Η δολοφονία του 19χρονου οπαδού του Αρη συνεχίζει να κυριαρχεί στην επικαιρότητα, αφού σταδιακά συλλαμβάνονται όσοι συμμετείχαν στη δολοφονική επίθεση. Ολα τα κανάλια, παίζοντας με το συναίσθημα του κόσμου, προβάλλουν εικόνες με τα ευρήματα από την εισβολή των μπάτσων στους συνδέσμους των οργανωμένων οπαδών των ομάδων της Θεσσαλονίκης και αναπαράγουν τις «διαρροές» των μπάτσων που έχουν στόχο να θολώσουν τα νερά και να δημιουργήσουν σύγχυση σχετικά με την πολιτική υπόσταση των οπαδών του ΠΑΟΚ που συμμετείχαν στη δολοφονία.
Ο δημοσιογραφικός εσμός μεθοδικά προσπαθεί να πείσει το πόπολο ότι η αιτία που οδήγησε στο χαμό του 19χρονου είναι η τυφλή οπαδική βία και πως η λύση για να μην ξαναζήσουμε παρόμοια περιστατικά είναι η σκληρή καταστολή και το άμεσο κλείσιμο των συνδέσμων των οργανωμένων οπαδών. Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος. Θέλουν να κρύψουν τους πραγματικούς ενόχους της δολοφονίας, να βγάλουν από το κάδρο τις ευθύνες του κράτους και των καπιταλιστών ιδιοκτητών των ΠΑΕ. Προσπαθούν να «κλείσουν» την υπόθεση γύρω από τη δράση των οπαδικών συμμοριών και να κρύψουν την πολιτική της διάσταση.
Αν θέλουμε να δούμε το δάσος και όχι το δέντρο, θα πρέπει να ψάξουμε πέρα από τα «προφανή» που μας παρουσιάζουν η κυβέρνηση, τα κόμματα, οι παράγοντες και ο δημοσιογραφικός εσμός. Να αξιολογήσουμε τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας και να καταδείξουμε, εκτός από τη διάσταση της οπαδικής βίας, και το πολιτικό ζήτημα που αναδεικνύεται από τη δράση των νεοναζιστικών συμμοριών, που έχουν φωλιές στους συνδέσμους των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ (και όχι μόνο).
Ξεκινώντας από την οπαδική διάσταση της υπόθεσης, θα πρέπει καταρχάς να αναδείξουμε τη δράση των ιδιωτικών στρατών που έχουν δημιουργήσει οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες των ομάδων. Πριν από μερικές μέρες, σχολιάζοντας την υπόθεση της δολοφονίας του Αλκη (Δεν είναι οπαδική βία, είναι ο καπιταλισμός που σαπίζει), είχαμε τονίσει ότι όσοι έχουμε περάσει από το χώρο των οργανωμένων οπαδών και κινούμαστε πολιτικά «εκτός των τειχών» του καπιταλισμού, μπορούμε να καταλάβουμε τις διεργασίες μέσω των οποίων οι σύνδεσμοι των οργανωμένων οπαδών των πρωτοκλασάτων ομάδων έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικούς «οπαδικούς» στρατούς των καπιταλιστών ιδιοκτητών των ομάδων. Επίσης, μπορούμε να καταλάβουμε τον τρόπο που φωλιάζουν και αναπαράγονται μέσα σ’ αυτούς τους ιδιωτικούς στρατούς, φασιστικές και νεοναζιστικές συμμορίες.
Το δόγμα του «No Politica», που έχουν καταφέρει να επιβάλουν στις περισσότερες εξέδρες των γηπέδων οι κυβερνήσεις, οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και οι καπιταλιστές που «επενδύουν» στο ποδόσφαιρο, έχει στόχο να μην επιτρέψει τη διάδοση των αντικαπιταλιστικών και αντιφασιστικών ιδεών στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών. Ολος ο εσμός προσπαθεί ώστε η νεολαία των γηπέδων, η οποία στη συντριπτική της πλειοψηφία αποτελείται από νεολαίους της εργατικής τάξης, να στοιχηθεί πίσω από τα λάβαρα της ομάδας και να αποποιηθεί τα λάβαρα της τάξης της. Στόχος τους είναι, οι νεολαίοι που δραστηριοποιούνται στις εξέδρες των γηπέδων να διοχετεύσουν την ενεργητικότητά τους για να επιτευχθούν οι στόχοι της ομάδας (που συνηθώς ταυτίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα του ιδιοκτήτη της) και όχι για να ανατρέψουν τον καπιταλισμό που ευθύνεται για τη βαρβαρότητα που ζουν καθημερινά.
Και επειδή στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι δεν υπάρχει κενό, όπου υποχωρούν οι αντικαπιταλιστικές ιδέες, τη θέση τους καταλαμβάνουν τα αντιδραστικά αστικά ιδεολογήματα που έχουν ως αιχμή του δόρατος το φασισμό και το νεοναζισμό. Ας το πούμε απλά. Με το δόγμα του «No Politica», οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες των ομάδων κατάφεραν αφενός να εκδιώξουν από τις εξέδρες των γηπέδων τις αντικαπιταλιστικές και αντιφασιστικές ιδέες και αφετέρου να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τους οργανωμένους οπαδούς των ομάδων τους και να τους μετατρέψουν σε ιδιωτικούς στρατούς. Μέσα σε αυτούς τους στρατούς εκκολάφθηκαν, με την σύμφωνη γνώμη τους, φασιστικές και νεοναζιστικές συμμορίες, που έχουν στόχο αφενός να προασπίσουν τα συμφέροντα του αφεντικού τους και αφετέρου να επιβάλουν την «τάξη» στην κοινωνία.
Ολοι όσοι έχουν μια στοιχειώδη επαφή με τα τεκταινόμενα στις οπαδικές θύρες, γνωρίζουν ότι οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ομάδων έχουν επιβάλει την κυριαρχία τους και ελέγχουν απόλυτα τους οπαδούς των ομάδων τους. Στο χώρο των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ, από τους οποίους προέρχονται οι δολοφόνοι του Αλκη, η έλευση του Σαββίδη είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν τα ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία το κουμάντο στη Θύρα 4. Ελάχιστοι σύνδεσμοι έχουν καταφέρει να διατηρήσουν αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, χωρίς όμως να μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις, αφού τα φασισταριά, έχοντας τις πλάτες της ΠΑΕ, αισθάνονται τόσο δυνατά που δεν διστάζουν να επιτεθούν στους συνδέσμους που δεν έχουν υποταχθεί στον οπαδικό στρατό του Σαββίδη. Την ίδια στιγμή, μια μεγάλη πλειοψηφία των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ, που έχει αντικαπιταλιστική πολιτική αναφορά, απέχει από τις εξέδρες της Τούμπας για να προστατευτεί από τη δράση των φασιστικών συμμοριών, που δρουν οργανωμένα και με δομή «ταγμάτων εφόδου».
Παρακολουθώντας τα video με τα αποσπασματικά περιστατικά από τη δολοφονία του Αλκη, μπορούμε να διακρίνουμε τη στρατιωτικού τύπου οργάνωση της συμμορίας οπαδών του ΠΑΟΚ. Εχοντας εμπιστοσύνη στην επιχειρησιακή τους ικανότητα, αποφάσισαν να δράσουν πολύ κοντά στο γήπεδο του Αρη. Εκαναν μια καταδρομική επίθεση εντός μιας «εχθρικής» περιοχής, που είναι γεμάτη από στέκια κιτρινόμαυρων οπαδών, προκειμένου να κάνουν επίδειξη δύναμης. Εφτασαν στην περιοχή με τρία αυτοκίνητα. Στα δυο από αυτά επέβαινε η επιχειρησιακή ομάδα των 10-12 ατόμων, ενώ στο τρίτο, σύμφωνα με τις διαρροές των μπάτσων, ήταν η ομάδα υποστήριξης. Επιτέθηκαν στην παρέα του Αλκη αστραπιαία και με συντονισμένες κινήσεις και στη αποχώρησαν συντεταγμένα από την περιοχή προς διαφορετικές κατευθύνσεις, προτού προλάβουν να αντιδράσουν οι κιτρινόμαυροι οπαδοί που βρίσκονταν στα γειτονικά στέκια τους. Το modus operandi είναι ακριβώς ίδιο με το modus operandi των ταγμάτων εφόδου της νεοναζιστικής συμμορίας ΧΑ στις δικές τους καταδρομικές επιχειρήσεις.
Γνωρίζοντας ότι θα έχει την κάλυψη της ΠΑΕ, αν κάτι «στραβώσει», η συμμορία επέστρεψε στα γραφεία του συνδέσμου μετά τη δολοφονική επίθεση. Αλλωστε, εκτός από τη βοήθεια της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, ήξεραν ότι θα έχουν και την ανοχή των μπάτσων. Μόνο τυχαίοι δεν πρέπει να θεωρηθούν οι υπαινιγμοί του Κούγια, που έχει αναλάβει τη νομική εκπροσώπηση της οικογένειας του 19χρονου. Ο Κούγιας μίλησε από την πρώτη στιγμή για ανοχή της αστυνομίας στη δράση των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ και σε τηλεοπτική εκπομπή ανέφερε ότι έχει φωτογραφία του φερόμενου ως δολοφόνου, οπαδού του ΠΑΟΚ, με γιο ανώτερης αστυνομικού. Αναφέρθηκε επίσης στον κίνδυνο να φύγουν από την Ελλάδα κάποιοι από τους εμπλεκομένους στη δολοφονία και εμμέσως κατηγόρησε την ΠΑΕ ΠΑΟΚ για βοήθεια προς τον δράστη, τονίζοντας ότι το κασέ του δικηγόρου που ανέλαβε την υπεράσπισή του είναι αρκετά υψηλό για να μπορεί να το καλύψει με βάση την οικονομική του κατάσταση.
Ταυτόχρονα, έβγαλε στη σέντρα τους μπάτσους, τονίζοντας ότι διαχώρισαν σκόπιμα τη δικογραφία για τη δολοφονία του 19χρονου από τη δικογραφία για τα όπλα που βρέθηκαν στο σύνδεσμο των οπαδών του ΠΑΟΚ. Ειδικά αυτό το τελευταίο «βγάζει μάτια». Οι μπάτσοι, χωρίς να ελέγξουν τον οπλισμό για δαχτυλικά αποτυπώματα και δείγματα DNA, έστειλαν στο Αυτόφωρο και δίκασαν τον 23χρονο βασικό ύποπτο, αφαιρώντας σημαντικά στοιχεία από την υπόθεση της δολοφονίας. Και επειδή οι μπάτσοι δεν είναι πρωτάρηδες, το πιθανότερο σενάριο είναι να προετοίμαζαν το δρόμο για συγκάλυψη της υπόθεσης, μέσω της διάσπασής της σε «μεμονωμένα περιστατικά».
Είναι το ίδιο ακριβώς που έκαναν επί σειρά ετών με την αντιμετώπιση των ταγμάτων εφόδου της ΧΑ, όταν οι παθόντες κατέθεταν μηνύσεις ή όταν πιάνονταν κάποιοι χρυσαυγίτες επειδή δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Κάθε υπόθεση αντιμετωπιζόταν χωριστά, είτε ως υπόθεση «αγνώστων δραστών» είτε ως προσωπική υπόθεση εκείνων που πιάστηκαν (ακόμη και η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν). Η ΧΑ, ο φίρερ και η ηγετική ομάδα της δεν υπήρχαν πουθενά. Μόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα συνενώθηκαν κάποιες δικογραφίες του παρελθόντος και προέκυψε η κατηγορία για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. Ομως, η εγκληματική οργάνωση (με την ποινική σημασία του όρου) υπήρχε εξαρχής. Υπήρχε και τότε που οι εγκληματικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου αντιμετωπίζονταν σαν «μεμονωμένα περιστατικά». Είναι εξαιρετικά προκλητικό (όχι μόνο από πολιτική αλλά και από ποινική άποψη) να διαχωρίζεται η υπόθεση του οπλισμού από την υπόθεση της δολοφονίας, για να φύγει από τη μέση η «εγκληματική οργάνωση».
Το αίσθημα για πιθανή συγκάλυψη της υπόθεσης ήταν έντονο τόσο στα αθλητικά στέκια όσο και στα σχόλια των αναγνωστών σε διαδικτυακά δημοσιεύματα που αφορούσαν τη δολοφονία του Αλκη. Γι’ αυτό η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είναι βάσιμη η καταγγελία του Κούγια για την ανώτερη αστυνομικό (αρχικά οι μπάτσοι είχαν αρνηθεί ότι αυτή υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Θεσσαλονίκης!) και να δώσει εντολή να ξεκινήσουν οι συλλήψεις και των άλλων οπαδών του ΠΑΟΚ που συμμετείχαν στη δολοφονική επίθεση.
Από το σημείο αυτό ξεκινάει η πολιτική διάσταση της υπόθεσης, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρύψει σύσσωμος ο αστικός εσμός. Οι εγκατεστημένες στο χώρο των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ φασιστικές και νεοναζιστικές συμμορίες συμμετέχουν ενεργά στο πολιτικό «γίγνεσθαι» της πόλης. Η αναφορά τους δεν είναι μόνο, ούτε κυρίως, ο οπαδικός χώρος, αλλά είναι ο νεοναζιστικός χώρος (η μήτρα του και οι παραφυάδες της). Οι συμμορίες αυτές έχουν καταγράψει πλούσια «μαύρη» πολιτική δράση. Συμμετείχαν και έδιναν τον τόνο στα αντιδραστικά εθνικοφασιστικά συλλαλητήρια που, εκτός από τα ακροδεξιά μορφώματα, τα αγκάλιασε και η ΝΔ, στην προσπάθειά της να «ψαρέψει» ψήφους από το ακροδεξιό ακροατήριο ή να μην έχει διαρροές δικών της ψηφοφόρων. Επιτέθηκαν και ξυλοκόπησαν τον τότε δήμαρχο Μπουτάρη, γιατί δεν μπορούν να ανεχτούν τις κοσμοπολίτικες απόψεις του για την πολυπολιτισμικότητα της πόλης. Οργάνωσαν εμπρησμούς σε καταλήψεις και «στέκια», δρώντας σαν το μακρύ χέρι του κράτους. Επιτέθηκαν σε μετανάστες μαθητές και χτύπησαν αντιφασίστες φοιτητές και μέλη του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια διανομής προκηρύξεων, πρώτα στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης και μετά στην πλατεία του Ευόσμου. Και το τελευταίο χρονικό διάστημα επανδρώνουν τα επανεμφανιζόμενα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου, που προσπαθούν να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε γειτονιές της πόλης, από τον Εύοσμο μέχρι τη Νεάπολη και από τη Σταυρούπολη μέχρι την Πυλαία.
Η δράση των φασιστικών συμμοριών δεν είναι πρωτόγνωρη στη Θεσσαλονίκη. Οι δωσίλογοι της Κατοχής, οι ΜΑΥδες και λοιποί δολοφόνοι του εμφύλιου και του μετεμφυλιακού μοναρχοφασισμού μισθοδοτούνταν κανονικότατα από την ΚΥΠ, έπαιρναν εντολές από την ηγεσία της Χωροφυλακής και της Ασφάλειας και υπηρετούσαν με σθένος την καρικατούρα κοινοβουλευτισμού της ΕΡΕ του Καραμανλή σ’ έναν «εθνικά κρίσιμο» χώρο, όπως θεωρούνταν η Βόρεια Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Θεσσαλονίκη έγιναν οι περισσότερες πολιτικές δολοφονίες στελεχών ή και απλών μελών του ΚΚΕ και της Αριστεράς. Από το μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Γιάννη Ζεύγο μέχρι τον φιλειρηνιστή βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη και από τον επίσης βουλευτή Γιώργη Τσαρουχά μέχρι τον νεολαίο Γιάννη Χαλκίδη, αλλά και τον αμερικανό δημοσιογράφο Τζορτζ Πολκ. Σε μια περίοδο που ξεπερνά σε διάρκεια τον μισό αιώνα, είναι γνωστοί οι δεσμοί των κρατικών μυστικών υπηρεσιών με τις φασιστικές συμμορίες, ειδικά στη Θεσσαλονίκη.
Μέχρι τη στιγμή της δολοφονίας του Αλκη, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν είχε κανένα πρόβλημα με τη δράση των φασιστικών συμμοριών. Γνώριζε τη σύμφυση οπαδισμού-νεοναζισμού, αλλά την ανεχόταν, ελπίζοντας ότι θα κερδίσει ψήφους από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ (είναι πάρα πολλοί, όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα). Αν τα έβαζε με τις συμμορίες, θα ήταν σαν να τα έβαζε με την «οικογένεια του ΠΑΟΚ», με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν σε επίπεδο ψηφοθηρίας. Η πολιτική κάλυψη σε αυτά τα αποβράσματα είναι τώρα βαρίδι για την κυβέρνηση. Η σχέση μαζί τους θεωρείται «ανάρμοστη» και γι’ αυτό πρέπει να κρυφτεί, προκειμένου να μην αναδειχτούν οι πολιτικές ευθύνες του Κούλη και της παρέας του.
Γι΄ αυτό και τα «πετσωμένα» ΜΜΕ δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να κρύψουν την πολιτική διάσταση της υπόθεσης, υπερτονίζοντας τη διάσταση της οπαδικής βίας ή και εστιάζοντας αποκλειστικά σ’ αυτήν. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι ο Κούγιας έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφία με ένα στιλέτο καρφωμένο σε τραπέζι, που είχε αναρτήσει στο Instagram ο γιος του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, μετά τη νίκη του Αρη εναντίον του ΠΑΟΚ, στα τέλη Νοέμβρη. Η «γραμμή» που έχουν αρχίσει να ρίχνουν στην πιάτσα τα ερυθρόλευκα ΜΜΕ είναι: «Οταν ο πρόεδρος μπαίνει στο γήπεδο με το κουμπούρι στο χέρι, είναι απόλυτα φυσιολογική εξέλιξη, οι οπαδοί της ομάδας να κυκλοφορούν με μαχαίρια στους δρόμους της πόλης και να σφάζουν κόσμο».
Αυτή η γραμμή τους βολεύει όλους (πλην του Σαββίδη). Τον Μαρινάκη, που βλέπει έναν από τους βασικούς ανταγωνιστές του να είναι στριμωγμένος και να πρέπει να παραμένει στο σκοτάδι μέχρι να καταλαγιάσει η οργή. Την κυβέρνηση, αφού με τον τρόπο αυτό η υπόθεση περιορίζεται στην οπαδική της διάσταση και στις «ευθύνες» των ΠΑΕ που «ανέχονται» την εγκληματική δράση των οργανωμένων οπαδών τους. Από την πλευρά της κυβέρνησης έχουν ξεκινήσει ήδη «πρωτοβουλίες» για να συντηρήσει τη διάσταση της οπαδικής βίας. Ο Μητσοτάκης εξήγγειλε δράσεις που αφορούν την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία των συνδέσμων, αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και ελέγχους από τους μπάτσους, ενώ ο Αυγενάκης συναντήθηκε με τους εκπρόσωπους από τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, οι οποίοι δεσμεύτηκαν ότι θα σταθούν στο πλευρό της κυβέρνησης στη μάχη για την καταπολέμηση της αθλητικής βίας! Ο αστυνομικός και δικαστικός μηχανισμός έχει τους δικούς του λόγους να θέλει να περιχαρακωθεί η υπόθεση σαν «οπαδική βία», για να μη φανούν οι διασυνδέσεις των φασιστών χούλιγκαν με τον «επίσημο» νεοναζισμό, που ήταν γνωστές στους μηχανισμούς καταστολής, οι οποίοι επέμεναν τόσο καιρό τώρα ότι «η ΧΑ δεν λειτουργεί».
Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι πρέπει να αναδειχτεί η πολιτική διάσταση της υπόθεσης και οι ευθύνες που έχει η κυβέρνηση, η οποία αβαντάριζε τη δράση των φασιστικών και νεοναζιστικών συμμοριών που φώλιασαν στο χώρο των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι οι φασίστες είναι σάρκα από τη σάρκα του καπιταλισμού και αποτελούν την αιχμή του δόρατος στην προσπάθειά του να υποτάξει την εργατική τάξη. Μόνο αν αναδείξουμε αυτή τη διάσταση θα μπορέσουμε να αποκαλύψουμε το ρόλο που παίζουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι οι φασιστικές οπαδικές συμμορίες και να πείσουμε τους νεολαίους της εργατικής τάξης που δραστηριοποιούνται στις εξέδρες των γηπέδων, να πάψουν να στοιχίζονται κάτω από εχθρικά λάβαρα. Για να μην υπάρξει νέος Αλκης θα πρέπει να μη δείξουμε την παραμικρή ανοχή στον αστισμό και το δόγμα του «No Politica». Να παλέψουμε για να τσακίσουμε τον καπιταλισμό, το σύστημα που γεννά τις φασιστικές συμμορίες και εξοντώνει καθημερινά το λαό και τη νεολαία.
Κος Πάπιας
