Σύμφωνα με τον Τραμπ, που δεν άντεξε την «απομόνωση» στο υπερπολυτελές θέρετρό του στη Φλόριντα, ο Μπάιντεν ηγείται «της πιο ακραίας αριστερής κυβέρνησης στην ιστορία της χώρας»! Παραληρούσε από κάτω ο όχλος.
Ομως ο βασικός εχθρός του Τραμπ δεν είναι ο «κοιμισμένος Τζο», από τον οποίο έχασε πανηγυρικά, αλλά ο διάσημος λοιμωξιολόγος Αντονι Φάουτσι, τον οποίο αποκάλεσε «όχι σπουδαίο γιατρό» αλλά «σπουδαίο στις δημόσιες σχέσεις»! Ο Φάουτσι είναι επικεφαλής του ΝΙΑΙD (Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων των ΗΠΑ) από το 1984. Υπήρξε σύμβουλος όλων των αμερικανών προέδρων μετά τον Ρίγκαν (Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών). Στα 81 του χρόνια είναι ένα είδος ιατρικού τοτέμ για το αμερικάνικο πολιτικό σύστημα. Του Τραμπ, όμως, του χάλασε την προεκλογική εκστρατεία, εισηγούμενος αντι-covid μέτρα και σχολιάζοντας με αριστοτεχνικά δηλητηριώδη τρόπο τις διάφορες παλαβωμάρες που έλεγε, γι’ αυτό και τον έχει βάλει πρώτο στη λίστα των εχθρών του. Φαίνεται πως οι εκλογολόγοι του Τραμπ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση της πανδημίας έκανε μεγάλη εκλογική ζημιά στο αφεντικό τους.
Ο κυρ-βουλευτής και ο μπάτσος
Μπάτσος δήλωσε απώλεια του υπηρεσιακού ασυρμάτου, τον οποίο δεν είχε απωλέσει, αλλά τον νοίκιαζε σε συμμορία που έκανε ληστείες και διαρρήξεις, έναντι διόλου ευκαταφρόνητου ενοικίου (από 2.000 μέχρι 5.000 ευρώ το μήνα πάει το νοίκι. Ο συγκεκριμένος μπάτσος ήταν φρουρός πολιοτικού στην Αθήνα, «που ασφαλώς δε γνώριζε τίποτα», όμως μας πληροφορεί ο αστικός Τύπος. Για να το λέτε εσείς (κι όχι κάποιος ανακριτής που ερεύνησε την υπόθεση) έτσι θα είναι… Πολιτική ευθύνη, όμως, υπάρχει; ‘Η εξαλείφεται με απαλλαγή λόγω αφελείας (για να μην πούμε βλακείας);
Και κάτι ακόμα. Οπως πληροφορηθήκαμε, επειδή οι συγκεκριμένοι ασύρματοι είναι ψηφιακοί, η αστυνομία είχε τη δυνατότητα να τους απενεργοποιήσει (δεν είναι μόνο ένας, υπήρξαν κι άλλοι). Αλλά δεν το έκανε. Γιατί; Σας πείθει η δικαιολογία ότι το… ξέχασαν; Εμάς όχι. Βλέπετε, είναι πολύ μεγάλο το νοίκι και το μυαλό μας πάει σε… δίκαιες μοιρασιές.
Ταμάμ
Να είμαστε δίκαιοι και να μην κιτρινίζουμε. Τι φταίει ο κυρ-Αλέκος (ένας είναι ο κυρ-Αλέκος, δεν έχει ανάγκη επιθετικού προσδιορισμού) που οι μπάτσοι-φρουροί του τού είπαν ότι κλάπηκε το αμάξι; Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως οι «σύντροφοι μπάτσοι» παίρνουν παράδειγμα από τον αρχηγό. Ταμάμ που λένε οι γείτονες. Αράζουν στην πλησιέστερη καφετέρια, απολαμβάνουν το φρέντο τους και περιμένουν πότε θα τους φωνάξει ο αρχηγός για καμιά δουλειά ή για καμιά μετακίνηση. Εκεί λοιπόν που ήταν αραχτοί, δεν μπορούσαν να δουν το γερανό του Μπακογιάννη που σήκωσε το αυτοκίνητο. Ούτε το χαρτί προειδοποίησης του δήμου στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου είχαν δει; Είπαμε: ταμάμ.
Αντίστροφο άβατο
Μιλώντας γενικά, οι διακηρύξεις κάποιων καλογέρων του Αγίου Ορους («γερόντων», όπως αποκαλούνται στη μοναστηριακή αργκό) για τον εμβολιασμό είναι για γέλια. Αν ζούσαμε στην εποχή της Επιθεώρησης θα έδιναν υλικό για να γραφούν σπαρταριστά νούμερα. Ομως, οι άνθρωποι αυτοί επηρεάζουν κόσμο. Σε όλη τη χώρα. Και με τη χρήση του Ιντερνετ, στο οποίο είναι άσοι οι νεότεροι καλόγεροι, οι δοξασίες των «γερόντων» φτάνουν γρήγορα στο θρησκευόμενο κόσμο που επηρεάζουν. Οι ίδιοι, ζώντας σε μια κλειστή κοινότητα, θα μπορούσαν να είχαν εμβολιαστεί στο σύνολό τους, για να έχουν προστασία και να μη φτάνουν κάποιοι από δαύτους σε κακή κατάσταση στα νοσοκομεία (τελευταίο παράδειγμα ο περιβόητος Εφραίμ του Βατοπεδίου). Ομως, όπως οι ίδιοι γράφουν, μόνο 300 από τους 2.000 αγιορείτες καλόγερους έχουν δηλώσει συμμετοχή στον εμβολιασμό. Ποσοστό μόλις 15%. Δικαίωμά τους. Ομως, ειδικά γι’ αυτούς, που απολαμβάνουν προκλητικά προνόμια, μεταξύ των οποίων και το «άβατον», θα έπρεπε να εφαρμοστεί το αντίστροφο άβατο: δεν εμβολιάστηκες, δε βγαίνεις από το Ορος. Α μα πια…
Ανασχηματισμολογίας συνέχεια
«Σας θυμίζω ότι ο τελευταίος ανασχηματισμός έγινε πριν από έξι μήνες. Ο πρωθυπουργός δεν είναι οπαδός των συχνών αλλαγών. Δεν υφίσταται, λοιπόν, τέτοιο θέμα». Μ’ αυτή τη δήλωση, η κυβερνητική εκπρόσωπος Πελώνη έκλεισε (λέμε τώρα) τη φιλολογία περί ανασχηματισμού, την οποία οι ίδιοι οι άνθρωποι του Μαξίμου είχαν τροφοδοτήσει. Κλασική μέθοδος: Πετάμε κάποιες κουβέντες που «φωτογραφίζουν» ανασχηματισμό, αρχίζει η ανασχηματισμολογία, μετά «κλείνουμε» το θέμα, συνεχίζεται με νέο υλικό και μεγαλύτερη ένταση η ανασχηματισμολογία. Και καταλαμβάνει περίοπτη θέση στη δημόσια πολιτική συζήτηση, εκτοπίζοντας ζητήματα που κάνουν «τζιζ» για την κυβέρνηση.
