Αρχή δια του παραμυθιού σήμερα.
Πόρτααα! Συγνώμη, αλλά μάλλον κάτι ψόφησε (ποια σοβαρότητα ρε;) και μυρίζει άσχημα. Κάποιος ξανάνοιξε τη βυζαντινή κερκόπορτα, κάποιος κερκοπίθηκος των κερκίδων, απ’ αυτούς που χοροπηδούν σε κάθε σελίδα της ιστορίας. Στο βυζαντινό του Χίλτον αυτή τη φορά, με την μετενσάρκωση του Παλαιολόγου να δεσπόζει πιο κει (εκ δεξιών), διατηρώντας το όνομα Κωνσταντίνος για να μην διαταραχθεί η ομοιομορφία των μαρμαρωμένων της Κόκκινης Μηλιάς (που μπορεί να είναι και μπλε συκιά ή ροζ μουσμουλιά). Οι σαλτιμπάγκοι της ιστορίας σοβάρεψαν μπρος στον κίνδυνο, κουνάνε δήθεν στωικά τα ομοιόμορφα κοντοκουρεμένα κεφάλια τους και κρατάνε αποστάσεις από τον ιθύφαλλο αυλικό που κατελήφθη από το καινό δαιμόνιο της επανίδρυσης του κράτους εκ του ασφαλούς (ass-φαλλούς). Μετά την κατά Χριστόδουλο εθελουσία έξοδο, ο πραίτωρ Ζαν Ζακ Τεό Ρουσό βρέθηκε στη Λόντρα, ενώ ο Καίσαρ ταξίδεψε πιο πέρα από την Καισάρεια για να μην βλέπει την καισαρική τομή που ώδινεν μυν και έτεκεν όρος, κατ’ αντιστροφή της πλαστογραφημένης ιστορίας. Επιστρέφοντας με άδεια χέρια, χωρίς ινδούς υπηρέτες αναψυκτηρίων και χωρίς να ρισκάρει μετάβαση στη Βεγγάλη όπου οι τίγρεις κυκλοφορούν ελεύθερες, αναμμένος από τα μπαχαρικά του Κέρατον (για το ξενοδοχείο λέω, το κέρατόν μου…), είδε πως το ασφαληστρικό, το Σκοπιανό και όσα θυμήθηκαν ξαφνικά, δεν περνάνε πια. Ακόμα και αναψηλάφιση της δίκης του Σωκράτη να επιχειρούσαν (ποιου Κόκκαλη ρε;), τα dvd είναι πιο βαριά. Ακόμα και από τα μπαχαρικά, τόσο βαριά όσο και τα ρωσικά άρματα μαζί με τον αγωγό… Την ίδια ώρα, η εφημερίδα «Πρώτο Θε» (χωρίς το μα πλέον) μονοπωλεί την επικαιρότητα, η οποία έχει κι άλλα καλούδια εκτός από θεσμικά σεξουαλικά ζητήματα.
Την ώρα που η Ιφιγένεια ετοιμάζεται να θυσιαστεί και Πάλλη, την ώρα που ο Δούκας απάντων των οικονομικών πασπατεύει την «Αλληλεγγύη», την ώρα που ο πολύ Κοντός, σχεδόν νάνος αλλά ανεπτυγμένος αγροτικά μας λέει ότι τα βιοκαύσιμα είναι φιλικά προς το περιβάλλον, αυτή την μαύρη ώρα διάλεξε ο Πριάπειος Ζευς να μεταμορφωθεί σε dvd και να γεμίσει ιούς το λειτουργικό του συστήματος, πηδώντας του την motherboard και την βεράντα. Καλυπτόμενη από τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα και με τη δημοσιογραφική ταυτότητα στο στόμα, δεν θα αποκαλύψω πόσα μεγάλα δαγκώματα (mega-bites, δήγματα-δείγματα) είχε το dvd (ντε βε ντε στα κουτοφράγκικα, ντου βουντού στο παρά τα χιονοδρομικά κέντρα ηπειρωτικό Ελλάντα), ούτε αν τα φημολογούμενα cd είναι γύφτικα (cd-rom). Οφείλω όμως να συνεισφέρω στην έρευνα, λέγοντας πως μόνο ένας κυανόκρανος –μην τα πάρω στο κρανίο– μπορεί να εμπνέεται δίπλα σε κιονόκρανα. Αυτά από τα συνούσια, καιρός να πάμε και στα ανούσια, μιας χώρας όπου λέγεται ότι «θα κοπούν ακόμα και χέρια παραβατών», πριν καν κοπούν οι ανέξοδες πλην διασκεδαστικές χαζοκουβέντες.
Απολαμβάνοντας άφοβα τους Περίσσιους κουραμπιέδες μετά τη γνωμάτευση των Αλεξίων (δίκην Βέφας Αλεξιάδου) συριζο(ζ)αχαροπλαστών –καλού κακού τους ξεσκόνισα λίγο από την «κομμουνιστική» άχνη γιατί μου πέφτει βαριά σαν μπαχαρικό του Σέρατον– κοιτάζω τους υπαλλήλους που παίρνει το ΙΚΑ και τους ασφαλίζει στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ). Μετά ρίχνω μια ματιά στα στοιχήματα για θανάτους (νέο χόμπι κι αυτό, ενδεικτικό του ότι οι ήπιες μορφές ενέργειας και οι ενέργειες ήπιων μορφών –όρα ψιλολαμακία– δεν είναι εξουσιαστικό προνόμιο) και ακολούθως πανηγυρίζω για την κατάργηση της πλαστικής σακούλας από τα μαγαζιά της Κίνας –ξερνάμε και στο δρόμο, τι έγινε;– ενόψει και ολυμπιάδας. Λέω ναι στον Ομπάμ(ι)α γιατί ενδιαφέρεται για το σκοπιανό κι ίσως πειστεί ν’ ακολουθήσει πλευρική -εκ του Πλεύρη- γραμμή (ελπίζοντας να μην πλευριτωθεί) και χαιρετίζω το ΠΑΜΕ που μπήκε στο λιμάνι και τις αφιονισμένες σουφραζέτες που πάτησαν το άβατο του Αθω. Χαιρετίζω τη Λιμνούπολη με την απελπισμένη Νταίζη που δεν κατάφερε να πείσει τον καλό της Ντόναλντ Ντακ (ποιος Πάπιας ρε;) να την αποκαταστήσει, τον Σκρουτζ που δεν βοηθάει, γιατί το μόνο που τον νοιάζει είναι το θησαυροφυλάκιο, και τα καλόπαιδα Χιούι, Λιούι και Ντιούι που αλληλοτρώγονται στην κατασκήνωση των μικρών εξερευνητών. Τέλος, επιστρέφω στα περί Θέμου-Θέματος-αναθέματος γραφέντα και πάω στην τουαλέτα για να τα διαβάσω προσεκτικά, ελληνοπρεπώς κι απερίσπαστος από έξωθεν οχλήσεις, το Σέρατόν μου!…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
