Μαύρα μεσάνυχτα διέκοψε χθες το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, αφού άκουσε τα αιτήματα όλων των καταδικασθέντων νεοναζιστών για την αναγνώριση ελαφρυντικών. Σήμερα το μεσημέρι θα προτείνει σχετικά η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου (δε χρειάζεται να θυμίσουμε ότι είχε προτείνει την αθώωση όλων των νεοναζιστών, πλην Ρουπακιά).
Συμπληρωματικά σε όσα γράψαμε χθες για τα ελαφρυντικά που ζήτησαν οι υπερασπιστές των νεοναζιστών, πρέπει να αναφέρουμε ότι ζήτησαν και την αναγνώριση του ελαφρυντικού της παραγράφου 3 του άρθρου 84 του Ποινικού Κώδικα: «Ως ελαφρυντική περίπτωση λογίζεται και η μη εύλογη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του κατηγορουμένου»!
Οι νεοναζιστές έκαναν συστηματικά καθυστέρηση στη δίκη, ανάγκασαν τους δικαστές να διαβάσουν από έδρας χιλιάδες Ερωτήσεις και σελίδες από πρακτικά κοινοβουλευτικών συζητήσεων, έφερναν τους μάρτυρες με το σταγονόμετρο, για να περνούν μέρες με συνεδριάσεις ελάχιστων ωρών, ακόμα και στις αγορεύσεις των συνηγόρων έκαναν την ίδια καθυστέρηση (η πρόεδρος τους απείλησε με συνεδριάσεις μέσα στον Αύγουστο, για ν’ αναγκαστούν να ολοκληρώσουν) και τώρα ζητούν να τους αναγνωριστεί ελαφρυντικό επειδή η δίκη… κράτησε πολύ κι αυτοί οι… καημένοι δεν έφταιγαν σε τίποτα!
Πρόκειται πραγματικά για πρόκληση. Οταν είχαν αρχίσει να διαβάζουν τις χιλιάδες Ερωτήσεις και Επίκαιρες Ερωτήσεις τους στη Βουλή, είχαμε γράψει ότι το κάνουν από τη μια για να καθυστερήσουν τη δίκη (αν ήθελαν επιτάχυνση της διαδικασίας, θα κατέθεταν απλώς όλο αυτό το υλικό, ζητώντας να περιληφθεί στα αναγνωστέα έγγραφα, δε θα ζητούσαν την ανάγνωσή του στο ακροατήριο) και από την άλλη για να χτίσουν το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.
Η εκτίμησή μας επιβεβαιώθηκε. Ο μεγάλος όγκος των Ερωτήσεων και Επίκαιρων Ερωτήσεων έγινε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και την έναρξη ποινικών διαδικασιών σε βάρος (και) του ηγετικού πυρήνα των νεοναζιστών. Παρακολουθώντας τις απαντήσεις που τους έδιναν οι υπουργοί και τις αναφορές στη ναζιστοφυλλάδα τους, διαπιστώσαμε ότι δεν έκαναν καμιά αξιοποίηση. Ούτε καν αναφορά, όπως κάνουν οι βουλευτές των αστικών κοινοβουλευτικών κομμάτων. Δεν έκαναν Ερωτήσεις για να υπερασπιστούν συμφέροντα λαϊκών στρωμάτων, στριμώχνοντας τους υπουργούς. Εκαναν Ερωτήσεις για να επιδείξουν «κοινοβουλευτικό έργο» (το οποίο ούτε οι ίδιοι το προπαγάνδιζαν), προσπαθώντας να χτίσουν από τότε ελαφρυντικό για τη δίκη τους. Γι’ αυτό αδιαφορούσαν για τις απαντήσεις των υπουργών. Ειλικρινά, τέτοιες διαδικασίες κοινοβουλευτικού ελέγχου δεν έχουμε ξαναδεί. Χρόνια τώρα παρακολουθούμε κοινοβουλευτικό έλεγχο που αποσκοπεί στην κοινωνική δημαγωγία και την ψηφοθηρία, όμως κοινοβουλευτικό έλεγχο για να χτιστούν ελαφρυντικά σε μια ποινική δίκη δεν έχουμε ξαναδεί!
Ερχονται, λοιπόν, σήμερα και ζητούν ελαφρυντικό καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, επικαλούμενοι τις «γιαλαντζί» Ερωτήσεις που τους έγραφαν οι συνεργάτες τους (πληρωμένοι με λεφτά της Βουλής), στις οποίες οι ίδιοι δεν έδιναν καμιά σημασία. Ημασταν κοινοβουλευτικοί άνδρες, δείχναμε ενδιαφέρον για τα κοινωνικά προβλήματα, λένε σήμερα, προσπαθώντας να μειώσουν τις ποινές τους. Με το ίδιο θράσος, ζητούν ελαφρυντικό επειδή η δίκη τράβηξε πολύ, ενώ ήταν αυτοί που κωλυσιεργούσαν και οδηγούσαν τη δίκη σε «τρενάρισμα».
Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αναγνώρισης ελαφρυντικών στους νεοναζί. Νομικά μιλάμε, όχι πολιτικά (πολιτικά, οι δολοφόνοι θα έπρεπε να πάνε για πάντα στη φυλακή). Ο τρόπος με τον οποίο προσπάθησαν να χτίσουν ελαφρυντικά συνιστά προσπάθεια εξαπάτησης του δικαστηρίου. Επαναλαμβάνουμε ότι αυτό δεν το λέμε τώρα, αλλά το γράψαμε πολλές φορές όταν η δίκη βρισκόταν σε εξέλιξη και διαγνώσαμε τη σκοπιμότητα των τερτιπιών τους.
Ν’ ανοίξει ο δρόμος για την ηθική αυτουργία
Για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης καταδικάστηκαν τα εφτά μέλη του λεγόμενου πολιτικού συμβουλίου της ΧΑ: Μιχαλολιάκος, Παππάς, Κασιδιάρης, Λαγός, Γερμενής, Παναγιώταρος, Ματθαιόπουλος (χθες, μέσα στη φούρια του ρεπορτάζ, προσθέσαμε εκ παραδρομής και τον Πανταζή).
Στο κατηγορητήριο, όμως, αυτοί δε συνδέθηκαν με τις συγκεκριμένες εγκληματικές πράξεις: δολοφονία Φύσσα, δολοφονικές επιθέσεις στους αιγύπτιους αλιεργάτες και στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Υπάρχει όλο το υλικό που τους συνδέει ως εντολείς αυτών (και όχι μόνο) των εγκληματικών πράξεων με τους εντολοδόχους (τα τάγματα εφόδου) που τις εκτέλεσαν.
Αρκεί ένα παράδειγμα. Χρυσαυγίτες κατέθεσαν ότι η επίθεση στο στέκι «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη οργανώθηκε από τα «κεντρικά». Οταν η επίθεση σ’ ένα στέκι γειτονιάς διατάσσεται και οργανώνεται από την ηγετική ομάδα του νεοναζιστικού μορφώματος, είναι δυνατόν η δολοφονική επίθεση σε συνδικαλιστές και στελέχη ενός κοινοβουλευτικού κόμματος (του ΚΚΕ) να γίνεται από «ξέμπαρκους» χρυσαυγίτες;
Στη ΧΑ λειτουργούσε η εθνικοσοσιαλιστική «Αρχή του Αρχηγού» και μια αυστηρή, στρατιωτικού τύπου ιεραρχία, όπως αποκαλύφθηκε από την ακροαματική διαδικασία και από σωρεία εγγράφων. Υπάρχει χρυσαυγίτης που περιγράφει γλαφυρά την ιεραρχία: ακόμα και για απλές ενέργειες, έπρεπε να υπάρξει έγκριση του φίρερ Μιχαλολιάκου.
Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δεν μπορούσε να εξετάσει κατηγορία ηθικής αυτουργίας κατά του ηγετικού πυρήνα των νεοναζιστών, γιατί δεν υπήρχε τέτοια κατηγορία στο παραπεμπτικό βούλευμα. Διαπίστωσε, όμως, ότι υπάρχει «καραμπινάτη» ηθική αυτουργία. Μπορεί, λοιπόν, να συγκεντρώσει όλο το υλικό που θεμελιώνει την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας και να το αποστείλει στην Εισαγγελία, ζητώντας να εξεταστεί αν πρέπει ανοίξει ποινική διαδικασία για την ηθική αυτουργία του ηγετικού πυρήνα της εγκληματικής οργάνωσης στα κακουργήματα για τα οποία καταδικάστηκαν μέλη και στελέχη της (ανθρωποκτονία και βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη). Αυτό είναι δικαίωμά του.
Κατά την άποψή μας, αυτό οφείλει να κάνει το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, για να είναι συνεπές με την απόφαση που το ίδιο εξέδωσε και με τα όσα διαπίστωσε στα πεντέμισι χρόνια της δίκης.
