οι συνασπισμοσυριζαίοι. Είδαν πως ξεσηκώθηκε ο κόσμος στη Χαλκιδική κατά της μεταλλουργίας χρυσού, φώναξαν και τον Αλέξη να κάνει το κομμάτι του. Εμείς, όμως, που δε μασάμε στα συνθηματάκια, θέλουμε να υποβάλλουμε ένα απλό ερώτημα: αν (λέμε αν) βρεθεί ο ΣΥΝ στην κυβέρνηση, θ’ ανοίξει τις θυρίδες των καπιταλιστών για να τους πάρει το χρυσό και να ικανοποιήσει τις κοινωνικές ανάγκες; Πολλοί θα χαρακτηρίσουν το ερώτημα «λαϊκίστικο», αλλά τι άλλο ερώτημα μπορεί να υποβληθεί στον άκρατο και κούφιο λαϊκισμό των συνασπισμένων;
♦ Καλύτερα μιας ώρας ύπνος στα θρανία, παρά σαράντα χρόνια κουστούμι κι εφετεία – Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Νομικής (σύνθημα σε τοίχο στη Νομική Σχολή Αθήνας)
Φοιτητικές εξυπναδούλες. Αβανγκαρντίστικη φλυαρία. Μετά από όχι και τόσο πολλά χρόνια, αρκετοί απ’ αυ- τούς που κάνουν σημαία τους τον «ύπνο στα θρανία» θα φοράνε κουστουμάκια σινιέ και θα στριμώχνονται στα κάθε βαθμίδας δικαστήρια, κοροϊδεύοντας τον κοσμάκη και βγάζοντας λεφτά. Κάποιοι, δε, απ’ αυτούς που δεν έχουν κάνει θεωρία τον «ύπνο στα θρανία», αλλά που επιδιώκουν την κατάκτηση της γνώσης (μιας ολόπλευρης γνώσης και όχι της πανεπιστημιακής κονσέρβας), θα συνεχίσουν ν’ αγωνίζονται στο πλευρό των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων αυτής της Γης.
♦ Ο ρατσισμός ρίχνει τα μεροκάματα – Antifa (σύνθημα με σπρέι στην Αγίας Αννης)
Σε μια βιομηχανική περιοχή το σύνθημα, προσπαθεί να μεταφέρει ένα μήνυμα σε εκείνους που αποτελούν επίσης θύματα του ρατσισμού, ακόμα και όταν παίζουν το ρόλο του θύτη: τους έλληνες εργάτες. Από την άποψη αυτή και μόνο η προσπάθεια είναι επαινετή. Ομως το αποτέλεσμα είναι ατυχές, γιατί το σύνθημα είναι δυσνόητο. Πρέπει να κάνει κανείς δεύτερες και τρίτες σκέψεις για να πιάσει το νόημα. Και το σύνθημα, ως εργαλείο ζύμωσης, πρέπει να μεταφέρει το μήνυμα κατευθείαν, χωρίς να χρειάζεται να κάνει κανείς ανάλυση ή συζήτηση για να το πιάσει.
♦ Τρόμος είναι το δίκιο του πελάτη (σύνθημα με μαρκαδόρο στο κτίριο του ΟΤΕ, με υπογραφή με αστέρι)
Τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής; Ζητούνται διευκρινίσεις…
♦ Σπέρνουν φόβο – Φυτρώνουν κάγκελα – Θα θερίσουν εμάς (σύνθημα σε τοίχο στα Εξάρχεια)
Αν θέλεις να χαϊδέψεις αυτιά, μπορείς να επαινέσεις αυτό που εκπέμπει το εν λόγω σύνθημα. Αγρια νεολαία, συγκρουσιακή διάθεση και τα συναφή. Μόνο που εκείνο το «εμάς» τα χαλάει όλα. Ποιοι είστε εσείς; Τι εκπροσωπείτε, πέρα από τους εαυτούς σας; Τι διεκδικείτε; Σε ποιους απευθύνεστε; Με ποιους προσπαθείτε να επικοινωνήσετε; Αυτοαναφορικό το σύνθημα, γράφτηκε μάλλον για επικοινωνία μ’ ένα μικρό κύκλο που μοιράζεται τις ίδιες απόψεις. Το θέμα δεν είναι οι μορφές αγώνα (εμείς τουλάχιστον ουδέποτε στραφήκαμε ενάντια σε καμιά μορφή αγώνα), αλλά το περιεχόμενο που υπηρετούν αυτές οι μορφές. Χωρίς κοινωνική αναφορά χάνουν κάθε ουσία.
