Στο Μωριά Μανωλάδες
και στη Μόρια φωτιές
Δε διεταράχθη η κανονικότης την 02/10/2019
Η «Μακεδονία είναι ελληνική»
αλλά οι βάσεις αμερικάνικες
Και τώρα «κλιμάκωση»
Πρτ! πρτ! οι μπάτσοι στη Μόρια…
> 27 Σεπτέμβρη του 1941 η συγκρότηση του ΕΑΜ.
> Από ειδησεογραφικό σάιτ: «Με ελάχιστη συμμετοχή οι απεργιακές συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας – Εσωσε τα προσχήματα το ΠΑΜΕ».
> «Μειώνεται ο αριθμός των νοικοκυριών που “τρώνε από τα έτοιμα”» – λεφτά δεν… υπάρχουν.
> Τη μία μέρα «δίνεται κοινωνικό μέρισμα», την άλλη… εξαφανίζεται.
> Η απεργία «ταλαιπωρεί». Ενώ την «Πέμπτη κλείνουν δρόμοι λόγω του εορτασμού του αγίου Διονυσίου» – ταλαιπωρία; Μπαααα…
> «Σοβάδες έπεσαν από το ταβάνι σε αίθουσα σχολείου στη Λάρισα» – να κληθεί η αστυνομία και να γίνει δέηση…
> Αποποίηση ευθυνών: «Λ. Μενδώνη: πιθανός κίνδυνος για την Ακρόπολη από την κλιματική αλλαγή».
> «Εξαφανίστηκε» η λέξη «κλιμάκωση» από το www.902.gr (02/10/2019).
> Το ευκταίον: «Μαζική παρουσία στο δρόμο!» – αυτό (και μόνο) εκφράζει η www.avgi.gr, 01/10/2019.
> Δεν πα να ‘σαι και «ντόκτορ» (βλέπε Δρ Χρ. Θεοχάρη, www.avgi.gr, «Κλιματική αλλαγή: Η κλεψύδρα αδειάζει…», 01/10/2019). Οταν πολιτικά σε εκφράζει το ότι «…32 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων με κοινή
διακήρυξή τους, ενόψει της συνόδου κορυφής, ένωσαν τις φωνές τους, ζητώντας περισσότερο φιλόδοξους στόχους για το κλίμα» (κοινώς οι θύτες… φροντίζουν το θύμα) απλώς προσθέτεις λίγο ακόμα μπλα-μπλα στο ήδη υπάρχον.
> Κλιματική αλλαγή, κλιμακτήριος, κλιμάκωση. Απ’ όλα έχει ο μπαξές.
> Γράφει η www.avgi.gr, 30/09/2019: «Ειδική αγωγή: Αναγκαία η πρόσληψη φέτος 3.500 μόνιμων εκπαιδευτικών». Το «φέτος» περιλαμβάνει και το διάστημα ΠΡΙΝ τις εκλογές της 7ης Ιούλη, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…
> Στον ορισμό μελών στα Νομικά Πρόσωπα και επιχειρήσεις του δήμου Αθηναίων οι παρατάξεις των Μπακογιάννη (ΝΔ), Ηλιόπουλου (ΣΥΡΙΖΑ), Γερουλάνου, Σοφιανού (Περισσός) βρήκαν «κοινή γλώσσα».
> Ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα δικαιώνεται: «…τα στοιχεία δείχνουν αύξηση εντός μιας συνεχόμενης διετίας… Κι αυτό σημαίνει ότι τη διετία 2017-2018 υπήρχαν σημάδια ανάκαμψης, τα οποία αρχίζουν να γίνονται εμφανή σιγά-σιγά και από μερίδα της κοινωνίας» – Η ΑΥΓΗ, (www.avgi.gr, 02/10/2019). Οταν ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι. Συριζομαλαγανιές με χρήση στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ…
> Η Κουλή κυβέρνηση σταθερά στη γραμμή «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια», ξενοδουλεία, καταστολή.
> Οταν πρόκειται για μαραθωνοημιμαραθώνιους δεν ταλαιπωρούμαστε. Οι πορείες, όμως, ε, αυτές είναι ο κακός δαίμονας…
> Δηλαδή, τι θα ‘λεγε ο Κούλης για τις απεργίες (όλες…); Οτι τις επικροτεί;
> Χρηματισμοί στην ΕΛ.ΑΣ. (elarse); Του απιστεύτου…
> Εχει προχωρήσει η εποχή των πάγων (κινηματικά).
> Δεν κάνει το «κόκκινο κρέας» κακό. Η τιμή του σκοτώνει…
> Κυβερνητική καταστολή η απάντηση Κούλη στη (δολοφονική) φωτιά της Μόριας.
> Στα πλαίσια της επιβολής «του νόμου και της τάξης».
> «Σύλληψη τεσσάρων εφοπλιστών για υπόθεση απάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης» – πώς είναι δυνατόν! Οι «ευεργέτες» του έθνους;
> Αφού οι «μεγάλοι ευεργέτες» προσέφεραν στην Ελλάδα τι στο μπου… υπογράφτηκαν όλα αυτά τα δάνεια από το 1824 και εντεύθεν;
> Ισως η περιγραφή του Ζακ Σιράκ ως «πολιτικού χαμαιλέοντα» να είναι (μέχρι στιγμής) αρκετά ευθεία.
> ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ (υπερασπιζόμενοι τον Περισσό στη διάσπαση της ΚΝΕ το ’89): «“Βαλτοί” οι ΚΝίτες – ΞΕΝΟΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ».
> Αρωγή από… εχθρούς.
> Και βάλε.
> Ε, όχι και Λ.Δ. Κίνας!
> «Εχθρός προ των πυλών!» (Πρωτοσέλιδο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ): «Πρώτη στις αφίξεις μεταναστών».
> Ωπα, ρε, Κούλη, αντιναζίστα!
> Της γης οι κολασμένοι: «Κατάρ: Εκατοντάδες μετανάστες εργάτες πεθαίνουν από τη ζέστη κάθε χρόνο».
> Αντε πάλι «η μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών».
> Εξαιρετική «ενότητα» στο συνέδριο των Βρετανών Συντηρητικών.
> Μόρια: έξι ώρες στην ουρά για ένα ξεροκόμματο. Αν (και) αυτό δεν είναι λόγος εξέγερσης, τι είναι;
> Η Δικαιοσύνη (Πρωτοδικείο Πειραιά) εξακολουθεί να είναι ταξική.
> Η ρητορική του μίσους υλοποιείται άμεσα από τις δυνάμεις καταστολής.
> Ή -κατά Περισσόν- τους «εργαζομένους των Σωμάτων Ασφαλείας».
> «Σήμα πορείας» της Κεραμέως: «Είμαστε υπέρμαχοι της ιδιωτικής εκπαίδευσης – Δεν είναι ανταγωνιστική της δημόσιας».
> Ιδιον των αναθεωρητών της Ιστορίας είναι το ότι είναι ανιστόρητοι.
> «190 χρόνια Scotland Yard». Να χαρούμε;
> Η ψείρα Μπάρμπι – επιστήμων.
> Η σεξουαλική ικανοποίηση του μισού πληθυσμού της Αθήνας έχει και το τίμημά της.
> “The Hong Kong economy has ground to a halt” – αν πιστέψουμε τον αρθρογράφο του σάιτ www.asiatimes.com, George Koo, 02/10/2019.
> «Εσπασε τον κλοιό των ΜΑΤ το ΠΑΜΕ» (σύμφωνα με σάιτ φιλοπερισσικό). Ναι, αλλά δεν έσπασε καμία… τζαμαρία.
> Εν ψυχρώ πυροβολήθηκε από μπάτσο ο νεαρός διαδηλωτής Τσανγκ-Τσι-Κιν στο Χονγκ Κονγκ.
> Ενώ τα κινέζικα ΜΜΕ ζητάνε «μηδενική ανοχή».
> Αυτό ακριβώς.
> «Τις παραμονές της ύφεσης στο τέλος του 2007, το 12,8% των ανδρών σε πιο παραγωγική ηλικία δεν είχε θέσεις εργασίας. Τώρα το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 13,7%. Το ονομαστικό ποσοστό ανεργίας (headline unemployment rate) γι’ αυτήν την ομάδα έχει μειωθεί -από το 4% στο 3,1%- αλλά μόνο επειδή πολλοί από αυτούς τους άνδρες απλά εγκατέλειψαν την αναζήτηση εργασίας. Οταν σταματούν ενεργά να αναζητούν θέσεις εργασίας, δε θεωρούνται πλέον ως “άνεργοι”. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση τους χαρακτήρισε ως “εκτός εργατικού δυναμικού”, μια ονομασία που μειώνει το ποσοστό της ανεργίας…». Jason Furman, ελληνική έκδοση του περιοδικού Foreign Affairs, 23/09/2019. «Ο αμερικανός εργαζόμενος ακόμα δεν εργάζεται».
> ΗΠΑ: η χώρα των «ευκαιριών» – όχι για τους άνεργους.
> Στον 11ο χρόνο «ανάκαμψης».
> Των καπιταλιστών.
> «Ο φασισμός δρα για το συμφέρον των ιμπεριαλιστών των άκρων, αλλά μπροστά στις μάζες παρουσιάζεται με το ένδυμα του υπερασπιστή ενός ταπεινωμένου έθνους και επικαλείται τα προσβλημένα εθνικά αισθήματα, όπως για παράδειγμα ο γερμανικός φασισμός, που παράσυρε τα μικροαστικά στρώματα με το σύνθημα “Ενάντια στις Βερσαλλίες”. Ο φασισμός επιδιώκει την πιο αχαλίνωτη εκμετάλλευση των μαζών, τις πλησιάζει όμως με μια ραφιναρισμένη αντικαπιταλιστική δημαγωγία… και ρίχνει συνθήματα, που στη δοσμένη στιγμή είναι τα πιο δελεαστικά για τις πολιτικά ανώριμες μάζες: Για παράδειγμα, στη Γερμανία το σύνθημα: “Το κοινό συμφέρον πάνω απ’ το ατομικό”. Στην Ιταλία: “Το κράτος μας δεν είναι καπιταλιστικό, είναι κράτος με σύστημα αυτοδιαχείρισης» (Γκεόργκι Ντιμιτρόφ, «Ο φασισμός»).
Βασίλης
