Φυσικά και δεν πήγαιναν η Μέρκελ ή ο Σαρκοζί, ακόμη και ο Μπερλουσκόνι, να φωτογραφηθούν μαζί του. Έστειλαν τους υπαλλήλους τους, τον Μπαρόζο και τον Φον Ρομπάι, να φωτογραφηθούν με τον καραγκιόζη.
♦ Υποκρισίας το ανάγνωσμα (1)
Η Αλ. Παπαρήγα έχει κάμποσα χρόνια που δεν πηγαίνει στη δεξίωση του προεδρικού μεγάρου για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Φέτος ο Περισσός έδωσε μια παραπέρα διάσταση στην απουσία του, ανακοινώνοντας πως «το υπάρχον πολιτικό σύστημα είναι σάπιο μέχρι το μεδούλι, δεν γιατρεύεται, μόνο ανατρέπεται». Γιατί, όμως, αυτό αφορά μόνο μια ετήσια εθιμοτυπική δεξίωση και όχι την ουσιαστική θεσμική λειτουργία του προεδρικού μεγάρου; Η Αλ. Παπαρήγα έχει ζητήσει και έχει πραγματοποιήσει συναντήσεις με τον Παπούλια, για να του εκφράσει τις απόψεις του Περισσού για διάφορα ζητήματα. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά δεν έχει απουσιάσει από καμιά από τις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών, που έχει συγκαλέσει ο Παπούλιας κατ’ εντολήν της κυβέρνησης. Αρα, η απουσία από τη δεξίωση είναι σκέτη υποκρισία. Ενας φερετζές που φορά ο Περισσός για να κρύψει το ότι αποτελεί κόμμα του θεσμικού φάσματος κι αυτό το ρόλο του τον σέβεται με θρησκευτική ευλάβεια. Αλλωστε, για ποια «ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος» γίνεται λόγος, όταν ο Περισσός αναφέρεται σε εκλογές, δηλαδή στην πεμπτουσία του αστικού κοινοβουλευτισμού;
Και τι να πεις για τον Τσίπρα, που θυμήθηκε φέτος ν’ απουσιάσει κι αυτός, επειδή «η δημοκρατία μας δεν γιορτάζει», λόγω ΔΝΤ, Μνημονίου και τα λοιπά; Πόσα χρόνια πέρασαν (μόλις τρία) από τότε που διάβηκε τις πόρτες του προεδρικού μεγάρου απαστράπτων μέσα στο «επιμελώς ατημέλητο» ντύσιμό του, και συνοδευόμενος από μια νεαρή έγχρωμη μετανάστρια από τη Σιέρα Λεόνε, την οποία χρησιμοποίησε σαν γλάστρα για ένα φιλο-μεταναστευτικό σόου; Φέτος, το σόου απαιτούσε αποχή. Του χρόνου, ποιος ξέρει, ίσως κάτι άλλο, στα «ιβέντς» είναι μανούλες οι συνασπισμένοι. Ετσι κι αλλιώς, τον θεσμικό τους ρόλο ουδέποτε τον έθεσαν υπό αμφισβήτηση και όλοι τους αναγνωρίζουν το δικαίωμα να πολιτεύονται με διάφορα πρωτότυπα διαφημιστικά κολπάκια. Είναι κι αυτά μέρος του πολιτικού συστήματος.
ΥΓ: Στην προς Παπούλια επιστολή του ο Τσίπρας έγραψε πως δεν θα πάει στη δεξίωση επειδή «η δημοκρατία υποφέρει εξαιτίας της πλήρους και άνευ όρων παράδοσης της χώρας μας από την κυβέρνηση στο ΔΝΤ». Η ΕΕ, που έχει τα 3/4 των δανείων και συμμετέχει στην τρόικα με δυο εκπροσώπους (Κομισιόν και ΕΚΤ) προφανώς δεν συγκαταλέγεται στους κατά Τσίπρα κατακτητές.
♦ Υποκρισίας το ανάγνωσμα (2)
Τους ξεπέρασε, όμως, όλους σε υποκρισία ο Παπούλιας, που ξαναφόρεσε το φιλολαϊκό του ύφος και είπε: «Μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν ήδη κάνει περισσότερα από όσα τους αναλογούν για να αντιμετωπισθεί η κρίση. Ηρθε η ώρα να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους, είτε είναι μεγαλοφοροφυγάδες με βαρείς λογαριασμούς σε τράπεζες του εξωτερικού, είτε αποτελούν κομμάτι της αφορολόγητης μεσαίας τάξης».
Πάντα ασορτί με την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική ο Παπούλιας. Την ώρα που με το Μεσοπρόθεσμο απεργάστηκαν νέα δεινά για μισθωτούς και συνταξιούχους, την ώρα που ετοιμάζεται μια νέα δανειακή σύμβαση και ένα νέο, πιο επαχθές Μνημόνιο, που θ’ αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό για τουλάχιστον 30 χρόνια, αυτός προσπαθεί να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες σε μισθωτούς και συνταξιούχους. Δυστυχώς γι’ αυτόν, αυτά δεν πιάνουν πλέον.
♦ Προπαγάνδα και πραγματικότητα
Αντιγράφουμε από ρεπορτάζ οικονομικής ιστοσελίδας (www.sta-gr.com) για την κίνηση των «αγορών» τη Δευτέρα, δεύτερη μέρα λειτουργίας τους μετά την απόφαση της συνόδου κορυφής της ΕΕ:
«Οι σημαντικότερες εξελίξεις, ωστόσο, σημειώθηκαν στην χρηματοπιστωτική αρένα όπου το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου της Ιταλίας επέστρεψε ταχύτατα πάνω από το 5,6%, μόλις δύο συνεδριάσεις μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και η χώρα βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπη με μία σφοδρή χρηματιστηριακή πραγματικότητα: η επίθεση των αγορών εναντίον της δεν έχει καταλαγιάσει. Αποτέλεσμα ήταν η ακύρωση προγραμματισμένης δημοπρασίας ομολόγων στις 12 Αυγούστου κάτι το οποίο είναι πιθανόν να στείλει ένα νέο αρνητικό μήνυμα στις αγορές και να ωθήσει ακόμη υψηλότερα τα επιτόκια. Δυστυχώς για τους πολιτικούς αλλά και τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης η χαρά από τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου κράτησε πολύ λίγο και στο κλείσιμο της συνεδρίασης της Δευτέρας το επιτόκιο των Ισπανικών 10ετών ομολόγων εκτοξεύτηκε και πάλι πάνω από το επίπεδο ορόσημο του 6%».
Αυτή είναι η πραγματικότητα, πίσω από το προπέτασμα καπνού που έφτιαξε στη χώρα μας η κυβερνητική (και όχι μόνο) προπαγάνδα, περί «συντριβής των κερδοσκόπων» και άλλων τέτοιων φαιδρών.
♦ Γαλάζια αμηχανία
Σχετικά αμήχανη στέκεται η ΝΔ απέναντι στις εξελίξεις που σηματοδότησε η σύνοδος κορυφής της ΕΕ σχετικά με το ελληνικό χρέος. Δεν θέλει, βλέπετε, να χαλάσει το κλίμα και να βρεθεί σε αντίθεση με το σύνολο της ελληνικής αστικής τάξης, αλλά και με τις ιμπεριαλιστικές ηγεσίες της ευρωζώνης, που επέβαλαν αυτή τη λύση. Εκείνο που επιλέγει σ’ αυτή τη φάση η «γαλάζια» ηγεσία είναι η μετατόπιση της συζήτησης «στο μέλλον», σε «θετικές προτάσεις», οι οποίες, σύμφωνα με όσα λένε τα στελέχη της ΝΔ, περιλαμβάνονται στο «Ζάππειο 2» του Σαμαρά.
«Είναι γεγονός ότι πήραμε μια ανάσα, ότι έχουν βελτιωθεί οι όροι του δανεισμού, όμως όσο δεν αντιμετωπίζουμε τα ελλείμματα και όσο δεν έχουμε θετικό πρόσημο στους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης τόσο τα προβλήματα θα διογκώνονται», δήλωσε ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομίας Χρ. Σταϊκούρας, που δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει θετικό γεγονός «το ότι έχει ενισχυθεί η ρευστότητα των τραπεζών και των ασφαλιστικών οργανισμών». Επίσης, ζήτησε τη επιτάχυνση των «διαρθρωτικών αλλαγών», δηλαδή των αντιλαϊκών-αντεργατικών μεταρρυθμίσεων, δηλώνοντας στη ΝΕΤ: «Διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να γίνουν κυρίως στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και να επενδύσουμε στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης και φυσικά να γίνουν και αποκρατικοποιήσεις». Αν θέλετε ένα δείγμα του τι εννοούν όταν λένε «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», δείτε τη στήριξη που προσέφερε η ΝΔ στην κατεδάφιση των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, με δήλωση του αρμόδιου τομεάρχη Εργασίας.
♦ Παραμύθι χωρίς δράκο
Καλό το παραμύθι των «μικρών» πολιτικών ηγετών που κυβερνούν τη σημερινή Ευρώπη, αλλά δεν έχει δράκο. Το πλασάρει ο αστικός Τύπος ολόκληρης της Ευρώπης, σε μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή των εργαζόμενων από την ουσία της κρίσης, που έγκειται στην ίδια τη λειτουργία του καπιταλισμού, και να την εστιάσει στο «ανάστημα» των πολιτικών ηγετών. Λες και είναι οι πολιτικές ηγεσίες που διαμορφώνουν τους καταστροφικούς κύκλους της καπιταλιστικής κρίσης και όχι οι τυφλές δυνάμεις και η αναρχία που χαρακτηρίζουν αυτό το σύστημα.
Το παραμυθάκι αυτό υιοθετεί και ο κ. Δελαστίκ (του Πριν και του ΝΑΡ), ο οποίος έγραφε προ ημερών στη στήλη του στο «Εθνος»: «Οι ηγέτες “πολιτικοί νάνοι” που κυβερνούν σήμερα την Ευρώπη αναζητούν κατ’ ουσίαν γελοίες τεχνοκρατικές ρυθμίσεις που ναι μεν παρέχουν προσωρινές ανάσες για λίγους μήνες στην οικονομία, κατ’ ουδένα τρόπο όμως λύνουν τα προβλήματα -πόσω μάλλον σε πλαίσιο αλληλεγγύης».
Μπορούν, άραγε, οι όποιες πολιτικές ηγεσίες να λύσουν και μάλιστα σε μόνιμη βάση τα προβλήματα του καπιταλισμού; Είναι δυνατόν αυτό το σύστημα να αποφύγει τις κρίσεις και την καταστροφικότητά τους, χάρη σε κάποια μαγική συνταγή; Αν ζούσε ο Μαρξ, θα έκαιγε το «Κεφάλαιο» και θα προσχωρούσε στις απόψεις του κ. Δελαστίκ! Είναι δυνατόν οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές ηγεσίες να αναζητήσουν λύσεις «σε πλαίσιο αλληλεγγύης»;
♦ Προβλέψεις-λάστιχο
Ρωτήθηκε ο Βενιζέλος, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στις 22.7.11, αμέσως μετά την επιστροφή του ίδιου και του Παπανδρέου από τη σύνοδο κορυφής «εάν όλα πάνε καλά, αν υπάρχει κάποια καινούργια πρόβλεψη για την ανάπτυξη και δεδομένου ότι έχουμε πέσει έξω και στη φετινή, το 4% δε θα είναι 4%, θα είναι ενδεχομένως 4,5%». Η απάντησή του ήταν εκπληκτικής ακρίβειας:
«Καινούργια πρόβλεψη δεν έχουμε, τουλάχιστον από επίσημο φορέα δεν έχουμε. Δεν έχουμε καινούργια πρόβλεψη από φορέα που μετέχει επισήμως στη συζήτηση με την τρόικα, ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε από την Τράπεζα της Ελλάδος. Εγώ παίρνω από τις επίσημες προβλέψεις την πιο δυσμενή, που είναι η πρόβλεψη της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έχει μιλήσει για 3,9%. Στόχος είναι από του χρόνου να μπούμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης».
Κινούμενος αναγκαστικά με πολύ γρήγορους ρυθμούς, από τότε που ορίστηκε «τσάρος» της οικονομίας, και μη έχοντας μεγάλη εξοικείωση με τα οικονομικά, ο Βενιζέλος έχει χάσει τη μπάλα. Να του θυμίσουμε, λοιπόν, ότι υπάρχει καινούργια πρόβλεψη «από φορέα που μετέχει επισήμως στη συζήτηση με την τρόικα». Είναι η πρόβλεψη της ίδιας της τρόικας στην 4η επικαιροποίηση του Μνημόνιου, που και ο ίδιος έχει συνυπογράψει ως υπουργός Οικονομικών και μιλά για αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης 3,75%. Αν το θυμόταν θα έπαιρνε αυτό και όχι το –3,9% της ΤτΕ, που είναι χειρότερο. Ετσι, όμως, αποκάλυψε ότι οι «προβλέψεις» που κάνουν υπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό και δεν έχει πρόβλημα να πάρει το -3,9%, λες και μιλάει για στραγάλια.
Να θυμίσουμε ότι ο προϋπολογισμός που ψήφισε η Βουλή τον περασμένο Δεκέμβρη μιλά για –3% και ότι μέχρι και το Μάρτη ο Παπακωνσταντίνου έλεγε πως το τελευταίο τρίμηνο του 2011 ο ελληνικός καπιταλισμός θα μπει σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης. Από το –3% φτάσαμε στο –3,75% και στο –3,9%, ενώ το πιθανότερο είναι η λεγόμενη «ύφεση» να ξεπεράσει το 4,5%, δηλαδή να γίνει πιο βαθιά απ’ αυτή του 2010. Πώς λοιπόν το 2012 θα «μπούμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης»; Φυσικά και δεν θα μπει σε ανάπτυξη το 2012 ο ελληνικός καπιταλισμός, όμως στη σημερινή φάση η αναπτυξιακή φλυαρία είναι η μόνη που μπορεί να εξυπηρετήσει την κυβερνητική προπαγάνδα. Φρούδες ελπίδες «πουλάνε» στον ελληνικό λαό.
