Δύο χιλιάδες είκοσι δυο
λαοί και όνειρα ρημαδιό
Καλή χρονιά (τι γελάτε ρε;). Ευτυχεσμένο το δύο χιλιάδες είκοσι δύο με τα τρία δυάρια και τα τρία παπάκια -@@@ στα κεφαλαία του Η/Υ- και 2777 (με τρία εφτάρια) από κτίσεως Ρώμης. Το οποίο 2022, αν μετατραπεί σε ευρώ (όπως το καθετί άλλωστε), είναι μόλις 5,93. Αν πάλι μετατραπεί στις παλιές καλές δραχμούλες είναι 688.996,5. Ωστόσο, παρά τις όποιες καλές προθέσεις, οι τρεις αιώνιες προθέσεις θα κυριαρχούν και φέτος για την κοινωνία: Ανά, παρά, διά. Χωρίς κόμματα ανάμεσα (ουδέποτε είχαν σημασία τα κόμματα), τουτέστιν αναπαραδιά.
Πάντως, είμαστε στο έτος 1630 συν τον Φ.Π.Α. (24%). Αλλη μια επιστημονική απόδειξη ότι ο μεσαίωνας είναι πάντα εδώ. Καλή χρονιά, έστω κι αν κάθε νέο έτος είναι το παλιό, μεταμφιεσμένο. Για να μην αναγνωρίζουμε με την πρώτη ματιά ότι είναι χειρότερο, παρά τις περί το αντίθετο –παντελώς αβάσιμες- ελπίδες.
Η (άνευ όρων) παράδοση λέει ότι με τον “αγιασμό των υδάτων” τα Φώτα φεύγουν οι καλικάντζαροι, καθώς κλείνει το δωδεκαήμερο των γιορτών. Ομως τώρα πια ούτε δωδεκαήμερο είναι (ο καπιταλισμός και η αγία κατανάλωση προστάζουν για εξουθενωτικό δίμηνο και βάλε) ούτε οι καλικάντζαροι φεύγουν ποτέ. Και δεν είναι εκείνα τα γραφικά πλάσματα που κάνουν σκανδαλιές, αλλά οι επικίνδυνοι και αποτρόπαιοι εχθροί των λαών που κάνουν εγκλήματα. Και οι αποδείξεις παντού γύρω.
Τα 69 χρόνια του κλείνει την Τρίτη 11 Γενάρη ο εκ Καρδάμαινας Κω ορμώμενος άλλοτε αστέρας της πολιτικής σκηνής και νυν περιεχόμενο του περιβόητου “χρονοντούλαπου” Κώστας Σκανδαλίδης.
Την ίδια μέρα συμπληρώνονται 33 χρόνια από τότε που -το “βρώμικο ’89”- ο “εθνάρχης” (ένας ήταν, άντε δυο με τον Βενιζέλο. Ποιον Βαγγέλη ρε;) δήλωνε «Η Ελλάδα μεταβλήθηκε σε ένα απέραντο φρενοκομείο». Ρετσινιά που πάντοτε ακολουθούσε τη μακάρια μπανανία και τότε απλά διατυπώθηκε.
Πάνε τα επιδόματα, μισθός, σύνταξη, ΚΕΑ
τώρα ταπί και ψύχραιμοι βουλιάζουμε παρέα.
Τα τρεις χιλιάδες κρούσματα έγιναν έξι, εννιά, δεκαπέντε, είκοσι, τριάντα, σαράντα, πενήντα. Αλλά δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας. Μεταξύ πολλών άλλων, το μαρτυρούν και τα σχολεία που επαναλειτουργούν κανονικά.
Με τα μαρκούτσια έστεκαν και περιμέναν’ έως
ν’ ανακοινώσει τα γνωστά η κυρα-Κεραμέως.
Πάντως, η πολυπόθητη “ανο(η)σία της αγέλης” έχει κατακτηθεί προ πολλού.
Εκείνοι που δεν υπερασπίστηκαν κανένα νόμο και κανένα δικαίωμα και ήταν πάντα γονατιστοί “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”, εκείνοι που έλεγαν ότι θα τους έπαιρναν τα σπίτια οι κομμουνιστές (και αργότερα οι πρόσφυγες) και είδαν να τους τα παίρνουν οι –ελληνικές- τράπεζες, εκείνοι που αγνοούν κάθε κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα ομνύοντας σε μεταφυσικές ονειροφαντασίες και βλέπουν παντού συνωμοσίες, αυτοαναγορεύτηκαν σε “θεματοφύλακες του συντάγματος”! Καλώντας μάλιστα σε ένοπλη εξέγερση και απειλώντας ακόμα και με εκτελέσεις! “Παλιά τους τέχνη κόσκινο” που λέει κι ο λαός, μέρος του οποίου “δεν ξεχνά”. Κι όλα αυτά “για το καλό του έθνους και της πατρίδος” βεβαίως-βεβαίως…
Ο γερμανός υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ζήτησε να αυξηθούν οι τιμές των τροφίμων, για να εκτιμήσει ο κόσμος την αξία τους! Θα προτείναμε, για να εκτιμήσει ο ίδιος την αξία των χρημάτων και το ότι η πλέμπα “ζει” με ψίχουλα, να ξεκινήσουμε με το να εργάζεται ο ίδιος τζάμπα.
Ο ένας λέει τον καιρό, τηλεπλασιέ οι άλλοι
πιάσαν’ κι από ‘να έδρανο κι έχουν χαρά μεγάλη.
Σ’ έναν κόσμο που παρά τον εγκλεισμό μοσχοβρωμάει γαλοπούλα, χοιρινό, αιγοπρόβατα, κρέμα γάλακτος και γάλα κρέμας, κάστανα, ουίσκι και γλυκά, τηρώντας τα εύθυμα έθιμα, σ’ έναν κόσμο-αγορά ζαλισμένο από τη δικτατορία των φώτων και τις προσταγές για κατανάλωση, πορευόμαστε στο νέο (φ)έτος με προσδοκία φλουριών και ψίχουλα βασιλόπιτας στο καλό μας παλτό, το γεμάτο μάσκες και τεστ σε κάθε τσέπη, αναζητώντας ένα φωτεινό μονοπάτι (σε ποιες Ανδεις, ρε;). Αντε να δούμε πώς θα παλιώσει κι αυτό το νέο έτος…
Κοκκινοσκουφίτσα
