Τρικυμία στο φλυτζάνι

Δεν περιμέναμε ότι θα προέκυπταν εκπλήξεις από το συνέδριο του ΚΙΝΑΛ. Οτι θα βλέπαμε, ας πούμε, κάποια αντιπαράθεση ανάμεσα σε στελέχη και φράξιες. Αυτό μπορεί να συνέβαινε στο παλιό ισχυρό ΠΑΣΟΚ (τα συνέδρια και οι συνεδριάσεις της κεντρικής επιτροπής λειτουργούσαν σαν φόρουμ εκτόνωσης), όμως το σημερινό ΚΙΝΑΛ του 5%-6% δεν έχει τέτοιες πολυτέλειες. Από τη στιγμή που αποφάσισαν να πορευτούν μ' αυτό το σχήμα στο άμεσο μέλλον και δεδομένου ότι όλοι τους ήταν πασόκοι (συν κάτι μονάδες από τη ΔΗΜΑΡ και το Ποτάμι), θα πήγαιναν σ' ένα συνέδριο πανηγυρικό και «ενωτικό». Κάτι σαν εναρκτήρια συγκέντρωση για την προεκλογική περίοδο.
 
Ακόμα κι εκείνοι που επέμεναν ότι πρέπει να υπάρξει επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ δεν επέμειναν ιδιαίτερα. Καλύφθηκαν από τη δήλωση της Γεννηματά ότι ο πράσινος ήλιος θα βρίσκεται στα ψηφοδέλτια, κάτω από το σήμα του ΚΙΝΑΛ.
 
Και βέβαια, ήταν όλοι εκεί. Ο Γιωργάκης, ο Βενιζέλος, ακόμα και ο Σημίτης. Μόνο που οι επιδιώξεις του καθένα τους έχουν γίνει διακριτές εδώ και καιρό. Ο Γιωργάκης αδιαφορεί για το ΠΑΣΟΚ (ο ίδιος, άλλωστε το εγκατέλειψε μαζί με τους δικούς του και έφτιαξε το ΚΙΔΗΣΟ). Θέλει μόνο να επανεκλεγεί βουλευτής, να βγάλει και καναδυό ακόμα, αν μπορέσει, και να δει μετά τις επόμενες εκλογές τι θα κάνει. Ο Βενιζέλος, που στη Βουλή αποχωρεί από την αίθουσα κάθε φορά που ανεβαίνει στο βήμα η Γεννηματά, αγκαλιάστηκε και φιλήθηκε μ' αυτή, αφού προηγουμένως εξασφάλισε τη θέση του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Να ξαναβγεί βουλευτής θέλει, για να μπορέσει μετά να διαπραγματευθεί το πολιτικό του μέλλον, ανάλογα με τη συγκυρία. Οσο για τον Σημίτη, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να έχει έναν πολιτικό χώρο για να τον υπερασπίζεται, καθώς η ψευτοεικόνα του «καταλληλότερου» έχει αποσαθρωθεί και τη θέση της έχει πάρει ο πίνακας του πρωθυπουργού που γύρω του σφύριζαν οι μίζες, αλλά δεν κατάλαβε τίποτα.
 
Αυτό το κλίμα, το «πάμε μαζί γιατί δεν μπορούμε να πάμε χώρια» αποτυπώθηκε και στην εκλογή της κεντρικής επιτροπής των 251 μελών. Οι «καθαρόαιμες» πασοκικές φράξιες έφτιαξαν τις λίστες τους (σύμφωνα με όσα γράφτηκαν, η Φώφη έβγαλε γύρω στους 120 και ο Ανδρουλάκης γύρω στους 100), ενώ οι υπόλοιπες θέσεις μοιράστηκαν ανάμεσα στο ΚΙΔΗΣΟ και στις παρέες του Καμίνη, των πρώην δημαριτών και πρώην ποταμικών. Για να εκλεγούν όλοι αυτοί ενισχύθηκαν από τους «λιστάρχους» του ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να βγουν, γιατί δεν εκπροσωπούν παρά μόνο τους εαυτούς τους (καμιά τριανταριά νοματαίοι όλοι κι όλοι). Στο ιδρυτικό συνέδριο του ΚΙΝΑΛ δεν υπήρξε εκλογή αλλά ορισμός, ενώ τώρα υπήρχε εκλογή που ισοδυναμούσε με ορισμό. Διαφορά ουσίας καμία.
 
Με βάση το αποτέλεσμα, το ΚΙΝΑΛ θα καθοδηγείται από την τρόικα Φώφη, Χριστοδουλάκης, Χρηστίδης! Ακόμα και κάποιος άσχετος περί τα ενδοπασοκικά, αν δει μια φωτογραφία αυτών των τριών και μάθει ότι αναλαμβάνουν να οδηγήσουν ξανά στη δόξα την ελληνική σοσιαλδημοκρατία, θα σκάσει στα γέλια. Η Φώφη και η παρέα της είναι απλά ένα μεταβατικό σχήμα, σε μια περίοδο που κανένας άλλος δε θέλει να στιγματιστεί με τη ρετσινιά του αποτυχημένου. Ολοι περιμένουν να τελειώσει η μεταβατική περίοδος, να κάνουν «ταμείο» και μετά να δουν πώς θα κινηθούν.
 
Οπως και άλλες φορές έχουμε  σημειώσει, η μεταβατική περίοδος για το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ τελειώνει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Τότε θα βρεθεί μπροστά στο δίλημμα με ποιον να πάει και ποιον ν' αφήσει. Πιο εύκολα θα είναι τα πράγματα αν τις εκλογές κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ μπορεί να κολλήσει ως τσόντα σε μια νέα κυβέρνηση Τσίπρα, με ελάχιστες ενδεχομένως απώλειες (Βενιζέλος, Λοβέρδος και οι συν αυτοίς, αν και δεν είναι καθόλου βέβαιες και αυτές οι απώλειες, αν δοθούν τα σχετικά ανταλλάγματα). Αν όμως κερδίσει η ΝΔ (που αυτή τη στιγμή εμφανίζεται ως το πιθανότερο σενάριο), θ' αρχίσουν τα ζόρια.
 
Η αυτοδυναμία της ΝΔ θα πρέπει να αποκλειστεί. Χρησιμοποιείται τώρα ως εργαλείο για να αυξήσει τη συσπείρωση αυτού του κόμματος. Η «οικουμενική» λύση, που περιγράφουν τώρα όλοι οι πασόκοι, από τη Γεννηματά μέχρι τον Βενιζέλο, επίσης θα πρέπει να αποκλειστεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα συναινέσει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αντίθετα, θα δει μια ευκαιρία να «ξεψειρίσει» ακόμα πιο πολύ το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, αν αυτό επιλέξει την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ. Η ομάδα Βενιζέλου-Λοβέρδου θα πιέζει για κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ, αλά 2012. Οι παραδοσιακοί πασόκοι (από Γιωργάκη Παπανδρέου μέχρι Λαλιώτη) δεν έχουν κουραστεί να επαναλαμβάνουν ότι «αντίπαλός μας είναι  η Δεξιά». Αρα, η Γεννηματά θα βρεθεί ανάμεσα σε δυο πυρά. Και ναι μεν η ομάδα Βενιζέλου-Λοβέρδου δεν εκφράζει κάτι σημαντικό σε επίπεδο οργανωμένου ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, όμως θα σπεύσει σε βοήθειά της η πλειοψηφία του αστικού μιντιακού συστήματος, αλλά και παράγοντες της κεφαλαιοκρατίας που θα θελήσουν να αποτρέψουν μια νέα εκλογική αναμέτρηση, που θα γίνει με απλή αναλογική και μπορεί να επιφέρει νέες δυσκολίες. Τότε, λοιπόν, οι φυγόκεντρες τάσεις θα απειλούν την ίδια την ύπαρξη αυτού του ενδιάμεσου -πλέον-  κόμματος.