Xάσαμε την Κατερίνα STOP. Ακόμα Αμοργό είναι ή πέρασε σε κάνα άλλο νησί, βρίσκοντας… τοξικό το κλίμα στο «νησί του Γκάτσου», επειδή πολίτες σηκώνουν… τοξικά πανό στα πανηγύρια;
Aυτή η τόσο λαλίστατη, που δε δίστασε να διακηρύξει στεντορεία τη φωνή ότι τις δικαστικές αποφάσεις παίρνουν οι δικαστές και όχι… το κοινό περί δικαίου αίσθημα (και επομένως γούστο τους και καπέλο τους που αποφυλάκισαν τον καταδικασμένο για βιασμούς ανηλίκων Λιγνάδη), τώρα κατάπιε το αμίλητο νερό. Μια δηλωσούλα, βρε αδερφέ, που να λέει ότι το Σύνταγμα προστατεύει το δικαίωμα των πολιτών στο απόρρητο των επικοινωνιών. Ενα τηλεφώνημα στον Ανδρουλάκη, έστω, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Μπα, τίποτα.
Ακρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει…
Η Σακελλαροπούλου είναι ένα μπρελόκ στα χέρια του Μητσοτάκη. Αθυρμα, κυριολεκτικώς. Ενδέχεται τις επόμενες μέρες, ανάλογα με το σχεδιασμό που θα κάνει το Μέγαρο Μαξίμου, να τη δούμε να πεταρίζει τα βλέφαρα ακούγοντας τον Κούλη που θα της κάνει βίζιτα στο προεδρικό και θα μιλάει για τις… νέες εγγυήσεις που θα θεσπίσει η κυβέρνησή του για να προστατεύσει το απόρρητο των επικοινωνιών. Και αφού τελειώσει ο Κούλης, θα πάρει κι αυτή το λόγο -on camera πάντοτε- και θα μας πει τι λέει το Σύνταγμα και πώς πρέπει να το τηρούμε όλοι, κράτος και πολίτες.
Αν αυτά λέγονταν σήμερα, έστω και με έμμεσο τρόπο, θα ερμηνεύονταν ως προσπάθεια της ΠτΔ να απογαλακτιστεί από τον Μητσοτάκη, να κρατήσει κάποιες αποστάσεις. Αν ειπωθούν στο πλαίσιο των κιτσάτων σόου που οργανώνουν οι image makers του Μεγάρου Μαξίμου στο Προεδρικό Μέγαρο, θα επιβεβαιώσουν απλώς ότι το μπρελόκ παραμένει μπρελόκ.
Για να καταλάβετε τι εννοούμε. Ηταν 8 του Ιούλη (ακριβώς πριν από ένα μήνα), όταν στον αρχαιολογικό χώρο του ναού του Ολυμπίου Διός η κυβέρνηση Μητσοτάκη διοργάνωσε φιέστα για την ανάληψη από την Ελλάδα της προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρώπης. Κεντρική ομιλήτρια ήταν η Σακελλαροπούλου, που δεν περιορίστηκε στη συνήθη παπαρολογία για τη «χώρα μας [που] έχει την ευκαιρία να αναδείξει την ευρωπαϊκή της ταυτότητα και πρόοδο και να συμβάλει, ειδικά τώρα, στη σφυρηλάτηση της κοινής ευρωπαϊκής μας πορείας και την έξοδο από μια ακόμα κρίση». Εκανε και χοντροκομμένη φιλοκυβερνητική προπαγάνδα.
Μας είπε ότι η ελληνική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει ως κεντρικό της θέμα «την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της δημόσιας υγείας σε συνθήκες πανδημίας του κορονοϊού, καθώς και την αποτελεσματική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης με πλήρη σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των αρχών της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου»! Ενα θέμα που, «σε αυτές τις έκτακτες συνθήκες, συμβαδίζει πλήρως με τις αξίες και την αποστολή του Συμβουλίου της Ευρώπης».
Δεν έμεινε, όμως, μόνο στις γενικές (και πάντα αβανταδόρικες για την κυβέρνηση) διατυπώσεις. Το εξέλιξε σε ανοιχτή πρόκληση, λέγοντας ότι η Ελλάδα «έγινε διεθνές πρότυπο διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης»! Οπως είπε χαρακτηριστικά, «εμπιστευθήκαμε τους ειδικούς, οργανώσαμε και ενισχύσαμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και, με τις άοκνες προσπάθειες του ιατρικού και του νοσηλευτικού προσωπικού, περιορίσαμε, στο μέτρο του δυνατού, τις ανθρώπινες απώλειες»!
Εκείνη τη στιγμή η χώρα μας μετρούσε πάνω από 40 νεκρούς την ημέρα (πλέον μετρά πάνω από 50 νεκρούς, ενώ οι σκληροί δείκτες της πανδημίας τραβούν την ανηφόρα). Εκείνη τη στιγμή η χώρα μας ήταν πρώτη στον κόσμο σε νεκρούς!
Ο Μητσοτάκης έβαλε μπροστά τη Σακελλαροπούλου να ωραιοποιήσει την εγκληματική πολιτική διαχείρισης της πανδημίας. Αν το έκανε αυτός, η παρέμβασή του θα είχε περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Ο κόσμος θα σιχτίριζε και η αντιπολίτευση θα του την έπεφτε. Οταν, όμως, τα λέει η ΠτΔ, η μεν αντιπολίτευση σωπαίνει, ενώ πολλοί άνθρωποι μπορεί να χάψουν το παραμύθι (βοηθά και το γεγονός ότι η πανδημία έχει θαφτεί από τα μίντια, σαν να μην υπάρχει).
Αφού τελείωσε η αηδιαστική φιέστα στον αρχαιολογικό χώρο, η Σακελλαροπούλου με τον σύντροφό της και ο Μητσοτάκης με τη σύζυγό του πήγαν για δείπνο… στο Μεταξουργείο, σε αγαπημένο στέκι της προέδρου! Να τους δουν όσοι ήταν εκεί και να το κάνουν θέμα και να το μάθουν όλοι οι υπόλοιποι μέσω των φωτογραφιών. Ολα σχεδιασμένα από τους αμερικανούς image makers του Μητσοτάκη, με το μπρελόκ να παίζει πειθήνια το ρόλο του.
Η Σακελλαροπούλου, μια νομική μετριότητα που βρέθηκε στο ΣτΕ χωρίς ποτέ να χρειαστεί να δικηγορήσει (ο πατέρας της ήταν αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, αν αυτό σας λέει κάτι), δεν μπορεί να διεκπεραιώσει ούτε τυπικά το ρόλο του «ρυθμιστή του πολιτεύματος». Είναι δουλικά προσδεδεμένη στο άρμα του Μητσοτάκη, απόλυτα αφοσιωμένη σ’ αυτόν. Ας τη «λουστούν» ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι που την ψήφισαν και που εξακολουθούν να της παρέχουν ασυλία ακόμη και όταν προκαλεί απροκάλυπτα.
