Οπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας Εμπορίου Π. Σταμπουλίδης, στόχος του υπουργείου Ανάπτυξης είναι «να κάνουμε τις λαϊκές αγορές ατραξιόν για τους πολίτες. Να αποτελεί μια επιλογή για όλους τους πολίτες. Να πηγαίνουν για να κάνουν και βόλτα».
Σε αντίθεση με άλλους κυβερνητικούς παράγοντες, κάτι πορφυρογέννητους που δεν έχουν πατήσει το πόδι τους σε λαϊκή αγορά, ο Σταμπουλίδης ξέρει το χώρο. Εχει διατελέσει διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Κεντρικών Αγορών & Αλιείας ΑΕ. Εχει, όμως, διατελέσει και στέλεχος διάφορων δευτεροκλασάτων καπιταλιστικών επιχειρήσεων του κλάδου των τροφίμων (Garnet, Μέγας Γύρος, Αφοί Κομπατσιάρη). Οπως και ο ακροδεξιός πολιτικός του προϊστάμενος, που προτού γίνει υπουργός, ήταν τηλεπλασιέ θαυματουργών νανογιλέκων, ξέρει την «αγορά», ήτοι ξέρει τι θέλουν οι «μεγάλοι» του χώρου.
Οταν, λοιπόν, μιλούν για «ατραξιόν», έχουν κατά νου να επιβάλουν τέτοιους όρους που να διώξουν από τις λαϊκές πρώτα τους παραγωγούς και μετά τους πιο φτωχούς λαϊκατζήδες. Να φτιάξουν στην πραγματικότητα υπαίθρια Mall, στα οποία θα μπορούν να «σταθούν» μόνο θυγατρικές των σούπερ μάρκετ και των βιομηχανιών τροφίμων.
Λοιπόν, ακούστε το καλά, δεξιοί νεοφιλελεύθεροι. Εμάς οι λαϊκές μας αρέσουν όπως είναι. Δεν πηγαίνουμε εκεί για βόλτα, πηγαίνουμε για να ψωνίσουμε τα χρειώδη. Εχουμε τη δυνατότητα να διαλέξουμε, έχουμε τους πάγκους που γουστάρουμε, γελάμε με τις ατάκες των λαϊκατζήδων, άμα δεν μας αρέσει κάτι ρίχνουμε τα μπινελίκια μας κτλ. Οποιος θέλει μπορεί να ψωνίσει από τα σούπερ μάρκετ ή από τα μανάβικα, κανένας δεν τον εμποδίζει. Αφήστε, λοιπόν, τις λαϊκές στην ησυχία τους. Οι άνθρωποι βγάζουν το μεροκάματό τους κι ο κοσμάκης ψωνίζει ό,τι του χρειάζεται, σε τιμές φτηνότερες και με μεγάλη ποικιλία προϊόντων, ώστε να μπορεί να διαλέξει ό,τι του αρέσει ή ό,τι τον συμφέρει οικονομικά. Οι λαϊκές είναι για τη φτωχολογιά, δεν είναι για τα μούτρα σας.
Κι άλλος για Νόμπελ Μαθηματικών…
Μετά τον Γκίκα τον Μαγιορκίνη, ο οποίος έβαλε πλώρη για το Νόμπελ Μαθηματικών με τη γνωστή πλέον ως «ανισότητα του Γκίκα» (15>25 ή αλλιώς: 15 μαθητές στην τάξη μεταδίδουν τον ιό περισσότερο από τους 25 μαθητές στην τάξη), ένας άλλος ροκ σταρ των καναλιών θέτει υποψηφιότητα για το ίδιο βραβείο. Ετσι, διεθνείς παρατηρητές θεωρούν σίγουρο ότι το φετινό Νόμπελ Μαθηματικών θα είναι μια καθαρά ελληνική υπόθεση!
Ο καθηγητής Πνευμονολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Τζανάκης, σε μια ακόμη τηλεοπτική του εμφάνιση, δήλωσε ότι «τα 500 άτομα, μαθητές και εκπαιδευτικοί, που διαγνώστηκαν θετικά με τα self tests, υπολογίζεται, με βάση τα μοντέλα, ότι το επόμενο δεκαπενθήμερο θα έδιναν από 5.250 έως 8.765 νέα κρούσματα».
Ακολουθώντας τη λογική και το μοντέλο Τζανάκη και αφού θεωρήσουμε ότι οι ψευδώς αρνητικοί είναι τετραπλάσιοι από τους θετικούς (μετριοπαθέστατος υπολογισμός, καθώς υποθέτουμε δείκτη θετικότητας 1%, έξι φορές μικρότερο από το 6,1% που δίνει ο ΕΟΔΥ σε επίπεδο χώρας, ενώ τα self tests στα Λύκεια έδειξαν δείκτη θετικότητας… 0,25%), αυτοί οι (τουλάχιστον) 2.000 ψευδώς αρνητικοί το επόμενο δεκαπενθήμερο θα δώσουν από 21.000 έως 35.060 νέα κρούσματα. Γιατί δεν μας λένε τίποτα γι’ αυτό οι απολογητές της κυβερνητικής πολιτικής;
Εγκαινίασαν σαπάκια!
Αμα σε ξεφτιλίζει ο Νίκος ο Παππάς (ο ορισμός της ξεφτίλας, αν αναλογιστούμε σε πόσες ξεφτιλο-υποθέσεις έχει πρωταγωνιστήσει, με κορυφαία τους σπαρταριστούς διαλόγους με τον καπιταλιστή-σιωνιστή πράκτορα Μιωνή), τότε τον ξεπερνάς στην κλίμακα της πολιτικής ξεφτίλας.
Τα μισά από τα «νέα» λεωφορεία που εγκαινίασε με φιέστα ο Μητσοτάκης μπήκαν στα συνεργεία του ΟΣΥ για επισκευή! Πήγε και ο Παππάς χαράματα στο αμαξοστάσιο (προφανώς ειδοποιημένος), έκανε καταγραφή και έβγαλε το θέμα. Οταν νοικιάζεις (leasing) λεωφορεία δεκαετίας, το καθένα από τα οποία έχει γράψει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα (από 500 μέχρι 700 χιλιάδες τα συγκεκριμένα, σύμφωνα με παραδοχή του ίδιου του διευθύνοντα συμβούλου του ΟΣΥ), δεν έχεις φροντίσει να σου τα παραδώσουν «ετοιμοπόλεμα»; Και πώς στήνεις φιέστα, όταν ξέρεις ότι θα βγάλουν προβλήματα, ενώ στα αμαξοστάσια δεν είναι όλοι οι εργάτες φιλικοί στην κυβέρνηση και θα το «σφυρίξουν» στην αντιπολίτευση;
Πέρασαν ώρες για να εμφανιστεί ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΥ και να δηλώσει ότι τα λεωφορεία είναι στα συνεργεία, όχι επειδή έχουν βλάβες, αλλά γιατί πρέπει να γίνουν… κάποιες ρυθμίσεις στα συστήματα και να τσεκαριστούν!
ΥΓ. Ελπίζουμε να μη βγει κανένας να πει ότι τα λεωφορεία τα «γκαντέμιασε» ο γιος του «γκαντέμη»…
Η επιτομή της ξενοδουλείας
«Μέχρις ώρας σε επίπεδο ατμόσφαιρας τα πράγματα πηγαίνουν άριστα με τις ΗΠΑ. Μπορεί να μην επετεύχθη ο στόχος να ομιλήσει ο πρωθυπουργός σε κοινή συνεδρίαση Γερουσίας και Βουλής των Αντιπροσώπων για την 25η Μαρτίου, αλλά η επικοινωνία του με τον πρόεδρο Μπάιντεν αποτελεί αναμφισβήτητα μια διπλωματική επιτυχία. Αρκεί το τηλεφώνημα να μην έγινε για να ζηλέψουν οι Τούρκοι. Ωστόσο τα δεδομένα στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται για τη νέα αμυντική συμφωνία δεν επιτρέπουν για την ώρα ανάλογη αισιοδοξία. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ζητά, σε συνεννόηση βεβαίως με το Μαξίμου, να εγκαταστήσουν οι ΗΠΑ βάσεις στα -“αποστρατιωτικοποιημένα“ για τους Τούρκους- Δωδεκάνησα και αλλαχού, αλλά οι Αμερικανοί κάνουν πως δεν ακούν». Μανώλης Κοττάκης.
Οταν ένα τηλεφώνημα με τον νέο «πλανητάρχη» βαφτίζεται «διπλωματική επιτυχία», ενώ η εγκατάσταση νέων αμερικάνικων βάσεων σε ελληνικά νησιά (θυμόσαστε τον Καμμένο με πόσο φανατισμό υποστήριζε αυτό το αίτημα, ως υπουργός Αμυνας του Τσίπρα;) ανάγεται σε… ύψιστη εθνική διεκδίκηση, κάθε περαιτέρω σχόλιο περιττεύει…
And the Oscar goes to Ursula and Charles
Εντάξει, οι τύποι είναι άπαιχτοι. Κορυφαίοι ηθοποιοί. Ιδιωτικά δεν λένε ούτε καλημέρα, αλλά μόλις βγουν στη σκηνή λάμπουν από αγάπη. Ακόμα κι όταν ο Ταγίπ είπε ν’ αποσύρουν μια καρέκλα, οι ηθοποιάρες δεν κώλωσαν, αλλά αυτοσχεδίασαν με απόλυτη επιτυχία. Η μεν Ούρσουλα έκανε την έκπληκτη μ’ εκείνη το «χμμμ!» που θα μείνει στην ιστορία σαν αναστεναγμός της Μπλανς Ντιμπουά, ο δε Σαρλ έριχνε τον κώλο του στην καρέκλα με μια βαρβατίλα που θα τη ζήλευε ο μακαρίτης ο Μάρλον Μπράντον που άφησε εποχή ως κινηματογραφικός Στάνλεϊ Κοβάλσκι.
Ουστ, ξενόδουλοι ξεφτίλες
Εμελλε να το δούμε κι αυτό. Βρήκαν μια φωτογραφία του προ ημερών αποβιώσαντος συζύγου της Ελισάβετ (τους έχει φάει η δουλειά και η κακοπέραση και πεθαίνουν νεότατοι… 100 ετών), ντυμένου τσολιαδάκι και τη μοστράρουν με καμάρι ως απόδειξη της ελληνικής καταγωγής του.
Ποια ελληνική καταγωγή, ρε ξενόδουλοι ξεφτίλες; Τι δουλειά έχει με την Ελλάδα ο Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ; Παράσιτα που τα φύτεψαν στον τόπο μας οι «μεγάλες δυνάμεις» της Ευρώπης και πάχαιναν κλέβοντας τον ιδρώτα του λαού μας. Δεν ντράπηκαν να γράψουν ότι ο Φίλιππος «εξορίστηκε από τη χώρα όταν ήταν ακόμη βρέφος». Ποια εξορία; Σε θάνατο είχαν καταδικάσει τον πατέρα του (λίγο μετά την καταδίκη και την εκτέλεση των «έξι»), αλλά τον έσωσαν οι Αγγλοι, που παρενέβησαν στον Πάγκαλο και έτσι το στρατοδικείο του αναγνώρισε ελαφρυντικό («τελεία απειρία περί την διοίκησιν στρατιωτικών μονάδων»). Στη Μικρασία, πάντως, είχε διακριθεί για τις εντολές ολοσχερούς καταστροφής τουρκικών χωριών και σφαγών των κατοίκων τους, που έδινε στις στρατιωτικές δυνάμεις που διοικούσε, όπως κατήγγειλαν έλληνες φαντάροι.
Κι αφού ο Φίλιππος έφυγε βρέφος, γιατί στα εννιά του τον έντυναν τσολιαδάκι; Γιατί ήθελαν να διατηρούν ζωντανές τις βλέψεις τους να ξαναγυρίσουν στην Ελλάδα και να συνεχίσουν να ρουφάνε τον ιδρώτα του λαού μας. Το έπαιζαν Ελληνες τα μοναρχικά παράσιτα. Και γύρισε στην Ελλάδα ο πατέρας του, με την παλινόρθωση της μοναρχίας. Και στη μεταξική δικτατορία διορίστηκε στρατιωτικός ακόλουθος του ανιψιού του Γεωργίου Β΄. Κι ενώ ο λαός μας υπέφερε και αντιστεκόταν στους ναζί, αυτός την έκανε στο εξωτερικό και συνέχιζε την κραιπάλη μεταξύ Καννών και Μόντε Κάρλο, όπου πέθανε αλκοολικός στα 1944.
Ο Φίλιππος, βέβαια, βρήκε καλύτερη δουλειά. «Τύλιξε» την Ελισάβετ και προκειμένου να την παντρευτεί αποποιήθηκε τους ελληνικούς και δανικούς τίτλους και πήρε το… ελληνοπρεπέστατο επώνυμο Μαουντμπάτεν. Ούτε μια λέξη ελληνικά δεν ήξερε (ίσως μόνο το «μαλάκας», που είναι… διεθνής λέξη). Και έτρεφε τόσο μίσος για τους Ελληνες που δεν πατούσε το πόδι του εδώ (τελευταία φορά ήρθε το 1965 μαζί με τη μάνα του). Παρασιτούσε σε άλλα εδάφη. Με κυνήγια, ιππασίες, αυτοκίνητα, αεροπλάνα και σταρλετίτσες στις οποίες πουλούσε αντριλίκι (και πριγκιπιλίκι).
Ντρουμ, ντρουμ, ντρουμ…
Ποια έκθεση για τα 200 χρόνια από το 1821, ποια Βουλή και ποιο πολιτικό σύστημα; Σημασία έχει το live θέαμα και η πρωταγωνίστριά του. Γόβα στιλέτο, παντελόνι καμπάνα, σιγκούνι καραγκούνας και ασημένια ζώνη βλάχας από το Συρράκο. Η αποθέωση του νεοελληνικού μεγαλοαστικού κιτς. Διότι μας τα χάλασε ο κοροναϊός και δεν μπορούμε να κάνουμε φιέστες με λαϊκή συμμετοχή. Οπότε κάτι πρέπει να κάνουμε για να μας προσέξουν. Ας μιμηθούμε τη Γερακίνα: ντρουμ, ντρουμ, ντρουμ, τα βραχιόλια της βροντούν. Τα σούργελα που κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στα ψηλά (από οικονομική, όχι από πολιτιστική άποψη) κλιμάκια της μπουρζουαζίας ξεχνούν ένα άλλο δημοτικό τραγούδι που σε μια παραλλαγή του λέει: Αιντε μωρή γκούνα, γκούνα Καραγκούνα, άιντε δεν σου πρέπουν τα σιγκούνια…
Ξεχασιάρηδες
Στον Βορίδη απευθυνόταν ο συριζαίος Ζαχαριάδης, οπότε είπε να ρίξει και λίγη Ντόρα στο μίξερ: «Οπως είχε πει και η κ. Μπακογιάννη σε μια ωραία προηγούμενη τοποθέτησή της “κότα λειράτη, μαυροπουπουλάτη“». Για ποιον το είχε πει αυτό η Μπακογιάννη; Για τον Καμμένο, τότε συγκυβερνήτη του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργό Αμυνας του Τσίπρα.
