Η είδηση προκαλεί ανατριχίλα και συγχρόνως αγανάκτηση για το πώς κάποιοι στη διοίκηση της εκπαίδευσης επιθυμούν να μυήσουν τους μαθητές στην αποδοχή και νομιμοποίηση της άγριας καταστολής.
Πρόκειται για την «εισβολή» (σ.σ. έτσι ακριβώς παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του σχολείου σε μια προσπάθεια με χαριτωμενιά τάχα να απεκδυθεί η ΔΙΑΣ τον κατασταλτικό της ρόλο!) των ρόμποκοπ της ΔΙΑΣ στο 7ο Δημοτικό Σχολείο της Αγίας Παρασκευής, που ανέλαβαν ρόλο «επιμόρφωσης» των μικρών μαθητών της Α΄και Β΄τάξης, με τις ευλογίες του διευθυντή του σχολείου και του Δημάρχου της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος είχε και τη σχετική πρωτοβουλία.
Διαβάζουμε τις εμετικές ευχαριστίες στην ιστοσελίδα του σχολείου, διαβάζουμε για τον πώς οι μπάτσοι «με ευγένεια», «ευαισθησία» και «υπομονή» εξήγησαν στα παιδιά «βιωματικά το ρόλο και την αποστολή της Αμεσης Δράσης και γενικότερα της Ελληνικής Αστυνομίας», για το ότι σαν σε παιδική χαρά «τα παιδιά ανέβηκαν στις μηχανές, έπαιξαν με τους ασυρμάτους και τις σειρήνες, συζήτησαν με τους αστυνομικούς για τις δυσκολίες του επαγγέλματος και κατανόησαν τη δύσκολη αποστολή τους που είναι η δίωξη του εγκλήματος και η προστασία του πολίτη», για την αποχώρηση των μπάτσων κάτω από «τις ρυθμικές επευφημίες ‘’ΔΙΑΣ! ΔΙΑΣ! ΔΙΑΣ! …» και φρίττουμε.
Εδώ δεν μας ενδιαφέρουν τα ψηφοθηρικά «παιχνίδια» του εν λόγω δημάρχου να συγκινήσει το ακροδεξιό ακροατήριο της περιοχής του, που σίγουρα δεν στερούνται και ιδεολογικού προσανατολισμού από πλευράς του. Μας ενδιαφέρει ο επαίσχυντος ρόλος της διεύθυνσης του σχολείου, που διατείνεται εκ της θέσης της -τρομάρα της- ότι είναι επικεφαλής της εκπαιδευτικής διαδικασίας που θεωρητικά στοχεύει στην καλλιέργεια της νεολαίας με τις αξίες του ανθρωπισμού, των ουμανιστικών ιδεών.
Να ξεχάσουμε, λοιπόν, τα εγκλήματα της ΔΙΑΣ και της ΔΕΛΤΑ που ιδρύθηκε επί τούτου στην περίοδο των μεγάλων λαϊκών κινητοποιήσεων ενάντια στα Μνημόνια. Να ξεχάσουμε τους μπάτσους που εφορμούσαν με τις μηχανές εναντίον διαδηλωτών, με εμφανή στόχο να τους μακελέψουν, να ξεχάσουμε το μίσος της εναντίον της νεολαίας, που σε κάθε περίπτωση καταχέριαζε και εξευτέλιζε, να ξεχάσουμε την υπόθεση Ινδαρέ, να ξεχάσουμε τον πρόσφατο βιασμό της 19χρονης κοπέλας στο δυσώδες ΑΤ Ομόνοιας, να ξεχάσουμε, να ξεχάσουμε…
Δεν είναι τυχαίο ότι η «επιμορφωτική δράση», απευθυνόταν στους μαθητές των δύο πρώτων τάξεων του Δημοτικού, στην ευαίσθητη δηλαδή ηλικία που το μυαλό είναι ακόμη «άγουρο» και tabula rasa, ώστε να απορροφήσει σα σφουγγάρι τις αντιδραστικές και φασιστικές θεωρίες του εσμού των νοικοκυραίων, το αφήγημα του «νόμος και τάξη».
Το δρόμο έχει ανοίξει ο νόμος Κεραμέως για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας, στο πλαίσιο του κριτηρίου-άξονα «συνεργασία του σχολείου με άλλους φορείς», που έμπασε στο δημόσιο σχολείο την πλύση εγκεφάλου των μαθητών με «επιμορφωτικές δραστηριότητες» π.χ. με επιχειρήσεις, με την αστυνομία, με «ευαγή» ιδρύματα που βαφτίζουν φιλανθρωπία της επιχειρηματική δράση, κ.λπ.
Γιούλα Γκεσούλη
