♦ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ – Από το Μάη του 2008 διεξάγεται μέσα στη σιωπή μια ακόμα δίκη πολιτικών σκοπιμοτήτων, με κατασκευασμένα κατηγορητήρια και ψευδομάρτυρες, για την «υπόθεση ΕΛΑ». Μια ακόμη δίκη για την κρατική επιβολή και την εμπέδωση στην κοινωνία του Καθεστώτος Εκτακτης Ανάγκης, των τρομονόμων και των ειδικών δικαστηρίων, των βασανιστηρίων για την απόσπαση ομολογιών, της καταδίκης και των εξοντωτικών συνθηκών κράτησης σε ειδικά «λευκά» κελιά όσων βρέθηκαν στο στόχαστρο των ντόπιων εξουσιαστών και των ατλαντικών συμμάχων τους για τις υποθέσεις του ΕΛΑ και της ΕΟ 17Ν – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ – ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΟΙ – Αναρχική συλλογικότητα ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ (αφίσα)
Το ευπρόσδεκτο της αφίσας παραβλέπει κάποιες επιμέρους παρατηρήσεις. Επιτέλους, μια αναρχική συλλογικότητα σπάει ένα μακρύ κύκλο σιωπής του συγκεκριμένου χώρου και εστιάζει σ’ ένα φλέγον ζήτημα, αυτό των δικών σκοπιμότητας και των πολιτικών κρατούμενων μακράς πνοής. Ελπίζουμε το παράδειγμα να βρει μιμητές, για να ξανανοίξει το τεράστιο κεφάλαιο της αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους.
♦ Εκδήλωση-συζήτηση – Πολιτικοί κρατούμενοι – πολιτική λύση – Ομιλητές Χρήστος Τσιγαρίδας, Νίκος Γιαννόπουλος, Πέτρος Γιώτης – Τετάρτη 14 Οκτώβρη, 7μμ – Χώρος Κινημάτων – Στέκι Μεταναστών (Ιωλκού 33) – Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα (κίνηση Βόλου) (αφίσα)
Ευπρόσδεκτη και η πρωτοβουλία του Δικτύου να ξανανοίξει το ζήτημα των πολιτικών κρατούμενων και να βάλει το θέμα της πολιτικής λύσης. Αυτό ειδικά το θέμα θα πρέπει να αναδειχτεί, να γίνει αίτημα κινήματος, να οικοδομηθεί ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης που θα απλωθεί όσο γίνεται πιο πλατιά ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους νέους. Οι καταδικασμένοι για συμμετοχή στον ένοπλο αγώνα της μεταπολίτευσης, ανεξάρτητα από το αν ανέλαβαν την ευθύνη ή καταδικάστηκαν ετσιθελικά από το επιτελείο της «αντιτρομοκρατίας», είναι δικοί μας άνθρωποι, σύντροφοί μας, αγωνιστές για τα δίκαια και τη λευτεριά του ελληνικού λαού. Ο ένοπλος αγώνας, πέρα από διαφωνίες πολιτικού και ιδεολογικού χαρακτήρα, που είναι θεμιτές στο πλαίσιο ενός κινήματος, ήταν, είναι και θα είναι κομμάτι του κινήματος της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας. Ως τέτοιος πρέπει να νομιμοποιηθεί πολιτικά και κοινωνικά και αυτή η νομιμοποίηση να αποτελέσει τη βάση για τη διεκδίκηση της πολιτικής λύσης. Το χαμένο έδαφος πρέπει να κερδηθεί. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν και είμαστε πολλοί αυτοί που πρέπει να τα κάνουμε.
♦ Το σπίτι του λαού χτίστηκε με τούβλα απο την ΚΝΕ και λάσπη απο τον Ριζοσπάστη (Α )(σύνθημα σε τοίχο του ΤΕΙ Πειραιά)
Κυριολεκτικά, το «σπίτι του λαού» χτίστηκε με χιλιάδες «κόκκινα μεροκάματα» εργατών και νέων, πολλοί από τους οποίους μούντζωσαν στη συνέχεια τον εαυτό τους για την ευπιστία τους. Η μεταφορική σημασία του συνθήματος, πάντως, είναι έξυπνη και εύστοχη.
