Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο για τον κυρ-Αλέκο τον Φλαμπουράρη, τον μέντορα του Τσίπρα και υπουργό Επικρατείας στην κυβέρνησή του, που καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι δίπλα στον γνωστό μεγαλοκαπιταλιστή Μελισσανίδη. Και τι απάντησε ο κυρ-Αλέκος; Οτι λασπολογούμε σε βάρος του. Διότι αυτός είναι αεκάρα κι όποτε μπορεί πάει στο γήπεδο. Ετυχε λοιπόν να πάει και στο ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα και να βρεθεί –όλως τυχαίως- να κάθεται δίπλα στον Μελισσανίδη στις θέσεις VIP του ΟΑΚΑ.
Και κάποιοι από εμάς τυχαίνει να είναι αεκτζήδες, κυρ-Αλέκο, αλλά όχι μόνο δεν μας κάνει παρέα ο Μελισσανίδης, αλλά έστειλε και τους μπράβους του να μας ξυλοκοπήσουν (στέλνοντας καμπόσους στο νοσοκομείο, άνδρες και γυναίκες αδιακρίτως), επειδή πάνω από την όποια οπαδική προτίμηση βάζουμε το συμφέρον αυτού του τόπου κι αυτού του λαού και γι’ αυτό προσπαθούμε να υπερασπιστούμε το Αλσος της Νέας Φιλαδέλφειας από τα αρπακτικά του σχέδια.
Τι έκανες εσύ τότε, κυρ-Αλέκο; Αυτό που δεν τολμάς να πεις στη συνέντευξή σου. Εκανες κρυφές συναντήσεις με τον Μελισσανίδη στα γραφεία του ομίλου του, συνοδευόμενος από τον Στρατούλη (γκεσέμι της ΛΑΕ πλέον) κι εκείνον τον Πάντζα, που μάλλον τον είχατε επειδή σας αρέσουν τα αστεία του. Κλείσατε και συμφωνία ΣΥΡΙΖΑ-Μελισσανίδη. Εσείς θα υποστηρίζατε στη Βουλή το καταστροφικό του σχέδιο (παρέα με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και ΔΗΜΑΡ). Τι αντάλλαγμα θα σας έδινε αυτός δεν το ξέρουμε, αλλά επειδή ζούμε στην Ελλάδα, μπορούμε να το μαντέψουμε.
Βγήκε, όμως, στο δρόμο κόσμος, προέταξε τα στήθη του μπροστά στους μπράβους, έγινε ντόρος μέγας κι αναγκαστήκατε να πάρετε πίσω την υποστήριξή σας στο έκτρωμα. Δεν το καταργήσατε, όμως, όταν γίνατε κυβέρνηση. Απλώς αφήσατε την υλοποίησή του για ευθετότερο χρόνο (άλλωστε, και ο διαπλεκόμενος μαζί σας Μελισσανίδης δεν έχει λεφτά για να φτιάξει γήπεδο, φύκια για μεταξωτές κορδέλες πουλάει στους αεκτζήδες).
Ολ’ αυτά δεν έγιναν σε κάποια μακρινή εποχή. Το Μάη του 2014 έγιναν οι συναντήσεις της διαπλοκής στα γραφεία του ομίλου Μελισσανίδη και κλείστηκε το «ντιλ» (τα έχουμε γράψει αναλυτικά όλ’ αυτά και είναι πλέον γνωστά).
Μη μας παριστάνει, λοιπόν, τον αγνό και άδολο αεκτζή ο κυρ-Αλέκος, που πήγε τάχα για να δει τον Μπουονανότε και κατά τύχη έπεσε πάνω στον «Τίγρη». Ψηφαλάκια αεκτζίδικα πήγε να μαζέψει ο κατεργαράκος, γι’ αυτό και διαβεβαίωσε τους οπαδούς ότι μετά τις εκλογές το θέμα θα κανονιστεί (κι ας πάει στα κομμάτια η νομιμότητα, στην οποία κατά τα άλλα ομνύουν όλοι τους). Γι’ αυτό πανηγύριζαν τα υπαλληλικά Μέσα του «Γατούλη» και δημοσίευσαν το ερασιτεχνικό βίντεο με τον κυρ-Αλέκο να διαβεβαιώνει ως άλλος βουλευτής Καλοχαιρέτας ότι το θέμα «ετελείωσε».
Δυστυχώς γι’ αυτόν, ο κυρ-Αλέκος είναι κατεργαράκος που δεν μπορεί να σταθεί ούτε σε επίπεδο συνοικιακού καφενείου (για το κολωνακιώτικο στέκι που σύχναζε για χρόνια, παρέα με τους άλλους αστέρες της «ανανεωτικής αριστεράς», δεν ξέρουμε, μπορεί εκεί να ισχύει άλλο «σαβουάρ βιβρ»).
Τον έπιασαν στα πράσα με την υπόθεση της εργολαβικής του εταιρίας. Την Τρίτη πριν τις εκλογές, βγήκε φουριόζος στα κανάλια (ούτε τον αγαπημένο του φρέντο εσπρέσο δεν πρόλαβε να παραγγείλει), για να πει: «Εγώ, έχω αποχωρήσει από την εταιρία, έκλεισα το επάγγελμα μόλις έγινα υπουργός, παρέδωσα το πτυχίο μου, το εργολαβικό πτυχίο, και υπέβαλα τα χαρτιά μου για σύνταξη». Καμιά αντίρρηση, σε πιστεύουμε σε όλα. Λείπει, όμως, η… ταμπακιέρα: τι έγινε με τις μετοχές της εταιρίας, η οποία είναι ΑΕ; «Κάθε Ελληνας μπορεί να έχει μετοχές σε διάφορες εταιρίες. Δεν απαγορεύεται να έχει μετοχές σε εταιρίες ούτε ο υπουργός», είπε ο κυρ-Αλέκος, ομολογώντας πως ναι μεν παρέδωσε το πτυχίο του, έκλεισε το ατομικό του επάγγελμα και υπέβαλε αίτηση συνταξιοδότησης, όμως κράτησε τις μετοχές της ανθηρότατης (μεσαίου επιπέδου) εταιρίας του.
Την έκανε τη γκάφα του (γι’ αυτό μιλάμε για κατεργαριές που σε συνοικιακό καφενείο δεν περνάνε), την πήραν χαμπάρι οι γνωρίζοντες τα θεσμικά, οπότε μπήκε μπροστά η επιχείρηση συγκάλυψης. Την Τετάρτη, ο κυρ-Αλέκος εμφανίστηκε με νέα εκδοχή: Πούλησα και τις μετοχές στον συνεταίρο μου, να και το ιδιωτικό συμφωνητικό, με ημερομηνία 26 Γενάρη, θεωρημένο μάλιστα και για το γνήσιο της υπογραφής από την αστυνομία, για να μην λέτε ότι το έφτιαξα εκ των υστέρων.
Και τι φαίνεται από το ιδιωτικό συμφωνητικό που έδωσε στη δημοσιότητα; Οτι ο κυρ-Αλέκος και ο συνεταίρος του δεν πήγαν στο ΚΕΠ ή στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς τους για να θεωρήσουν το γνήσιο των υπογραφών τους, αλλά μια και δυο τράβηξαν για την Κατεχάκη, όπου εδρεύει το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ. Εκεί βρήκαν τον ανθυπαστυνόμο Πανταζή Βασίλειο, που υπηρετεί στη Διεύθυνση Οικονομικών, του Κλάδου Οικονομικοτεχνικών και Πληροφορικής, του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας, και τον παρακάλεσαν να θεωρήσει το γνήσιο των υπογραφών τους!
Και τι αποκαλύφτηκε; Οτι ο θεωρήσας το γνήσιο της υπογραφής είναι φέρελπις μπατσοσυνδικαλιστής του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός διέρρευσε, μέσω συναδέλφων του, ότι δεν γνώριζε τότε ποιος είναι ο Φλαμπουράρης, αλλά τον παρακάλεσαν από το Αρχηγείο να τον εξυπηρετήσει, για να μην ταλαιπωρείται στο Τμήμα! Οποιος έχει θεωρήσει γνήσιο της υπογραφής σε ΑΤ ή σε ΚΕΠ ξέρει ότι η όλη διαδικασία δεν κρατάει περισσότερο από πέντε λεπτά. Αν μάλιστα ο Φλαμπουράρης έλεγε ότι είναι βουλευτής, θα τον κέρναγαν και καφέ. Ηταν πολύ μεγαλύτερη ταλαιπωρία να φύγει και να πάει στο Αρχηγείο για να εξυπηρετηθεί. Φυσικά, ποτέ δεν πήγε. Ολα έγιναν εκ των υστέρων, μετά την αποκάλυψη και μετά την αρχική γκάφα του Φλαμπουράρη που παραδέχτηκε ότι κράτησε τις μετοχές, γιατί δεν είναι παράνομο. Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε η αποκάλυψη του «Βηματοδότη», ότι ο εν λόγω αξιωματικός τη συγκεκριμένη μέρα (στις 26 Γενάρη, δηλαδή) ήταν με φύλλο πορείας στη Φλώρινα! Αποκάλυψη που δεν διαψεύστηκε από την ΕΛΑΣ, η ηγεσία της οποίας περιορίστηκε να διαρρεύσει ότι αν υπάρξει εισαγγελική παραγγελία, θα γίνει έρευνα!
Εμείς, λοιπόν, καλούμαστε να πιστέψουμε ότι τα πράγματα έγιναν όπως τα περιέγραψε ο πανικόβλητος Φλαμπουράρης και πως δεν υπάρχει τίποτα σάπιο στο βασίλειο της Συριζίας! Καλούμαστε να πιστέψουμε ότι μετοχές τόσο μεγάλης αξίας μεταβιβάστηκαν μ’ ένα απλό ιδιωτικό συμφωνητικό (το οποίο δε θα χρειαζόταν καμιά θεώρηση για το γνήσιο των υπογραφών) και όχι με συμβολαιογραφική πράξη, όπως απαιτεί ο νόμος, για να μην είναι άκυρη η αγοραπωλησία.
Η διαπλοκή είναι ελάττωμα των άλλων αστικών κομμάτων, όχι του ΣΥΡΙΖΑ. Το λέει κι ο κυρ-Αλέκος: «Η ιστορία μου, 50 χρόνια στην Αριστερά και 40 χρόνια στο επάγγελμα, είναι τέτοια που κανείς δεν μπορεί να μου καταμαρτυρήσει απολύτως τίποτα».
Ελα, όμως, που οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον έψαξαν και βρήκαν ότι η εταιρία του έπαιρνε εργολαβίες από την ΕΥΔΑΠ, αλλά κάποια στιγμή οι ανταγωνιστές του ανακάλυψαν ότι ο Φλαμπουράρης με τον συνεταίρο του είχαν και άλλη εταιρία, η οποία κάποια στιγμή δημιούργησε κοινοπραξία με έναν κουμπάρο του συνεταίρου, ο οποίος όμως ήταν και βοηθός γενικός διευθυντής της ΕΥΔΑΠ, από την οποία η μεγάλη εταιρία των δύο συνεταίρων έπαιρνε εργολαβίες! Η κοινοπραξία αφορούσε την κατασκευή πολυκατοικίας στη Ραφήνα και μόνο κακόβουλοι θα μπορούσαν να πουν ότι αυτή η κατασκευή ήταν «ξέπλυμα» μίζας! Οι καταγγελίες των ανταγωνιστών έφτασαν στον τότε υπουργό Γ. Σουφλιά και ο κουμπάρος «καρατομήθηκε» (προφανώς για να μπει στη θέση του άλλος κουμπάρος). Επανήλθε στο πόστο του το 2013.
Δεν αμφιβάλλουμε ότι ο Φλαμπουράρης 40 χρόνια μάζευε λεφτά ως εργολάβος. Οταν μόνο οι μετοχές, που με βάση το μουσαντένιο ιδιωτικό συμφωνητικό φέρεται να πούλησε στον συνεταίρο και διάδοχό του στις μπίζνες, κάνουν 1.100.000 ευρώ, σε περίοδο κρίσης του κατασκευαστικού κλάδου, μπορεί να φανταστεί κανείς τι κέρδη έβγαλε ο Φλαμπουράρης στα 40 χρόνια που ήταν εργολάβος. Μαγκιά του, που λένε στην πιάτσα. Εμείς θα θυμίσουμε απλώς στους… μαρξιστές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τα κέρδη που σώρευσε επί τέσσερις δεκαετίες ο εργολάβος Φλαμπουράρης και η χρηματική αξία των μετοχών που δήθεν πούλησε δεν είναι παρά κλεμμένη υπεραξία εργατών.
Μαγκιά του, λέει η καπιταλιστική πιάτσα. Οταν όμως μιλάμε για ήθος (αστικό ήθος, όχι επαναστατικό), δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι ηθικό ένας επιτυχημένος εργολάβος, που επί χρόνια έκανε δουλειές με το Δημόσιο, να τρέχει σαν λιγούρης να γίνει υπουργός της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης. Και μάλιστα, χωρίς καν να ρυθμίσει τα τυπικά, δηλαδή να «ξεφορτωθεί» τις μετοχές του. Θα μπορούσε να μείνει στη μπάντα και να βοηθάει το κόμμα του από κομματικό πόστο. Και να εξηγήσει, μάλιστα, ότι το κάνει αυτό γιατί υπάρχει ασυμβίβαστο ανάμεσα στην επαγγελματική του δραστηριότητα και σε θέση υπουργού.
Ακόμα και αν ο Φλαμπουράρης είχε ρυθμίσει στην εντέλεια τα τυπικά, το ουσιαστικό ζήτημα θα παρέμενε. Ενας πρώην εργολάβος, ιδρυτής, βασικός μέτοχος και κουμανταδόρος μιας εταιρίας που παίρνει εργολαβίες από το Δημόσιο, έγινε υπουργός στα γεράματά του, αφού την παραμονή της υπουργοποίησής του μεταβίβασε τις μετοχές του στο συνεταίρο του, που με την εταιρία συνέχισε να παίρνει δουλειές από το Δημόσιο! Οι Ρωμαίοι έλεγαν πως η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται τίμια. Εν προκειμένω, ούτε είναι ούτε φαίνεται…
Οταν όμως είσαι επί μισό αιώνα ευρωρεβιζιονιστής του κερατά, το ‘χεις το απωθημένο να γίνεις υπουργός. Κι όταν σου δίνεται αυτή η ευκαιρία, την οποία δεν γεύτηκαν οι κορυφές του ευρωρεβιζιονισμού, ο Μπερλίνγκουερ, ο Καρίγιο, ο Κύρκος, δε λογαριάζεις τίποτα. Βουρ στον πατσά, χωρίς να σκεφτείς ότι κάποια στιγμή θα σε ψάξουν και θα βρουν τους σκελετούς που κρύβεις στη ντουλάπα σου. Και θα είναι και προεκλογική περίοδος…
Και μια και το έφερε η κουβέντα γι’ αυτά τα 50 χρόνια. Πενήντα χρόνια στον οπορτουνισμό του Δρακόπουλου, του Κύρκου και των άλλων αστέρων του ευρωρεβιζιονισμού, με παράλληλη κονόμα ως εργολάβος δημοσίων έργων, δεν σου επιτρέπει να μιλάς για Αριστερά, κύριε Φλαμπουράρη. Αν είχες λίγη τσίπα, θα σεβόσουν τουλάχιστον την ιστορία εκείνων που έζησαν σε συνθήκες ανείπωτης φτώχειας, με μοναδικό τους μέλημα την προσφορά στο κίνημα, συχνά κρυπτόμενοι, κυνηγημένοι, βασανιζόμενοι σε φυλακές και εξορίες.
Αν είχες λίγη τσίπα, κύριε εργολάβε, θα θυμόσουν ότι του Μαρξ του πέθαιναν τα παιδιά από την πείνα στο Σόχο του Λονδίνου…
Δώσαμε τόση έκταση στο συγκεκριμένο ζήτημα για τρεις λόγους:
Πρώτο, επειδή το «σκάνδαλο Μελισσανίδη» είναι ακόμη ανοιχτό και πρέπει να χτυπήσουμε το καμπανάκι για τη λειτουργία της διαπλοκής στο παρασκήνιο. Ας έχουν υπόψη τους οι υπηρεσίες που βρίσκονται αντιμέτωπες με την ιταμή απαίτηση του Μελισσανίδη να εμφανίσει την εταιρία του («Δικέφαλος 1924» ΑΕ) ως ιδιοκτήτη του οικοπέδου που έχει παραχωρηθεί στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ, πως παρακολουθούμε συστηματικά το ζήτημα και δεν πρόκειται να αφήσουμε καμιά παρανομία να περάσει έτσι. Ας θυμούνται ότι οι υπάλληλοι που έβαλαν την υπογραφή τους στις πράξεις του «σκανδάλου Βατοπεδίου» εκτελούσαν εντολές των πολιτικών τους προϊσταμένων και θεωρούσαν πως είχαν πολιτική κάλυψη, όμως στο φινάλε βρέθηκαν αυτοί κατηγορούμενοι για κακουργήματα.
Δεύτερο, επειδή το θέμα δεν έγινε μείζον προεκλογικά (δεν το «σήκωσε» ιδιαίτερα ο Μεϊμαράκης), με αποτέλεσμα να παραδοθεί στη λήθη, αφού -όπως αποδείχτηκε- δεν έκανε καμιά ιδιαίτερη ζημιά στον ΣΥΡΙΖΑ (την όποια ζημιά σε ψήφους του την έκανε η μνημονιακή του πολιτική).
Τρίτο, επειδή οι συριζαίοι διατείνονται πως έχουν το «ηθικό πλεονέκτημα», καμαρώνουν πως αυτούς «δεν τους κρατάει κανένας» και υπόσχονται ότι θα πατάξουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα βιογραφικά του στελεχικού δυναμικού της κυβέρνησης, θα διαπιστώσει ότι στην πλειοψηφία του αποτελείται από άτομα αστικής καταγωγής («η αριστερά του χαβιαριού», όπως λένε οι Γάλλοι). Οχι από ανθρώπους αστικής καταγωγής, που εγκατέλειψαν την τάξη τους για να υπηρετήσουν το απελευθερωτικό όραμα, αλλά από ελιτίστες του κερατά, καριερίστες αστικών πανεπιστημίων, μεγαλοδικηγόρους και μεγαλομηχανικούς, στελέχη επιχειρήσεων κτλ. Η ευρωλαγνεία αυτών των τύπων έχει ιστορικές ρίζες. Οταν ακόμη και το ΠΑΣΟΚ εμφανιζόταν ως αντίθετο στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ (πρόδρομο της σημερινής ΕΕ), η λεγόμενη «ανανεωτική αριστερά» προσέφερε στον Καραμανλή τον πρεσβύτερο το προοδευτικό άλλοθι που τόσο είχε ανάγκη.
Τώρα που υπέγραψαν και θα εφαρμόσουν το εφιαλτικό Μνημόνιο-3, επομένως ξέρουν ότι μετρούν αντίστροφα τις μέρες της παραμονής τους στην εξουσία, αυτοί οι τύποι είναι σίγουρο πως θ’ αφήσουν τις ντροπούλες και «θα κοιτάξουν και τις δουλειές τους». Αυτό είναι νόμος της αστικής πολιτικής. Γι’ αυτό θα τους παρακολουθούμε και σ’ αυτό το επίπεδο.
