Κόντρες

«Αλλωστε, αν δεν υπάρξει δημόσια ασφάλεια, δεν πρόκειται να υπάρξει οικονομική ανάκαμψη. Ποιος θα έρθει να επενδύσει ένα έστω ευρώ στη χώρα που ονειρεύεται ο κ. Σκουρλέτης;». Το είπε ο Δένδιας, στην περιβόητη συνέντευξή του στην «Καθημερινή». Σίγουρα ο Σκουρλέτης δεν ονειρεύεται τη χώρα που του «φορτώνει» ο Δένδιας, όμως το πρόβλημα δεν είναι η διαρκής προβοκάτσια κατά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο συσχετισμός της οικονομικής ανάκαμψης με τη δημόσια ασφάλεια, που απ’ όσο μπορούμε να θυμηθούμε πρώτη φορά τίθεται με τόσο χοντροκομμένο και προκλητικό τρόπο από υπουργό. Το μήνυμα είναι σαφές: σκάστε και σκάβετε. Και βέβαια, δεν απευθύνεται στα «ζωηρά» κομμάτια που έχουν στοχοποιηθεί από τη συγκυβέρνηση. Απευθύνεται στο σύνολο της εργαζόμενης κοινωνίας και της νεολαίας της, πιστοποιώντας με αδιαμφισβήτητο τρόπο πως οι επιθέσεις ενάντια στις καταλήψεις έχουν ως στόχο να στείλουν γενικό τρομοκρατικό μήνυμα.

 

Συνεχίζει ο Δένδιας: «Από την άλλη πλευρά, αποτελούσε μια βολική ψευδαίσθηση για την ελληνική κοινωνία την προηγούμενη δεκαετία η εκτίμηση ότι ο εφιάλτης της τρομοκρατίας είχε τελειώσει. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν πολύ σημαντικές επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά εξάλειψη του φαινομένου ουδέποτε υπήρξε, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κάποιος, εάν ανατρέξει σε συγκεκριμένα περιστατικά τα τελευταία χρόνια. Εξάλλου, το ελληνικό κράτος είχε εν μέρει παραιτηθεί από την επιβολή της νομιμότητας σε συγκεκριμένες περιοχές και χώρους, που εν δυνάμει συνιστούν “φυτώρια” τρομοκρατών».

Πολύ βολικό να μιλάς για… βολική ψευδαίσθηση της ελληνικής κοινωνίας, ενώ επρόκειτο απλώς για την προπαγάνδα των κυβερνήσεων, κυρίως την περίοδο μέχρι τους ολυμπιακούς αγώνες. Διότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από τέτοιες ψευδαισθήσεις, αφού ουδέποτε αισθάνθηκε απειλή από την ένοπλη επαναστατική δράση. Ο Δένδιας, όμως, υιοθετεί κάποια σενάρια που οι προκάτοχοί του δεν υιοθετού-σαν και πολλές φορές έβαζαν πάγο στους μπάτσους που τα προωθούσαν. Θυμόσαστε, ασφαλώς, την περιβόητη τρόικα Νασιάκου-Διώτη-Σύρου, που αρνιόταν να βάλει την Αντιτρομοκρατική ν’ ασχοληθεί συνολικά με τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο, υποστηρίζοντας ότι οι ένοπλες οργανώσεις έχουν σφιχτή οργανωτική δομή που δεν προσιδιάζει στο χώρο γενικά. Ο Δένδιας, όμως, με εισηγήσεις προφανώς των νέων Κλουζό της Αντιτρομοκρατικής, βάζει συνολικά το χώρο στο στόχαστρο, χαρακτηρίζοντας τις συλλογικότητές του «εν δυνάμει φυτώρια τρομοκρατών».

 

«Το γεύμα του λαθρομετανάστη: 3 φορές πιο ακριβό από του φοιτητή». Ξέχειλος από ρατσιστικό δηλητήριο ο τίτλος, «κοσμούσε» το πρωτοσέλιδο του «Πρώτου Θέματος» την περασμένη Κυριακή. Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε ποιο ήταν το μήνυμα που έστελνε στους αναγνώστες: αφήνουμε τα παιδιά μας νηστικά και ταΐζουμε τους λαθρομετανάστες. Οπως βλέπετε, ο ναζισμός δεν αποτελεί εργαλείο μόνο μιας συμμορίας που ξαφνικά έγινε κοινοβουλευτικό κόμμα. Είναι πολλοί αυτοί που φροντίζουν να φουσκώνουν τα νεοναζιστικά πανιά.

 

Νόθευση της ψηφοφορίας για τις παραπομπές σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατήγγειλε, μάλιστα, τον Σαμαρά, ότι ήταν αυτός που έδωσε γραμμή, ψηφίζοντας μόνο σε μία κάλπη και παραβιάζοντας έτσι τη μυστικότητα της ψηφοφορίας.

Το επιχείρημα ήταν έτσι κι αλλιώς αδύναμο, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των δεξιών βουλευτών ψήφισε σε τέσσερις κάλπες. Και μάλιστα, σε τέσσερις κάλπες ψήφισαν όλοι όσοι θεωρούνταν επικίνδυνοι να σπάσουν τη γραμμή. Και καμιά σαραντεπανταριά από δαύτους έσπασαν τη γραμμή όσον αφορά τον Παπανδρέου, όχι όμως όσον αφορά το Βενιζέλο. Ομως, πέρα από την πολιτική αδυναμία του επιχειρήματος, υπάρχει σ’ αυτή την καταγγελία και ένα ζήτημα αρχών. Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, η αποχή απαγορεύεται διά ροπάλου. Δεν είχαν δικαίωμα για παράδειγμα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να απόσχουν από τις κάλπες που αφορούσαν την παραπομπή του νυν και του πρώην αρχηγού τους; Δεν είχαν δικαίωμα ο Σαμαράς και η μειοψηφία των βουλευτών της ΝΔ να απόσχουν από οποιαδήποτε κάλπη ήταν κόντρα στη γραμμή τους; Τι το διαφορετικό κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν αποχωρεί από μια ψηφοφορία ή μια συνεδρίαση της Βουλής; Τι το διαφορετικό κάνει ένας ψηφοφόρος, όταν απέχει από τις εκλογές; Δεν παραβιάζει κι αυτός τη μυστικότητα της ψήφου; Και δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμά του αυτό;

Κατέφυγαν σ’ αυτή τη γελοιότητα για να κρύψουν το γεγονός ότι τα πράγματα δεν τους ήρθαν όπως θα ήθελαν. Ειδικά με τον Βενιζέλο, ο οποίος κατάφερε να βγει και από πάνω.

 

Τρεις ολόκληρες μέρες χρειάστηκε ο εξ απορρήτων του Τσίπρα Ν. Παππάς για ν’ απαντήσει στις κατηγορίες Βενιζέλου, ότι ήταν αυτός που πλησίαζε δημοσιογράφους και εκδότες και τους πλασάριζε τη λίστα Λαγκάρντ. Πέμπτη τον ονομάτισε ο Βενιζέλος στη Βουλή, Κυριακή απάντησε ο Παππάς. Είχε προηγηθεί ένα μεγαλοπρεπέστατο έμμεσο άδεισμά του από τον Σκουρλέτη, ο οποίος εμφανίστηκε στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ την Παρασκευή και υπερασπίστηκε μόνο τον εαυτό του από τις καταγγελίες Βενιζέλου, αφήνοντας ανυπεράσπιστο τον Παππά, ο οποίος χρειάστηκε δυο ακόμη μέρες για ν’ απαντήσει.

Στη δήλωση που έκανε ο Παππάς (με τρεις μέρες καθυστέρηση, το ξαναλέμε) ζητά από τον Βενιζέλο «να θεμελιώσει και να αποδείξει τις κατηγορίες που εκστόμισε εναντίον μου» και σημειώνει ότι «δεν θα είναι η πρώτη φορά που λειτουργεί ως συκοφάντης, ούτε ο ίδιος, ούτε αυτοί που αναπαράγουν τα αίσχη του». Και καταλήγει: «Εκείνος είχε τη λίστα στο γραφείο του, εκείνος και τη δυνατότητα να παράγει και να διακινεί αντίγραφα». Με τόσα που σέρνει ο Βενιζέλος στον Βαξεβάνη μάλλον δεν του έδωσε αυτός τη λίστα. Για τον Διώτη, όμως, γιατί δεν λένε κουβέντα ο Παππάς και οι άλλοι ΣΥΡΙΖΑίοι;

 

Τον ήπιων τόνων Χατζηδάκη διάλεξε ο Βενιζέλος για να επιχειρήσει το «καμ μπακ» στην ενεργή πολιτική, μετά την περιπέτεια με τη λίστα Λαγκάρντ. Μάζεψε, λοιπόν, μια κουστωδία βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ και πήγε στο Ανάπτυξης. Μετά δε τη σύσκεψη με τον υπουργό, τους υφυπουργούς και τους γραμματείς, την ώρα των καθιερωμένων δηλώσεων, ενώ ο δυστυχής Χατζηδάκης είπε δυο-τρεις τυπικές κουβέντες, ο Μπένι εξαπέλυσε ένα μακρόσυρτο λογύδριο αρχηγικού τύπου, μετατρέποντας τον Χατζηδάκη σε σάκο του μποξ, τον οποίο χτυπούσε με υποδείξεις για το τι πρέπει να γίνει και υπαινιγμούς για καθυστερήσεις που παρατηρούνται.

Και βέβαια, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην έκθεση του ΔΝΤ, λέγοντας πως δεσμευτική είναι μόνο η δανειακή σύμβαση και σημειώνοντας με το γνωστό ύφος του πως «η κοινωνία και η οικονομία, νέα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα δεν αντέχει». Αυτά, βέβαια, τα έχουμε ακούσει πολλές φορές μέχρι τώρα. Οταν έρθει η ώρα σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει και τα νέα μέτρα. Απλά, ο πονηρός Μπένι προσπαθεί από τώρα να φορτώσει την ευθύνη στους υπουργούς που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και επέλεξε τον Χατζηδάκη, ο οποίος έδειξε εντελώς ψαρωμένος.

 

«Εχω περιγράψει την ελληνική οικονομία ως την τελευταία σοβιετικού τύπου οικονομία. Εχουμε τώρα απελευθερώσει σχεδόν όλες τις αγορές, συμπεριλαμβανομένης και της αγοράς εργασίας έως ένα βαθμό, υπάρχουν ακόμη όμως θέματα που πρέπει να λάβουμε υπόψη».

Ο Γιάννης Στουρνάρας στο CNN. Με το γλοιώδες ύφος του ανθρώπου που ξεκίνησε από χαμηλά και μια ζωή υπηρετεί αφεντικά, ντόπια και ξένα. Με το θράσος του ανθρώπου που μπορεί να λέει ό,τι θέλει γιατί τον στηρίζει ένα ολόκληρο σύστημα.

 

«Νομίζω ότι ήταν άλλη μια… προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, αλλά δεν μιλάνε –θα πω για άλλη μια φορά– στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί, γιατί ο κ. Βενιζέλος έχει βάλει αυτή την ιταμή υπογραφή του. Προφανώς και δεν θα διανοούνταν οι Γερμανοί νομίζω να το απευθύνουν αυτό σε πολιτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Το λένε σ΄ αυτούς που τους έχουν δεδομένους. Το λένε σ΄ αυτούς τους οποίους κατά καιρούς τους έχουν βάλει στο τσεπάκι. Και εννοώ ως πολιτικούς χώρους και όχι τα συγκεκριμένα άτομα». Φιλότιμη προσπάθεια του Σκουρλέτη (ΝΕΤ ράδιο, 18.1.13) να μαζέψει όσα είχε πει ο Τσίπρας στη Βουλή. Γιατί ο Τσίπρας είχε πει ευθέως (και του την έπεσε ο Βενιζέλος, χωρίς να πάρει απάντηση), ότι Σαμαράς, Βενιζέλος και σία υπογράφουν ό,τι τους ζητηθεί, γιατί οι Γερμανοί τους έχουν στο χέρι με τις διάφορες λίστες (Siemens κτλ.).

Πρόκειται για αδίστακτο λαϊκισμό από μεριάς ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στηρίζει τη νέα γραμμή της «κλεπτοκρατίας», η οποία δήθεν ευθύνεται για την κρίση. Ο καπιταλισμός ως σύστημα βγαίνει λάδι και υποδεικνύονται οι πολιτικοί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ως αποκλειστικά υπεύθυνοι για την κρίση. Οχι πως δεν υπάρχουν μίζες, αλλά η εξάρτηση δεν είναι αποτέλεσμα των μιζών και των λιστών. Είναι αποτέλεσμα του επιπέδου ανάπτυξης του κακομοιριασμένου ελληνικού καπιταλισμού, που δεν μπορεί ν’ αλλάξει.

 

«Με ανησυχεί πολύ, γιατί η βία ποτέ σε αυτές τις συνθήκες δεν βοήθησε τον κόσμο της εργασίας. Ο κόσμος της εργασίας χρειάζεται να έχει μια πίστη ότι υπάρχουν πολιτικές λύσεις», δήλωσε ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος (Real FM, 21.1.13).

Κρίμα, κύριε καθηγητά, κι είστε και νέος άνθρωπος. Οχι ότι περιμέναμε να γίνετε θιασώτης της επαναστατικής βίας, αλλά να αποφθέγγεστε με τόσο χυδαίο τρόπο; Kαι μάλιστα με ύφος κατόχου της μίας και μοναδικής αλήθειας; Από την υπερπληθώρα των σχετικών κειμένων, πολιτικών και λογοτεχνικών, επιλέξαμε να σας αφιερώσαμε ένα που ανήκει στη δεύ-τερη κατηγορία. Γράφτηκε από άνθρωπο που δεν έταξε τον εαυτό του στην υπηρεσία της εξαπάτησης της εργατικής τάξης.

«Σας συμβουλεύουμε να πολεμήσετε. Αυτή η μάχη θα χαθεί. Ισως χαθεί και η επόμενη. Αλλά έτσι θα μάθετε να πολεμάτε και θα καταλάβετε πως μόνο με τη βία γίνεται κάτι και μόνο όταν το κάνετε οι ίδιοι».