Προλετάριοι όλων των χωρών, μην αργείτε!
Ο σκληρός πυρήνας / –ενός κερασιού π.χ.– / είναι πάντοτε / μη φαγώσιμος / γι’ αυτό τον φτύνουμε/ Σε κατάλληλο έδαφος / μπορεί να γίνει / δέντρο (Πέτερ Πάουλ Τσαλ: Ο σκληρός πυρήνας)
Ζεβροεκλογές
♦ Στα νέα μέτρα πέτα (όχι μόνο μία) πέτρα – κι όχι μόνο πέτρα.
♦ Τραπεζοφακέλλωμα: Αρχή διά Προστασία Προσωπικών Δεδομένων.
♦ Κ.Ο.Ε: (τώρα και) Καταναλωτική Οργάνωση Εργαζομένων.
♦ Και να μην ξεχνάμε από τι υποφέρει η «αριστερά» στην Ελλάδα: από αθεράπευτο μιλερανισμό.
♦ Εφημερίδα «Αριστερά» (ΚΟΕ), 20-3-09: «Παπάδες τζάμπα, στρατιωτικοί τζάμπα, φοιτητές μισό εισιτήριο, φαντάροι μισό εισιτήριο, υπουργεία χωρίς να πληρώνουν». Ετσι, μπράβο, μεγάλε! Ολοι «φταίμε»! Γιατί, πες μας ποιο είναι τ’ όνειρό σου; «…πως μπορεί να γίνει σύγχρονος και κερδοφόρος συνάμα ο δημόσιος αερομεταφορέας». Και δημόσιος και κέρδη φέρων. Μια πιο σωστή διαχείριση, βρε αδερφέ… (τα αποσπάσματα από συνέντευξη του Σ. Μαντζουράνη, σ.7).
♦ (Της) ΚΟΕ συνέχεια: επιστρατεύει τον Λένιν («Η σημασία της εθνικοποίησης των τραπεζών») και κάνει αναφορά στη σπουδαιότητά της «από δημοκρατική ριζοσπαστική άποψη» (το άρθρο του Λένιν γράφτηκε το Σεπτέμβρη του 1917, ακριβώς πριν την σοσιαλιστική επανάσταση), ενώ ο Ουλιάνοφ είναι καθαρός: «Εδώ υπολείπεται μονάχα η ενοποίηση της λογιστικής, κι αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έπαιρνε την απόφαση…» και παρακάτω «αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έβγαζε το σχετικό διάταγμα…». Εδώ (εσκεμμένα) η ΚΟΕ μπερδεύει της πίτσες με τις βίρτσες. Τι άλλο αναφέρεται στο κείμενο του Β. Ιλίτς; «Τα οφέλη από την εθνικοποίηση των τραπεζών θα ήταν τεράστια για όλο το λαό, και όχι ειδικά για τους εργάτες, αλλά για τη μάζα των αγροτών και των μικροεπιχειρηματιών». Για προσέξτε το αυτό: των μικροεπιχειρηματιών, των μικρών παραγωγών και πάει λέγοντας… Μιλάμε και για γαμπίπ διαλεκτική σκέψη της ΚΟΕ (αλλά βλέπεις εκλογές έρχονται). (Στο φύλλο της «Αριστερά!», 20-3-09).
♦ «Θα προτιμήσω να διαδηλώνω στις Βρυξέλλες» λέει η Ε. Σωτηρίου, υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ (ΚΟΕ) (Ελευθεροτυπία, 11-4-09, σ.6). Διαδήλωση μέσα στο «νεκροταφείο ελεφάντων» που λέγεται ευρωκοινοβούλιο;
♦ Αγαπητή Αλέκα, να μην ξεχαστεί στα ιδεολογικά αχτίφ να ακουστεί όλη η εκπομπή της Λιάνας στον CITY-99.5 (17-4-09), για να καταλάβει η νεολαία σας την ακριβή σχέση θρησκείας και κομμουνισμού…
♦ DEN ZA DNOM / σπειροβατώ / μέσα σε αμυχές / ραγισμένων προσώπων / χαρακιές πλεγμένες / στις ράγες του μέλλοντος / τενόρος στη σπορά / του ατσαλιού.
♦ Βρε, βρε, ο Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς, έκανε comeback: στο Ευρωκοινοβούλιο περνάει η «εξίσωση ναζισμού και κομμουνισμού» (οι έλληνες ευρωβουλευτές/ τίνες δεν το ψηφίζουν γενικά), οπότε εξάπτεται η κυρά Τέτα (καταδίκη του σταλινισμού, ζητάει), να και συνέντευξη του κ. Breut, που προσπαθεί να αποδείξει ότι Στάλιν και Πούτιν είναι το ίδιο, να και ο αθηναϊκός σουρρεαλισμός (περιοδικό Κλήδονας, τ.3) όπου επικεντρώνεται η «κριτική» στον Ιωσήφ. Πιένες γνωρίζει ο Τζουγκασβίλι…
♦ «Στις εναλλαγές των διαφόρων μορφών του κινήματος, που ήταν νόμιμο και παράνομο, ειρηνικό και θυελλώδες, κρυφό και ανοιχτό, κλεισμένο σε στενούς ομίλους και απλωμένο στις μάζες, κοινοβουλευτικό και τρομοκρατικό». «Οι βουλευτές αυτού του κόμματος πήραν το δρόμο της Σιβηρίας, και όχι αυτόν που οδηγεί στα υπουργικά χαρτοφυλάκια σε μια αστική κυβέρνηση». «Τα συνδικάτα ήταν μια τεράστια πρόοδος της εργατικής τάξης στις αρχές της ανάπτυξης του καπιταλισμού» («Αριστερισμός», σ.σ. 36, 51, 67).
♦ «Η Ελένη με τον εραστή της συνήθιζαν να πηγαίνουν σ’ ένα ξενοδοχείο / στην άκρη της πόλης – έν’ απ’ αυτά τα φτηνά, συνοικιακά ξενοδοχεία / με τ’ απαρχαιωμένα, κατάκοιτα κρεβάτια τους, τους καθρέφτες χαλασμένους απ’ την υγρασία / τις λεκάνες, τα κομοδίνα, τις μαραμένες τους πετσέτες / πράγματα που αγγίξανε πριν από σένα χιλιάδες άλλοι, που ίσως τώρα / να ‘χουν κιόλας πεθάνει. Και που ενώ αυτοί σάπιζαν κάτω απ’ το χώμα και τη βροχή / τα πράγματα κρατάνε ακόμα πάνω τους την απρόσωπη, θαμπή ανάμνηση / απ’ το πέρασμά τους» (Τ. Λειβαδίτης: «Οι γυναίκες με τ’ αλογίσια μάτια»).
Βασίλης
