Φυσικά και θα δικαιωνόταν ο Σανιδάς. Και ο Χατζηγάκης, βεβαίως, βεβαίως. Για να μην πούμε για τον Λυκουρέζο (που δεν είναι υπόδικος, αλλά κατηγορούμενος σε βαθμό κακουργήματος – αφού του αρέσει η νομική ακριβολογία). Το είχαν πει οι άνθρωποι: δεν προκύπτουν ευθύνες για πολιτικά πρόσωπα. Μπορούσε να τους διαψεύσει ο εισαγγελέας Αθανασίου; Με μια προκαταρκτική εξέταση, που έκανε κομμάτια και θρύψαλλα το ισχύον δικονομικό δίκαιο διαρκώντας 18 συναπτούς μήνες (4 και για εξαιρετικούς λόγους άλλους 4 προβλέπει ο νόμος), ο εν λόγω εισαγγελέας έστρωσε το χαλί για να υπάρξει η ίδια κρίση και σε επίπεδο ουσίας. Δε μπορούμε να γνωρίζουμε ποια θα είναι η εξέλιξη της καριέρας του, αν δηλαδή θα φτάσει μέχρι το ύπατο εισαγγελικό αξίωμα, που αποτελεί το διακαή πόθο κάθε εισαγγελέα καριέρας, αυτός πάντως έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να βγάλει κάθε αγκάθι από το δρόμο του. Είμαστε δε σίγουροι ότι θα συνεχίσει να εκτελεί εξίσου ευόρκως τα καθήκοντά του, γεγονός που θα τον φέρει ακόμα πιο κοντά στο νέο άμεσο προϊστάμενό του (Κολιοκώστα) και στον «τα πάντα ορώντα» υπερπροϊστάμενο (Σανιδά).
Λένε πως η Δικαιοσύνη είναι τυφλή και έχουν δίκιο. Απόδειξη ότι τόσες μίζες, επί τόσα χρόνια, δε μπόρεσε να τις δει. Ουδείς όμως έχει υποστηρίξει ότι η Δικαιοσύνη είναι και κουφή. Γι’ αυτό και άκουσε πολύ καλά την προσταγή: δεν προκύπτουν ευθύνες για πολιτικά πρόσωπα.
Μα πώς να βρει ο εισαγγελέας τους αποδέκτες των μιζών, όταν στα χαρτιά που έχει δεν υπάρχουν ονόματα και όταν οι μιζάροντες, με επικεφαλής τον Χριστοφοράκο κρατούν το στόμα τους κλειστό; Λογικό το ερώτημα, αλλά πολύ κουτοπόνηρο για να το καταπιούμε. Θα μπορούσε –για παράδειγμα– ο εισαγγελέας να κλείσει την προκαταρκτική μ’ ένα συμπέρασμα-κόλαφο: Προκύπτει ότι δόθηκαν μίζες σε πολιτικά πρόσωπα και της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης, όμως δεν κατέστη δυνατόν τα πρόσωπα αυτά να εντοπιστούν. Να κλείσει το φάκελο και να τον στείλει πεσκέσι στη Βουλή. Να τους πετάξει το μπαλάκι να βρουν αυτοί τους εμπλεκόμενους. Θα τους εύρισκαν; Οχι βέβαια. Ομως, ο εισαγγελέας θα είχε προσφέρει μια μεγάλη υπηρεσία στον ελληνικό λαό. Θα λειτουργούσε πραγματικά σαν ανεξάρτητος δικαστής και όχι ως ορντινάντσα του πολιτικού συστήματος. Αυτά, όμως, εμφανίζονται μια φορά κάθε εκατό χρόνια, ως εξαίρεση που επιβεβαιώνει το θλιβερό κανόνα. Το ‘καναν στις απαρχές του νεοελληνικού κράτους ο Τερτσέτης με τον Πολυζωίδη στη δίκη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα, το ‘κανε ο «τρελο»-Σαρτζετάκης στην ανάκριση για τη δολοφονία του Λαμπράκη και από κει και πέρα… πάπαλα.
Φυσικά και δεν είναι προσωπικό το ζήτημα, αλλά ζήτημα λειτουργίας των θεσμών. Αλίμονο αν η δήθεν ανεξάρτητη Δικαιοσύνη στρεφόταν συνεχώς και αδιαλείπτως εναντίον του πολιτικού συστήματος. Δε θα μπορούσε να λειτουργήσει ο καπιταλισμός. Εμείς απλά καταγράφουμε ότι και στην υπόθεση Siemens λει- τούργησε ο κανόνας και δεν ξεπήδησε καμιά εξαίρεση. Βέβαια, το κουκούλωμα γίνεται κάπως χοντροκομμένα. Πώς αλλιώς, όμως, μπορούσε να γίνει;
Ενα τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο περιορίζεται σε 1 εκατ. ευρώ που πήρε ο Τσουκάτος (ο οποίος με μοναδική ευκολία θα απαλλαγεί λόγω αμφιβολιών), ενώ ως καρύκευμα έχουμε κάτι ψυγειοκαταψύκτες και κάτι ηλεκτρικές κουζίνες που δωρήθηκαν σε πολιτικά πρόσωπα, κάτι ανεξόφλητα τηλεφωνικά κέντρα και κομπιούτερ και μια ολιγοήμερη «ανάσα» ενός φιλάθλου υπουργού, εξόδοις Siemens. Ολα τούτα, μάλιστα, πλην του 1 εκατ. του Τσουκάτου, δε θ’ απασχολήσουν από εδώ και μπρος την ποινική δικαιοσύνη, διότι δε συνιστούν αδίκημα, όπως εγκαίρως είχε αποφανθεί ο Σανιδάς.
Εχει, όμως, και την παραπολιτική πλευρά της αυτή η ιλαροτραγωδία. Η προκαταρκτική εξέταση παρατεινόταν (παρανόμως) όσο οι αποκαλύψεις αφορούσαν την Τσουκατειάδα και έβλαπταν το ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση, βέβαια, δεν σήκωσε τους τόνους, όμως η ζημιά στο ΠΑΣΟΚ γινόταν από μόνη της. Μόλις ο Γιωργάκης άρχισε να φωνάζει και να καταγγέλλει, μόλις τα «πράσινα» ΜΜΕ άρχισαν να εστιάζουν στην υπόθεση Λιάπη και να την καθιστούν κέντρο του σκανδάλου, μόλις διαπίστωσαν ότι ακόμη και ο Ρουσόπουλος «ρετάρει» στο press room, δόθηκε η εντολή: «κλείστε το, γαμώ το κέρατό μου, τώρα χάνουμε εμείς, δεν το καταλαβαίνετε;»!
Εντολή εξετελέσθη. Η προκαταρκτική έκλεισε άρον-άρον, ο εισαγγελέας φρόντισε να πει off the record ότι δεν προκύπτει τίποτα για πολιτικά πρόσωπα (να κάνουμε και το χατήρι του ΠΑΣΟΚ, υποβιβάζοντας τον Τσουκάτο σε ύποπτο για προσωπική λαμογιά), νεότερα θα έχουμε από Σεπτέμβρη που θα ξεκινήσει τακτική ανάκριση και όλοι μπορούμε να κάνουμε ήσυχοι τα μπάνια μας (ο καθείς εκεί που και για όσο του επιτρέπει το πορτοφόλι του).
