Διαφορά ειδικού βάρους
«Τα δίνει όλα» η ΝΔ προκειμένου να κρατήσει στον αφρό την υπόθεση με τα δάνεια των αδερφών Τσίπρα. Πλην όμως, το «στόρι» έκανε κοιλιά από την πρώτη κιό-λας εβδομάδα. Η επανάληψή του προκαλεί βαρεμάρα και ατελείωτα χασμουρητά. «Εντάξει, μας τα είπατε, μην επαναλαμβάνεστε». Αυτό είναι το μήνυμα που μοιάζει να έρχεται από παντού. Ξέρετε γιατί δεν ιντριγκάρουν το ίδιο οι αναφορές στην οικογένεια Τσίπρα με τις αναφορές στην οικογένεια Μητσοτάκη; Είναι ζήτημα ιστορίας, ζήτημα ειδικού βάρους. Το μητσοτακαίικο είναι σαν τις μεγάλες φίρμες στο αστικό θέατρο. Ολοι έχουν την περιέργεια να δουν «τι καινούργιο θα παρουσιάσουν». «Απ' αυτούς δεν τα έχουμε δει όλα» είναι η ευρέως διαδεδομένη σκέψη. Ενώ οι Τσιπραίοι είναι πολύ φρέσκοι στο χώρο. Οπως αντιλαμβάνεστε, σ' αυτού του τύπου τη σύγκριση, το μητσοτακαίικο χάνει.
Ο… αξιόπιστος
Ρωτήθηκε ο Σκουρλέτης για τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών. Και απάντησε: «Η κυβέρνηση δεν θα σταματήσει να σχεδιάζει και να πορεύεται με βάση τη γνωστή σε όλους, ημερομηνία που προβλέπεται από το Σύνταγμα για τις εθνικές εκλογές, δηλαδή στο τέλος της 4ετίας. Ο λόγος είναι ότι επειδή κρίνουμε ότι το 2019, όπως έχει φανεί και από τα στοιχεία και του τρέχοντος έτους του 2018, θα είναι μια καλή χρονιά για την οικονομία, θα έλεγε κανείς ότι δεν θα ήταν και τόσο έξυπνο για μια κυβέρνηση να μην δρέψει τους καρπούς μιας πετυχημένης πορείας της οικονομίας. Αυτή η πορεία πρέπει να μεταφραστεί και σε συγκεκριμένες ελαφρύνσεις και αλλαγές στην καθημερινότητα των πολιτών. Αρα γιατί να μην εξαντληθεί ο προβλεπόμενος χρόνος;».
Δε θα έβλαπτε να είναι λίγο πιο προσεκτικός όταν απαντά «κατηγορηματικά». Ειδικά αυτός. Γιατί διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές θα γίνουν τον Οκτώβρη του 2019, ανεξάρτητα από τις ευρωεκλογές, για να μη θολώσει το διακύβευμά τους. Και με το νομοσχέδιό του να έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή και να έχει συζητηθεί στην αρμόδια Επιτροπή, αναγκάστηκε να κάνει δεκτή «υπουργική» τροπολογία που μετέφερε τις τοπικές εκλογές τον Μάη του 2019, προκειμένου να συμπέσουν με τις ευρωεκλογές. Αρα, είναι ο τελευταίος που μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος σε τέτοιου τύπου δηλώσεις.
Ανεξάρτητος
Ιερή αγανάκτηση κατέλαβε τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, που βρήκε φιλόξενη στέγη στο σαββατιάτικο φύλλο της καθημερινής του Μαρινάκη: «Ασφαλώς και αντέδρασα αμέσως στις πρωτοφανείς απελάσεις ρώσων διπλωματών από τη χώρα μας». Και καμάρι, για να τον ακούσουν μέχρι τη Μόσχα: «Θα προσέθετα, μάλιστα, ότι ήμουν ο μόνος, μαζί με τη ΛΑΕ, που αποδοκίμασε αυτές τις απελάσεις, όταν όλοι οι άλλοι στο πολιτικό σκηνικό συγκατένευαν ή μάσαγαν τα λόγια τους». Οσο για τις κατηγορίες ότι είναι… ρωσόφιλος, τις απορρίπτει μετά βδελυγμίας: «Δεν επιδίωξα ποτέ ούτε επιδιώκω να βάλω την Ελλάδα σε κανένα ρωσικό άρμα. Αντίθετα, θέλω μια Ελλάδα δημοκρατική κυρίαρχη και ανεξάρτητη» και μπλα, μπλα. Στο τέλος σκάει το παραμύθι: «Αν προσπαθώ για μια αναβαθμισμένη στρατηγική σχέση συνεργασίας της χώρας μας με τη Ρωσία, στη βάση αμοιβαίου οφέλους, αυτό το κάνω διότι μια τέτοια σχέση είναι απόλυτα αναγκαία για να μπορέσουμε να απαγκιστρωθούμε από την ασφυκτική εξάρτηση των ΗΠΑ και της γερμανικής ΕΕ».
Στους κακούς ιμπεριαλιστές ο Λαφαζάνης αντιπαραθέτει τους καλούς ιμπεριαλιστές. Εφαρμόζει ένα είδος πολιτικής… ομοιοπαθητικής. Ετσι εξηγείται και η βαθιά (έως δουλοπρέπειας) υπόκλιση που είχε χαρίσει στον ολιγάρχη Αλεξέι Μίλερ, «αφεντικό» της Gazprom, ο οποίος του είχε κάνει την τιμή να τον επισκεφτεί στο υπουργείο του.
O μόνος αθώος!
«Δεν είναι και τόσο αθώες αυτές οι πυρκαγιές» δήλωσε ο υπουργός Μπάτσων και Καταστολής (δυστυχώς και αντιμετώπισης πυρκαγιών) Τόσκας, την ώρα που επικρατούσε ο απόλυτος πανικός στα ανατολικά και δυτικά όρια της Αττικής. Εχει τίποτα υπόνοιες για εμπρησμούς ο απόστρατος καραβανάς; Οχι βέβαια. Δεν είπε τίποτα, εκτός του ότι είχαν ανάψει καναδυό φωτιές ακόμα στα Γεράνεια. Αυτό όμως δεν αποδεικνύει τίποτα πέραν της πλήρους εγκατάλειψης των δασών, που πλέον έχει γίνει πολύχρονη. Τέτοιες σκέψεις, όμως, παραπέμπουν σε κυβερνητικές ευθύνες. Οπότε ο «στρατηγός» πετάει μια κουβέντα περί «υποψιών» για να φουντώσει η συνωμοσιολογία περί εμπρηστών. Ο μόνος αθώος είναι ο ίδιος, η κυβέρνηση στην οποία μετέχει και το αστικό κράτος που υπηρετούν.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Τσίπρας που -ευρισκόμενος στο εξωτερικό- κατέθεσε τη δική του παπάρα, δίνοντας γραμμή να συνταχθούν όλοι πίσω από τη «γραμμή Τόσκα». Τον προβληματίζει, είπε, ότι οι πυρκαγιές εκδηλώθηκαν ταυτόχρονα και στα ανατολικά και στα δυτικά! Μεγαλοφυής… προβληματισμός.
Το χούι δεν κόβεται
Κάποιοι γιουχάισαν τον Καμμένο στην Κύπρο. Λογικότατο. Οι κύπριοι εθνικιστές, ακροδεξιοί, φασίστες θεώρησαν πρόκληση το γεγονός ότι ο μετρ της κωλοτούμπας, τον οποίο πολλοί απ' αυτούς πρέπει να θαύμαζαν, πήγε στο νησί ενόσω το μελάνι στη Συμφωνία των Πρεσπών δεν έχει ακόμα στεγνώσει. Το γιουχάισμα δεν ήταν είδηση. Είδηση ήταν ότι η αστυνομία συνέλαβε δώδεκα άτομα (τρεις στην πρώτη εμφάνιση του Καμμένου και άλλους εννιά στη δεύτερη) και ότι ο Καμμένος πήγε στο αστυνομικό τμήμα και έδωσε κατάθεση! Προφανώς ζήτησε ο ίδιος την άσκηση δίωξης και στη δίκη τους θα καταθέσει ως μάρτυρας-μηνυτής. Πήρε έτσι μια ακόμα παγκόσμια πρωτιά: ως υπουργός που πραγματοποιεί επίσκεψη σε άλλη χώρα, να μηνύει πολίτες επειδή τον γιουχάισαν. Το λέει η παροιμία: πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι. Από την άλλη, καταλαβαίνουμε και την απελπισία του. Η Κύπρος είναι σύμβολο για τους έλληνες εθνικιστές σαν τον Καμμένο. Δεν είναι και λίγο να σε αποδοκιμάζουν ακόμα και μέσα στην εκκλησιά.
Απουσίες και παρουσίες
Ο Τσίπρας, που το 2017 είχε εμφανιστεί στις πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική με τρεις μέρες καθυστέρηση και έλεγε χασκογελώντας ότι οι ζημιές είναι «περιορισμένες» και ότι «αποφύγαμε τα χειρότερα», ο Τσίπρας που δεν πάτησε καμιά στιγμή το πόδι του στη Μάνδρα, αυτή τη φορά ήταν πανέτοιμος. Διέκοψε το ταξίδι του στη Βοσνία, επέστρεψε στην Ελλάδα και εμφανίστηκε live στο συντονιστικό κέντρο της Πυροσβεστικής, περίφροντις και περίλυπος. Οι προπαγανδιστές του αντέδρασαν καλά και πρόλαβαν τον Μητσοτάκη. Αντίθετα, η Δούρου, που είχε πάει στη Μάνδρα ντυμένη… μοιρολογίστρα, αυτή τη φορά φρόντισε να εξαφανιστεί ως εικόνα και το επιτελείο της περιορίστηκε να ενημερώνει για τη συνεχή παρουσία της. Οσο για τον Ψινάκη, στον Δήμο του οποίου έγιναν οι μισοί θάνατοι και οι μισές καταστροφές, αντιλήφθηκε ότι αυτή τη φορά δεν τον έπαιρνε να εμφανιστεί με σόου του τύπου «πήρα ένα ελικόπτερο και τσακίστηκα να έρθω». Τόσοι νεκροί και τόσες καταστροφές δεν μπορούσαν να ταιριάξουν με τα βίντεο από την κραιπάλη στη Μύκονο, που είχαν κυκλοφορήσει τις προηγούμενες μέρες.
Ντροπής πράγματα
«Το γελαστό παιδί» είναι ένα τραγούδι από το θεατρικό έργο «Ενας όμηρος» του Ιρλανδού Μπρένταν Μπίαν και αναφέρεται στον Μάικλ Κόλινς, έναν από τους ιδρυτές του IRA, που σκοτώθηκε στο πλαίσιο του εμφύλιου που ξέσπασε το 1922 ανάμεσα στους οπαδούς της συμφωνίας με την Αγγλία για ανεξαρτητοποίηση μόνο τμήματος της Ιρλανδίας (στους οποίους ανήκε και ο Κόλινς) και στους αντίθετους στη συμφωνία. Χάρη στη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε η ελληνική μετάφραση του τραγουδιού (Βασίλης Ρώτας) μελοποιημένη από τον Μίκη Θεοδωράκη, το τραγούδι πήρε σύντομα ελληνικό χρώμα. «Σκοτώσαν οι δικοί μας το γελαστό παιδί» λένε οι στίχοι του Μπίαν, «σκοτώσαν οι φασίστες το γελαστό παιδί» τραγουδούσαν οι αριστεροί στην Ελλάδα, αναφερόμενοι στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Κάποια στιγμή ο όρος «γελαστό παιδί» αποδόθηκε στον Σωτήρη Πέτρουλα, αργότερα στον Αλέκο Παναγούλη.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί είναι ντροπής πράγματα να γράφουν οι αστικές φυλλάδες με πηχιαίους τίτλους «έφυγε το γελαστό παιδί», «τελευταίο αντίο στο γελαστό παιδί» κτλ., αναφερόμενος στο θάνατο από overdose κοκαΐνης του γόνου μιας οικογένειας μεγαλοκαπιταλιστών.
Κατάσκοπος ή λομπίστα;
Τι σόι κατάσκοπος είναι αυτή η Ρωσίδα Μαρία Μπούτινα που συνέλαβε το FBI; Αυτή δρούσε φόρα παρτίδα στις ΗΠΑ, υποστήριζε την οργάνωση υπέρ της κατοχής πολεμικών όπλων και έκανε λόμπινγκ υπέρ της βελτίωσης των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων!
«Ζαρντινιέρα» στο πρωτότυπο
Η λέξη ζαρντινιέρα είναι γαλλική. Στην Ελλάδα απέκτησε άλλη διάσταση από τότε που μπάτσοι και ασφαλίτες στη Θεσσαλονίκη λιντσάρισαν έναν κύπριο φοιτητή και μετά είπαν ότι έπεσε μόνος του και χτύπησε σε μια ζαρντινιέρα. Ηρθε ο καιρός να δούμε την «υπόθεση ζαρντινιέρα» και στο πρωτότυπο, αν και στη γαλλική βερσιόν δεν «πρωταγωνιστεί» κάποια ζαρντινιέρα. Ο νούμερο ένα σωματοφύλακας του Μακρόν, ονόματι Αλεξάντρ Μπεναλά, είδε τους ασφαλίτες να έχουν συλλάβει έναν φοιτητή (συμπτωματικά Ελληνα) στις διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς, φόρεσε ένα κράνος ματατζή και όρμησε να… ξεκουράσει τις κλειδώσεις του, χτυπώντας άγρια τον φοιτητή. Τον έπιασαν οι κάμερες, αλλά κανένα πρόβλημα: τρεις ανώτεροι αξιωματικοί της αστυνομίας ανέλαβαν να του παραδώσουν το βίντεο για να το εξαφανίσει.
Στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, όμως, η «Μοντ» δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της το βίντεο. Και ο Μακρόν αναγκάστηκε να απολύσει τον μπράβο του, στον οποίο αρχικά είχε επιβληθεί «ποινή» διαθεσιμότητας δεκαπέντε ημερών. Ο πολιτικός σάλος, όμως, ακόμα δεν έχει κοπάσει. Ο Μακρόν δεν είναι πια αυτό που ήταν όταν διεκδικούσε την προεδρία και τον πρώτο καιρό μετά τη νίκη του.
