Ας θυμηθούμε την αρχή αυτής της ιστορίας, όπως την περιγράφαμε σε άρθρο μας στις 4 του Μάρτη, υπό τον τίτλο: Από τη Νίκη στην Αννα-Μισέλ με αγάπη…:
Τρεις ανακοινώσεις εξέδωσε η Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, για να απαντήσει στις κατηγορίες ότι πήρε στη ζούλα τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις ελλήνων ψηφοφόρων του εξωτερικού και άρχησε να τους στέλνει διαφημιστικά φυλλάδια για την υποψηφιότητά της ως ευρωβουλευτίνας. Και μόνο ο αριθμός των ανακοινώσεων που χρειάστηκε να εκδώσει την εκθέτει. Οπως και αυτούς που της έδωσαν στη ζούλα τη λίστα (Κεραμέως;).
Με το θράσος που τη χαρακτηρίζει, η Ασημακοπούλου έκανε λόγο για «πόλεμο λάσπης» από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος ΣΥΡΙΖΑ, μαντάμ; Αν δεν υπήρχαν επώνυμες καταγγελίες στα social media από πολλούς (όχι έναν-δυο συριζαίους) Eλληνες που ζουν στο εξωτερικό, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε πάρει χαμπάρι τίποτα. Τι κατήγγειλαν αυτοί οι ψηφοφόροι; Οτι πήραν διαφημιστικό υλικό από την Ασημακοπούλου στα email με τα οποία έχουν εγγραφεί στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εξωτερικού και στους καταλόγους της επιστολικής ψήφου, χωρίς ποτέ να δώσουν αυτά τα email στην Ασημακοπούλου.
Μετά τα περί «πολέμου λάσπης» από τον ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν η πρώτη απάντηση της Ασημακοπούλου, που συνοδεύονταν από τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για «στοιχεία επικοινωνίας που συγκέντρωσα ως ευρωβουλευτής στη διάρκεια των τελευταίων 5 ετών, ώστε να ζητήσω την άδεια να επικοινωνώ τακτικά μαζί τους, όπως πράττω πάντοτε σεβόμενη τα προσωπικά δεδομένα και τον GDPR από το 2018» και από τον (απαραίτητο) ισχυρισμό ότι «ουδέποτε έλαβα προσωπικά δεδομένα από το υπουργείο Εσωτερικών ή άλλον φορέα της κυβέρνησης που να αφορούν στους Ελληνες του εξωτερικού», ακολούθησε δεύτερη ανακοίνωση.
Τι είπε στη δεύτερη ανακοίνωση; Οτι πήρε από το υπουργείο Εσωτερικών τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων που διατίθενται σε κάθε υποψήφιο. Ομως, ο νόμος προβλέπει σαφέστατα ότι το υπουργείο Εσωτερικών απαγορεύεται να χορηγήσει ταχυδρομικές διευθύνσεις και email. Χώρια που ο GDPR απαγορεύει τη συλλογή στοιχείων χωρίς την εκ των προτέρων συναίνεση κάθε ατόμου.
Οταν οι διαμαρτυρόμενοι τα επισήμαναν αυτά, η Ασημακοπούλου αναγκάστηκε να εκδώσει τρίτη… διευκρινιστική ανακοίνωση, στην οποία ισχυρίστηκε ότι από το υπουργείο Εσωτερικών πήρε μόνο τους εκλογικούς καταλόγους, ενώ τα στοιχεία επικοινωνίας τα βρήκε από… επαγγελματικές κάρτες που της έδιναν άνθρωποι που συναντούσε, από… λίστες επικοινωνίας που έχουν σύλλογοι αποδήμων και άλλες τέτοιες… εξωτικές πηγές.
Μεσολάβησε η «έρευνα» του υπουργείου Εσωτερικών, που διέταξε το Μαξίμου, η οποία αποφάνθηκε ότι τα στοιχεία δόθηκαν τον Μάη του 2023 (επί υπηρεσιακής κυβέρνησης) από συνεργάτη του τότε γενικού γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών και μέσω του γραμματέα Αποδήμων της ΝΔ, Θεοδωρόπουλου. Θυμίζουμε τη σχετική δήλωση του κυβερνητικού εκπρόσωπου:
«Κατέληξε αυτή η έρευνα σε κάποια συμπεράσματα. Το ένα συμπέρασμα είναι ότι κάποια μέιλς έφυγαν, ενώ δεν έπρεπε να φύγουν μετά την εκλογική διαδικασία του Μαΐου του 2023 από συνεργάτη του τότε ΓΓ του ΥΠΕΣ κ. Σταυριανουδάκη γι’ αυτό κι εκείνος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και παραιτήθηκε αν και δεν έχει πλέον αυτά τα καθήκοντα, έχει άλλα καθήκοντα που δεν σχετίζονται με τους εκλογείς, ή οτιδήποτε σχετικό με τις εκλογές. Και μέσω του Γραμματέα Αποδήμων της ΝΔ του κ. Θεοδωρόπουλου φαίνεται ότι πήγαν σύμφωνα με αυτά που προέκυψαν από αυτή την έρευνα στην Ευρωβουλευτή της ΝΔ, χωρίς να μπορώ να γνωρίζω προφανώς, αν η ίδια γνώριζε».
Η βασιλοβαφτισιμιά Αννα-Μισέλ μπήκε στο ψυγείο, αλλά μετά πολλών επαίνων. Κι ας αποδείχτηκε ότι είπε ψέματα, ότι δήθεν οι συνεργάτες της συγκέντρωσαν τα e-mail των εκλογέων από… καρτ βιζίτ, ενώ τα είχε πάρει πακέτο από το υπουργείο Εσωτερικών. Σ’ εκείνη τη φάση το μείζον ήταν να βγει λάδι η εκλεκτή του Μαξίμου και των βορείων προαστίων, Νίκη Κεραμέως.
Βγαίνει τώρα η βασιλοβαφτισιμιά και εκλεκτή και αυτή των βορείων προαστίων και στέλνει e-mail στους εκλογείς που είχαν πάρει και τα διαφημιστικά της (δεύτερο αδίκημα, δηλαδή), στο οποίο αναφέρει ότι η λίστα με τίτλο «Αρχείο Αποδήμων 2023» περιήλθε στα χέρια της σε ψηφιακή μορφή από τον τέως γραμματέα Αποδήμων της ΝΔ, Θεοδωρόπουλο, στα τέλη Γενάρη του 2024.
Αρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, που εκπροσωπεί τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, είπε τουλάχιστον δύο ψέματα:
α) Οτι «κάποια μέιλ έφυγαν», ενώ είχε φύγει ολόκληρο το Αρχείο Αποδήμων 2023.
β) Οτι η διαρροή έγινε μετά τις εκλογές του Μάη 2023, επί υπηρεσιακής κυβέρνησης, ενώ -σύμφωνα με την Ασημακοπούλου- η διαρροή έγινε στα τέλη Γενάρη του 2024, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη και με υπουργό Εσωτερικών ήδη επί εφτάμηνο την Νίκη Κεραμέως.
Δεν εψεύσθη, λοιπόν, μόνο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, εψεύσθη και η Κεραμέως. Ο δε γενικός γραμματέας του ΥΠΕΣ Σταυριανουδάκης υποχρεώθηκε σε παραίτηση, ως αμνός αίρων τας αμαρτίας της Νίκης, αφού όταν έγινε η διαρροή αυτός δεν είχε καθήκοντα που να σχετίζονται με τις εκλογές. Το μεσαίο στέλεχος της ΝΔ Σταυριανουδάκης θυσιάστηκε (κάποια υπόσχεση για μελλοντική αξιοποίηση πρέπει να πήρε), για να σωθεί η θεούσα-νεοφιλελεύθερη με τις ισχυρές πλάτες στα βόρεια προάστια και στο μέγαρο Μαξίμου.
Η βασιλοβαφτισιμιά ΒουΠου «έδωσε» στην ψύχρα τη θεούσα-νεοφιλελεύθερη ΒουΠου. Σιγά μην της ξέφυγε η σωστή ημερομηνία. Αυτό το e-mail εντάσσεται στη νομική της υπεράσπιση και το κοίταξαν λέξη προς λέξη οι δικηγόροι της. Κι αν αναρωτιέστε πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα ανάμεσα σε κυρίες των βορείων προαστίων, σας πληροφορούμε ότι στα ΒουΠου γίνονται τα πιο θεαματικά μαλλιοτραβήγματα. Απλά δεν τα μαθαίνουμε εμείς οι πτωχοί, που θα ‘λεγε και η μαντάμ Σουσού.
Ψέματα η Ασημακοπούλου, ψέματα η Κεραμέως, ψέματα ο Μητσοτάκης διά του κυβερνητικού εκπρόσωπου. Και κατά τα άλλα, ξεσήκωσαν κουρνιαχτό μετά την παπάρα του Κασσελάκη για εκλογές με διεθνείς παρατηρητές. Ο Κασσελάκης είναι πανάσχετος και μάλλον δεν έχει ιδέα τι είναι οι διεθνείς παρατηρητές. Του το είπαν και το ξεφούρνισε. Πολάκη μας μυρίζει η «φάση», αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι οι υπόλοιποι συριζαίοι «μαγκώθηκαν» και άρχισαν να μαζεύουν την προεδρική παπάρα, με τον γελοίο ισχυρισμό ότι ο Κασσελάκης εννοούσε τους παρατηρητές του ΟΑΣΕ που έρχονται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, όπως κάνουν σε όλες τις χώρες του ΟΑΣΕ. Δεν εννοούσε αυτούς ο Κασσελάκης, φυσικά, εννοούσε μεγάλη ομάδα παρατηρητών, όπως γίνεται σε χώρες με πολιτική κρίση και συγκρούσεις που συχνά είναι και ένοπλες. Αλλιώς δε θα υπήρχε λόγος να αναφερθεί στο αυτονόητο, στους πεντέξι γραφεικοκράτες του ΟΑΣΑ που έρχονται και πίνουν καφέ στο υπουργείο Εσωτερικών.
Γιατί «μαγκώθηκαν» οι έμπειροι συριζαίοι; Γιατί μ’ αυτή τη δήλωση ο πανάσχετος ινφλουένσερ-πρόεδρος έσπασε την πολιτική ομερτά της μεταπολίτευσης, σύμφωνα με την οποία οι εκλογές στην Ελλάδα είναι πάντα τίμιες και γνήσιες, ενώ το εκάστοτε κυβερνητικό κόμμα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την κρατική «κουτάλα» προς όφελός του (αλλά με… τακτ). Η αντιπολίτευση καταγγέλλει πότε το ένα και πότε το άλλο στοιχείο (όπως τώρα με τη λίστα που δόθηκε στη βασιλοβαφτισιμιά), αλλά δεν αμφισβητεί τη γνησιότητα των εκλογών. Αυτός που έβαλε τον Κασσελάκη να πετάξει την παπάρα, χωρίς να πολυκαταλαβαίνει τι λέει, έσπασε την πολιτική ομερτά της μεταπολίτευσης και οι έμπειροι παλαιο-συριζαίοι ήξεραν ότι αν δεν το μαζέψουν αμέσως, θα τιμωρηθούν από το σύστημα με απόσυρση της εμπιστοσύνης προς το κόμμα τους.
Για να μην παίζουμε με τις λέξεις, εκλογές τίμιες δεν υπάρχουν. Η τιμιότητα δεν εξαντλείται στο σωστό μέτρημα των ψήφων (που κι αυτό ακόμα υφίσταται αμφισβητήσεις που κρίνονται στα εκλογοδικεία). Τίμιες εκλογές σημαίνει ισότητα των όπλων. Σε μια κοινωνία ανισότητας, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα των όπλων στην πολιτική αντιπαράθεση. Τα αστικά κόμματα έχουν λεφτά, έχουν μίντια, έχουν καπιταλιστές που τα χρηματοδοτούν, έχουν τη δυνατότητα εξαγοράς ψήφων και τη δυνατότητα άσκησης εκβιασμών, έμμεσων και άμεσων. Τα δε κυβερνητικά κόμματα έχουν και τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό και κρατικό χρήμα.
Ενα επαναστατικό κόμμα δεν μπορεί να προσβλέπει σε τίποτ’ άλλο εκτός από τους άμεσους δεσμούς του με τις λαϊκές μάζες. Ας θυμόμαστε, λοιπόν, κάποια συμπεράσματα των κλασικών: «Στις εκλογές ο λαός καλείται να επιλέξει ποιο κόμμα της κυρίαρχης τάξης θα οργανώσει την εκμετάλλευση και την καταπίεσή του». «Αν οι εκλογές μπορούσαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες».
