Ο ανταποκριτής της ΕΡΤ και των «Νέων» ζήτησε από την αναπληρώτρια εκπρόσωπο της γερμανικής καγκελαρίας Κριστίνε Χόφμαν ένα σχόλιο για τα ελληνοτουρκικά και εισέπραξε την κοφτή απάντηση: «Μπορούμε μόνο να απευθύνουμε έκκληση, ιδίως εντός του ΝΑΤΟ και μεταξύ εταίρων στο ΝΑΤΟ, να συνεννοηθούν μέσω συνομιλιών». Οταν ο ανταποκριτής παρατήρησε ότι αυτό σημαίνει εξίσωση του θύματος με τον θύτη, η φράου Χόφμαν απάντησε ότι ισχύει προηγούμενη δήλωση του κυβερνητικού εκπρόσωπου. Τι είχε δηλώσει ο Στέφεν Χεμπεστράιτ; Εκανε «έκκληση στον τούρκο πρόεδρο αλλά και στον έλληνα πρωθυπουργό να διευθετήσουν τις μεταξύ τους διαφορές»!
Μιλάμε για κανονικό δούλεμα. Εδώ που τα λέμε, όμως, το χρειάζονται οι εκπρόσωποι του ελληνικού εθνικισμού. Χρόνια τώρα κρέμονται από τα χείλη των πολιτικών παραγόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, μπας και πουν καμιά λεξούλα ενάντια στην Τουρκία, για να την κάνουν σημαία ταΐζοντας εθνικιστικό κουτόχορτο τον ελληνικό λαό: «απομονωμένος ο Ερντογάν», «έρχονται κυρώσεις κατά της Τουρκίας» και τα παρόμοια.
Ερχεται κάποια στιγμή, όμως, που οι πολιτικοί παράγοντες των ιμπεριαλιστικών χωρών αρνούνται να πουν και αυτή τη λεξούλα. Κι αρχίζουν να βάζουν πάγο στις «ενοχλήσεις» του ελληνικού πολιτικομιντιακού συστήματος. Σε τέτοια φάση βρισκόμαστε τώρα. Στην Ουκρανία γίνεται πόλεμος, η θέση της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης έχει αναβαθμιστεί και το μήνυμα από τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες προς τον ελληνικό εθνικισμό είναι «μην μας ζαλίζετε τον έρωτα».
Αν «κλικάρετε» την ετικέτα ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ στο τέλος αυτού του σημειώματος θα βρείτε πληθώρα άρθρων για τις φάσεις «ζεστού» και «κρύου» που περνούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, σε μια διαδικασία αυστηρά ελεγχόμενη από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και επομένως προσαρμοσμένη στους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους για την προώθηση των συμφερόντων τους στην περιοχή και στους συγκυριακούς σχεδιασμούς τους σε κάθε περίοδο.
Πριν από δεκατέσσερις μήνες, απ’ αφορμή παρόμοια περιστατικά (τηλεδιάσκεψη του Μακρόν με τον «απομονωμένο» Ερντογάν) γράφαμε:
Ακόμα και ο ανεγκέφαλος εθνικισταράς στην Ελλάδα αντιλαμβάνεται ότι «τα πράγματα άλλαξαν». Οτι «έχει αρχίσει παζάρι». Γι’ αυτό δίνονται στη δημοσιότητα φωτογραφίες από την τηλεδιάσκεψη Μακρόν-Ερντογάν. Και πέφτει σε απελπισία (ο εθνικισταράς). Εκεί που φαντασιωνόταν ότι θα καταπλεύσει στην Ανατολική Μεσόγειο το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ», θα ξαμολύσει τα «Ραφάλ» να σκιάσουν τον ουρανό και να σπείρουν τον τρόμο στην Τουρκιά (όπως ακριβώς οι πρόγονοί μας φαντάζονταν ότι θα έρθει «το ξανθό γένος» να τους ελευθερώσει), βλέπει τον Μακρόν να κάνει «μπίζνες αζ γιούζουαλ» με τον Ερντογάν.
Η διαφορά του σημερινού ελληναρά με τους προγόνους του είναι πως εκείνοι είδαν κι απόειδαν με την προσμονή του «ξανθού γένους» και ωρίμασε μέσα τους η ιδέα της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης, στην οποία ρίχτηκαν αδιαφορώντας για τις συνέπειες, ενώ ο ελληναράς είναι μονάχα για κουβέντες του καφενείου, με τις οποίες αυτοτροφοδοτείται και τροφοδοτεί τους γύρω του με εθνικιστικό μίσος, χωρίς όμως να είναι διατεθειμένος να θυσιάσει ούτε τους ουζομεζέδες που χλαπακιάζει την ώρα που αγορεύει. «Μαγκιά, κλανιά…» όπως λέει η λαϊκή ρήση.
Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι οι σχετικά πιο κοντινοί πρόγονοι αυτού του τουρκοφάγου ανάγονται στην περίοδο της ναζιφασιστικής κατοχής, όταν… έλαμψαν ως δωσίλογοι συνεργάτες των κατακτητών και μαυραγορίτες, και στην περίοδο της χούντας, η οποία έκλεισε με το ξεπούλημα της Κύπρου.
Ο ελληνικός εθνικισμός υπήρξε πάντοτε ξενόδουλος. Από την εποχή της «μεγάλης ιδέας» αναζητούσε την επέκταση του ελληνικού κράτους ως υποτακτικός των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, μπλέκοντας τον ελληνικό λαό σε κάθε είδους τυχοδιωκτισμούς, με αποκορύφωμα πρώτα τη συμμετοχή στην εκστρατεία της Ουκρανίας για την κατάπνιξη της Ρωσικής Επανάστασης και μετά τη μικρασιατική εκστρατεία, με τα γνωστά αποτελέσματα (να μην ξεχνάμε ότι η σύγχρονη Τουρκία, ως αστικό κράτος που ξεπήδησε από τα συντρίμμια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γιορτάζει το 1922 ως δικό της αγώνα για την ανεξαρτησία).
Ετσι γίνεται και με τον διαρκή ελληνο-τουρκικό ανταγωνισμό που τα τελευταία χρόνια έχει ξεφύγει από τα όρια του Αιγαίου και έχει επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Από τις κορυφές του κράτους μέχρι τους ελληναράδες των καφενείων, όλοι περιμένουν τη βοήθεια από κάποια ιμπεριαλιστική δύναμη. Εκστασιάζονται με τις δηλώσεις ιμπεριαλιστών ηγετών, οι οποίες συνήθως συνοδεύονται με την προώθηση κάποιου εξοπλιστικού «πακέτου», και πέφτουν σε μαύρη απελπισία, όταν μετά την αγορά του «πακέτου» βλέπουν τον ιμπεριαλιστή ηγέτη να προσεγγίζει την «άλλη πλευρά», γιατί πρέπει να πουλήσει κάποιο «πακέτο» και σ’ αυτήν. Δεν αμφιβάλλουμε, πάντως, ότι οι ελληνάρες θα καμαρώνουν για τα «Ραφάλ», άμα τα δουν να πετάνε στην παρέλαση της 25ης Μάρτη, την οποία φέτος αναμένεται να παρακολουθήσει και ο «πωλητής» τους Εμανουέλ Μακρόν (δεν ξέρουμε αν φέρουν τίποτα για πούλημα και ο Κάρολος με την Καμίλα).
