Την ερχόμενη Πέμπτη το ΠΑΜΕ θα… περιφρουρήσει την πρεσβεία;
Και πριν κάνω ένα νεύμα, μου το κόψανε το ρεύμα
ΚΑΙ αυτοί που σήμερα δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» πήραν μέρος στην οικουμενική
Ζητείται η κομμουνιστική απάντηση στα περαιτέρω τεκταινόμενα
♦ Για τις ψήφους (τι άλλο…) της «Αριστεράς» ενδιαφέρεται ο Γ. Δελαστίκ στο Εθνος.
♦ 2 Οκτώβρη 1974, ο Περισσός δηλωσίας…
♦ «Κύπρος-Ισραήλ στη “νέα αρχιτεκτονική” της περιοχής» (Χαραυγή, 4-11-11). Σχόλιο Ριζοσπάστη (θαμμένο μες στην είδηση): «Φυσικά, η συνεργασία με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που είναι οι πρώτες που ευθύνονται για τη βαρβαρότητα που επιβάλλεται σε όλη την περιοχή, μόνο υπέρ των λαών δεν μπορεί να είναι» (φύλλο 4-11-11). Αυτό όλο κι όλο…
♦ Για τις «Παρεμβάσεις Δημοσίου» υπάρχουν οι «συναγωνιστές του ΠΑΜΕ». Η ξεφτίλα δεν έχει τέλος…
♦ Από την ανακοίνωση της Γενικής Διοίκησης FARC-EP (για το φόνο του Αλφόνσο Κάνο), 5-11-11: «Ολες οι φωνές του κατεστημένου ότι αυτό δείχνει την τύχη του αντάρτικου στην Κολομβία»
♦ «Χωρίς όρους και εξαιρέσεις ακυρώνεται όλο το εξωτερικό χρέος». (Διάταγμα της κεντρικής εκτελεστικής επιτροπής των Σοβιέτ, στη Ρωσία, 21-1-1918, υπογραφή ο πρόεδρος Γιάκοφ Σβερντλόφ).
♦ Ο κ. Τζόρτζιο Ναπολιτάνο υπήρξε σημαίνον στέλεχος του πάλαι πότε πι τσι, του κήρυκα του ιστορικού συμβιβασμού…
♦ Λονδίνο, 4.000 μπάτσοι – 10.000 φοιτητές, δηλαδή ένας υπερεξοπλισμένος μπάτσος ανά δυο και κάτι φοιτητές… (το καινούριο όπλο λέγεται baton rounds και ΣΚΟΤΩΝΕΙ). Και φυσικά έχουν προηγηθεί μπατσοαπειλές προς τους συλληφθέντες των προηγούμενων φοιτητικών κινητοποιήσεων.
♦ «Το δυσάρεστο ήταν, όταν ο Καποδίστριας, για να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο, βρέθηκε στην ανάγκη να επιβάλλει ή να επαναφέρει φόρους “κακίστους και απεχθεστάτους”. Και ο χειρότερος από αυτούς ήταν ο έγγειος φόρος της Δεκάτης (10% στις ιδιωτικές και 25 και 30% στις εθνικές γαίες), που κατά τον Ανδρεάδη, “βρίθει ελαττωμάτων” και μόλις άφηνε στους “καλλιεργητάς τα προς το ζην”, όχι μόνο γιατί ήταν ο ίδιος και στα εύφορα και άγονα ορεινά, που απαιτούσαν διπλούς κόπους και δαπάνες, αλλά και για δυο ακόμα λόγους, α) “άδικος φόρος καθ’ ο εισπραττόμενος επί της ακαθορίστου παραγωγής και ουχί της καθαράς προσόδου και μη λαμβάνων υπ’ όψιν τας δαπάνας της παραγωγής”. Και β) “πιεστικώτατος, ως φέρων αδιακόπως εις επαφήν φορολογούντα και φορολογούμενον και ως συνεπαγούμενος μοιραίως την τρομεράν πληγήν της ενοικιάσεως”. Πραγματικά, η μεγαλύτερη πληγή της δεκάτης ήσαν οι ενοικιαστές, καπετάνιοι και πρόκριτοι, που η κυβέρνηση τους υποστήριζε με ένοπλες δυνάμεις. Οι ενοικιαστές εξαπατούσαν τους χωρικούς στο μέτρημα, στο ζύγι και τους υποχρέωναν να περιμένουν την άδειά τους για να αρχίσουν τη συλλογή των προϊόντων τους, όπως για το στάρι (το θέρισμα, το αλώνισμα, το άλεσμα) καθώς και να τρυγήσουν σταφιδάμπελα, σύκα κλπ. Και οι ταλαίπωροι χωρικοί για να μη χάσουν τη σοδειά τους βρίσκονταν στην ανάγκη να τους δωροδοκήσουν για να έρθουν. Φτάνοντας, όμως, τους ανάγκαζαν να μεταφέρουν τη δεκάτη σε πολύ μακρινές αποστάσεις δωρεάν, ωσότου ο Καποδίστριας περιόρισε την απόσταση σε πέντε ώρες. Πολλές φορές περιμένοντας τον ενοικιαστή έχαναν τη σοδειά τους (και σ’ αυτήν ακόμα την Αίγινα, που ήταν υπό την προστασία του Κυβερνήτη) από τις καιρικές μεταβολές, ωσότου να ευδοκήσει να έρθει ο φοροεισπράχτορας. Ομως, η δεκάτη, παρόλα τα ελαττώματα ήταν “προσοδοφόρος” και γι’ αυτό όλες οι κυβερνήσεις από τον Οθωνα και πέραν την διατήρησαν». (Τάκης Σταματόπουλος, «Ο εσωτερικός αγώνας πριν και κατά την επανάσταση του 1821», τόμος 4ος, κεφάλαιο «Η δημοσιονομική πολιτική του Καποδίστρια»).
Βασίλης
