Συμφωνούμε όλοι και όλες πως η Νοτοπούλου μπορεί να εξηγήσει καλύτερα τα Οικονομικά από τον Τσακαλώτο. Οπωσδήποτε είναι προτιμότερο να μιλάς για τον «τσέο» παρά για τον «σι-όου», όπως τον λέει ο Τσακαλώτος με οξφορδιανή προφορά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Θρασκιά μπορεί να εξηγήσει καλύτερα τα θέματα Παιδείας από τον Φίλη ή τα θέματα Υγείας από τον Ξανθό. Εμείς δεν έχουμε, επίσης, καμιά αμφιβολία πως αν η Μακρίνα-Βιόλα Κώστη βρεθεί στο ίδιο πάνελ με τον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό-πρώην υπουργό, ο Μπουμπούκος θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί.
Μ’ αυτή τη λογική λειτούργησε το «φύγε εσύ, έλα εσύ» του Τσίπρα. Το κόμμα θα στείλει τη λίστα με τους αστραφτερούς νέους και νέες πορτ παρόλ στους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, ζητώντας να επιλέγουν κάποιους/ες από τη λίστα για τις εκπομπές τους. Δεν ξέρουμε, όμως, τι θα γίνει στην πράξη. Γιατί ούτε οι σταθμοί είναι υποχρεωμένοι να καλούν στις εκπομπές τους άτομα από τη λίστα Τσίπρα ούτε ο Φίλης, ο Σκουρλέτης, ο Ραγκούσης και άλλοι θα αρνηθούν να συμμετάσχουν σε μια εκπομπή αν τους «καλέσουν» (βάζουμε τη λέξη σε εισαγωγικά γιατί το πιθανότερο είναι να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι τις «άκρες» που έχουν, για να κληθούν).
Τότε, ποιο το νόημα της δημιουργίας από τον Τσίπρα μιας νέας task force (!!!), που θα σηκώσει το βάρος της εκπροσώπησης του ΣΥΡΙΖΑ στη σύντομη προεκλογική περίοδο των 28 ημερών;
Για να έχουμε όλη την εικόνα, πρέπει να σημειώσουμε πως υπάρχουν πρόσωπα στη νέα εκλογική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονταν συνεχώς στα ραδιοκάναλα και προηγουμένως: Τσαπανίδου, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης, Βασιλειάδης, Σβίγγου σήκωσαν μεγάλο μέρος του προεκλογικού βάρους μέχρι και τις 21 Μάη. Ακόμα και η Λινού είχε το δικό της δίκτυο ραδιοτηλεοπτικής προβολής την τελευταία τριετία (λόγω πανδημίας). Καινούργιοι που να μπορούν να σταθούν μπορεί να είναι ο Καραμέρος (που έχει ραδιοτηλεοπτική πείρα), ο Χουλιαράκης (παλαιό μνημονιακό σύμβολο, που εργάζεται ως σύμβουλος του Στουρνάρα στην ΤτΕ), ο Τεμπονέρας (επίσης με ραδιοτηλεοπτική πείρα και «κληρονόμος» ονόματος), άντε και η Θρασκιά (ως πρωινατζού και τηλεπανελίστρια). Οι υπόλοιποι/ες έχουν μηδέν πείρα κι έτσι και τους βάλουν απέναντι στα «καρτάλια» της ΝΔ θα… εξαερωθούν.
Αρα, το θέμα είναι ο αποκλεισμός των άλλων, από Ραγκούση μέχρι Φίλη και από Γεροβασίλη μέχρι Σκουρλέτη. Σ’ αυτούς φορτώνει ο Τσίπρας, εμμέσως πλην σαφώς, την πανωλεθρία της 21ης του Μάη. Στη δήλωση που έκανε σήμερα, μετά την πρώτη συνεδρίαση της νέας εκλογικής επιτροπής, είπε πως στόχος είναι «η ανατροπή των συσχετισμών της 21ης Μαΐου, ενόψει των επόμενων εκλογών», γι’ αυτό «οι προγραμματικές μας θέσεις θα είναι το επόμενο διάστημα στο επίκεντρο της καμπάνιας μας και της προεκλογικής μας εκστρατείας». Μίλησε, μάλιστα, για «επανασύσταση» των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην αρχή είπε με νόημα: «Η σημερινή συγκρότηση και συνεδρίαση της νέας Εκλογικής Επιτροπής είναι μια χειροπιαστή απόδειξη ότι ακούσαμε, ακούμε το μήνυμα των Ελλήνων πολιτών, λαμβάνουμε το μήνυμα και κάνουμε ό,τι μπορούμε, προκειμένου να γίνουμε καλύτεροι. Να αλλάξουμε εν κινήσει». Αρα, φταίνε όλοι οι πρωτοκλασάτοι που τώρα τους παραμέρισε ο αρχηγός-ανεύθυνος άρχων, παίρνοντας το λαϊκό μήνυμα!
Μπορούν να σταθούν ως εκλογική επιτροπή ενός αστικού κόμματος εξουσίας στελέχη όπως η Διάνα Βουτυράκου, ο Νικόδημος Μάινα Κίνυουα, η Μακρίνα-Βιόλα Κώστη, ο Νικόλας Φαραντούρης, ακόμη και τηλεπερσόνες όπως η Θρασκιά, τέως πανεπιστημιακοί όπως η Λινού και απόστρατοι όπως ο Αποστολάκης; Κανένας τους δεν έχει θητεύσει σε εκλογομαγειρείο, για να είναι σε θέση να κάνει εισηγήσεις και να παίρνει αποφάσεις. Κανένας τους δεν έχει την εμπειρία ενός Ραγκούση, για παράδειγμα, ο οποίος μάλλον έμεινε εκτός για να μην παρεξηγηθούν οι άλλοι «κομμένοι».
Ο Τσίπρας έφτιαξε μια ομάδα με μερικά πολιτικά στελέχη και περισσότερους πολιτικά άσχετους, προσπαθώντας να βγάλει την ευθύνη από πάνω του, γιατί δεν έχει σκοπό να φύγει από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Αν στις 25 του Ιούνη πιάσει τουλάχιστον το ίδιο αποτέλεσμα, θα έχει να λέει ότι με τις δικές του αποφασιστικές κινήσεις έσωσε το κόμμα από τη διάλυση. Και θα γίνει «λόρδος δικτάτωρ» στον ΣΥΡΙΖΑ. Οπως ακριβώς συμπεριφέρθηκε στην πρώτη μετεκλογική συνεδρίαση της ΚΕ, όπου μίλησε μόνο ο ίδιος, απαγόρευσε στα μέλη της ΚΕ να πάρουν το λόγο και μετά τους ανακοίνωσε τη νέα εκλογική επιτροπή, που τη συγκρότησε ο ίδιος με τους στενούς του συνεργάτες και όχι κάποιο συλλογικό όργανο.
Τι θα γίνει, όμως, αν η ήττα στις 25 Ιούνη είναι πιο συντριπτική; Ολα τα ενδεχόμενα παίζουν. Από παραίτηση του Τσίπρα και έλεγχο από τον ίδιο της διάδοχης κατάστασης, μέχρι και διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ σε «Τσιπραίους» και «συνεπείς».
Α, να μην το ξεχάσουμε. Θα πάρει, λέει, και τον Μαραντζίδη ως σύμβουλο επικοινωνίας. Σιγά τον επικοινωνιολόγο! Να έπαιρνε τον Λούλη ή κάποιον αντίστοιχου βιογραφικού, θα λέγαμε πως κάτι πάει να κάνει, προσπαθώντας να ανμακατέψει την τράπουλα, αλλά τον Μαραντζίδη… Αυτός σε ένα μόνο έχει διακριθεί. Στον λυσσαλέο αντικομμουνισμό και στην προσπάθεια αναθεώρησης της ελληνικής Ιστορίας. Είναι ο άνθρωπος που δε δίστασε να γράψει ότι η δράση του ΔΣΕ «αναδεικνύει μια βαθύτατη ανθρώπινη τραγωδία νέων κυρίως ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, που κατά βάση στρατολογήθηκαν βίαια και υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν κάτω από μια ηγεσία που δεν εμπιστεύονταν και σε έναν πόλεμο που δεν πίστευαν» («Νέα», 19.6.2010, η έμφαση δική μας).
Ακόμα και οι ευρωρεβιζιονιστές του παλιού «εσωτερικού» δεν μπορούσαν να «χωνέψουν» τους Μαραντζίδη και Καλύβα, με τον πρωτόγονο αντικομμουνισμό και την προσπάθειά τους να βγάλουν λάδι ακόμα και τους ταγματασφαλίτες και τους δωσίλογους της Κατοχής. Κράτησαν αποστάσεις από το δίδυμο. Ο Μαραντζίδης προσέγγισε τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ο Μητσοτάκης δεν του έδωσε σημασία, γιατί δεν είχε τίποτα να του προσφέρει με τη μοναρχοφασιστικού τύπου αντικομμουνιστική του πώρωση. Να τον χαίρονται ο Τσίπρας και η παρέα του.
