«Η χώρα διανύει μια περίοδο ιδιαιτέρως κρίσιμη. Αυτό που διακυβεύεται είναι η συμφωνία με τους δανειστές για τη συνέχιση του προγράμματος προσαρμογής, αλλά και ο τρόπος της συνέχισης του προγράμματος. Στόχος μας είναι μια πολιτική συμφωνία προς το μέλλον, που θα βλέπει μακριά και θα δημιουργεί ένα πλαίσιο βιώσιμης λύσης από οικονομική και κοινωνική άποψη». Ετσι άρχισε ο Φώτης Κουβέλης την ομιλία του στην κοινή συνεδρίαση της ΚΕ και της ΚΟ της ΔΗΜΑΡ, τη Δευτέρα 5 Νοέμβρη. Εισαγωγή χαρακτηριστική για την προσπάθεια απεγκλωβισμού από τη δήθεν ηρωική γραμμή της ΔΗΜΑΡ. Το διακύβευμα, κατά τον Κουβέλη, δεν είναι αν θα περάσουν ή όχι τα εργασιακά, αλλά αν θα συνεχιστεί η συμφωνία με τους δανειστές.
Είπε και άλλα στο ίδιο μήκος κύματος ο Κουβέλης: «Εμείς θα επιμείνουμε στη μόνη ρεαλιστική πολιτική γραμμή που αναγνωρίζει ότι η δανειακή σύμβαση αποτελεί ένα δεσμευτικό πλαίσιο για τη χώρα και ταυτόχρονα παλεύει σοβαρά και συγκροτημένα να το αλλάξει. Δεν θα υπονομεύσουμε την παραμονή της χώρας στο ευρώ με ερασιτεχνισμούς και καλλιέργεια φρούδων ελπίδων, ότι δήθεν είναι δυνατή η άμεση απαλλαγή από το μνημόνιο με την καταγγελία του και την στάση πληρωμών. Η στάση μας δείχνει ότι είναι αβάσιμη η αντίληψη που συστηματικά καλλιέργησε η αντιπολίτευση ότι δήθεν όλα ήσαν προαποφασισμένα, ότι δεν γίνεται διαπραγμάτευση, αλλά ένα “θέατρο” για τα μάτια του κόσμου». Την έπεσε στον ΣΥΡΙΖΑ, την έπεσε σε όσους θέλουν να περιθωριοποιήσουν τη ΔΗΜΑΡ, εξήγησε πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή της στην κυβέρνηση και κάπου στο τέλος αναφέρθηκε και στα εργασιακά, για να υποστηρίξει ότι η αντιπαράθεση δεν γίνεται «περί όνου σκιάς» (ούτε να κατονομάσει τον Στουρνάρα, ο οποίος είπε τη φράση από το βήμα της Βουλής, δεν τόλμησε).
Εκλεισε ξεκαθαρίζοντας για πολλοστή φορά, ότι στηρίζει την κυβέρνηση: «Επιλέξαμε ήδη – και δεν το αναιρούμε – να υπάρξει κυβέρνηση, να μην δημιουργηθεί πολιτική αστάθεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και να υπηρετήσουμε την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και στο ευρώ και όχι την επιστροφή στην δραχμή. Αυτή μας η επιλογή παραμένει. Και όποιος επιχειρεί να την συμψηφίσει με την σταθερή μας θέση να υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά δικαιώματα, κάνει τουλάχιστον λάθος. Σεβόμαστε τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση και βάζουμε στην άκρη το πρόσκαιρο κομματικό συμφέρον. Δεν θέλουμε να ρηγματωθεί η κυβέρνηση με ό,τι συνεπάγεται για τον κοινό μας στόχο».
Στην ψηφοφορία που ακολούθησε, η εισήγηση Κουβέλη για «παρών» στο πολυνομοσχέδιο και θετική ψήφο στον προϋπολογισμό πήρε 77 ψήφους, ενώ υπήρξε και πρόταση για «ναι σε όλα», που πήρε 26 ψήφους (6 ήταν τα λευκά).
Την ίδια στιγμή, όμως, η εντολή προς τους δυο υπουργούς της ΔΗΜΑΡ ήταν να συνυπογράψουν το πολυνομοσχέδιο! Και οι δύο έχουν σημαντικές διατάξεις στο πολυνομοσχέδιο, με σημαντικότερες αυτές του Μανιτάκη, που προβλέπουν διαθεσιμότητα για χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους, καθώς και υποχρεωτικές μετατάξεις και μεταθέσεις, υλοποιώντας ένα καθεστώς συνεχών διώξεων, διαθεσιμοτήτων και απολύσεων. Οι ίδιοι οι ΔΗΜΑΡίτες έδωσαν την είδηση ότι ο Ρουπακιώτης προς στιγμήν αρνήθηκε να υπογράψει το πολυνομοσχέδιο, αλλά κλήθηκε εσπευσμένα στο γραφείο του Κουβέλη και… μεταπείστηκε. Οσοι ξέρουν καλά τα της ΔΗΜΑΡ ξέρουν ότι Κουβέλης και Ρουπακιώτης είναι… αυτοκόλλητοι εδώ και χρόνια. Δεν χρειαζόταν, λοιπόν, να καλέσει ο Φώτης τον Αντώνη για να του τραβήξει το αυτί. Στήθηκε όλη αυτή η παράσταση για να φανεί πως τάχα ο Κουβέλης δίνει αγώνα υπέρ της ενότητας της κυβέρνησης.
Πραγματικά, δεν έχει καμιά σημασία πού θα καταλήξει η σχέση της ΔΗΜΑΡ με την κυβέρνηση, του Κουβέλη με τους Σαμαρά και Βενιζέλο. Εκείνο που πρέπει να γίνει καθαρό είναι πως ο Κουβέλης έχει το ίδιο με τους άλλους δύο βαμμένα τα χέρια του με αίμα. Φαίνεται, όμως, πως στην τελευταία συνάντηση Σαμαρά-Κουβέλη στο Μαξίμου, την περασμένη Κυριακή, συμφωνήθηκε να παραμείνει η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, αφού ψηφίσει «παρών» στο πολυνομοσχέδιο και «ναι σε όλα» στον προϋπολογισμό. Είχε προηγηθεί συνάντηση Σαμαρά-Βενιζέλου και φαίνεται πως συμφώνησε και ο τελευταίος (άγνωστο έναντι ποιων ανταλλαγμάτων). Εκαναν όλοι μαζί την ανάγκη φιλοτιμία, προκειμένου να ελέγξουν, τουλάχιστον προς το παρόν, την κατάσταση.
