Mπορεί να πεθάνουμε αυτή την αυγή.
Μακάρι να ήμουν ένας μαχητής της ελευθερίας, ώστε να πεθάνω πολεμώντας αυτούς τους γενοκτόνους μανιακούς ισραηλινούς εισβολείς που εισβάλλουν στη γειτονιά μου και την πόλη μου.
Αυτά έγραψε στις 4 Δεκέμβρη σε μια ανάρτησή του στο Χ ο παλαιστίνιος ποιητής, συγγραφέας και ακαδημαϊκός, Ρεφαάτ Αλαρίρ, συνοδεύοντας τα λόγια με ένα ανατριχιαστικό ηχητικό από τους βομβαρδισμούς που μαίνονταν γύρω.
We could die this dawn.
I wish I were a freedom fighter so I die fighting back those invading Israeli genocidal maniacs invading my neighborhood and city. https://t.co/liYqMN6Fw7 pic.twitter.com/E2ZWCLGBQ8
— Refaat in Gaza 🇵🇸 (@itranslate123) December 4, 2023
Χθες ο Ρεφαάτ δολοφονήθηκε. Είναι ένας από τους μάρτυρες της Γάζας, της Παλαιστίνης. Αντιστάθηκε με το δικό του τρόπο: αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη Σουζάια, τη γειτονιά του στην πόλη της Γάζας, και να εκτοπιστεί στα νότια. Στις 30 Νοέμβρη δήλωσε στον βρετανικό ιστότοπο The New Arab για την απόφασή του να μην φύγει από τη Βόρεια Γάζα: «Το Ισραήλ καταστρέφει τη Γάζα μ’ ένα τρόπο που θα επηρεάσει τη ζωή για τις δεκαετίες που έρχονται».
Λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του, άφησε το μήνυμά του μ’ ένα ποίημα, γραμμένο στ’ αγγλικά, που δημοσίευσε στο Χ, για να το διαβάσουν οι φίλοι του σε όλο τον κόσμο. Ενα ποίημα με τίτλο: «Αν πρέπει να πεθάνω, ας είναι μια ιστοριούλα», που αρχίζει με τους εξής στίχους:
Αν πρέπει να πεθάνω/ Εσύ πρέπει να ζήσεις/ για να πεις την ιστορία μου/ να πουλήσεις τα πράγματά μου/ ν’ αγοράσεις ένα κομμάτι ύφασμα/ και μερικές κλωστές/ (να τον φτιάξεις άσπρο με μακριά ουρά)/ έτσι που ένα παιδί, κάπου στη Γάζα/…
If I must die, let it be a tale. #FreePalestine #Gaza pic.twitter.com/ODPx3TiH1a
— Refaat in Gaza 🇵🇸 (@itranslate123) November 1, 2023
Εκπληκτική και η απάντηση που έδωσε σε έναν σιωνιστή στις 29 Οκτώβρη. Ο σιωνιστής έγραψε: «Ενα μωρό βρέθηκε σ’ ένα φούρνο, ψημένο μέχρι θανάτου από τους τρομοκράτες της Χαμάς, σύμφωνα με την πρώτη ανταπόκριση από το Ισραήλ». Και ο Ρεφαάτ απάντησε: «Με ή χωρίς μπέικιν πάουντερ;».
Ο Ρεφαάτ Αλαρίρ ανήκει στη νέα γενιά των παλαιστίνιων ποιητών. Δίδασκε αγγλική λογοτεχνία στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Γάζας και ταυτόχρονα είχε μια έντονη λογοτεχνική και κοινωνική δραστηριότητα. Ηταν αυτός που ενθάρρυνε αναρίθμητους νέους και νέες στη Γάζα να φτιάξουν τις δικές τους διηγήσεις και να πουν την Ιστορία της Γάζας και της Παλαιστίνης βασισμένοι στις προσωπικές τους εμπειρίες. Είχαν κυκλοφορήσει ήδη δύο τόμοι με διηγήματα νέων της Γάζας, σε επιμέλεια του καθηγητή Αλαρίρ.
«Εγραψε πολλά βιβλία και δεκάδες ιστορίες για τη Γάζα. Η δολοφονία του Ρεφαάτ είναι τραγική, οδυνηρή και αισχρή. Είναι μια τεράστια απώλεια», έγραψε ο φίλος του και συνιδρυτής της Πρωτοβουλίας «Δεν Είμαστε Αριθμοί», Αχμεντ Αλναούκ.
«Τίποτα δε θα μας κάνει να σιωπήσουμε. Τίποτα δε θα μας σπάσει. Και όταν πεθάνουμε, θ’ αφήσουμε πίσω ιστορίες και θρύλους που θα οδηγούν τα παιδιά μας στο ίδιο μονοπάτι: λευτεριά και τίποτ’ άλλο. Αναπαύσου εν ειρήνη, Ρεφαάτ Αλαρίρ. Θα εξακολουθήσουμε να οδηγούμαστε από τη σοφία σου, τώρα και για πάντα», έγραψε ο (γεννημένος στη Γάζα) Ράμζι Μπαρούντ. «Αισθάνθηκα πως ό,τι έγραψε ή επιμελήθηκε αντιπροσωπεύει μια προτεραιότητα για εμάς σε όλο τον κόσμο. Καθοδηγούμασταν απ’ αυτόν και από ανθρώπους σαν αυτόν. Ο θάνατός του με έχει αποπροσανατολίσει εντελώς», συμπλήρωσε.
O Ρεφαάτ Αλαρίρ γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1979 στη Σουζάια, στην πόλη της Γάζας. Τελείωσε το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Γάζας το 2001, πήρε μάστερ από το University College of London το 2007 και διδακτορικό στην Αγγλική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Putra της Μαλαισίας.
Είχε με τη σύζυγό του Νουσάιμπα έξι παιδιά, μεταξύ των οποίων τις αγαπημένες κόρες του Αμάλ και Λίνα. Δεν γνωρίζουμε ακόμα ποια από τα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν από τον βομβαρδισμό του σπιτιού τους. Στην εισβολή των σιωναζιστών το 2014 σκοτώθηκαν ο αδελφός του Χαμάντα, ο παππούς της συζύγου του, ο αδερφός της, η αδερφή της και τα τρία της παιδιά. Σε ένα άρθρο του στους Νew York Times το 2021, ο Ρεφάατ ανέφερε ότι ο ίδιος και η σύζυγός του είχαν χάσει περισσότερους από 30 συγγενείς, δολοφονημένους από τους σιωνιστές.
Μετά την 7η Οκτώβρη, ο Ρεφαάτ δεν κρύφτηκε. Βγήκε μπροστά. Σε εμφανίσεις του στο ΒΒC, το Democracy Now και το ABC News χαρακτήρισε την Καταιγίδα του Αλ-Ακσα «νομιμοποιημένη και ηθική». Οπως είπε, «ήταν ακριβώς όπως η Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας».
Ο Ρεφαάτ έγινε μάρτυρας. Η μορφή του και το έργο του δεν χάθηκαν. Θα μείνουν ως πολύτιμο πετράδι της παλαιστινιακής πολιτιστικής και μορφωτικής κληρονομιάς. Οπως θα μείνει και το τελευταίο τουίτ του, στο οποίο εξύμνησε την Παλαιστινιακή Αντίσταση, τρεις μέρες προτού οι άνανδροι σιωναζιστές τον δολοφονήσουν.
