Ο Τζόζεφ Λόζι ήταν αμερικανός σκηνοθέτης , σεναριογράφος, παραγωγός και κριτικός του κινηματογράφου. Ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική και φιλολογία στο Χάρβαρντ, πολύ σύντομα όμως τα παράτησε για να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Ενας παραπάνω λόγος γι’ αυτή του τη μεταστροφή ήταν η συνάντησή του στη Μόσχα με τον Σεργκέι Αϊζενστάιν. Ο Λόζι επίσης είχε συνεργαστεί και με τον Μπέρτολτ Μπρεχτ (πέρυσι είδαμε τον «Γαλιλαίο»).
Αν και αμερικανός, ο Λόζι πέρασε πολλά χρόνια της καριέρας του στην Ευρώπη, καθώς διώχθηκε από την Αμερική (ήταν κι αυτός στην περιβόητη μακαρθική μαύρη λίστα).
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, αποφασίζει να μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα του Ρόμπιν Μομ «Ο Υπηρέτης» και προτείνει στον θεατρικό συγγραφέα Χάρολντ Πίντερ να επιμεληθεί τη σεναριακή διασκευή. Μια νέα, πολύ γόνιμη συνεργασία ξεκινά. Ο Λόζι και ο Πίντερ (εκτός από την εν λόγω ταινία στα 1963) θα συνεργαστούν άλλες δυο φορές, στο «Ατύχημα» (1967 ) και τον «Μεσάζοντα» (1971), που βραβεύτηκε με Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.
Στον «υπηρέτη», ένας νέος, εργένης, ξεπεσμένος αριστοκράτης αγοράζει ένα σπίτι στο Λονδίνο και προσλαμβάνει έναν υπηρέτη προκειμένου να το περιποιείται. Ο υπηρέτης αφού εδραιώνει τη θέση του στο σπίτι, σιγά σιγά θα αποκτήσει τον έλεγχο στη ζωή του εργοδότη του, θα τον υπονομεύσει και τελικά θα τον οδηγήσει στην καταστροφή.
Ο Πίντερ αποδεικνύεται για μια φορά ακόμα ευφυής και ο Λόζι κάνει μια ταινία άξια αναφοράς στην ιστορία του κινηματογράφου, με ξεκάθαρη διάθεση για κοινωνικοπολιτικά σχόλια.
Ελένη Π.
