Στη Βουλή κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Η συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων θα ξεκινήσει την Τρίτη 27 Φλεβάρη και η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής θα ξεκινήσει στις 7 Μαρτίου για να ολοκληρωθεί στις 8/3 με την αναμενόμενη ψήφιση από τον κυβερνητικό λόχο.
Με επικοινωνιακού τύπου ψευτοαλλαγές επιχειρούν η κυβέρνηση και ο Πιερρακάκης να παρουσιάσουν ότι πήραν υπόψη τους τα σχόλια της οπερέτας της «διαβούλευσης» – εκείνα βεβαίως που τους βολεύουν και όχι τα άπειρα σχόλια περί αντισυνταγματικότητας-, να αποκαθηλώσουν κατά κάποιο τρόπο της δηλώσεις Ανδρουλάκη περί μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων και με γεωγραφικά κριτήρια, να κλείσουν το μάτι στις Συγκλήτους που παρά τα μισόλογα υπεράσπισης του δημόσιου πανεπιστήμιου δεν απέρριπταν οριζοντίως και καθέτως το νομοσχέδιο και έκαναν διορθωτικές παρεμβάσεις στις διατάξεις του άνευ ουσιαστικής σημασίας και πάνω απ’ όλα μέσω αυτών -των ψευτοαλλαγών- που αποτελούν το «τυρί» ώστε να μη φανεί η «φάκα», να διαχειριστούν (έτσι φαντάζονται και ελπίζουν) την εργαζόμενη κοινωνία.
Το δημόσιο πανεπιστήμιο στραγγαλίζεται
Καταρχάς «ιερή αγελάδα» ήταν και παραμένει ο εκτρωματικός νόμος πλαίσιο Κεραμέως (Ν. 4957/2022).
Πάνω σε αυτό το πλαίσιο παρεμβαίνει το νομοσχέδιο και το κάνει ακόμα πιο σκληρό και ασφυκτικό στην επιχειρηματική κατεύθυνση. Π.χ.:
- Εξαιρεί από τις ήδη αποδυναμωμένες αρμοδιότητες της Συγκλήτου την επιλογή μελών των Επιστημονικών Επιτροπών και μεταβιβάζει αρμοδιότητες στον Πρύτανη: «Η Σύγκλητος δύναται, με απόφασή της, να μεταβιβάζει στον Πρύτανη αρμοδιότητές της, με εξαίρεση τις αρμοδιότητες των περ. α), β), γ), ε), ζ), η), θ), ια), κ) και κβ) της παρ. 4.». (άρθρο 45, παραγ. 5).
Μεταβιβάζει επίσης αρμοδιότητες της Κοσμητείας στον Κοσμήτορα (άρθρο 46 παραγ. 3) και αρμοδιότητες της Συνέλευσης του Τμήματος στον Πρόεδρο του Τμήματος (άρθρο 48).
Οι διατάξεις αυτές παραμένουν ίδιες με αυτές που υπήρχαν στο νομοσχέδιο κατά τη «διαβούλευση».
Κοντολογίς, ενισχύεται το μοντέλο του ασφυκτικού, απόλυτα συγκεντρωτικού ελέγχου από το Συμβούλιο Διοίκησης, καθώς Πρύτανης, Κοσμήτορας και Πρόεδρος Τμήματος διορίζονται από αυτό.
Επειδή δε, έβγαζε μάτι η αρχική διάταξη για τη δυνατότητα εκλογής Προέδρου Τμήματος από άλλο συναφές Τμήμα (προφανώς περισσότερου αρεστού στο παντοδύναμο Συμβούλιο, άρα και στους επιχειρηματίες που έχουν λόγο σε αυτό και στην κυβέρνηση), διάταξη που είχε δεχθεί πυρά από πανεπιστημιακούς, απαλείφθηκε από το τελικό κείμενο που κατατέθηκε στη Βουλή.
- Παραμένει ως έχει η διάταξη για τη δυνατότητα να εγγράφονται στα ελληνόφωνα προγράμματα σπουδών πρώτου κύκλου αλλοδαποί, αλλογενείς φοιτητές με δίδακτρα. Η διάταξη αποτελεί προάγγελο γενίκευσης των διδάκτρων στα προγράμματα σπουδών πρώτου κύκλου για όλους, έλληνες και ξένους.
- Παραμένει ως έχει η διάταξη για τη σταδιακή κατάργηση του χαρτιού εκτύπωσης τουλάχιστον κατά 80% μέχρι την 1η/1/2026. Η διάταξη σηματοδοτεί την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων με το πρόσχημα «της αξιοποίησης των ψηφιακών τεχνολογιών» (άρθρο 91, παράγ. 3).
- Ανέγγιχτη είναι η διάταξη που μειώνει ακόμα και αυτό το ποσοστό της δημόσιας ελλειπέστατης χρηματοδότησης από 80% (καταβαλλόμενο με «αντικειμενικά κριτήρια») σε 70%, με το υπόλοιπο 30% (προηγουμένως 20%) να καταβάλλεται υπό την αίρεση της αξιολόγησης του σκληρού ανταγωνισμού και της «αποτελεσματικότητας» με κριτήρια της αγοράς (άρθρο 93).
Η διάταξη αυτή αποδεικνύει πόσο ανέξοδη είναι η προπαγάνδα ότι ενισχύεται το Δημόσιο Πανεπιστήμιο με εφάπαξ χρηματοδότηση 1 δις από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ καθώς και από έργα ΣΔΙΤ, όταν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, έχουν διαμηνύσει, με αποδεικτικά στοιχεία, ότι από το 2008 υπέστησαν τρομακτικές μειώσεις στη χρηματοδότηση και το προσωπικό τους. Αρα και η «ενίσχυση» που τάζει ο Πιερρακάκης (εάν βεβαίως υλοποιηθεί και δεν είναι «πέτσινη» σαν τις αποζημιώσεις που δίνονται στους αγρότες) είναι σταγόνα στον ωκεανό και λέγεται για λόγους καθαρά εντυπωσιασμού και παραπλάνησης της «κοινής γνώμης».
Είναι χαρακτηριστό ότι ακόμη και το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΜΠ αναφέρει ότι «κατά την τελευταία 15ετία το ΕΜΠ υποχρεώθηκε σταδιακά να λειτουργεί με προϋπολογισμό μειωμένο κατά 63.6%, καθηγητικό προσωπικό μειωμένο κατά 36%, άλλο προσωπικό μειωμένο κατά 1.6% και αριθμό σπουδαστών αυξημένο κατά 20.7%.
Ο δραματικά συρρικνωμένος προϋπολογισμός οδηγεί αναπόφευκτα σε αδυναμία συντήρησης και εκσυγχρονισμού των εκπαιδευτικών, ερευνητικών και κτιριακών υποδομών του ΕΜΠ, οι οποίες υποβαθμίζονται με ραγδαίο ρυθμό. Το γεγονός αυτό σε συνάρτηση με την εξίσου δραματική αφαίμαξη του προσωπικού όλων των κατηγοριών και βαθμίδων, καθιστά προβληματική (αν όχι αδύνατη) την παροχή ποιοτικού εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου, ανάλογου του κύρους και της ιστορίας του ΕΜΠ».
Ανάλογη ανακοίνωση εξέδωσε και η Σύγκλητος του Πανεπιστήμιου Κρήτης: «η κρατική χρηματοδότηση για λειτουργικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς έχει περικοπεί κατά 58,62% σε σχέση με το 2009, τα μέλη ΔΕΠ έχουν μειωθεί κατά 8,76%, οι άλλες κατηγορίες προσωπικού (ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, ΕΕΠ, διοικητικοί υπάλληλοι) κατά 22,71%, ενώ την ίδια περίοδο ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών αυξήθηκε κατά 39,78%». Ενώ ακολουθούν αντίστοιχες ανακοινώσεις και από άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως π.χ. από τη Σύγκλητο του Πάντειου Πανεπιστήμιου [απόφαση 15/2/2024: «Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, οι επιχορηγήσεις για λειτουργικές δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού (βλ. Πίνακα 1), από 5.566.000 € το 2008 (πριν την επίδραση της κρίσης στην Ελλάδα) μειώθηκαν σε μόλις 2.071.580 € το 2023 (σε τρέχουσες τιμές). Η μείωση αυτή, σε τρέχουσες τιμές, είναι 62,8% ενώ σε σταθερές τιμές (υπολογίζοντας δηλαδή την επίδραση του πληθωρισμού) αγγίζει το 70%. Το ίδρυμα καλείται σήμερα να καλύψει αντίστοιχες (και μάλιστα αυξημένες) ανάγκες για λειτουργικές δαπάνες με μόλις το 30% της αντίστοιχης επιχορήγησης που είχε το 2008’’], τη Σύγκλητο του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, κ.λπ.
- Οτι η ενίσχυση των Δημόσιων ΑΕΙ είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο φαίνεται και από το γεγονός ότι από το 2025 έως το 2030 η αναλογία αποχωρήσεων – προσλήψεων θα είναι 1:1, όταν από το 2008 χάθηκαν χιλιάδες θέσεις διδακτικού προσωπικού, όπως προκύπτει από τις παραπάνω ανακοινώσεις των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (άρθρο 75).
- Επικοινωνιακό τρικ είναι η δήθεν «αναβάθμιση» του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, που έγινε για λόγους εθνικιστικής προπαγάνδας. Επί της ουσίας πρόκειται για «απλό ευφημισμό», όπως υπογραμμίζουν οι ίδιοι οι διδάσκοντες στο πανεπιστήμιο. Σε απόφασή της, η Νομική Σχολή του ΔΠΘ αναφέρει τα εξής: «Και όσον μεν αφορά στην υποτιθέμενη ‘’ενίσχυση»’’ του ίδιου του ΔΠΘ, πρόκειται για απλό ευφημισμό, καθόσον οι διατάξεις εξαντλούνται στην ενσωμάτωση σε αυτό τμημάτων πρώην τεχνολογικών ιδρυμάτων (ΤΕΙ) της χώρας, που αρχικά αναβαθμίστηκαν σε ΑΕΙ και στη συνέχεια μάλλον η διαχείρισή τους αποτέλεσε ‘’βάρος’’ για άλλους φορείς. Αντιθέτως, δεν λαμβάνεται καμία μέριμνα για την ενίσχυση των υφιστάμενων Σχολών του Δ.Π.Θ. με επαρκές διοικητικό προσωπικό, για την πλήρωση του πλήθους κενών θέσεων μελών Δ.Ε.Π. της τελευταίας δεκαετίας, για την ενίσχυση των βιβλιοθηκών και των ψηφιακών και άλλων ερευνητικών εργαλείων τους, καθώς και για την αναβάθμιση των φοιτητικών εστιών και τη στήριξη των φοιτητών της ακριτικής αυτής περιοχής».
- Η εμπορευματοποίηση των σπουδών είναι η «κορώνα» πλέον και στο δημόσιο πανεπιστήμο, όπως και στο νόμο-πλαίσιο Κεραμέως, και εξακολουθεί να είναι βασικός σκοπός με κάποιες αλλαγές διαδικαστικού χαρακτήρα και στο νομοσχέδιο (εξωστρέφεια, κοινά προγράμματα διδακτορικών σπουδών, προγράμματα σπουδών δευτερεύουσας κατεύθυνσης, ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών και συμμετοχή των ΑΕΙ σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, ίδρυση ή συμμετοχή των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε εταιρίες, κ.λπ.).
- Υποβαθμίζονται οι τουλάχιστον τετραετείς αδιάσπαστες σπουδές των ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων και γενικεύεται η αντιδραστική και αντιεπιστημονική εκτίμηση των σπουδών σε πιστωτικές μονάδες, κατεύθυνση που επιβλήθηκε με την Διακήρυξη της Μπολόνια, με παράλληλο κίνδυνο να αναγνωρίζονται «σπουδές σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» αμφιβόλου ποιότητας. Αυτό γίνεται μέσω του άρθρου 126, που αναφέρεται στην προσθήκη περ. ιδ) και ιε) στο άρθρο 299 ν. 4957/2022: «ιδ) «Περίοδος σπουδών» είναι η οποιαδήποτε συνιστώσα ενός προγράμματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχει αξιολογηθεί και τεκμηριωθεί και, αν και δεν είναι ένα πλήρες πρόγραμμα σπουδών από μόνο του, εν τούτοις αντιπροσωπεύει μια σημαντική απόκτηση γνώσεων ή δεξιοτήτων.
ιε) ‘’Αξιολόγηση περιόδων σπουδών’’ είναι η γραπτή εκτίμηση και αξιολόγηση περιόδων σπουδών ενός ατόμου στην αλλοδαπή από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π..».
Η πονηρή αυτή διάταξη πρέπει να ιδωθεί και στο πλαίσιο των αξόνων που είχε δώσει ο Πιερρακάκης όταν άνοιξε την αυλαία των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Στον άξονα «Ενίσχυση διεθνοποίησης Δημόσιων Πανεπιστημίων» αναφερόταν και η «Θεσμοθέτηση μετεγγραφών στα ξενόγλωσσα προγράμματα για ξένους φοιτητές-Ολοκλήρωση των απαιτούμενων ρυθμίσεων που επιτρέπει την κύρωση της σύμβασης της Λισαβόνας για την ακαδημαϊκή αναγνώριση τίτλων σπουδών αλλοδαπής».
Υπογραμμίζαμε τότε στο άρθρο «Ανοίγει η Κερκόπορτα των ιδιωτικών πανεπιστημίων» τα εξής:
«Η κυβέρνηση, δηλαδή, προτίθεται να ολοκληρώσει τις ρυθμίσεις βάσει των οποίων οι απόφοιτοι των κολλεγίων δεν θα έχουν μόνο επαγγελματικά δικαιώματα ισότιμα με αυτά των αποφοίτων των Δημόσιων ΑΕΙ, αλλά και ακαδημαϊκά δικαιώματα, μιας και τα ‘’πτυχία’’ τους χορηγούνται από τα πανεπιστήμια της αλλοδαπής που είναι συμβεβλημένα. Το θέμα αναδείχτηκε και στην ελληνική Βουλή το 2020, κατά την αναγνώριση των ‘’πτυχίων’’ των κολλεγίων ως προσόν διορισμού στη δημόσια εκπαίδευση, με την άρνηση της Κεραμέως να δημοσιοποιήσει την επίμαχη ‘’αιτιολογημένη γνώμη-παρατήρηση’’ 4061 της Κομισιόν, με την οποία υποστηρίζεται ότι ‘’η Ελλάδα παραβιάζει την Ευρωπαϊκή οδηγία 2005/36 λόγω υπαγωγής της αναγνώρισης διπλωμάτων στον ΔΟΑΤΑΠ, για εκπαιδευτικούς που έχουν αποκτήσει τίτλο σπουδών σε άλλο κράτος μέλος της Ε.Ε. και δεν αναγνωρίζει τίτλους σπουδών που έχουν χορηγηθεί από κολέγια που συνεργάζονται με ΑΕΙ της Ενωσης’’.
Η αναβάθμιση των κολλεγίων σε πανεπιστήμια προαναγγέλλεται και στον άξονα ‘’Υφιστάμενη κατάσταση της -Μη Κρατικής- μεταλυκειακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα’’, όπου τονίζονται με νόημα επί λέξει τα εξής: ‘’Τα πτυχία των κολλεγίων εξασφαλίζουν στους αποφοίτους τους επαγγελματικά δικαιώματα αλλά όχι ακαδημαϊκά, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και μόνο. Σε χώρες του εξωτερικού αναγνωρίζονται και ακαδημαϊκά’’ με τη λέξη ‘’ακαδημαϊκά’’ τονισμένη από τον συντάκτη».
Οι ψευτοαλλαγές στα ιδιωτικά πανεπιστήμια που αφήνουν αναλλοίωτη την ουσία
Με αλλαγές κυρίως διατυπώσεων ή σε κάποια νούμερα (π.χ. αριθμός μελών ΔΕΠ στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με διδακτορικό, μείωση εγγυητικής επιστολής και παράβολου για παραρτήματα που θα ιδρυθούν -λέμε τώρα- στην περιφέρεια εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης), επιχειρεί ο Πιερρακάκης να θολώσει την πραγματική ουσία των ιδιωτικών πανεπιστημίων και να εμφανίσει ότι τάχα ενισχύει τα «ποιοτικά κριτήρια και τις προϋποθέσεις» ίδρυσης και λειτουργίας τους.
Καταρχάς προσπαθεί να κρύψει το γεγονός ότι κουμάντο στο παράρτημα του ξένου πανεπιστήμιου [επίσημη ονομασία: παράρτημα- Νομικό Πρόσωπο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (Ν.Π.Π.Ε.)] κάνει το μητρικό ίδρυμα.
Ετσι στο άρθρο 131 αναφέρονται τα εξής:
«Αντικείμενο του παρόντος είναι α) ο καθορισμός ενός ενιαίου πλαισίου αδειοδότησης της εγκατάστασης και λειτουργίας παραρτήματος μητρικού ιδρύματος υπό τη μορφή Ν.Π.Π.Ε. από αναγνωρισμένα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής, ύστερα από έλεγχο των προϋποθέσεων και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών ανώτατης εκπαίδευσης και των δομών τους στο πλαίσιο του κοινωνικού σκοπού και της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, β) η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των υπό ρύθμιση παραρτημάτων μητρικού ιδρύματος υπό τη μορφή Ν.Π.Π.Ε. και γ) η υπαγωγή του παραρτήματος μητρικού ιδρύματος υπό τη μορφή Ν.Π.Π.Ε. σε καθεστώς αδειοδότησης κατόπιν αξιολόγησης, πιστοποίησης και αδιάλειπτης εποπτείας των δομών, των Σχολών και των προγραμμάτων σπουδών τους από τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Πολιτείας με γνώμονα το γενικό συμφέρον και τις επιταγές του Συντάγματος».
Τις φανφάρες του άρθρου 131 διαλύει το αμέσως επόμενο άρθρο 132, που αποκαλύπτει ότι το μητρικό ίδρυμα έχει τον πλήρη έλεγχο και κάνει το κουμάντο στα «πάντα όλα» του παραρτήματος-ΝΠΠΕ:
«Στο παρόν Μέρος ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «εκπαιδευτική συμφωνία»: δεσμευτική ειδική συμφωνία μεταξύ μητρικού ιδρύματος και παραρτήματος μητρικού ιδρύματος υπό τη μορφή Ν.Π.Π.Ε., που εξασφαλίζει πλήρως την ορθή τήρηση των ακαδημαϊκών προτύπων του παραρτήματος, μέσω συνεχούς και ενδελεχούς ελέγχου επί της λειτουργίας του. Ειδικότερα, το μητρικό ίδρυμα διατηρεί τον πλήρη έλεγχο και την αρμοδιότητα ως προς την αποδοχή φοιτητών με συγκεκριμένα κριτήρια εισαγωγής και τον έλεγχο κάθε μιας ξεχωριστής αίτησης, το πρόγραμμα σπουδών, το περιεχόμενο μαθημάτων, τη διδασκαλία και τις μεθόδους αξιολόγησης, τους κανονισμούς σπουδών προόδου και αποφοίτησης, την έγκριση διδασκόντων, οι οποίοι έχουν ισότιμα προσόντα των αντίστοιχων του μητρικού ιδρύματος, την έγκριση θεμάτων εξετάσεων, τη συμμετοχή και έγκριση βαθμολογιών και αποτελεσμάτων εξετάσεων, τις διαδικασίες ελέγχου ποιότητας, τους επιλεγμένους εσωτερικούς αξιολογητές για κάθε πρόγραμμα και για την πρόοδο των φοιτητών, τους τυχόν εξωτερικούς εξεταστές για κάθε μάθημα και για την αξιολόγηση των φοιτητών, τη συμμετοχή στην επιτροπή εξετάσεων και αξιολόγησης φοιτητών, το περιβάλλον φοίτησης και τις υπηρεσίες και την πρόσβαση φοιτητών σε πηγές, όπως την πρόσβαση σε βιβλιοθήκες και εργαστήρια».
- Στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή γίνεται προσπάθεια να κρυφτεί και η ανωτατοποίηση των κολλεγίων που έχουν συμφωνίες δικαιόχρησης με πανεπιστήμια του εξωτερικού, τα οποία πανεπιστήμια, τονίζουμε, ότι είναι αναγνωρισμένα από τον ΔΟΑΤΑΠ και εντάσσονται στο «Εθνικό Μητρώο Αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης της αλλοδαπής», ενώ ο ΔΟΑΤΑΠ έχει αποδεχτεί ότι «‘’Αναγνωρισμένη αρχή αξιολόγησης ή πιστοποίησης’’ είναι.. και κάθε αρχή που αναγνωρίζεται επίσημα στη χώρα απονομής των τίτλων ως αρχή αξιολόγησης ή πιστοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης» (άρθρο 299, παρ. ιβ του ν. 4957/2022).
Η προσπάθεια αυτή γίνεται μέσω της αλλαγής της διατύπωσης του άρθρου 129 του νομοσχέδιου που κατατέθηκε στη διαβούλευση: «‘’Νομικό Πρόσωπο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (Ν.Π.Π.Ε.)’’: νομικό πρόσωπο ειδικού σκοπού μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ρυθμιζόμενο με τις διατάξεις του παρόντος, με αποκλειστικό σκοπό την παροχή υπηρεσιών ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο συνδέεται απευθείας με το μητρικό ίδρυμα, και αποτελεί παράρτημά του στην Ελλάδα, με βάση απόφαση του αρμοδίου οργάνου του μητρικού ιδρύματος που προσδιορίζει λεπτομερώς την εσωτερική μεταξύ τους σχέση και αντανακλάται επί του κεφαλαίου ή με βάση συμφωνίες πιστοποίησης (validation) ή δικαιόχρησης (franchising), οι οποίες διασφαλίζουν ουσιωδώς την ορθή τήρηση των ακαδημαϊκών προτύπων του μητρικού ιδρύματος».
Η διάταξη αυτή, που φωτογράφιζε ολοκάθαρα την πανεπιστημιοποίηση των κολλεγίων, κατακρίθηκε από τους πανεπιστημιακούς των δημόσιων πανεπιστημίων, εξ ου και επιλέχθηκε μια γενικόλογη διατύπωση που δεν αναιρεί την πρώτη, δηλαδή τον τύπο της σύνδεσης του μητρικού ιδρύματος με το παράρτημα.
Αυτό πραγματοποιείται με το άρθρο 132, περ. ε), που αναφέρεται στους ορισμούς: «‘’Νομικό Πρόσωπο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (Ν.Π.Π.Ε.)’’: νομικό πρόσωπο ειδικού σκοπού μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ρυθμιζόμενο με τις διατάξεις του παρόντος, με αποκλειστικό σκοπό την παροχή υπηρεσιών ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο συνδέεται απευθείας με το μητρικό ίδρυμα και αποτελεί παράρτημά του στην Ελλάδα, με βάση απόφαση του μητρικού ιδρύματος ή συμφωνία του αρμόδιου οργάνου του μητρικού ιδρύματος με φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων».
Πραγματοποιείται επίσης με το άρθρο 137, περ. α): «Κάθε παράρτημα – Ν.Π.Π.Ε. αποτελεί παράρτημα του μητρικού ιδρύματος. Το μητρικό ίδρυμα ελέγχει την ακαδημαϊκή διοίκηση και εγγυάται την ορθή τήρηση των ακαδημαϊκών προτύπων σύμφωνα με το παρόν. Το μητρικό ίδρυμα ελέγχει το παράρτημα – Ν.Π.Π.Ε. μέσω: αα) συμμετοχής με απόλυτη πλειοψηφία στο κεφάλαιο και στα όργανα διοίκησης του παραρτήματος – Ν.Π.Π.Ε. ή αβ) εκπαιδευτικής συμφωνίας».
- Για να δημαγωγήσει ο Πιερρακάκης ότι ενδιαφέρεται τάχα να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης μείωσε στο μισό την εγγυητική επιστολή (από 2 εκατομ. ευρώ σε 1 εκατομ. ευρώ) και το παράβολο (από 600.000 ανά αίτηση για άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας από 1 έως 3 Σχολές σε 300.000 ευρώ) «εφόσον η αίτηση προς χορήγηση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας παραρτήματος – Ν.Π.Π.Ε. αφορά παράρτημα, το οποίο πρόκειται να εγκατασταθεί εκτός της Περιφέρειας Αττικής, εξαιρουμένης της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής, καθώς και εκτός της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας».
Το επιχείρημα ότι με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων θα πληγούν με ιδιαίτερη ένταση τα περιφερειακά πανεπιστήμια αναδείκνυαν πολλοί Σύγκλητοι ΑΕΙ, ενώ και ο Ανδρουλάκης επικαλείτο το κριτήριο της γεωγραφικής διασποράς, προκειμένου να αποφύγει να ψηφίσει υπέρ του νομοσχέδιου και να γλυτώσει το πολιτικό κόστος, ενώ είναι υπέρ των μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων (ιδιωτικών στην πραγματικότητα).
Ομως, είναι γελοίο να πιστεύουμε ότι ένα ξένο πανεπιστήμιο -και δη σαν αυτά τα ιδιωτικά της Κύπρου με τα δίδακτρα των 120.000, των 100.000 και των 40.000, 50.000 κ.λπ. ευρώ (που είναι και τα μόνα που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον)- θα κάνει παράρτημα σε μια επαρχιακή πόλη, όπου η δεξαμενή της υποψήφιας πελατείας είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη. Είναι επίσης γελοίο να θεωρούμε ότι η εργαζόμενη κοινωνία που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει τις σπουδές των παιδιών της εκτός τόπου κατοικίας, θα μπορεί τώρα να καλύψει τα υπέρογκα δίδακτρα μόνο και μόνο επειδή το «μαγαζί» των εμπόρων της γνώσης θα έχει έδρα του στον τόπο κατοικίας της.
- Στην ίδια κατηγορία της επικοινωνιακής δημαγωγίας είναι και η αύξηση του αριθμού των μελών ΔΕΠ με διδακτορικό στα ιδιωτικά πανεπιστήμια από το ποσοστό 80% επί του συνόλου στο 90% και όχι βεβαίως στο 100% του συνόλου. Να θυμηθούμε ότι η Κτηνιατρική του ιδιωτικού Πανεπιστήμιου Λευκωσίας έχει μόνο 13 μέλη ΔΕΠ; Οτι η Ιατρική του ίδιου ιδιωτικού πανεπιστήμιου έχει 173 μέλη ΔΕΠ, όταν η Ιατρική ΑΠΘ έχει 309 και η Ιατρική ΕΚΠΑ 515 μέλη Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού; Και αρκεί να έχει κανείς ένα απλό διδακτορικό, που μάλιστα σήμερα παίρνονται «με το κιλό», για να γίνει καθηγητής σε ένα πανεπιστήμιο; Να συγκρίνει επίσης κανείς τα απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα για να εξελιχθεί ένα μέλος ΔΕΠ από βαθμίδα σε βαθμίδα σε ένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο με την πρόβλεψη αυτή του νομοσχέδιου; Αλλωστε το σχέδιο νόμου Πιερρακάκη το λέει καθαρά: «το μητρικό ίδρυμα διατηρεί τον πλήρη έλεγχο και την αρμοδιότητα για την έγκριση διδασκόντων».
- Τέλος, το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή διατηρεί και την απάτη της επιβολής Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) ως προϋπόθεση για την εγγραφή σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο (άρθρο 147). Στο άρθρο προστέθηκε για ξεκάρφωμα, για να αντιμετωπιστεί υποτίθεται η κατακραυγή ότι για να εισαχθεί κάποιος στην Ιατρική του ΕΚΠΑ απαιτείται να έχει 19.000 μόρια και στην Ιατρική του ιδιωτικού πανεπιστήμιου απαιτείται να έχει 9.000 μόρια και «τσέπη» βαριά που να χωράει 120.000 ευρώ, η εξής αναφορά: «Τα πρόσθετα κριτήρια εισαγωγής ανά προγράμματα κύκλων σπουδών περιλαμβάνονται στον Εσωτερικό Κανονισμό και ελέγχονται από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, πριν από την εφαρμογή τους». Ομως, όπως προαναφέραμε, τον απόλυτο έλεγχο και ως προς το κριτήριο «αποδοχής των φοιτητών» τον έχει το μητρικό πανεπιστήμιο και στα «πανεπιστήμια» των εμπόρων της γνώσης (π.χ. Κύπρος. Το αναφέρουμε γιατί είναι αυτό το παράδειγμα που εκθειάζει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο Πιερρακάκης) το κριτήριο εισαγωγής είναι αποκλειστικά το απολυτήριο Λυκείου.
Θυμίζουμε τί γράφαμε για την απάτη της επιβολής ΕΒΕ:
«Δηλαδή, προϋπόθεση για την εγγραφή στα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα αποτελεί να έχουν περάσει οι υποψήφιοι την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) του πεδίου στις πανελλαδικές εξετάσεις.
Η αναφορά σε αυτήν την ‘’προϋπόθεση’’ έγινε για ένα και μοναδικό λόγο: Να ‘’γανωθεί’’ το μυαλό της εργαζόμενης κοινωνίας ότι πρόκειται για πραγματική έγνοια και ενδιαφέρον της κυβέρνησης του κεφαλαίου, της κυβέρνησης Μητσοτάκη, να θεσπίσει αυστηρά κριτήρια εισαγωγής, που δεν θα μηδενίζουν τον κόπο, τον ιδρώτα, το αίμα, των παιδιών που πασχίζουν να μπουν στα Δημόσια Πανεπιστήμια έπειτα από δυσβάσταχτους ταξικούς φραγμούς (Τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ, συντελεστές βαρύτητας, μείωση αριθμού εισακτέων, κ.λπ.) και την οικονομική αφαίμαξη των οικογενειών τους.
Και για να ‘’αρπαχτούν’’ οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι και οι τηλεπερσόνες των ‘’πετσωμένων’’ ΜΜΕ, πλειοδοτώντας υπέρ αυτής της ‘’βαρυσήμαντης’’ ‘’προϋπόθεσης’’…
Εμείς θα κάνουμε μια απλή ρητορική ερώτηση, παίρνοντας υπόψη και το γεγονός ότι απόλυτο κουμάντο στα παραρτήματά τους κάνουν τα μητρικά πανεπιστήμια και οι όροι φοίτησης σε αυτά τα παραρτήματα είναι ίδιοι με τους όρους που ισχύουν για το μητρικό Ιδρυμα:
Ποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, λοιπόν, θα έρθει να ιδρύσει στην Ελλάδα παράρτημα με τον όρο της ΕΒΕ όταν για την εγγραφή στο μητρικό πανεπιστήμιο απαιτείται απλά η απόκτηση απολυτήριου Λυκείου; Στο ίδιο το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, που τόσο θαυμάζει ο Πιερρακάκης, μοναδική προϋπόθεση εγγραφής είναι το απολυτήριο Λυκείου. Γιατί, επομένως, αυτό το ιδιωτικό μαγαζί με τα πανάκριβα δίδακτρα να έρθει στην Ελλάδα προς αναζήτηση ‘’πελατών’’, ο αριθμός των οποίων θα είναι έτσι κι αλλιώς περιορισμένος λόγω της ΕΒΕ;
Είμαστε σίγουροι ότι αυτή η ‘’προϋπόθεση’’ της ΕΒΕ που τώρα μπήκε για τα μάτια, στη συνέχεια θα απαλειφθεί όταν θα βγουν τα ‘’μαχαίρια’’ από τα ιδιωτικά μαγαζιά των εμπόρων της γνώσης και από την ΕΕ γιατί ‘’νοθεύεται ο ανταγωνισμός’’. Και απορούμε πώς αυτή η διαπίστωση που κάνουμε εμείς δεν έγινε σημαία από έντυπα που δεν πρόσκεινται στην κυβέρνηση, ώστε να ξεμπροστιαστεί το κυβερνητικό αφήγημα (Ριζοσπάστης, ΕφΣυν, alfavita, κ.λπ.)».
Οτι η επιβολή ΕΒΕ αποτελούσε και αποτελεί προσπάθεια εξαπάτησης της «κοινής γνώμης» επιβεβαιώθηκε και από το περιεχόμενο της ρύθμισης που μπήκε τελικά στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη «διαβούλευση», ρύθμιση η οποία διατηρήθηκε και στο κείμενο που κατατέθηκε στη Βουλή. Χαρακτηριστικά αναφέραμε:
«Πώς συνέβη αυτό;
Με την περίπτωση δ) στο σχετικό άρθρο 146 του σχεδίου νόμου της διαβούλευσης (άρθρο 147, παράγ. 3 στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή):
Άρθρο 147
……………………………………………………………………………..
2. Δικαίωμα εγγραφής στα προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών των αναγνωρισμένων των παραρτημάτων – Ν.Π.Π.Ε. έχουν:
α) οι Έλληνες ή αλλοδαποί πολίτες κάτοχοι απολυτηρίου Γενικού Λυκείου (ΓΕ.Λ.) ή Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ.) με μέσο όρο στα τέσσερα (4) πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα τους μεγαλύτερο ή ίσο με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, η οποία προκύπτει από τον μικρότερο εκ των μέσων όρων των βαθμολογιών του συνόλου των εξεταζομένων ανά επιστημονικό πεδίο, πολλαπλασιαζόμενο με τον συντελεστή 0,8 κατά το έτος συμμετοχής τους,
3. Για τους αποφοίτους της περ. α) της παρ. 2, πριν από το σχολικό έτος 2021-2022, καθώς και όσους είναι κάτοχοι πτυχίου πρώτου κύκλου σπουδών, εφαρμόζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις, οι οποίοι έχουν τεθεί από το μητρικό ίδρυμα για την επιλογή και εισαγωγή φοιτητών.
Δηλαδή, για τους απόφοιτους των Λυκείων πριν το 2021, (που δεν ίσχυε για το ελληνικό σύστημα εισαγωγής στα Δημόσια ΑΕΙ η ΕΒΕ), δεν απαιτείται καμιά Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για την είσοδο στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παρά μόνο το απολυτήριο Λυκείου.
Προσθέτοντας αυτήν την εξαίρεση, ο Πιερρακάκης, δημιούργησε απολύτως συνειδητά την πρώτη βάση για να ακυρωθεί στο επόμενο στάδιο η ΕΒΕ για το σύνολο των ενδιαφερόμενων να γραφτούν σε κάποιο ιδιωτικό μαγαζί των εμπόρων της γνώσης.
Διότι σίγουρα θα υπάρξουν προσφυγές, επειδή δημιουργούνται ζητήματα διαφορετικής αντιμετώπισης υποψηφίων, ζητήματα ισονομίας των πολιτών, πέρα από το γεγονός ότι με βάση και το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο (Γενική Συμφωνία για τις Συναλλαγές στον τομέα των Υπηρεσιών (GATS), απόφαση 66/18 του ΔΕΕ), με το οποίο η εκπαίδευση θεωρείται ‘’υπηρεσία’’ και ως τέτοια εντάσσεται στις προβλέψεις και αρμοδιότητες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΥ)!, θα υπάρξει παρέμβαση από την ΕΕ γιατί ‘’νοθεύεται ο ανταγωνισμός’’, γιατί η Ελλάδα ‘’τροποποιεί τους όρους ανταγωνισμού υπέρ των υπηρεσιών ή φορέων παροχής υπηρεσιών της, σε σύγκριση με παρεμφερείς υπηρεσίες ή φορείς παροχής υπηρεσιών οποιουδήποτε άλλου μέλους’’».
Γιούλα Γκεσούλη
