♦ Κυνισμός
«Ο φόρος στα ακίνητα είναι δίκαιος, γιατί σε αυτά επενδυόταν διαχρονικά η φοροδιαφυγή». Αυτή η φράση του Στουρνάρα (από την περιβόητη συνέντευξή του στον Πρετεντέρη) είναι πιο κυνική από την ατάκα «η Ελλάδα δεν υπερφορολογείται», που συγκέντρωσε πάνω της όλα τα πυρά. Οποιος έχει αποκτήσει ένα σπίτι πρέπει να χαρατσώνεται, γιατί είναι φοροφυγάς, λέει ο Στουρνάρας. Δηλαδή, οι δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) χιλιάδες εργαζόμενοι που πήραν στεγαστικό δάνειο για ν’ αγοράσουν ένα διαμέρισμα είναι φοροφυγάδες. Η θεωρία του Βενιζέλου (που την επινόησε όταν πρωτοέβαλε το χαράτσι το Σεπτέμβρη του 2011, ως υπουργός Οικονομικών του Γιωργάκη), σύμφωνα με την οποία το χαράτσι είναι φόρος για την εξασφάλιση της αξίας των ακινήτων, που επιτυγχάνει η κυβέρνηση, πήγε στην άκρη και τώρα έχουμε μια καινούργια θεωρία, σουλτανικού τύπου: όποιος έχει ακίνητο είναι φοροφυγάς!
Και δεν υπάρχουν φοροφυγάδες που επένδυσαν σε ακίνητα; Υπάρχουν, φυσικά, αλλά δεν είναι και η πλειοψηφία. Η μεγάλη μάζα, οι μεγαλοκαπιταλιστές, αυτοί που κάνουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή με τις υπερτιμολογήσεις και τις υποτιμολογήσεις, δεν έχουν ανάγκη να βάλουν λεφτά σε ακίνητα, που δεν έχουν ευελιξία στη ρευστοποίηση. Βγάζουν τα λεφτά στο εξωτερικό και τζογάρουν στα χρηματιστήρια. Κι αυτούς κάθε άλλο παρά τους πιάνει το χαράτσι.
♦ Kαθάρματα
Ενα 13χρονο κορίτσι πέθανε από αναθυμιάσεις μαγκαλιού, στην αγκαλιά της λιπόθυμης μάνας του, και τα ΜΜΕ της βαρβαρότητας έσπευσαν να καταγγείλουν για… τυμβωρυχία όσους κατήγγειλαν το γεγονός ως αποτέλεσμα αυτής της βαρβαρότητας. Οταν είδαν ότι αυτό δεν περνάει και τόσο, ότι ο κόσμος καταλαβαίνει πως τέτοια φαινόμενα είναι εγκλήματα του συστήματος που πλήττουν εξαθλιωμένες εργατικές οικογένειες, έσπευσαν να γυρίσουν την πλάκα, μιλώντας για την ταλαιπωρία που υπέστη η μάνα από την αστυνομία, επειδή η άδεια παραμονής της είχε λήξει. Στη θέση αυτής της μετανάστριας που προσπαθούσε να επιβιώσει θα μπορούσε να είναι μια ελληνίδα μάνα, καθώς η εξαθλίωση βαθαίνει με ασύλληπτους ρυθμούς. Κι αν έχουμε να πούμε κάτι, δεν είναι η έκφραση οδύνης μας για τον άδικο χαμό του κοριτσιού, αλλά η καταγγελία του ως (ενός ακόμη) εγκλήματος του καπιταλισμού.
♦ Αδίστακτος γκεμπελισμός
Το σύνθημα δόθηκε από το Σάββατο: εξευτελίστε τον Πελεγρίνη που πήγε να παίξει θέατρο στο Παρίσι, αντί να καθήσει στην Αθήνα ν' ανοίξει το Πανεπιστήμιο. Με απόλυτο συντονισμό εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις που στηρίζουν τη συγκυβέρνηση επιδόθηκαν σε μια αηδιαστική εκστρατεία συκοφάντησης του πρύτανη του ΕΚΠΑ, παίζοντας με τα πιο χυδαία ένστικτα που μπορεί κανείς να βρει μέσα στο λαό, σε μια προσπάθεια να προετοιμάσουν το επόμενο βήμα, την παραπομπή πρύτανη στο Πειθαρχικό, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία.
Δεν τρέφουμε καμιά εκτίμηση στον Πελεγρίνη ως πολιτικό πρόσωπο (γιατί ένας πρύτανης είναι πολιτικό πρόσωπο, αφού ασκεί διοίκηση). Το έργο του ως συγγραφέα, ηθοποιού και σκηνοθέτη του εαυτού του δεν το γνωρίζουμε, οπότε δεν μπορούμε να το κρίνουμε. Ούτε αυτοί που οργάνωσαν τη διαπόμπευση και τον κανιβαλισμό του έκριναν το καλλιτεχνικό του έργο. Το χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα, με καθαρά φασιστική μεθοδολογία. Δεν τους έφτασε που ο Πελεγρίνης χτύπησε πισώπλατα τον αγώνα των διοικητικών, συμφωνώντας με τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου και καλώντας τους να τις υιοθετήσουν. Ηθελαν να κάνει και το μπάτσο, καταστέλλοντας την απεργία. Με τι μηχανισμό θα το έκανε τους είναι αδιάφορο. Ηθελαν να κάνει αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο Αρβανιτόπουλος. Κι επειδή αυτός σήκωσε τα χέρια ψηλά, δε δίστασαν να τον ξεσκίσουν, στέλνοντας ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όλα τα στελέχη της αστικής διοίκησης, επιπέδου Πελεγρίνη, ότι πρέπει να είναι ανελέητα απέναντι στους εργαζόμενους και να αναλάβουν και καθήκοντα μπάτσου, αν θέλουν να παραμείνουν στις θέσεις τους.
ΥΓ. Μπορεί να μη γνωρίζουμε το θεατρικό έργο του Πελεγρίνη, γνωρίζουμε όμως τη θεατρική ευτέλεια που υπηρετεί εδώ και χρόνια ο Σταμάτης Φασουλής. Ο φασουλής αυτός του Συγκροτήματος Ψυχάρη κατέθεσε το δικό του «οβολό» στη γκεμπελική εκστρατεία συκοφάντησης και εκμηδένισης του Πελεγρίνη, με ένα αηδιαστικό πόνημα που συνέγραψε για τα «Νέα». Ούτε που έχει δει την παράσταση του Πελεγρίνη για να την κρίνει. Ούτε που τον απασχόλησε το ότι με την κατά Πελεγρίνη γκεμπελική εκστρατεία συκοφαντήθηκε και το ίδιο το Θέατρο, αφού –σύμφωνα με την εκστρατεία αυτή– η ενασχόληση με το θέατρο αφορά μόνο ανθρώπους ευτελείς, ρηχούς, πολύ κατώτερους από το επίπεδο ενός πανεπιστημιακού. Κλήθηκε από τα αφεντικά να συμμετάσχει στη γκεμπελική εκστρατεία και ο φασουλής Φασουλής το έπραξε ασμένως.
♦ Το πρότυπό τους
Μπορείς να του προσάψεις ένα σωρό «κοσμητικά», αλλά βλάκα δεν τον λες τον Πρετεντέρη. Οταν εκφράζει απέραντο θαυμασμό για τον Γεωργιάδη («κάποιοι αντιδρούσαν και στη μείωση των φαρμάκων αλλά ο Γεωργιάδης τους καθάρισε σε μία βδομάδα – ομολογώ ότι δεν έχω ξαναδεί στην ελληνική πολιτική έναν άνθρωπο να διαλύει μόνος του ένα ολόκληρο κόμμα!…») σημαίνει πως η «γραμμή» λέει να στηριχτεί ο Μπουμπούκος ως υπουργός-πρότυπο της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Πρότυπο… αποτελεσματικότητας. Πρέπει να κρυφτεί το γεγονός ότι ένας παντελώς άσχετος με το αντικείμενο, που ξημεροβραδιάζεται στα ραδιοκάναλα, παίρνει αποφάσεις που οι προκάτοχοί του δεν τολμούσαν να προωθήσουν, μολονότι ήταν το ίδιο «μνημονιακοί» μ’ αυτόν.
Κανένας Πρετεντέρης δεν αναφέρθηκε, για παράδειγμα, στα όσα τερατώδη είπε ο Γεωργιάδης στις 20 Νοέμβρη, σε συγκέντρωση που οργάνωσε στον ΟΛΠ ο Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά. Πράγματα αδιανόητα που έκαναν τους γιατρούς να φρικάρουν. Για να υπερασπιστεί την πολιτική που κλήθηκε να εφαρμόσει, δε δίστασε να πει (αντιγράφουμε από ανακοίνωση του ΙΣΠ): «Αναφερόμενος στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Καζακστάν, επικαλέστηκε την Διακήρυξη της Διεθνούς Διάσκεψης για την ΠΦΥ που έλαβε χώρα το 1978 στην Αλμα-Ατα, η οποία όμως αναφερόταν σε χώρες του τρίτου κόσμου που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν υποτυπώδη πρόληψη και περίθαλψη για τους πολίτες τους χωρίς να διαθέτουν ιατρούς και μέσα. Απέρριψε σχεδόν στο σύνολό της την αναγκαιότητα εξέτασης των πολιτών στην ΠΦΥ από ιατρούς ειδικοτήτων, τόσο στις δομές της Δημόσιας Υγείας, όσο και των συμβεβλημένων ιατρών. Κατέστησε σαφές, ότι δεν είναι μείζονος σημασίας η επάρκεια και η ασφάλεια της φαρμακευτικής αγωγής, αλλά το κόστος της στον Κρατικό Προϋπολογισμό. Θέλει να θεσμοθετήσει την Αντιποίηση της Ιατρικής Ειδικότητος, ισχυριζόμενος ότι η οφθαλμολογική εξέταση μπορεί να γίνει από Γενικό Ιατρό ή Παθολόγο»!
Αυτός ο άνθρωπος είναι το είδωλο των Πρετεντέρηδων, ο υπουργός-πρότυπο.
♦ Καραγκιόζης
Μίμης Ανδρουλάκης (ΣΚΑΙ, 19.11.13): «Οταν ανεξαρτοποιήθηκα, για λόγους τάξης έθεσα την έδρα μου στη διάθεση του κόμματος, αλλά μου είπαν ότι η παρουσία μου θα ήταν επικοδομητική». Γιατί του χάρισαν την έδρα; Γιατί αυτός που ακολουθεί στη σειρά εκλογής είναι ο Ραγκούσης, τον οποίο ο Βενιζέλος δε θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστό. Αυτό εννοούσε ο Ανδρουλάκης.
Ανδρουλάκης (ΔΤ, 26.11.13): Ουδέποτε συνδέθηκε το δικό μου όνομα με οποιοδήποτε άλλο. Δεν μου ζητήθηκε να κρατήσω την έδρα για να μη με διαδεχτεί ο Ραγκούσης.
♦ Κουτοπονηριές
Αναρωτιέται, αφελώς δήθεν (στην πραγματικότητα κουτοπόνηρα) αρθρογράφος του «μνημονιακού» Τύπου γιατί έχει πιάσει τέτοιος οίστρος τον ΣΥΡΙΖΑ και βιάζεται να κυβερνήσει, αντί ν’ αφήσει την κυβέρνηση να κλείσει τον κύκλο της. «Αφού από το ευρώ δεν θέλουν να φύγουν (σ.σ. οι Συριζαίοι). Και το πρόγραμμα δεν αλλάζει», σημειώνει με νόημα. Την απάντηση, φυσικά, την ξέρει. Ο ΣΥΡΙΖΑ βιάζεται γιατί σήμερα τον ευνοεί το timing, ενώ αύριο δεν ξέρει τι μπορεί να του ξημερώσει. Βουλιμικοί της εξουσίας είναι, όπως βουλιμικός της εξουσίας ήταν και ο Παπανδρέου (που δεν άφησε τον Καραμανλή να πάρει αυτός τα μέτρα, αλλά τον εξώθησε σε εκλογές), όπως και ο Σαμαράς, που δεν άφησε τον Παπαδήμο, αλλά απαίτησε εκλογές, για να βρεθεί αυτός με το νέο Μνημόνιο στα χέρια. Ετσι παίζεται το παιχνίδι της αστικής εξουσίας, έτσι το παίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
♦ Τους την είπε κιόλας
900 χιλιάρικα κόστισαν στο ελληνικό κράτος οι «μελέτες» που παρήγγειλαν στον ΟΟΣΑ και τις οποίες ήρθε να παρουσιάσει ο «πολύς» Ανχελ Γκουρία. Αν και πληρωμένες, όμως, οι μελέτες απετέλεσαν πλήγμα στην προπαγάνδα του σαμαρικού success story, αφού προβλέπουν ύφεση (-0,4%) και όχι ανάπτυξη (0,6%) το 2014, όπως και διατήρηση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ στο 160% το 2020 και όχι μείωσή του στο 124%, όπως είναι η επίσημη (προπαγανδιστική) άποψη. Γι’ αυτό και η συγκυβέρνηση θα μπορούσε να τραγουδήσει στον Γκουρία το γνωστό «σε πότισα ροδόσταμο, με πότισες φαρμάκι».
► Μαχητικός αντιφασισμός
Κάθε φασιστικό χέρι που σηκώνεται για να κτυπήσει πρέπει να πέφτει κάτω ξερό. Οποιος από ξένο χωριό έρχεται σε άλλο για να δείρει και να δολοφονήσει πρέπει να φεύγει τσακισμένος. Οποιος από το ίδιο χωριό τρομοκρατεί τους χωριανούς πρέπει κάτω από το γενικό ξεσηκωμό να αναγκάζεται να φύγει από το χωριό, πρέπει να του γίνεται η ζωή στο χωριό αβίωτη. Οποιος κάνει απόπειρα να δολοφονήσει θα πρέπει να το πληρώσει με τη ζωή του.
Νίκος Ζαχαριάδης
ομιλία στο Βόλο, 14.1.1946
