Αιχμάλωτοι του κοινοβουλευτικού κρετινισμού (2012)
Erst kommt das Fressen. Dann kommt die Moral (Πρώτα να γεμίσει το στομάχι, κι ύστερα η ηθική θέση να ‘χει)
ΣΥΡΙΖΑ: όπου λαλούν τέτοιοι κοκόροι, ποτέ δεν ξημερώνει
«Χάιλ Coca Cola!» (Χ. Μύλλερ: «Die Hamletmaschine»)
«Αναγούλα» (από το ίδιο έργο)
Σύριζα, τσίπριζα, τσίριζα, ξύριζα (κάποιες σκέψεις)
Εκλογές και γέλασε ο (κάθε) πικραμμένος…
Συνέντευξη Τσίπρα στον Κούλογλου: τα πέπλα της Σαλώμης πέφτουν ένα-ένα
♦ Νάκμπα ήττα/καταστροφή, νακάμπα συνδικάτο…
♦ «Δεν σε αγαπώ, δε σε μισώ,/ είπε ο φυλακισμένος στον ανακριτή:/ Η καρδιά μου είναι γεμάτη/ απότι δεν σε αφορά. Η καρδιά μου ξεχειλίζει/ από άρωμα φασκομηλιάς, είναι αθώα,/ λαμπερή, γεμάτη,/ δεν έχει χρόνο για δοκιμασίες./ Οχι,/ δεν σ’ αγαπώ Ποιος είσαι για να σ’ αγαπώ;/ Είσαι κομμάτι από μένα, είσαι συνάντηση για τσάι,/ ενός νέι η βραχνάδα, ένα τραγούδι, για να/ σ’ αγαπώ;/ Μα την αιχμαλωσία μισώ κι όχι εσένα./ Ετσι είπε ο φυλακισμένος στον ανακριτή:/ Τα συναισθήματά μου δεν σε αφορούν./ Τα συναισθήματά μου είναι η δική μου νύχτα…/ Η νύχτα που κάτω από τα μαξιλάρια, είναι/ ελεύθερη/ από μετρική και ρίμες!» (Μ. Νταρουίς: «Λά αχαμπούκα, λα ακραχούκα» – από την «Κατάσταση Πολιορκίας» – στην πρόσφατη απεργία πείνας των παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων στις σιωνιστικές φυλακές).
♦ Περαιτέρω φτωχοποίηση θέλει ο Μ. Γλέζος (του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, των άλλων δημοκρατικών δυνάμεων).
♦ Τους (αναγνώστες του) δουλεύει κανονικά ο Ριζοσπάστης (16-5-12): ενάντια στην χαλυβοαπεργία η Χρ. Αυγή (αλλά ο Κασιδιάρης «ποτέ» δεν δήλωσε τη συμπαράστασή του στη… φάση).
♦ Και ο σοσιαλισμός του… 21ου αιώνα παρών – στο πλάι του ΣΥΡΙΖΑ.
♦ Ωστε ΔΕΝ σε ενδιαφέρει αν τα… συριζαίικα ΜΑΤ θα δέρνουν ΕΜΑΣ, Γιαννάκη; (Εχει ο καιρός γυρίσματα…).
♦ Πάντως η… λαϊκή ΔΕΞΙΑ (εν δυνάμει σύμμαχος Τσίπρα και ΚΟΕ) πρωτοβουλιάζεται…
♦ Στη συνεύρεση επαγγελματικού και ερασιτεχνικού (ερασιτεχνισμού) ποιο βαραίνει πόσο;
♦ «Μίστερ Ντάλλες/ γιατί να σας το κρύψουμε;/ Η ζωή είναι πολύ ακριβή στη χώρα μας./ Παραδείγματος χάρη,/ δεν μπορείτε ν’ αγοράσετε παρά μονάχα εκατό δράμια κρέας/ αρνί της Αγκυρας/ με 23 σεντς/ ή δυο οκάδες ξερά κρεμμύδια/ ή κάτι λίγο παραπάνω από μια οκά φακές/ ή ακόμα μισή πήχυ σάβανο/ ή… μιαν ανθρώπινη ύπαρξη στα εικοσιδύο της χρόνια/ έναν άνθρωπο/ αγορασμένο για ένα μήνα ολάκερο/ και που δεν του λείπει τίποτα/ ούτε το στόμα, ούτε η μύτη, και που έχει τα χέρια και τα πόδια του/ έναν άνθρωπο χαμένο μες στη χακί ομοιομορφία και τα μυδράλια/ έτοιμο/ να σκοτώσει ή να σκοτωθεί./ Φοβισμένον ίσως σαν ένα κουνέλι,/ το ίδιο ίσως σοφόν όπως η γη και θαρραλέο σαν τη νεότητα./ Ισως υποταχτικό σαν το νερό/ που παίρνει το σχήμα του βαρελιού ή της στάμνας./ Ισως για πρώτη του φορά/ να βλέπει τη θάλασσα,/ ίσως αγαπάει στα δάση το κυνήγι/ ή ίσως έχει αφήσει την καρδιά του/ σε μια κοριτσίστικη παλάμη./ Κι όμως, μίστερ Ντάλλες, είναι ακόμα κάτι/ –βέβαια εντελώς ασήμαντο–/ που δε σας το ‘παν μέχρι τώρα:/ Αυτός ο φαντάρος που σας τον πουλάνε για 23 σεντς/ ΥΠΗΡΧΕ/ πολύ πριν φορέσει τη στολή που του δώσατε/ ΥΠΗΡΧΕ, σαν άνθρωπος/ ΥΠΗΡΧΕ (κι αυτό θα σας φανεί ίσως αστείο)/ πριν, κι ακόμα πριν/ εσείς βαφτίσετε τις “Πολιτείες” σας/ ΥΠΗΡΧΕ σκυμμένος πάνω στ’ αλέτρι του./ Ναι, μίστερ Ντάλλες/ όταν ήταν ένα χωράφι ακόμα όλη η Νέα Υόρκη σας/ ΑΥΤΟΣ έχτιζε θόλους μολυβδοπελεκητούς/ πλατειούς κι απέραντους σαν το γαλάζιο ουρανό,/ άνθιζε το μετάξι μες στα χέρια του σαν της Προύσας τα περβόλια/ λάξευε το μάρμαρο λες και ύφαινε/ έριχνε πάνω από τις όχθες των μεγάλων ποταμών/ ουράνια τόξα – γέφυρες με σαρανταδυό καμάρες./ Ναι, μίστερ Ντάλλες/ όταν στη γλώσσα σας οι λέξεις: λευτεριά, δικαιοσύνη, αδερφοσύνη/ δεν είχαν πάρει ακόμη νόημα και σκοπό/ ΑΥΤΟΣ πολέμαγε ενάντια στην αδικία./ ΑΥΤΟΣ: Για να μαζέψει όλους μια μέρα σε δείπνο αδερφικό/ και να τους πει: “Ολα είναι κοινά σήμερα/ όλα – έξω από τα χείλια της αγαπημένης”/ ΑΥΤΟΣ βάδισε στη μάχη πίσω απ’ τον Μπεντρεντίν./ ΑΥΤΟΣ ο Χασάν ο εργάτης, ο Μεχμέτ ο χωρικός, ο Αλή ο δάσκαλος…/ Με τη γροθιά τους όρθια σα βράχο./ Λοιπόν, μίστερ Ντάλλες, έτσι έχουν τα πράγματα./ Κι υπάρχουν κι άλλα ακόμα κι άλλα…/ Να προσέχετε! Το φτηνό το κρέας τα σκυλιά το τρώνε/ και μη σας ξαφνιάσει/ αύριο τη μέρα του ισολογισμού,/ αν δείτε πως σας στοίχισε πολύ ακριβά/ αυτός ο φαντάρος των 23 σεντς/ μ’ άλλα λόγια ο φτωχός μου,/ ο αντρειωμένος μου, ο δουλευτής λαός μου,/ ο τούρκικος λαός/ μεγάλος όπως όλοι οι λαοί του κόσμου» (Ναζίμ Χικμέτ: «Ο φαντάρος των 23 σεντς», Επιθεώρηση Τέχνης, τ. 19, Ιούλιος 1956).
♦ Εμ, καμιά αναφορά για το ρόλο του Χαρίλαου (Φλωράκη) στις «κυβερνήσεις συνεργασίας». Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, ρεεεε!
♦ Λοιπόν σύμφωνα με το ένθετο του Ριζοσπάστη, 5-6/5/12, ο Περισσός συμμετείχε στον (πάλαι ποτέ ενιαίο) ΣΥΝ (βλ. σελ. 9). Πέραν δε τούτου ουδέν… Οσο για τα σάλια που έτρεχαν από το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη το 1981 (επομένη των εκλογών) για «άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων», απορία ψάλτου βηξ (και κατόπιν πνιγμός…).
Βασίλης
