Ενας νεοναζί καταδικάζεται σε καταναγκαστική εργασία στην κοινότητα-ενορία ενός περίεργου ιερέα. Η θρησκοληψία του ιερέα, του οποίου η επίπλαστη αισιοδοξία είναι ο μόνος τρόπος να ξεφύγει από τις τεράστιες ατυχίες της ζωής του, και η βιαιότητα του ναζί δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα. Η ταινία, αν και διατηρεί τη πρωτοτυπία και την «παραξενιά» της χώρας προέλευσής της (Δανία), δεν καταφέρνει να κάνει ένα διεισδυτικό και δηκτικό σχόλιο στο θέμα που πραγματεύεται, καταλήγοντας σ’ ένα ιδιότυπο κήρυγμα σωτηρίας της ψυχής, που ιδωμένο σε κοινωνική κλίμακα δεν λέει απολύτως τίποτα.
Ελένη Σταματίου
