♦ Πες τα χρυσόστομε
Γιάννης Πανούσης στο «Εθνος»: «Η Αριστερά δικαιούται να της δοθεί μια ευκαιρία, όχι με καταγγελίες ή αντί, να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα απ’ όλους». Ο κ. Πανούσης δεν είναι άσχετος ούτε αμόρφωτος. Ξέρει τι λέει. Γι’ αυτό και πρέπει να τον συγχαρούμε για την ειλικρίνεια. Δεν είμαστε αντίθετοι στο σύστημα, λέει. Δεν ερχόμαστε να καταγγείλουμε. Ερχόμαστε να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι διαχειριστές από τους άλλους. Δώστε μας την ευκαιρία να το αποδείξουμε.
Κρατάμε, λοιπόν, την ειλικρινή δήλωση Πανούση για να την ανασύρουμε κάθε φορά που θα ακούμε ηχηρές αντικαπιταλιστικές κορόνες από το χώρο του ΣΥΝ και των συμμάχων του. Ειδικά των συμμάχων του με τα φανταχτερά αντικαπιταλιστικά, επαναστατικά και ριζοσπαστικά ονόματα, από τους οποίους αναμένουμε τις δηλώσεις στήριξης προς το συνδυασμό του ΣΥΝ για την υπερνομαρχία Αθήνας, με επικεφαλής τον κ. Πανούση.
♦ Καραγκιοζιλίκια
Οφείλουμε να πούμε ότι μετά τα τελευταία αισθανόμαστε ιδιαίτερη συμπάθεια και εκτίμηση για τον υπουργό Εφοπλισμού Μανώλη Κεφαλογιάννη. Τι είχε πει προ καιρού, παρασυρμένος από το κλίμα νωχέλειας και ηδυπάθειας της Σαουδικής Αραβίας, στην οποία είχε βρεθεί συνοδεύοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Οτι όλοι οι πολιτικοί είναι καραγκιόζηδες, χωρίς να εξαιρεί τον εαυτό του. Οι υπόλοιποι δεν το δέχονται με τίποτα, ο ίδιος όμως κάνει ό,τι μπορεί για να το επιβεβαιώνει. Βγήκε, για παράδειγμα, στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας και δήλωσε ότι η απελευθέρωση των τιμών στην ακτοπλοΐα πέτυχε απόλυτα και πως οι τιμές των εισιτηρίων πέφτουν εξαιτίας της απελευθέρωσης. Και ήρθε τρεις μέρες αργότερα η ΕΣΥΕ να τον… επιβεβαιώσει. Σύμφωνα με τα στοιχεία της κρατικής στατιστικής υπηρεσίας, οι τιμές των εισιτηρίων στα πλοία αυξήθηκαν τον Ιούνη, σε σχέση με το Μάη, κατά 9%!
♦ Ατύχησε
Και Λεωνίδας ο… Χρηστάρας ο Πολυζωγόπουλος. Το Ασφαλιστικό είναι οι δικές του Θερμοπύλες, σύμφωνα με το διάδοχό του Γ. Παναγόπουλο, που επιδίδεται στο αγαπημένο στους εργατοπατέρες σπορ του γλειψίματος (άμα δε γλείψεις αυτόν που σε έχρισε διάδοχό του, πώς να σε γλείψει εσένα αυτός που θα χρίσεις διάδοχό σου, όταν έρθει η ώρα να πας για βουλευτής;). Μόνο που ατύχησε στην επιλογή του παραδείγματος ο γραφειοκράτης συνδικαλιστής. Διότι, ως γνωστόν, ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες του αντιστάθηκαν ηρωικά, πλην όμως έπεσαν μέχρι τον τελευταίο και οι Πέρσες πέρασαν το στενό των Θερποπυλών. Ενώ ο Χρηστάρας καμαρώνει ότι στη μάχη του Ασφαλιστικού υπήρξε νικητής (ακόμα και στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ καμάρωνε για το νόμο Ρέππα). ‘Η μήπως με το παράδειγμα του Λεωνίδα θέλει να πει ότι έτσι κι αλλιώς ο αγώνας θα είναι μεν ηρωικός, αλλά είναι εκ των προτέρων καταδικασμένος σε ήττα;
♦ Πρόκληση
Το έχει καθιερώσει η «Ελευθεροτυπία»: κάθε δεύτερο Σάββατο και μια συνέντευξη υπέρ του Αλ. Γιωτόπουλου. Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής, το περασμένο Σάββατο δημοσιεύτηκε συνέντευξη του γάλλου ποινικολόγου Πατρίκ Μποντουέν, πρώην προέδρου της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Δε μπορείς να διαφωνήσεις σε τίποτα απ’ αυτά που υποστηρίζει ο κ. Μποντουέν. Επειδή, όμως, αυτός δεν είναι υπερασπιστής του Γιωτόπουλου, όπως ο Αντουάν Κοντ, αλλά εμφανίζεται ως προσωπικότητα του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα περίμενε κανείς να ασχοληθεί με το σύνολο των κατηγορούμενων. (Και) αυτός, όμως, ασχολείται μόνο με τον Γιωτόπουλο, λες και δεν υπάρχουν άλλοι κατηγορούμενοι σ’ αυτή τη δίκη, που υπερασπίζονται με την ίδια βασιμότητα την αθωότητά τους.
Επίσης, η κ. Βάλια Καϊμάκη, που πήρε τη συνέντευξη, ενήργησε και πάλι ως «λαντζέρισσα» της εργοδοσίας και όχι ως δημοσιογράφος, αφού όλες οι ερωτήσεις της αφορούσαν τον ένα και μοναδικό κατηγορούμενο για τον οποίο ενδιαφέρεται η ιδιοκτησία της «Ελευθεροτυπίας». Αλλωστε, εμείς που έχουμε βγάλει ολόκληρο… στρατιωτικό στη δικαστική αίθουσα και το Κέντρο Τύπου του Κορυδαλλού δεν είδαμε ποτέ την κ. Καϊμάκη να παρακολουθεί τη δίκη. Παίρνει συνεντεύξεις χωρίς καν να γνωρίζει το αντικείμενό της.
ΥΓ: Πατρίκ Μποντουέν: «Εάν καταδικαστεί, και μάλιστα αυστηρά, αφού αποδειχθεί ότι συμμετείχε σε τρομοκρατικές ενέργειες, αυτό είναι κάτι που δεν θα σοκάρει κανέναν, και σίγουρα όχι εμένα. Απεναντίας, αυτό που με σοκάρει είναι η δίωξη ανθρώπων χωρίς να προστατεύεται το δικαίωμά τους σε μια δίκαιη δίκη, και είναι ακόμη πιο συγκλονιστικό όταν πρόκειται για ανθρώπους για τους οποίους δεν έχουν καν καταφέρει να αποδείξουν μια σκιά ενοχής». Αφιερωμένο εξαιρετικά…
♦ Kάτι ξέρει ο ποιητής…
«Ελπίζουμε ότι η νίκη της Ιταλίας στο Μουντιάλ μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της ιταλικής οικονομίας και στη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% μέχρι το 2007»!!
Αν αυτή τη δήλωση την έκανε κανένας πολιτικός της δεκάρας, θα κρατάγαμε την κοιλιά μας από τα γέλια. Οταν, όμως, την κάνει ο Χοακίν Αλμούνια, ο επίτροπος για την οικονομική πολιτική της ΕΕ, οφείλουμε να την πάρουμε στα σοβαρά και να αναρωτηθούμε: τι θέλει να πει ο ποιητής; Εμείς βρήκαμε μια και μοναδική απάντηση στο ερώτημα: ο Αλμούνια καλεί την «κεντροαριστερή» κυβέρνηση του καθολικού Πρόντι, του σοσιαλιστή Νταλέμα και του… κομμουνισταρά Μπερτινότι να εκμεταλλευτεί το κύμα ευφορίας από την (εν πολλοίς ανέλπιστη) κατάκτηση του Μουντιάλ, για να προωθήσει άμεσα μέτρα σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας.
♦ Συ είπας
«Στην πράξη σήμερα για πολλά θέματα έχουμε ίδιες απόψεις, απλά όταν καλούμαστε να τις εφαρμόσουμε, διολισθαίνουμε, υπεκφεύγουμε». Τάδε έφη (στο ραδιόφωνο του Alpha) ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θ. Κολιοπάνος. Μάλιστα, για να το εμπεδώσουν καλύτερα όλοι, το έκανε πιο λιανά: «Ο στόχος στη διακυβέρνηση της χώρας είναι η επίλυση των σημαντικών προβλημάτων και όσο λοιπόν πότε η μια κυβέρνηση και πότε η άλλη επικαλείται το γνωστό πολιτικό κόστος δεν κάνουμε τίποτα, απλά επιβεβαιώνονται τα γνωστά δύο αρχηγικά κόμματα, εναλλασσόμαστε στην εξουσία, γίνεται έργο κάθε φορά, αλλά δεν έχει αποκτήσει η χώρα το βηματισμό άλλων ευρωπαϊκών χωρών». Πρότεινε δε και αυτός (όπως οι Μητσοτάκης και Πάγκαλος πριν λίγο καιρό) την αλλαγή του εκλογικού νόμου στην κατεύθυνση του γερμανικού μοντέλου, για να διευκολυνθούν συνεργασίες ανάμεσα στα δυο κόμματα εξουσίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί η απόλυτη απογοήτευση, που οδηγεί ορισμένους σε τέτοιες ομολογίες.
♦ Εξ απαλών ονύχων
Οσοι παρακολουθούν εδώ και χρόνια τα τεκταινόμενα στον αστικό γραφειοκρατικό συνδικαλισμό ξέρουν πολύ καλά ότι ο Παναγόπουλος, ο διάδοχος του Πολυζωγόπουλου, είναι ένα από τα πιο δεξιά στοιχεία της ΠΑΣΚΕ. Ενας στυγνός τεχνοκράτης, χωρίς εκείνο το λαϊκό αέρα του Χρηστάρα. Τώρα που πήρε την προεδρία θα τον μάθουν όλοι. Ιδού το πρώτο δείγμα γραφής (εξ απαλών ονύχων που λένε) του νέου προέδρου. Μια δήλωση για τα χουνέρια που σκαρώνουν οι τραπεζίτες στην ΟΤΟΕ: «Θεωρώ απαράδεκτη και αδικαιολόγητη την υπαναχώρηση των τραπεζιτών από τα συμφωνηθέντα σχετικά με την έναρξη διαλόγου και διαπραγματεύσεων με την ΟΤΟΕ. Η συμπεριφορά τους πλήττει άμεσα την εμπιστοσύνη και την αξιοπιστία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την υπόθεση της κοινωνικής συνεννόησης». Και η κατακλείδα, σε άψογο αυτοκρατορικό ύφος: «Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα αναλάβω συγκεκριμένες πρωτοβουλίες προς την κυβέρνηση και τους τραπεζίτες ώστε να προχωρήσουν επιτέλους οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή κλαδικής σύμβασης και στις τράπεζες, όπως έγινε με επιτυχία σχεδόν για το σύνολο των επιχειρήσεων και των οργανισμών».
Εκείνη η «κοινωνική συνεννόηση» βγάζει μάτια, έτσι δεν είναι; Πάντως, ο Τσιτουρίδης (άλλος καρπαζοεισπράκτορας των τραπεζιτών) θα προσυπέγραφε και με τα δυο χέρια τη δήλωση Παναγόπουλου.
♦ Ελληνάρες
«Δεν θεωρώ ότι κανένας Ελληνας εκτός της Ελλάδος είναι ανθέλληνας και δεν υποστηρίζει τα εθνικά μας θέματα. Από την άποψη αυτή, λοιπόν, επειδή το παίρνω σαν δεδομένο ότι οι Ελληνες του εξωτερικού πολλές φορές αποδεικνύεται ότι είναι και δύο φορές πατριώτες, δεν μπορώ να δεχτώ ότι πρέπει να τους αναγκάζουμε να υποστηρίζουν εθνικά θέματα με βάση το νόμο. Το θεωρώ υπερβολή, το θεωρώ υποτιμητικό για τον ελληνισμό και θα πρέπει να βγει».
Ασφαλώς καταλάβατε ότι πρόκειται για απόσπασμα από κοινοβουλευτική συζήτηση. Πράγματι, είναι από τη συζήτηση του νομοσχέδιου για τον απόδημο ελληνισμό. Εκείνο που ενδεχομένως δε θα βρείτε με την πρώτη είναι το όνομα και η κομματική ταυτότητα του Ελληνάρα βουλευτή. Για να μην κουράζεστε, σας λέμε ότι πρόκειται για τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του Περισσού Ν. Γκατζή!
Είναι, πάντως, εκπληκτικό το πού οδηγεί ο εθνικισμός πολιτικούς φορείς και ανθρώπους που κατά τα άλλα όπου βρεθούν κι όπου σταθούν κλίνουν το επίθετο «ταξικός, ταξική, ταξικό» σε όλες τις πτώσεις. Οδηγεί στην εξαφάνιση κάθε ταξικής διάκρισης στο λεγόμενο απόδημο ελληνισμό και στο τσουβάλιασμα όλων στην εθνική δεξαμενή. Εργάτες και καπιταλιστές, πλούσιοι και φτωχοί εξαφανίζονται. Γίνονται όλοι «πατριώτες».
