Ευρωπαϊκή Ενωση: Σχέδιο Α, σχέδιο Β, σχέδιο γάμα…
YA BASTA(rds)!
Στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές
Κάτω τα ξερά σας απ’ την Gonul Yilmaz!
Οποιο ναζιστικό χέρι σηκώνεται, κόβεται!
Εκκλησία της Ελλάδος: από το φωτοστέφανο στο φωτοβολταϊκό
Τι να σου πουν/ και τούτοι δω/ οι ποιητές./ Μπουκωμένοι λελέδες/ από τις ευγενικές χορηγίες/ λίπος στάζει ο στίχος τους/ και πάντα/ βλέμμα ευθύ/ ως στρουθοκάμηλοι.
♦ Θαυμάσαμε τους υπαλλήλους του Αλαφούζου Γ. Τράγκα και Π,. Παπακωνσταντίνου στον «Ελεύθερο σκοπευτή» στις 24-3-13…
♦ Αν δεν κάνουμε λάθος το παρατεθέν απόσπασμα του Σοπενάουερ (ΚΟΝΤΡΑ, 22-3-13) παραπέμπει στην πραγματεία του Μποεσί «Περί εθελοδουλείας».
♦ Αυτό που ΔΕΝ μας λέει ο Γ. Μαρίνος (μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Περισσού) στο άρθρο του (Ριζοσπάστης, 23-24/3/13) «Το ΚΚΕ εμπλουτίζει τη στρατηγική του και την τακτική του, συνεχίζει τον επαναστατικό του δρόμο» είναι το αν στο συνέδριο του Περισσού έχουν προσκληθεί το «Κ»Κ Κίνας, το ΑΚΕΛ, το «Κ»Κ Ιράκ και άλλα τέτοια αστέρια… (συν το «ΚΚΡΟ»).
♦ Ε, όχι και να δίνεται βήμα στον Ψαριανό. Γαμώτο!
♦ Μια φωτογραφία με έναν Οτζαλάν λάβρο (Εφημ. Συντακτών, 22-23-24/3/13), που όμως καλεί τους Κούρδους να γίνουν «ειρηνικοί»…
♦ Πάρτυ ΓΣΕΕ στην Αλεξανδρούπολη: πήγαν, έφαγαν, ήπιαν, ψήφισαν, έκαναν τουρισμό και… έφυγαν.
♦ «…Ο Σλοβένος (:Σλαβόι Ζίζεκ) με την περίεργη αγγλική προφορά μιλά απερίφραστα για τον κομμουνισμό» (ΠΡΙΝ, 23-3-13). Μήπως είναι και μαρξιστής;
♦ Αρραβωνίζεται ο δούλος του Θεού Τσίπρας τον δούλο του Θεού Καμμένο.
♦ Η κοινωνία που οραματίζεται η κ. Κωνσταντίνα Βούλγαρη (συνέντευξη στην Εφημ. Συντακτών, 22-23-24/3/13), χαρακτηρίζεται από καλές προθέσεις. Και ξέρουμε που οδηγούν αυτές (μέχρι και σε «ψυχή βαθιά»).
♦ «Πράγματι ο κ. Προυντόν πασχίζει ν’ αποδείξει πως ο εργάσιμος χρόνος που απαιτείται για να παραχθεί ένα προϊόν εκφράζει τη σωστή του αναλογία προς τις ανάγκες, έτσι που τα αντικείμενα, για την παραγωγή των οποίων απαιτείται λιγότερος χρόνος, είναι εκείνα που έχουν την αμεσότερη χρησιμότητα και συνεχίζει έτσι με την ίδια σειρά. Η παραγωγή έστω και ενός μόνο αντικειμένου πολυτελείας αποδείχνει ήδη, σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, πως η κοινωνία διαθέτει περίσσιο χρόνο, που της επιτρέπει να ικανοποιεί μια ορισμένη ανάγκη πολυτελείας. Οσο για την ίδια την απόδειξη του ισχυρισμού του, ο κ. Προυντόν τη βρίσκει στο ότι, κατά τις δικές του παρατηρήσεις, τα πιο χρήσιμα πράγματα απαιτούν τον λιγότερο χρόνο παραγωγής, κι ότι κατόπιν η κοινωνία σιγά-σιγά "περνάει στην παραγωγή αντικειμένων που κοστίζουν περισσότερο εργάσιμο χρόνο και αντιστοιχούν σε ανάγκες υψηλότερης στάθμης". Ο κ. Προυντόν δανείζεται από τον κ. Dunoyer το παράδειγμα της βιομηχανίας εφοδιασμού –συγκομιδή καρπών, βοσκή, κυνήγι, αλιεία κλπ– που είναι η πιο απλή, η λιγότερο δαπανηρή βιομηχανία, με την οποία ο άνθρωπος άρχισε "την πρώτη μέρα της δεύτερης δημιουργίας του". Η πρώτη μέρα της πρώτης δημιουργίας του περιγράφεται στη Γένεση, όπου ο Θεός απεικονίζεται σαν ο πρώτος βιομήχανος στον κόσμο. Τα πράγματα συντελούνται τελείως διαφορετικά απ’ ότι νομίζει ο κ Προυντόν. Από τότε που αρχίζει ο πολιτισμός, η παραγωγή αρχίζει να βασίζεται πάνω στον ανταγωνισμό των αξιωμάτων, των τάξεων, στον ανταγωνισμό, τέλος, μεταξύ συσσωρευμένης εργασίας και άμεσης εργασίας. Χωρίς ανταγωνισμό δεν υπάρχει πρόοδος. Τέτοιος είναι ο νόμος στον οποίο ίσαμε σήμερα είναι υποταγμένος ο πολιτισμός. Ως τώρα, οι παραγωγικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν χάρη σε τούτο το καθεστώς του ανταγωνισμού των τάξεων. Το να ισχυρίζεται κανείς ότι οι άνθρωποι μπόρεσαν να καταπιαστούν με τη δημιουργία προϊόντων υψηλότερης στάθμης, με πιο περίπλοκους κλάδους παραγωγής, διότι ικανοποιήθηκαν οι ανάγκες των εργατών, είναι σα να κάνει αφαίρεση του ανταγωνισμού των τάξεων και να παρουσιάζει με ανεστραμμένη μορφή την πορεία της ιστορικής εξέλιξης. Είναι το ίδιο σα να ήθελε να πει κανείς ότι επειδή στα χρόνια των ρωμαίων αυτοκρατόρων έτρεφαν σμέρνες σε κάποιες τεχνητές λίμνες, μπορούσε να υπάρχει άφθονη τροφή για όλο το ρωμαϊκό πληθυσμό. Ενώ συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο: απ΄ το ρωμαϊκό λαό έλλειπαν και τα πιο αναγκαία μέσα για να αγοράσει ψωμί, ενώ οι ρωμαίοι αριστοκράτες δεν είχαν έλλειψη σκλάβων για να τους ρίχνουν τροφή στις σμέρνες» (Καρλ Μαρξ: «Η αθλιότητα της φιλοσοφίας»).
♦ 1-4-1939: Τέλος πολέμου δημοκρατικών-φασιστών στην Ισπανία.
♦ Ο δαιμονισμένος δαίμων χτύπησε: τη σορό της «Μάνας-Αγώνα» την έκανε σωρό.
♦ Αφού βγήκαν «ενισχυμένες οι δυνάμεις της ΔΑΣ στη νέα Διοίκηση» της ΓΣΕΕ (Ριζοσπάστης, 27-3-13), τα πράγματα πάνε καλά…
♦ Κι όμως υπάρχει : η «Πρωτοβουλία για έναν επαναστατικό Σύριζα»…
♦ Οι Καμμένοι μαζί με τον Σύριζα.
♦ Στο πλάι των εργατών της ΒΙΟΜΕΤ και ο… μεγαλομπίζνεσμαν Α. Μητρόπουλος (avgi.gr, 24-3-13).
♦ Χαρισματικός πολιτικός ο Τσίπρας κατά τον Guardian. Χάρισμά τους…
♦ Φ.Π.Α: Φόρος Προστιθέμενου Αγχους.
Βασίλης
