Στις 16 του Μάη, πέντε ημέρες πριν τις εκλογές της 21ης Μάη, τα πρωτοπαλίκαρα του Μητσοτάκη, Σκυλακάκης και Πέτσας, αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών αντίστοιχα, υπέγραψαν Κοινή Υπουργική Απόφαση (Αριθμ. 43802, ΦΕΚ 3274/Β΄/17 Μάη 2023) για την «Παροχή δωρεάν σίτισης και καταλύματος διαμονής σε υπαλλήλους ορεινών και νησιωτικών περιοχών» σε 16 δήμους της χώρας.
Παραθέτουμε καταρχάς την εν λόγω ΚΥΑ, καθώς και τα αντίστοιχα άρθρα των νόμων 5003/2022 (άρθρο 88) και 4512/2018 (άρθρο 349, που αντικατέστησε το άρθρο 32 του Ν. 4483/2017) πάνω στα οποία αυτή εδράζεται για να προχωρήσουμε τελικά στον σχολιασμό:
Η ΚΥΑ
«Καθορίζουμε το ανώτατο ετήσιο χρηματικό όριο και το μηνιαίο κόστος για την παροχή δωρεάν σίτισης και καταλύματος διαμονής σε υπαλλήλους ορεινών και νησιωτικών περιοχών, από ΟΤΑ α’ βαθμού της χώρας, σε βάρος των πιστώσεων του προϋπολογισμού τους κατόπιν λήψης απόφασης του οικείου δημοτικού συμβουλίου σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 1 του άρθρου 32 του ν. 4483/2017, ως ακολούθως:
Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την έναρξη ισχύος του άρθρου 88 του ν. 5003/2022, με την οποία τροποποιήθηκε η παρ. 1 του άρθρου 32 του ν. 4483/2017».
Αρθρο 88 του Ν. 5003/2022
Για να διαπιστώσουμε ποιους υπάλληλους αφορά η «παροχή» δωρεάν σίτισης και καταλύματος διαμονής ανατρέξαμε στο άρθρο 88 του Ν. 5003/2022. Αφορά:
«υπάλληλους μονίμους και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δίκαιου, αορίστου ή ορισμένου χρόνου,
β) στο ιατρικό, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των κέντρων υγείας και των δημόσιων νοσοκομείων, στο προσωπικό του Εθνικού Κέντρου Αμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.),
γ) στο ένστολο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής και του Πυροσβεστικού Σώματος και
δ) στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (Ε.Ε.Π.) και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (Ε.Β.Π.)».
Η δε έναρξη ισχύος του άρθρου 88 του Ν. 5003/2022, άρα και της ΚΥΑ των Σκυλακάκη-Πέτσα, είναι στις 14/12/2022.
Ν. 4512/2018
Ολοκληρώνοντας τις νομοθετικές αναφορές σημειώνουμε επίσης ότι το άρθρο 349 του Ν. 4512/2018 (παράγραφος 2), με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 32 του Ν. 4483/2017 (αναφέρεται στην ΚΥΑ), αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής:
«2. Για τις ανωτέρω παροχές λαμβάνεται απόφαση από το οικείο Δημοτικό ή Διοικητικό Συμβούλιο, με την οποία εξειδικεύονται οι κατά περίπτωση παροχές και το χρονικό διάστημα ισχύος αυτών, κατόπιν βεβαίωσης της ύπαρξης ανάλογων πόρων από την οικονομική υπηρεσία του Ο.Τ.Α.».
Πρόκειται για καθαρή προεκλογική απάτη της αδίστακτης κυβέρνησης Μητσοτάκη για τους εξής λόγους:
Καταρχάς, η ΚΥΑ υπογράφηκε μόλις 5 ημέρες πριν τις εκλογές! Και ενώ δημαγωγικά αναφέρεται ότι η έναρξη ισχύος της είναι η ίδια με το άρθρο 88 του Ν. 5003/2022, δηλαδή στις 14/12/2022 (πέντε μήνες πριν), πουθενά δεν διευκρινίζεται αν θα δοθούν τα ποσά αναδρομικά στους «τυχερούς», μολονότι αυτοί -μέχρι να βάλουν οι Σκυλακάκης και Πέτσας την υπογραφή τους- δεν έτρωγαν αέρα κοπανιστό ούτε διαβιούσαν σε σκηνές.
Δεύτερον, τα ποσά που προϋπολογίζονται (ανώτατο ετήσιο χρηματικό όριο και εκτιμώμενο μηνιαίο κόστος σίτισης και στέγασης ανά υπάλληλο), θα προκύψουν αποκλειστικά από τους προϋπολογισμούς των δήμων και όχι από έκτακτη επιχορήγηση από το κράτος. Κοντολογίς, οι θεματοφύλακες του στέμματος του Μητσοτάκη, δημαγωγούν χωρίς τον ξενοδόχο, καθώς οι δήμοι έχουν πολύ περιορισμένους προϋπολογισμούς, γι’ αυτό και συνεχώς διαμαρτύρονται.
Ποντάρουν στην γκεμπελίστικη προπαγάνδα των «πετσωμένων» ΜΜΕ, που παίζουν αναφανδόν Μητσοτάκη, στην άγνοια και το μη ενδιαφέρον των περισσότερων ανθρώπων που μένουν στις εντυπώσεις που καλλιεργούνται σκόπιμα και δεν ανατρέχουν στα «ψιλά γράμματα» του νόμου, σύμφωνα με τα οποία για τις ανωτέρω «παροχές» τίθεται ως προϋπόθεση σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου εάν και εφόσον βεβαιωθεί από την οικονομική υπηρεσία του δήμου ότι υπάρχουν οι ανάλογοι πόροι (άρθρο 349 του Ν. 4512/2018). Και ως γνωστόν «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»…
Τρίτον, αναρωτιόμαστε πώς πραγματικά έγινε η επιλογή των 16 δήμων των ορεινών και νησιωτικών περιοχών της ΚΥΑ. Επικοινωνήσαμε με αρκετούς δήμους και διαπιστώσαμε ότι δεν προϋπήρξε εκδήλωση ενδιαφέροντος από αυτούς για παροχή δωρεάν σίτισης και στέγασης σε υπάλληλους των περιοχών τους, ενδιαφέρον που να υποδηλώθηκε π.χ. με σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Καμιά τέτοια απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου δεν υπάρχει (π.χ. δήμος Καντάνου-Σελίνου, δήμος Σκοπέλου, δήμος Λήμνου, στους οποίους μάλιστα προϋπολογίζονται με την ΚΥΑ μεγάλα ποσά), ενώ συναντήσαμε και δήμο (δήμος Ηρωικής Νήσου Ψαρών) που έχει απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου για την ενίσχυση των δύο (2) αγροτικών γιατρών του με το ποσό των 250 ευρώ μηνιαίως, καθώς ο δήμος αδυνατεί να δώσει το εκτιμώμενο ποσό των 700 ευρώ μηνιαίως που αναφέρει με υποκριτική γαλαντομία η ΚΥΑ.
Το ποσό δε, αυτό που μπορεί να χορηγήσει ο δήμος Ψαρών, όπως άλλωστε ακόμη και αυτά τα ποσά που επικαλείται η ΚΥΑ, είναι ψίχουλα μπροστά στο πραγματικό κόστος σίτισης και καταλύματος διαμονής, όταν η ακρίβεια καλπάζει και τα ενοίκια έχουν φθάσει «στο θεό».
Διαπιστώσαμε επίσης ότι σε όλους τους δήμους υπάρχει έκδηλη αγανάκτηση για την εν λόγω ΚΥΑ, καθώς θεωρούν ότι αυτή δεν πατά στην πραγματικότητα, μη λαμβάνοντας υπόψη τους μεγάλους περιορισμούς των λειψών προϋπολογισμών τους.
Τέταρτον, με βάση τον πίνακα των δήμων της ΚΥΑ, διαιρώντας το ανώτατο ετήσιο χρηματικό όριο ανά δήμο με το εκτιμώμενο μηνιαίο κόστος ανά υπάλληλο, πολλαπλασιασμένο επί 12 (10 για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, επειδή τέλος Ιουνίου απολύονται) υπολογίσαμε τον αριθμό των «ωφελούμενων» υπάλληλων ανά δήμο:
Από τον πίνακα που καταρτίσαμε διαπιστώνουμε ότι οι «ωφελούμενοι» υπάλληλοι είναι πολύ λίγοι σε σχέση με τον πραγματικό αριθμό αυτών που υπηρετούν στις δημόσιες υπηρεσίες των δήμων (π.χ. στο δήμο Ψαρών οι «ωφελούμενοι» είναι μόλις 2). Και βεβαίως, με την τεράστια ακρίβεια σε όλα τα είδη και τα ενοίκια, ακόμη και οι μόνιμοι υπάλληλοι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα έστω και αν επιδοτηθούν με τα γελοία ποσά που επικαλείται η ΚΥΑ.
Πέμπτον, η ΚΥΑ αφήνει τελείως απέξω τους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς (Μύκονο, Σαντορίνη, Πάρο, Κρήτη, κ.λπ.), όπου η επιβίωση (και όχι η ζωή) για τους δημόσιους υπάλληλους που διορίζονται σε αυτούς είναι αδύνατη. Πάμπολλες είναι οι καταγγελίες π.χ. για εκπαιδευτικούς που ξεσπιτώνονται από τον Απρίλιο για να ενοικιαστούν τα καταλύματα από τους ιδιοκτήτες τους με την βραχυχρόνια μίσθωση, για υπάλληλους που κοιμούνται σε σκηνές, κάμπινγκ και αυτοκίνητα κ.λ.π.
Βέβαια, ο τουρισμός για τις ελληνικές αστικές κυβερνήσεις είναι η «βαριά μας βιομηχανία». Εννοούν φυσικά τα κέρδη των καπιταλιστών του είδους και όχι τους εργαζόμενους, είτε είναι οι σύγχρονοι δούλοι αυτών των επιχειρήσεων είτε είναι οι πένητες δημόσιοι υπάλληλοι (εκπαιδευτικοί, γιατροί, νοσηλευτές κ.λπ. Για τους μπάτσους δεν μας καίγεται καρφί, καθώς είμαστε από θέση αρχής ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους) που υποχρεούνται να παράσχουν υπηρεσίες στους προορισμούς αυξημένου τουριστικού ενδιαφέροντος.
Η ΚΥΑ των Σκυλακάκη-Πέτσα είναι ένα ακόμη ψέμα της κυβέρνησης των α(χ)ρίστων καθώς δεν έχει υπαρκτό αντίκρισμα, είναι «αέρας κοπανιστός». Είναι μέρος της γκεμπελικής προεκλογικής προπαγάνδας με την οποία ελπίζουν να ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό.
