«Τίποτα δεν τελείωσε, αντίθετα, τώρα αρχίζουν όλα». Αυτός ο τίτλος νοηματοδοτεί στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας, την ανάρτηση της ομιλίας Φίλη στην τελετή παράδοσης-παραλαβής. Εχουν γραφτεί τόσα για τη μακροσκελή ομιλία του Φίλη που παρέλκει κάθε επανάληψή τους εδώ. Προχώρησε σε μια ευθεία και πολύ σκληρή προσωπική επίθεση κατά του Τσίπρα, οπότε η φράση «τώρα αρχίζουν όλα» αποτελεί προειδοποίηση προς τον Τσίπρα πως δεν πρόκειται να σταματήσει.
Απ' όσα είπε ο Φίλης ξεχωρίζουμε μια φράση στην οποία δε δόθηκε ιδιαίτερη σημασία. Αφού μίλησε με τη γνωστή… μετριοφροσύνη του για τους αγώνες που έδωσε ο ίδιος και η γενιά του, πέταξε τον κάρφαρο: «Αυτά είναι που δεν θα αποκτήσουν ποτέ οι πολιτικοί της τηλεοπτικής σαπουνόπερας, οι απόντες, οι αδιάφοροι, οι δοτοί, οι κυνικοί, οι άδειοι από ζωή με όσους τίτλους σπουδών κι αν κατάφεραν να αποκτήσουν με το πορτοφόλι του μπαμπά τους». Σ' αυτά τα… κοσμητικά επίπεδα ευκολότερα αναγνωρίζει κανείς τον Τσίπρα και την προσωπική του κλίκα, παρά στελέχη της αντιπολίτευσης, για την οποία άλλωστε ο Φίλης δεν είπε ότι φταίει για την αποπομπή του.
Στη συνέχεια, ο Φίλης παρουσίασε μια πολιτική πλατφόρμα με τίτλο «Επαναπροσδιορισμός των σχέσεων Κράτους- Εκκλησίας στην κατεύθυνση του διαχωρισμού ρόλου και αρμοδιοτήτων», την οποία πρότεινε όχι στην κυβέρνηση και στα κόμματα που την αποτελούν (πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να την προτείνει στον Καμμένο;), αλλά «στο σύνολο των δημοκρατικών δυνάμεων», προκειμένου να την υλοποιήσουν «στην επερχόμενη συνταγματική αναθεώρηση». Οπως είπε, «στην επίτευξη αυτού του στόχου θα αφιερώσω μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς μου ως βουλευτής την επόμενη περίοδο».
Φυσικά, ο Φίλης δεν έχει καμιά πιθανότητα επιτυχίας σ' αυτό που θέτει ως κεντρικό πολιτικό του στόχο, θεωρώντας ότι πρόκειται για πολιτικό καθήκον ύψιστης σημασίας και άμεσης προτεραιότητας. Σιγά που θα κινηθεί η ΝΔ σε μια τέτοια κατεύθυνση, έχοντας από τα δεξιά της τον Καμμένο και τους νεοναζί να σπεκουλάρουν. Ούτε το ΠΑΣΟΚ, που φιλοδοξεί να «τσιμπήσει» ένα ποσοστό από τον ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, θ' ανοίξει μέτωπο με το ιερατείο (όσο κι αν υπάρχουν πασόκοι που βλέπουν τους δεσποτάδες και τους γυρίζουν τ΄ άντερα). Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, ο Φίλης μπορεί να κάνει παιχνίδι. Ο εγωιστικός, ναρκισσιστικός και αυταρχικός χαρακτήρας του, βέβαια, δεν του επιτρέπει να γίνει ομαδάρχης (ποτέ δεν τα κατάφερε), όμως θα το προσπαθήσει.
Το στίγμα του, ως φορέας μιας διαφορετικής πλατφόρμας, ο Φίλης το έδωσε με την εξής παράγραφο της ομιλίας του: «Η συζήτηση για τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας διαπερνά το σύνολο της προσπάθειας για εθνική αναγέννηση μέσα σε μια νέα Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Γιατί η ουσιαστική επανένταξη της χώρας στην Ευρώπη δεν μπορεί να επιτευχθεί υιοθετώντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές σκληρής λιτότητας και προσκυνώντας ταυτόχρονα εγχώριες σκοταδιστικές εξουσίες. Κι αν για το πρώτο υπάρχουν δικαιολογίες τι να υποθέσουμε για το δεύτερο;». Η πρόκληση είναι σαφής: εντάξει, το Μνημόνιο το υπογράψαμε γιατί δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς (ο Φίλης ήταν από τους φανατικούς της υπογραφής και είναι γνωστές οι καταγγελίες που έχει κάνει η Κωνσταντοπούλου, ότι την απειλούσε πως θα την τελειώσει), όμως τους δεσποτάδες ποιος μας υποχρεώνει να τους προσκυνάμε και να τους κάνουμε υπεύθυνους ακόμα και για τα εκπαιδευτικά προγράμματα των σχολείων; Μένει, λοιπόν, να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η υπόθεση και αν ο Φίλης θα διεκδικήσει κάτι (και τι) για να σωπάσει.
