Η Πολιτική Προστασία οργανώνει προπαγανδιστική καμπάνια με τίτλο «Δεν παίζουμε με τη φωτιά, γιατί η φωτιά δεν παίζει μαζί μας». Οπως σημειώνεται σε σχετικό δελτίο Τύπου, «μέσα από την καμπάνια αναδεικνύονται οι συχνότερες αιτίες εκδήλωσης πυρκαγιάς, όπως είναι το κάψιμο ξερών χόρτων ή κλαδιών, η ρίψη αναμμένων τσιγάρων, τα σκουπίδια στο δάσος, καθώς και η χρήση υπαίθριων ψησταριών».
Και οι πυλώνες της ΔΕΗ, που δεν καθαρίζονται εδώ και χρόνια; Ούτε λέξη. Και οι αδέσποτες χωματερές μέσα στα δάση; Ούτε λέξη. Κι ας είναι αυτές οι βασικές αιτίες έκρηξης των δασικών πυρκαγιών, καθώς βάζουν «μπουρλότο» σε απομακρυσμένα σημεία των δασών.
Και η χρόνια εγκατάλειψη των δασών που τα έχει μετατρέψει σε μπαρουταποθήκες; Μούγκα. Σας προτείνουμε να ξαναρίξετε μια ματιά στο πρόσφατο άρθρο μας «Η διαχρονική εγκατάλειψη πυρπολεί τα δάση» (και στην υπόλοιπη σχετική αρθρογραφία στην ενότητα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ), για να οπλιστείτε με επιχειρήματα ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μετατρέψει σε ζήτημα «ατομικής ευθύνης» τη συνεχή καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας, που οφείλεται αποκλειστικά στη δασοκτόνα πολιτική που ακολουθούν εδώ και πολλά χρόνια όλες οι κυβερνήσεις.
Εξι χρόνια μετά τη μεγάλη κωλοτούμπα
Πέντε του Ιούλη σήμερα και δεν μάθαμε αν έκλαψε η Μπέτυ -σύντροφος Τσίπρα- Μπαζιάνα. Δεν τον είχαν αποκαλέσει άδικα πανδαμάτορα το χρόνο οι αρχαίοι Ελληνες. Και οι άνθρωποι του λαού, όταν βλέπουν το θρήνο των οικείων γι’ αυτόν που έφυγε από τη ζωή, λένε: «αλίμονο σ’ αυτόν που έφυγε». Οι ζωντανοί επουλώνουν τις συναισθηματικές πληγές τους. Και μιλάμε για πραγματικές πληγές, όχι για ψευτιά και υποκρισία, όπως αυτή των συριζαίων τύπου Μπαζιάνα.
Πέρασαν, λοιπόν, τα χρόνια και οι συριζαίοι δεν έχουν κανένα λόγο να ξύνουν πληγές. Εμειναν μόνο μερικοί λυσσασμένοι «μενουμευρώπηδες» να θυμούνται και να σχολιάζουν τη δήθεν… αριστερίστικη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την περίοδο, που τάχα πήγαινε να ρίξει τη χώρα στα βράχια και ανέκρουσε πρύμναν την τελευταία στιγμή.
Οι «μενουμευρώπηδες» έχουν, φυσικά, κάθε λόγο να συνεχίζουν αυτή τη φιλολογία. Θα περιμέναμε, όμως, λίγη αυτοκριτική από όσους πιάστηκαν τότε στο δόκανο που έστησε η ηγετική ομάδα του Τσίπρα. Που πίστεψαν ότι υπήρχε μια προοπτική σύγκρουσης με το ιμπεριαλιστικό ιερατείο. Που ήταν ακόμα ζαλισμένοι από τη φλυαρία και τη μπαρουφολογία των «πλατειών» και δεν κατάλαβαν ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, επί ένα εξάμηνο με αποκορύφωμα το δημοψήφισμα, δεν διαπραγματευόταν με τους ιμπεριαλιστές δανειστές, αλλά με τον ελληνικό λαό, προσπαθώντας να του παρουσιάσει την κωλοτούμπα ως τη μοναδική διέξοδο.
Bολεύονται με τις δευτεράντζες
Μπορεί το νέο status quo στη Λιβύη να ρυθμίζεται από διεθνείς ιμπεριαλιστικές διασκέψεις όπως αυτή του Βερολίνου, στην οποία η Ελλάδα δεν καλείται ούτε ως παρατηρητής, όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει παιχνίδι με τις δευτεράτζες, προσπαθώντας να καλλιεργήσει την ψευδή εντύπωση ότι «έχει λόγο» στη Λιβύη. Ετσι, μετά τον μεταβατικό (και χωρίς αρμοδιότητες) πρόεδρο Μένφι, κουβάλησαν και τον πρόεδρο της Βουλής (επίσης χωρίς αρμοδιότητες) Αγκίλα Σάλεχ, ενώπιον του οποίου ο μπαρουφολόγος Τασούλας εξέφρασε τη «βάσιμη αισιοδοξία» του «να μείνουν οριστικά πίσω η περίοδος της εμφύλιας διαμάχης που τραυμάτισε τη Λιβύη αλλά και οι παρενέργειες της περιόδου εκείνης, όπως είναι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλασσίων ζωνών, το οποίο παραβιάζει και το διεθνές δίκαιο και την κυριαρχία της Ελλάδος και άλλων χωρών και τις συμφωνίες της Shkirat και όλα εκείνα που συγκροτούν μια αξιόπιστη και ειρηνική σχέση ανάμεσα στις δύο χώρες».
Δυο φορές έχει έρθει ο Μένφι (που έχει και την οικογένειά του εγκατεστημένη στην Αθήνα), άλλες δύο ο Σάλεχ. Ο οποίος δήλωσε ότι απορρίπτει «την παρουσία οποιονδήποτε ξένων μισθοφόρων και στρατευμάτων στην πατρίδα μας» και πρόσθεσε αυτό για το οποίο τον κάλεσαν στην Αθήνα: ότι ο Σάρατζ ήταν αναρμόδιος να υπογράψει το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο το οποίο δεν το έχει επικυρώσει η Βουλή. Είναι γνωστό ότι ο Σάλεχ ανήκει στους χαμένους του εμφύλιου, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτόν βρίσκει διαθέσιμο αυτόν κουβαλάει στην Αθήνα.
Πάρτι με Κούλη σε αρχαιολογικό χώρο
«Κυβερνητικές πηγές» (δηλαδή ο μηχανισμός προπαγάνδας του Μαξίμου) ενημέρωσαν ότι ο Μητσοτάκης και η σύζυγός του δείπνησαν το βράδυ της Κυριακής στην Αντίπαρο με παρέα «που ασκεί παγκόσμια επιρροή» (μιλάμε για μεγαλεία). Ποια ήταν η παρέα; Ο παραγωγός του Χόλιγουντ Μπάρι Ντίλερ και η σχεδιάστρια Νταϊάν φον Φίρστενμπεργκ, ο Τομ Χανκς και η σύζυγός του Ρίτα Γουίλσον (που έχουν πάρει ελληνικά διαβατήρια) και ο Τζεφ Μπέζος.
Εκείνο που δεν ειπώθηκε είναι πως το πάρτι ήταν για την 4η Ιούλη (εθνική γιορτή των Αμερικανών) και ότι δεν έγινε στην Αντίπαρο, αλλά στο νησάκι Δεσποτικό που είναι αρχαιολογικός χώρος! Κουβάλησαν προσωπικό από μαγαζί της Αντιπάρου και φρόντισαν όλοι οι εργαζόμενοι να παραδώσουν τα κινητά τους (για ευνόητους λόγους). Εστησαν και μπάρμπεκιου στην παραλία και σε μια ωρίτσα το… «παγκόσμιας επιρροής ιβέντ» είχε ολοκληρωθεί. Πέρα από τη βεβήλωση του αρχαιολογικού χώρου, να δούμε τι θα μας κοστίσει σε επιχορήγηση ξένων κινηματογραφικών παραγωγών.
