Φασισταριά
Και να υπήρχε αμφιβολία ότι πρόκειται για κοινωνικά και πολιτικά καθυστερημένους που βγάζουν τη γνωστή μικροαστική υστερία, όταν αισθάνονται ανησυχία για τα βλαστάρια τους, δεν άφησαν καμιά αμφιβολία με την εμφάνισή τους. Πρόκειται για καθαρόαιμα φασισταριά. Με τις ελληνικές σημαίες στα χέρια έδωσαν το στίγμα των «ανησυχούντων για τον αφελληνισμό της χώρας πολιτών». Και δεν ήταν μόνο οι δύο. Ηταν και όλοι οι άλλοι που δεν τους ανέχτηκαν απλώς, αλλά το πιθανότερο είναι να τους αντιμετώπισαν ως μαχητική εμπροσθοφυλακή τους. Μισό εκατομμύριο χρυσαυγίτες ψηφοφόροι δεν είναι -στη συντριπτική τους πλειοψηφία- «απολίτικοι» ή «παρασυρμένοι».
Ποιος δικαιώθηκε;
«Είμαστε μακράν κάτω του 100% για την εφαρμογή των προαπαιτούμενων. Πρέπει να περιμένουμε την ενημέρωση που θα μας κάνουν οι θεσμοί στο Eurogroup. Εχουμε εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο τι θα αποφασίσουν». Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Ουάσινγκτον.
Οταν ρωτήθηκε ο Τσακαλώτος για τη δήλωση Σόιμπλε (πάλι στην Ουάσινγκτον), απάντησε: «Εχουμε το compliance report και είναι ολοκληρωμένα τα προαπαιτούμενα». Και το τόνισε πιο κατηγορηματικά: «Δεν είναι αυτή η διαδικασία στο Eurogroup και Euro Working Group. Αν έχουμε υλοποιήσει και τα 15 προαπαιτούμενα θα πρέπει να υπάρχει κάποιο επιχείρημα για να το μπλοκάρουν. Δεν υπάρχουν εκκρεμότητες. Ο Σόιμπλε είπε “αν το compliance report πει ότι τα κάνατε όλα, τελείωσε το θέμα για μένα“».
Πλέον, ξέρουμε τι έγινε στο Eurogroup: η υποδόση των 2,8 δισ. ευρώ κόπηκε σε δύο υπο-υποδόσεις. Ο Σόιμπλε δεν μιλούσε στο βρόντο και ο Ευκλειδάκος βρέθηκε -για μια φορά ακόμα- στο ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα.
Της Χαλιμάς
Το ΔΝΤ, λέει, αρνείται να συμμετάσχει στο ελληνικό «πρόγραμμα», διότι δε θεωρεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Κι εμείς αναρωτιόμαστε: από το 2010 που το ΔΝΤ συμμετέχει στα ελληνικά «προγράμματα» ως μειοψηφικός δανειστής και βασικός εισηγητής της τρόικας, το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο;
Ολοι ξέρουμε πολύ καλά, ότι ποτέ μέχρι τώρα το χρέος δεν ήταν βιώσιμο και ότι πάντοτε έκαναν διάφορα «μπαλαμούτια» για να είναι το ΔΝΤ εντάξει «με τα χαρτιά του». Θα ξεχάσουμε, μήπως, ότι επί ΓΑΠ, με τον Παπακωνσταντίνου υπουργό Οικονομικών, έβαλαν στο «ντορβά» τις ιδιωτικοποιήσεις ισχυριζόμενοι ότι θα πάρουν 50 δισ. ευρώ μέσα σε μια διετία; Θα ξεχάσουμε ότι επί Παπαδήμου έκαναν άλλα «μπαλαμούτια» και επί Σαμαροβενιζέλων άλλα; 'Η θα ξεχάσουμε ότι επί Τσιπροκαμμένων, μόλις στις 24 του περασμένου Μάη, το ΔΝΤ συμφώνησε με την απόφαση να ξαναδούν το χρέος μετά το 2018;
Αφήνοντας στην άκρη αυτά τα παραμύθια της Χαλιμάς, που παρουσιάζουν το ΔΝΤ σαν ένα γραφειοκρατικό-τεχνοκρατικό οργανισμό που κινείται «by the book», να θυμόμαστε πάντα ότι οι αποφάσεις παίρνονται με πολιτικά κριτήρια. Πολιτικά είναι τα αίτια και της σημερινής κόντρας ΔΝΤ (ΗΠΑ)-Γερμανίας. Και στο τραπέζι της αμερικανογερμανικής διαπραγμάτευσης σωριάζονται πολλά. Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είναι απλά ένας προσχηματικός λόγος για το ΔΝΤ, που χρησιμοποιείται σαν εργαλείο στη διαπραγμάτευσή του με τη γερμανική κυβέρνηση.
Ψιλό γαζί
Είναι γνωστός ο χαρακτηρισμός «ακραίος παίκτης» που έχει δώσει στο ΔΝΤ ο Κατρούγκαλος. Οπου βρεθεί κι όπου σταθεί μιλάει για την ανάγκη «να απομονωθεί ο ακραίος παίκτης». Ο Τσακαλώτος, όμως, θεωρεί αυτόν τον «ακραίο παίκτη» τον καλύτερο σύμμαχο της κυβέρνησης. Προσέξτε το διάλογο μεταξύ Τσακαλώτου και δημοσιογράφου στην Ουάσινγκτον, όπως μεταδόθηκε με non paper του υπουργείου Οικονομικών:
«Δημ.: Ζητήσαμε επίσημα την επιστροφή του Ταμείου στο πρόγραμμα;
Τσακαλ.: Η κυβέρνηση το έχει ζητήσει από το καλοκαίρι του 2015. Εκκρεμεί αυτή η αίτηση και είναι ανοιχτή η απάντηση τού ΔΝΤ ότι όταν υπάρχουν αυτά τα δύο κριτήρια για το πρόγραμμα, θα συμμετάσχει».
Σε άλλο σημείο ο Τσακαλώτος περιέγραψε ως εξής την «κωλοκαούρα» της κυβέρνησης για τη συνέχιση της παρουσίας του ΔΝΤ στο «πρόγραμμα»:
«Οι δικές μας επιλογές είναι κατά σειρά προτίμησης:
– Να είναι μέσα το ΔΝΤ
– Να μην είναι μέσα το ΔΝΤ και
– Να μην υπάρξει απόφαση και αυτό είναι το χειρότερο».
Βλέπετε εσείς κανέναν «ακραίο παίκτη που πρέπει να απομονωθεί»; 'Η φαντάζεστε ότι μπορεί το ΔΝΤ να συμμετέχει… a la cart; Δηλαδή, να το χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ως σύμμαχο στα ζητήματα που σχετίζονται με το χρέος, αλλά να το απομονώνει όταν πρόκειται για τα εργασιακά, το Ασφαλιστικό, τις κοινωνικές δαπάνες κτλ.; Αλλωστε, από το 2010 που το ΔΝΤ συμμετέχει στην κατάρτιση των Μνημονίων και στην επεξεργασία των πακέτων των αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων, δεν είδαμε ποτέ να μην υιοθετούνται οι θέσεις του.
Αποκαλυπτήρια
Και για να ξέρουν όλοι πόσο χοντρό είναι το δούλεμα και πόσο αλήθεια λέει ο Κατρούγκαλος όταν ισχυρίζεται ότι το Ασφαλιστικό «πέρασε και δεν πρόκειται να ξανανοίξει» και ότι «το μόνο που πρέπει να προσδοκούν από εμάς οι συνταξιούχοι είναι αυξήσεις», δεν έχουμε παρά να δούμε τι λέει ο Τσακαλώτος.
Πρώτον, παραδέχεται ότι ο Τόμσεν του ΔΝΤ θεωρεί δεδομένο ότι το Ασφαλιστικό θα ξανανοίξει: «Επίσημα λέει [ο Τόμσεν] ότι είναι πολύ μεγάλη η δημοσιονομική συμμετοχή. Λέει, όμως, και ότι οι συντάξεις είναι γενναιόδωρες».
Δεύτερον, προτείνει ο ίδιος (ο Τσακαλώτος) πάγωμα των συντάξεων: «Υπάρχει ένα θέμα για μένα ότι όταν επιστρέψουμε στην ανάπτυξη χωρίς να μειώσουμε τις συντάξεις μπορείς να μην τις αυξήσεις και να δώσεις μεγαλύτερο βάρος σε άλλες κοινωνικές δαπάνες».
Εκαναν πως δεν κατάλαβαν
«Μας υποστηρίζουν [οι Αμερικανοί] και μας λένε προχωρήστε και σε τεχνικές μελέτες -για να ξέρουμε τι πακέτα μέτρων σε ποια αποτελέσματα οδηγούν- και ήμαστε εδώ να σας υποστηρίξουμε. Και νομίζουμε ότι θα το κάνουν. Το κατέστησε ξεκάθαρο ο Τζακ Λιου, το έχει πει και σε συνεντεύξεις και ο Αντεγιέμο, από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας και αυτό έπαιξε ρόλο και πριν από το Μάιο. Το ίδιο ισχύει και για τη Γαλλία». Αυτά είπε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Τσακαλώτος στους δημοσιογράφους στις ΗΠΑ. Αφήνοντας στην άκρη τους Αμερικανούς (αρκεί να θυμίσουμε ότι η θητεία της κυβέρνησης Ομπάμα λήγει τον Ιούνη και τυπικά θα παραμείνει μέχρι το Γενάρη), μπορούμε να μιλήσουμε για τους Γάλλους, που συμμετέχουν και στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων.
Στις 4 Οκτώβρη, ο επίτροπος Μοσκοβισί (που εκφράζει τη γαλλική οικονομική πολιτική πιο αυθεντικά σε σχέση με τον υπουργό Οικονομικών Σαπέν) έκανε δηλώσεις για να καλέσει την ελληνική κυβέρνηση να ολοκληρώσει τα τελευταία προαπαιτούμενα, επιταχύνοντας τη λήψη των νομοθετικών μέτρων που απαιτούνται για το κλείσιμο της πρώτης και της δεύτερης αξιολόγησης. Οσο για το χρέος, ακολουθώντας πιστά τη «γερμανική γραμμή», ο Μοσκοβισί είπε πως αν η ελληνική κυβέρνηση πάρει μέσα στο Νοέμβρη όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, θα μπορούσε το Eurogroup να καταλήξει στα βραχυπρόθεσμα μέτρα πριν από το τέλος του 2016.
Εχασαν κάθε μέτρο
«Εγώ έχω μια ευθύνη. Να μη χειραγωγούνται οι δικαστές μου προπαραμονή της διασκέψεως. Να καθήσουν ήρεμοι σε ένα τραπέζι να πάρουν μια απόφαση. Εγώ αυτά τα τίμια πράγματα ξέρω. Και πηγαίνω σπίτι μου και κοιμάμαι ήσυχος, έχω ήσυχη τη συνείδησή μου». Η εκπληκτική αυτή δήλωση έγινε από τον πρόεδρο του ΣτΕ Ν. Σακελλαρίου μόλις βγήκε από το μέγαρο Μαξίμου, όπου μαζί με τους προέδρους των άλλων ανώτατων δικαστηρίων συναντήθηκε με τον Τσίπρα. Γιατί είναι εκπληκτική αυτή η δήλωση; Γιατί ο πρόεδρος ενός ανώτατου δικαστηρίου εμφανίζει τους δικαστές «του» ως επιρρεπείς στη χειραγώγηση και αυτοαναγορεύεται σε προστάτη τους!
Σύμφωνα με τα αστικά θέσμια, κάθε δικαστής, από τη χαμηλότερη μέχρι την υψηλότερη βαθμίδα, έχει προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία και αποφασίζει σύμφωνα με τους νόμους και τη συνείδησή του. Δεν προβλέπονται καθήκοντα παιδαγωγού και φύλακα συνείδησης στους προέδρους. Οταν οι σύμβουλοι Επικρατείας κρίνονται από τον πρόεδρό τους επιρρεπείς στη χειραγώγηση, η οποία μάλιστα ασκείται με δημόσιες δηλώσεις, τότε πρέπει εξ ορισμού να θεωρούνται ακόμα πιο επιρρεπείς στη χειραγώγηση που ασκείται παρασκηνιακά και με «άλλα μέσα». Αυτό ομολόγησε αυτός ο απίθανος τύπος που οι συριζαίοι έβαλαν πρόεδρο του ΣτΕ. Δεξιός είναι ο Σακελλαρίου και φαίνεται πως τον επέλεξε το σύστημα Παπαγγελόπουλου. Μόνο που δεν αρκεί η προθυμία να βοηθήσεις μια κυβέρνηση που σου έκανε τέτοια τιμή. Πρέπει να έχεις και τα φόντα να σταθείς στη θέση σου καλλιεργώντας μια ψευδαίσθηση ανεξαρτησίας. Κι ο Σακελλαρίου επέδειξε ήδη ότι στερείται στοιχειωδώς αυτών των ικανοτήτων.
Προκαλούν κιόλας
«Ούτε έχει μπει ούτε θα μπει στο στόχαστρο το σπίτι του μικρού, του μεσαίου ακόμη και του μεγάλου μεσαίου. Δεν θα γίνει η Ελλάδα Ισπανία στους πλειστηριασμούς, είναι ρητό…» είπε με τουπέ στον ΣΚΑΪ ο διευθυντής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ζαχαριάδης. «Πλειστηριάζονται σπίτια ισχυρών ή πολύ ισχυρών οικονομικά ανθρώπων», κατέληξε. Δηλαδή, οι εικόνες που είδαμε από το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ή κάτι παλιότερες από το Ειρηνοδικείο Νέας Ιωνίας αφορούσαν βιλάρες καπιταλιστών στην Εκάλη και την Πολιτεία; Δε θα το γλιτώσουν το πολύ (πάρα πολύ) ξύλο οι προκλητικοί συριζαίοι.
Η πρόκληση Ζαχαριάδη φάνηκε καλύτερα μερικές ώρες αργότερα, όταν ο Μητσοτάκης κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής έγγραφα για πλειστηριασμούς εργατικών κατοικιών στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο ίδιος ο Τσίπρας, αν και διέψευσε τον Μητσοτάκη για τη Θεσσαλονίκη, παραδέχτηκε ότι υπάρχει πρόβλημα. Είπε χαρακτηριστικά: Ολα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τους πλειστηριασμούς είναι από τις ΔΟΥ και από τους δήμους. Οπως προστατέψαμε την πρώτη κατοικία από τις τράπεζες έτσι θα την προστατέψουμε και από τα χρέη στο δημόσιο. Μόνο 500 πλειστηριασμοί έγιναν το 2016 από δήμους και ΔΟΥ. Εγιναν κάποιες θετικές δηλώσεις από τον κ. Πατούλη. Ελπίζω να συνεργαστούμε με τους δήμους για να λύσουμε το πρόβλημα.
Αισχρός λαϊκισμός
Αν δεν ήταν στην πρωτομιλία του, θα μπορούσε να πει κανείς ότι του ξέφυγε κόμπλεξ απέναντι σε κάποιους μεγαλόσχημους καπιταλιστές. Ηταν στη γραπτή πρωτομιλία του, όμως και ήταν αισχρός λαϊκισμός όταν περιέγραφε τους μιντιάρχες σαν ηττημένους ηγέτες αρχαίων φύλων, που παρέλαυναν στο θρίαμβο ρωμαίου στρατηγού: «Και αυτό που χάρηκα πιο πολύ και εγώ, όπως όλοι οι έλληνες πολίτες, είναι ότι αυτοί οι ογκόλιθοι, τα μεγαθήρια, κλείστηκαν επί τρία μερόνυχτα μέσα στα καμαράκια στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και δεν έβγαιναν από εκεί, γιατί έπρεπε να τηρηθεί ο νόμος».
