Δυο χιλιάδες και οχτώ: έτος φαύλο και φριχτό.
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Πέρασε ευχάριστα η ημέρα των ευχαριστιών (τι θα πει πότε ρε αντιαμερικάνοι; προχθές, γι’ αυτό ήταν κλειστή η πρεσβεία και τα προξενεία, δεν το αντιληφθήκατε;). Πέρασε και η δήλωση του βαρέως κηλιδωμένου Δανιήλ –έτσι μεταφράζεται το Daniel Speckhard– που απειλεί να ρίξει το Greece στο λάκκο των λεόντων, σταματώντας τις προμήθειες φαρμάκων και υγειονομικού υλικού από τη χώρα του, αν δεν την ξοφλήσουμε. Αυτό περιμένουμε κι εμείς, την εξόφληση. Ε, μα, εκνευρίσατε κοτζάμ –πάλαι ποτέ συνάδελφό σας στο διπλωματικό στερέωμα– Αβραμόπουλο!
Θλίβομαι όταν βλέπω το επετειολόγιο: να, για παράδειγμα, πέρασαν κιόλας 76 χρόνια από τότε που γεννήθηκε ο Ζακ Σιράκ. Πέρασαν επίσης οχτώ χρόνια από κείνη τη μέρα –σαν σήμερα– που ο 56χρονος Παντελής Σφηνιάς, αντιπρόεδρος της εταιρείας «Minoan Flying Dolphins», έπεσε από τα γραφεία της εταιρίας στον Πειραιά, με αφορμή το ναυάγιο του «Samina Express» με τα 79 θύματα. Ερώτηση (συνειρμική) προς συναδέλφους: στον μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο, θυμάται κανείς τη Ρουμπίνη Σταθέα και την τότε φάση; Βλέπω επίσης ότι αύριο είναι μέρα κατά της κατανάλωσης. Και σκέφτομαι –εν όψει των φετινών Χριστουγέννων και των τετιμημένων εορτών της αγίας καταναλώσεως που διαδέχονται την εναντίον τους ημέρα– ότι το κοριτσάκι με τα σπίρτα ήταν μόνο η αρχή…
Ας ευθυμήσουμε: με γεια την ελληνική φυλλάδα ρε χαζονικολάου! Πολύ trendy τα κουπόνια σου, αλλά δώσε και για κα’να φού-ρνο ή για γιαούρτια λένε κάτι σύντροφοι συνταξιούχοι… Και τα δικά σου κουπόνια τρία ήταν αν δεν κάνω λάθος –δεν αγοράζω ξενόγλωσσες εφημερίδες, ό,τι προλάβω και δω όπως κρέμονται τεντωμένες στα συρματόσχοινα για να τις αντέχουν– αλλά δεν βλέπεις που πλέον οι ανταγωνιστές δίνουν τρεις-τρεις τις ταινίες;
Λοιπόν, εδώ είμαστε για να διευρύνουμε τους ορίζοντες των αναζητήσεών μας και όσων κρύβονται πίσω από τα προφανή: η Αζέλ αναγραμματισμένη είναι Λαζέ! Σαφές το κέλευσμα και η κλητική προς το λαζομονάρχη απάντων των πολισμάτων που συνένωσε (ποιος Καποδίστριας ρε;) ο Κάσσανδρος πριν από 2323 χρόνια (ωραίο νούμερο, ε νούμερο;). Είπα για Καποδίστρια και θυμήθηκα τον εφάμιλλου –και εφ’ άμυλου– ιστορικής αξίας καθηγητή Προκόπη, όστις δήλωσε ότι η διοικητική μεταρρύθμιση θα γίνει μεν, αλλά παραπέμπεται για τον Μάρτιο. Γελάτε, ανόητοι, γιατί δεν βλέπετε ότι ο καθηγητής δεν είναι ανιστόρητος: ο Μάρτιος ήταν αφιερωμένος στον θεό Mars (τον Αρη δηλαδή), που για τους ρωμαίους –ίσως και για τους μετέπειτα ιμπεριαλιστές– ήταν θεός της καλής σοδειάς (θα έρθουν money-μάννα εξ ουρανού τότε καθηγητά;). Γελάτε γιατί δεν ξέρετε τις παροιμίες και τα τραγούδια της παράδοσής μας που λένε «όξω ο κουτσοφλέβαρος, όξω ψύλλοι, ποντικοί, μέσα Μάρτης και χαρά και καλή νοικοκυρά». Εύγε στη νοικοκυρεμένη και ιστορικώς ορθή κυβέρνηση!…
Βελτιώνεται, λέει, η υγεία του Τάσσσσσου Παπαδόπουλου, αλλά εκείνο το «επικοινωνεί πλήρως με το περιβάλλον» δεν το πιστεύουμε (κι όχι μόνο γι’ αυτόν)… Οπως δυσπιστούμε και ενώπιον των δηλώσεων Αλέκας. Μα τι λέτε; Προβληματικό το σύστημα απονομής δικαιοσύνης; Μα οι σύντροφοι δικαστές –όπως άλλωστε κι οι σύντροφοι αστυνομικοί, οι σύντροφοι δήμιοι, οι σύντροφοι εκδοροσφαγείς και τόσες άλλες συντεχνίες συντρόφων- κοπιάζουν σε σκληρές συνθήκες, όπως κι εσείς γνωρίζετε, συντασσόμενη κατά καιρούς με τα δίκαια αιτήματά τους. Μην παρακωλύουμε το έργο, που έλεγε κι ένας άλλος άσπονδος σύντροφος…
«Λίγη άνεση στη ζωή και λίγη μόρφωση, θ’ αρκούσαν για να διαγράψουν απ’ τους καταλόγους μας τους μισούς αρρώστους και τις μισές αρρώστιες. Στο διάβολο τα φάρμακα! Πρέπει ν’ αρχίσουμε απ’ τον αέρα, την τροφή και μια λιγότερο αποκτηνωτική δουλειά. Αν δεν γίνουν αυτά, όλη αυτή η ιατρική δεν είναι τίποτε άλλο από απάτη και αγυρτεία» (Piotr Kropotkin – «Προς τους νέους»). Και με τις εξωνημένες κουφάλες της a priori απάτης και της κολαμπορατσιόνας με τ’ αφεντικά τους, τι γίνεται ρε Πετράκη; Με κείνα τα άπλυτα καθίκια, τους γύπες που σαρκάζουν πάνω από τον πόνο των ασθενών, επειδή είναι ταξικοί εχθροί των αφεντικών τους;
Τι θα γίνει με τον Χριστόδουλο ρεεεεε; Α, ναι: κυρ-Χατζηγάκη, επειδή δεν τολμώ να σκεφτώ ότι οι ορίζοντες αντίληψής σας είναι μειωμένοι, δε ρωτήσαμε πόσοι θ’ αποφυλακιστούν μέχρι τις γιορτές, αλλά τι θα γίνει με όσους μείνουν μέσα.
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
