Η χώρα τούτη το γερό του κόσμου είναι σανίδι/ όπου πατάει τ’ όνειρο για το τρανό ταξίδι/ στο μέλλον ενός γνήσιου γήινου παράδεισου,/ που θα τελειώσει ό,τι καλό ξεκίνησεν η αρχή σου./ Ο,τι πότισε ο Σπάρτακος κι έσπειρε ο Ροβεσπιέρος/ ήρθε η στιγμή για να χαρεί το θρίαμβο του θέρους./ Τρέχουν τα πράγματα για μας σαν το νερό στ’ αυλάκι,/ η Οδύσσεια της Λευτεριάς ζυγώνει στην Ιθάκη./ Και δε θα βρεις Αιόλου ασκί μέσα στην Ιστορία/ για να ξεβγάλει του Σοβιέτ το πλοίο απ’ την πορεία (Αλέξη Πάρνη, «Μπελογιάννης-Επικό ποίημα»)
♦ Επειδή, ίσως και να γνωρίζουμε, ότι το καλοκαίρι πολλές/οί θα ακολουθείτε μπυροχαλάρωση και ηλι(θι)οθεραπεία ανάγνωσης εύπεπτων αναγνωσμάτων (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις, ευχαρίστως, θίγουμε) δίνουμε δυο-τρεις τίτλους (περιορισμένης εμβέλειας…) προς γνώσιν, βρώσιν και… ανάγνωσιν: 1) Μίλομιρ Τζουκάνοβιτς «Ο κόκορας λαλεί στο Μπροντγουέι» σελ. 294, 2) Γ. Κλήμη «Ο ιδιωτικός βίος στην Αρχαία Αθήνα», σελ. 119, 3) Arnaldo Biscardi «Αρχαίο Ελληνικό Δίκαιο» σελ. 507, 4) Δ. Χ. Δώδου «Εκλογική γεωγραφία των μειονοτήτων» σελ. 171, 5) Δ. Αινιάκος «Απομνημονεύματα για την Επανάσταση του 1821» σελ. 224, 6) Κ.Π. Καβάφης «Για το πιστό και του καθήκοντος παιδί της τέχνης (μικρά κείμενα 1902-1907)» σελ. 24, 7) «Η ορθοδοξία και το περιβάλλον» σελ. 63, 8) «Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται-δεν εξαγοράζονται, δεν δικαιώθηκαν» σελ. 208 9) Μιούριελ Μάντελ «Απλά επιστημονικά πειράματα με υλικά καθημερινής χρήσης» σελ. 128, 10) Φ. Πατρικαλάκι «Τα μεγάλα χρήματα-Μυθιστορηματική βιογραφία Θεοφάνους του Κρητός» σελ. 107, 11) Γ. Παυριανού «Σαράντα υπό σκιάν» σελ. 46, 12) Π. Βάις «Σημειώσεις για την πολιτιστική ζωή στο Βιετνάμ» σελ. 190, 13) Γκ. Αμν. Νάσερ «Φιλοσοφία της επαναστάσεως» σελ. 95, 14) Γ. Ρηγόπουλος «Κείμενο και εικόνα – Ορια και δυνατότητες της σύγκρισης» σελ. 201, 15) Αντ. Γκράμσι «Πολιτικά κείμενα – Η οικοδόμηση του κομ. κόμματος» σελ. 233, 16) Μ. Γκόργκυ «Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός» σελ. 164, 17) Ανδρ. Εμπειρίκος «Ζεμφύρα» σελ. 69, 18) Νέναντ Ράντος «Μάτουρα ποντ λίπαμα» (στην σερβική) σελ. 101, 19) Αφιάνι, Κόντης, Παπουλίδης, Σμιρνόβα, Τομίλινα «Καπε εσες, καμπάρτσιγια γκριέτσι κ ιστόριι βζοϊμαατνασιένκι σ 1953 πα 1977 γκαντού» σελ 298. Αυτά τα ολίγα. Το αν το διάβασμά σας θα συνοδεύεται από «τα μπάνια του λαού» (που ζει και υποφέρει) ή από παραμονή σε χιονισμένες κορφές της Ελλάδας ή άλλης χώρας, ε, δε μας πέφτει λόγος ουδείς. Τώρα θα μας πείτε «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος» ιδία δε αυτή των ραβδούχων –διάβαζε Ματατζή–, η δε φιλτάτη τοις καπιταλισταίς κυβέρνησις φροντίζει διά την θωράκισην των δυνάμεων καταστολής, ετοιμαζομένη να αντιμετωπίσει ενδεχομένας –πλην προβλεπομένας από καιρού– εξεγέρσεις, τας οποίας –δυνάμεις καταστολής– τα μάλα συμπαθούν –ως «εργαζομένους των σωμάτων ασφαλείας»– κωλόμπατσους τους ονομάζει ο λαός, αι αντιπολιτευόμεναι –ντεμέκ– δυνάμεις Σύριζα, Περισσός (και ουχί ΚΚΕ, παρακαλώ), Ποτάμια, Γέφυρες και λοιπαί αντι-δημοκρατικαί δυνάμεις (ωπ! Χάσαμε τον ειρμό!). Τέλος πάντων, άμα δεν σας συλλάβουν (γιατί γαμωσταυρίσατε την κυβέρνηση και τ’ αφεντικά της), εάν έχετε ακόμη «λίπος» (όπως ειδεχθώς ονομάζει τα λίγα ευρουλάκια σας σύμπασα η αστική διανόηση), εφόσον (1.000.000 συν πράγματα και υποθετικά…) μπορέσετε, φροντίστε να ΜΟΡΦΩΘΕΙΤΕ (άντε, και να παραμορφωθείτε…), διότι ούτε νηστικό αρκούδι χορεύει, ούτε αμόρφωτη εξέγερση έχει καύσιμα… διαρκείας (βλέπετε, ΚΑΙ η εξέγερσις, πόσω μάλλον η κομμουνιστική επανάστασις χρειάζεται… κώλον, οργάνωσιν και μόρφωσιν).
Η απάντηση στο κατά πόσο το έργο μου μπορεί να αποκληθεί τέχνη ή όχι, εξαρτάται από το πόσο πιστεύει κανείς ότι το μέλλον ανήκει στην εργατική τάξη. Γκέοργκ Γκρος, ντανταϊστής, 1924, στο περιοδικό «G» του Χανς Ρϊχτερ.
♦ Πληροφορούμεν υμάς ότι οι… αλλαξ’ ο κολιές συνεχίζονται και μετά τας εκλογάς. Απλώς, αναγνώσατε τον ημερήσιον πολιτικόν, οικονομικόν Τύπον και απάσας τας εβδομαδιαίας εκδόσεις και θα έχετε πλήρη εικόνα…
♦ Το PLAN B του… συμπαθούς Αλέκου απεργάζεται PLAN C. Θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα γράμματα της ελληνικής και αγγλικής αλφαβήτου…
♦ Περί των τροτσκιστών δεν γνωρίζουμε πολλά. Ηξεύρομεν, όμως, ότι όταν συναντώνται 2 (αριθμός δύο) εξ αυτών, το κάμνουν με πρόθεσιν να διασπαστούν (εφόσον δεν προσχωρήσουν στο Σύριζα…). Και θα ερωτήσετε: και αν μείνει… εις εξ αυτών; Ε, τότε, προχωρεί και αυτός εις διάσπασιν του… ατόμου (κάνοντας χαρακίρι..) διά να τηρηθεί η παράδοσις του τροτσκισμού… Inshallah!
♦ Με αγωνίαν παρακολουθούμεν τας εξελίξεις εις τον «μ-λ» ή «λ-μ» χώρον (όπως… δισεκατομμύρια κάτοικοι αυτής της χώρας…) για να ιδού-με πόσο θα προχωρήσει το αναμενόμενο… διαζύγιο…
♦ Κι εξακολουθεί να είναι ζητούμενο η Π.Ο.Ε.Τ.
♦ Η «ευρωαριστερά» (Τσίπρας+CIA) στο ευρωκοινοβούλιο πήρε τελικά τα τρία επί δύο (3×2) = την 6η θέση. Η ανερχόμενη δύναμη (που διατυμπανίζουν).
♦ Ενθυμούμεθα πολύ καλώς, ότι ο κ. Βασίλειος Ράπανος ήταν ο πρώτος που ανακοινώθηκε ως υπουργός Οικονομικών της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη. Δεν ανέλαβε ποτέ τα καθήκοντά του, αντικατασταθείς υπό του κ. Ιωάννου Στουρνάρα. Η δικαιολογία που του ζητήθηκε να επικαλεστεί ήταν λόγοι υγείας. Γράφονταν, μάλιστα, και διάφορες λεπτομέρειες από τους γνωστούς ψιττακούς της «ενημέρωσης». Ο κ. Ράπανος αναλαμβάνει τώρα τη διοίκηση μιας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες, της Alpha Bank. Φαίνεται ότι στο μεταξύ… έγινε περδίκι. Αλήθεια, ποιοι επέβαλαν τον Στουρνάρα;
Βασίλης
