♦ Ζήτημα σειράς…
Είπε ο Γ. Σουφλιάς, μιλώντας στη Βουλή (1.11.07):
«Στην Ελλάδα υπάρχει υπουργείο Περιβάλλοντος και μάλιστα πολύ ισχυρό και με πολύ μεγάλο έργο τα τελευταία χρόνια. Σε άλλες χώρες, πολύ απλά, το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει και την ευθύνη των Δημοσίων Εργων διότι δεν υπάρχει η ανάγκη υπουργείου Δημοσίων Εργων. Εμείς είμαστε μια χώρα που ακόμα βρισκόμαστε σε ανάπτυξη. Τώρα φτιάχνουμε τα μεγάλα έργα υποδομής. Και είναι σημαντικό να έχει την αρμοδιότητά τους το υπουργείο Περιβάλλοντος, διότι έτσι και τα έργα προωθούνται και ο περιβαλλοντικός τους έλεγχος είναι αυστηρός».
Είναι κι αυτό μια άποψη. Οσοι γνωρίζουν την ελληνική πολιτική ιστορία, γνωρίζουν ότι υπουργείο Δημοσίων Εργων υπήρχε εξαπανέκαθεν που λένε. Κάποια στιγμή τσοντάρισαν σ’ αυτό και το Περιβάλλον, έτσι για τα μάτια. Ο Σουφλιάς παίρνει την πραγματικότητα και τη βάζει ανάποδα. Με το κεφάλι κάτω. Εχουμε ένα υπουργείο Περιβάλλοντος και του τσοντάραμε τα Δημόσια Εργα, για να μπορεί να ελέγχει τους περιβαλλοντικούς όρους!
Η δική μας θέση έχει διατυπωθεί καθαρά. Παραμύθια της Χαλιμάς και ρεφορμιστική πολιτική είναι όλ’ αυτά τα περί ανεξάρτητου υπουργείου Περιβάλλοντος. Τα λαμόγια της Οικολογίας το ζητούν, για να μπορούν να κονομάνε καλύτερα. Οχι, όμως, και να μας δουλεύει τόσο χοντρά ο Σαρακατσάνος. Από χωριό είμαστε και μεις, ρε Σουφλιά.
♦ Μπάτσος και όχι παιδαγωγός
Την προηγούμενη βδομάδα έγιναν οι περιβόητες συνεντεύξεις καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για την επιλογή τους ως διευθυντών στα Γυμνάσια και Λύκεια. Ξέρετε ποια ήταν μία από τις βασικές ερωτήσεις που τέθηκαν στους υποψήφιους διευθυντές; Πώς θα αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο κατάληψης του σχολείου που θα διευθύνουν! Γνωστός μας καθηγητής μας διηγήθηκε τα διαμειφθέντα στη δική του συνέντευξη. Στην ερώτηση απάντησε ότι θα προσπαθήσει να συνεννοηθεί με τους μαθητές, χωρίς αυταρχισμό αλλά με πειθώ, προσπαθώντας να ικανοποιήσει αιτήματα που μπορούν να λυθούν τοπικά. Η απάντηση προφανώς δεν ικανοποίησε, γι’ αυτό ακολούθησε η επόμενη: «Και σε περίπτωση που μαζεύονταν υπογραφές για να κλείσει το σχολείο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια σε κεραία κινητής τηλεφωνίας, θα συναινούσατε;». Φυσικά, ο υποψήφιος διευθυντής πρέπει να απαντήσει αρνητικά. Αλλιώς κόβεται.
Το αστικό κράτος δεν ψάχνει για παιδαγωγούς που θα διευθύνουν μια εκπαιδευτική διαδικασία. Για παιδονόμους-μπάτσους ψάχνει. Η κατασταλτική συμπεριφορά έναντι των μαθητικών κινητοποιήσεων αξιολογείται ως το βασικότερο προτέρημα των στελεχών διοίκησης. Το ξεσκαρτάρισμα των υποψηφίων πρέπει να αρχίσει από τη νομιμοφροσύνη προς το σύστημα. Οι γνώσεις πάνω στα εκπαιδευτικά και διοικητικά ζητήματα εύρυθμης λειτουργίας ενός σχολείου έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Γράψαμε «εύρυθμης λειτουργίας» και ήδη υποπέσαμε σε ένα σφάλμα αρχειακό. Αλλιώς ορίζεται η «ευρυθμία-ευταξία» από τους εξουσιαστές του συστήματος και αλλιώς απ’ όσους αγωνίζονται για μόρφωση και παιδεία.
♦ Ο όφις…
Εχουν πλάκα τα αμερικανάκια. Οπως μεταδόθηκε σε μεγάλης θεαματικότητας εκπομπή του CBS, ένας Ιρακινός, ονόματι Ραφίντ Αχμέντ Αλουάν, είναι ο ένοχος για την εισβολή της «συμμαχίας των προθύμων» στο Ιράκ το 2003. Ο τύπος αυτός -σύμφωνα με το CBS- προκειμένου να εξασφαλίσει πολιτικό άσυλο στη Γερμανία το 1999, είπε ψέματα ότι η πατρίδα του διέθετε βιολογικά όπλα. Μ’ αυτό το ψέμα παραπλάνησε τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες άθελά τους παραπλάνησαν τη CIA και έγινε ό,τι έγινε!
Ο πρόεδρος Μπους, φανατικός χριστιανός (χάρη στην πίστη του έπαψε να μπεκρουλιάζει και έγινε πρόεδρος), μπορεί πλέον να αναφωνήσει σαν τη βιβλική Εύα: «Ο όφις με εξηπάτησε»…
► Δηλαδή, η «παράταση» της Αννούλας τους ενόχλησε τους Πασόκους; Το «ο Γιώργος δικαιούται μια τελευταία ευκαιρία» του Ανδρουλάκη γιατί δεν τους είχε ενοχλήσει; Στην πραγματικότητα, όλοι (και ο ίδιος ο Γιωργάκης πρώτος και καλύτερος) ξέρουν ότι παράταση παίρνει. Παράταση που δε μπορεί να την κερδίσει με τίποτα, εκτός αν κάνει τη γκέλα ο Καραμανλής. Αν ο Καραμανλής τραβήξει εκλογές σύντομα, χωρίς να έχει ανοίξει μεγάλα κοινωνικά μέτωπα, τότε… έχε γεια Γιωργάκη.
♦ Μαγαζί με πελατεία
Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας είναι το μεγαλύτερο πρωτοβάθμιο σωματείο της χώρας. Οι τελευταίες εκλογές του έγιναν το 2005 και κράτησαν (αν θυμόμαστε καλά) ένα μήνα! Φέρονται να ψήφισαν περισσότεροι από 12.000 οικοδόμοι. (Λέμε φέρονται, γιατί ο έλεγχος ασκείται ασφυκτικά από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία του Περισσού, που μέσω του συγκεκριμένου σωματείου εξασφαλίζει το συντριπτικό ποσοστό της δύναμής της στα παραπάνω συνδικαλιστικά όργανα).
Την περασμένη Κυριακή, το συνδικάτο είχε γενική συνέλευση, ένα από τα θέματα της οποίας ήταν και η τροποποίηση του καταστατικού, η οποία μπορεί να γίνει από συνέλευση με απαρτία, αφού ψηφίσουν υπέρ τα 2/3 των παρόντων. Παρόντες στη συνέλευση… μετά βίας καμιά διακοσαριά. Και όμως, η συνέλευση κρίθηκε σε απαρτία! Πώς; Οι ταμειακώς εντάξει -είπαν- είναι 585! Δηλαδή, από τους 12.000 που ψήφισαν (αφού τακτοποιήθηκαν ταμειακώς) το 2005, μόλις 585 πλήρωσαν τη συνδρομή για το 2007 και μόλις 200 πήγαν σε μια κρίσιμη γενική συνέλευση!
Αφού, λοιπόν, μαγείρεψαν την… εγκυρότητα της συνέλευσης, τροποποίησαν το καταστατικό. Ξέρετε τι αφορά η τροποποίηση; Τη δυνατότητα της εφορευτικής επιτροπής, όταν γίνονται εκλογές, να περιφέρει την κάλπη σε εργοτάξια και σε καταστήματα του ΟΑΕΔ και του ΙΚΑ! Για ποιο λόγο τους προέκυψε αυτή η ανάγκη; Επειδή σιγά-σιγά χάνουν το μεγάλο εκλογικό όπλο: τα χαρτιά προτεραιότητας για το χειμερινό επίδομα των οικοδόμων από τον ΟΑΕΔ. Μέχρι τώρα τα χαρτιά μοιράζονταν υποχρεωτικά από τα παραρτήματα του συνδικάτου. Πέρναγε ο οικοδόμος να πάρει το χαρτάκι και πότε με το καλό και πότε με το άγριο του έπαιρναν τις συνδρομές και για τα προηγούμενα χρόνια και τον έβαζαν να ψηφίσει. Τα χαρτάκια πια τα μοιράζει και ο ΟΑΕΔ, το σύστημα μηχανογραφείται, οπότε ελάχιστοι θα περνούν από το συνδικάτο. Ομως, η γραφειοκρατία του θέλει και τα λεφτά των συνδρομών και τις ψήφους, με τις οποίες κάνει παιχνίδι σε ΕΚΑ και ΓΣΕΕ. Θα πηγαίνει αυτή, λοιπόν, να βρίσκει τους οικοδόμους να ψηφίσουν, αντί να τους περιμένει στα παραρτήματα. Μόνο αυτά την ενδιαφέρουν: λεφτά και ψήφοι. Κι ας μην πατάει κανένας στις συνελεύσεις. Κι αυτό το μαγαζί, που πραγματικά πρωτοπορεί σε ζητήματα εκλογικού μάρκετινγκ, ονομάζεται… ταξικό συνδικάτο!
♦ Δεν χάνει τον καιρό της…
Ο πολιτιστικός συντάκτης έκανε τη δουλειά του. Πήρε ένα δελτίο Τύπου για την έκδοση ενός νέου βιβλίου, διέκρινε αμέσως την είδηση (δεν ήταν απλώς ένα βιβλίο) και έγραψε ένα μικρό θέμα στη στήλη «…ΚΙ ΕΚΕΙΝΑ» των πολιτιστικών σελίδων της «Ελευθεροτυπίας»:
«ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ
Ο 49χρονος Δημήτρης Κουφοντίνας, που εκτίει ισόβια για την εμπλοκή του με την οργάνωση «17 Νοέμβρη», επανέρχεται στη δημοσιότητα. Οχι με πολιτική παρέμβαση, αλλά με τη μετάφραση της μελέτης της Μάρτα Χάρνεκερ, «Πραγματοποιώντας το αδύνατο. Η Αριστερά στο κατώφλι του 21ου αιώνα» («Οδυσσέας») – δικός του και ο πρόλογος του βιβλίου. Η Χιλιανή κοινωνιολόγος, πολιτικός επιστήμονας, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια, μαθήτρια του Γάλλου φιλόσοφου Αλτουσέρ, πήρε μέρος στις εξεγέρσεις της πατρίδας της. Καθώς όμως εναντιώθηκε στην κυβέρνηση του Αλιέντε, εξορίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Κούβα, όπου της ανατέθηκε η διεύθυνση του Λατινοαμερικανικού Ερευνητικού Ινστιτούτου. Σήμερα ζει στη Βενεζουέλα ως σύμβουλος της κυβέρνησης.
Β.Κ.Κ.»
Ο συντάκτης ύλης επίσης έκανε τη δουλειά του. Συνόδευσε το θέμα με μια μικρή φωτογραφία (αυτή που βλέπετε), όπως γίνεται με τα τρία-τέσσερα θέματα που φιλοξενεί καθημερινά η συγκεκριμένη στήλη. Πού να ήξεραν οι άνθρωποι ότι διέπρατταν έγκλημα καθοσιώσεως. Ποιος είδε τη «σιδηρά κυρία» (πάντα υπάρχει η καρικατούρα του πρωτότυπου) και δε φοβήθηκε. Ακούς εκεί στην εφημερίδα μου να μπαίνει θέμα θετικό για τον Κουφοντίνα και φωτογραφία με τον Κουφοντίνα χαμογελαστό και δίπλα του την Κούρτοβικ χαμογελαστή! Πάρτε το χαμπάρι, αυτά τα πρόσωπα (ιδιαίτερα το πρώτο) δεν υπάρχουν για μας.
Το αποτέλεσμα φάνηκε μετά από μερικές μέρες. Την προηγούμενη Κυριακή έγιναν κινητοποιήσεις έξω από διάφορες φυλακές της χώρας. Η «Ελευθεροτυπία» τη Δευτέρα είχε ρεπορτάζ μόνο από τη Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο. Στον Κορυδαλλό έγινε η πιο ογκώδης κινητοποίηση, η οποία μάλιστα διαλύθηκε από τα ΜΑΤ με ευρεία χρήση χημικών. Υπήρχε, δηλαδή, ο ορισμός της είδησης. Πλην όμως, στην «Ε» δεν υπήρχε λέξη. Βλέπετε, στον Κορυδαλλό είναι φυλακισμένος και ο Κουφοντίνας. Πού να μπλέκουμε τώρα… σκέφτηκαν προφανώς συντάκτες και αρχισυντάκτες. Κι αν δεν αρέσει στην αφεντικίνα; Πνίξε καλύτερα την είδηση, για να ‘χεις το κεφάλι σου ήσυχο.
