Μόλις έγινε γνωστός ο φόνος του Κ. Κατσίφα στις Βουλιαράτες της Νότιας Αλβανίας, από κομάντο των ειδικών δυνάμεων της αλβανικής αστυνομίας (κάτι σαν τα ελληνικά ΕΚΑΜ), η σκέψη μας πήγε αμέσως στην υπόθεση του ΜΑΒΗ. Της εγκληματικής οργάνωσης, της στελεχωμένης από έλληνες φασίστες και μειονοτικούς εθνικοφασίστες, υπό την καθοδήγηση της ΕΥΠ/ΚΥΠ, που έδρασε στα μέσα της δεκαετίας του '90. Μερικές ώρες αργότερα, όταν άρχισαν να βγαίνουν στο φως στοιχεία από τη δράση του Κ. Κατσίφα, αλιευμένα από τα «κοινωνικά Μέσα», επιβεβαιώθηκε ότι ο συσχετισμός του με το ΜΑΒΗ κάθε άλλο παρά ανυπόστατος ήταν. Ο Κατσίφας ήταν ένθερμος οπαδός της εθνικοφασιστικής ομάδας και της εγκληματικής της δράσης, όπως αποδεικνύουν οι αναρτήσεις του (βλέπε φωτογραφία). Κι ίσως όχι μόνο του ΜΑΒΗ (που ενδεχομένως να μην υφίσταται σήμερα όπως τη δεκαετία του '90), αλλά και άλλων… ευαγών ιδρυμάτων. Δεν είναι τυχαίο, ασφαλώς, ότι την υπεράσπισή του έσπευσαν να αναλάβουν αμέσως οι νεοναζιστές της ΧΑ, με επικεφαλής τον ίδιο τον φιρερίσκο Μιχαλολιάκο. Ας θυμηθούμε, όμως, τι έγινε τη δεκαετία του '90.
Στις 10 Απρίλη του 1994, ομάδα ένστολων κουκουλοφόρων πραγματοποίησε επιδρομή σε αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλέκτων, δίπλα στο μειονοτικό χωριό Ανω Επισκοπή (τέσσερα χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα). Σκότωσαν έναν λοχαγό και έναν στρατιώτη, τραυμάτισαν σοβαρά άλλους τρεις στρατιώτες και άρπαξαν καμιά δεκαπενταριά τουφέκια Καλάσνικοφ. Το ίδιο κιόλας βράδυ, με προκήρυξη στην «Ελευθεροτυπία», την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε το «Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου» (ΜΑΒΗ).
«Προβοκάτσια του Μπερίσα» (τότε πρόεδρος της Αλβανίας) ήταν η απάντηση από ελληνικής πλευράς. Στις 6 Οκτώβρη του 1994, όμως, το ΜΑΒΗ έστειλε νέα προκήρυξη στην «Ελευθεροτυπία», συνοδευόμενη από φωτογραφία με τα κλαπέντα όπλα και λεπτομέρειες για την οργάνωση της επίθεσης. Η γραμμή «προβοκάτσια του Μπερίσα» συνεχίστηκε, παράλληλα με τους εθνικοφασιστικούς κρωγμούς για «απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου». Μέχρι που στις 19 Μάρτη του 1995, μπάτσοι που είχαν στήσει νυχτερινό μπλόκο στο Δελβινάκι, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα (για σύλληψη μεταναστών που περνούσαν παράνομα στην Ελλάδα), συνέλαβαν εφτά άνδρες που επέβαιναν σε δύο αυτοκίνητα. Στα αυτοκίνητα βρήκαν έξι Καλάσνικοφ με 878 σφαίρες, δύο πιστόλια Τοκάρεφ με 42 σφαίρες, έναν ασύρματο, μαχαίρια, στρατιωτικές στολές, μάλλινες κουκούλες κ.ά. Οπως γράφηκε τότε σε αστικές εφημερίδες (π.χ. «Νέα»), η ομάδα των εφτά είχε περάσει πεζή τα σύνορα και κατευθυνόταν προς το αλβανικό στρατόπεδο του Λόγγου, όμως έγιναν αντιληπτοί από αλβανικό περίπολο και επέστρεψαν στο ελληνικό έδαφος, όπου έπεσαν πάνω στο μπλόκο της ΕΛΑΣ.
Ενδιαφέρον είχε η σύνθεση του κομάντο: δύο Ελληνες, απόστρατοι στρατού και αστυνομίας, και πέντε μειονοτικοί της Αλβανίας, όλοι τους μέλη «εθνικών οργανώσεων», δηλαδή φασιστικών ομάδων. Ακολούθησαν συλλήψεις άλλων δύο τύπων και η ανεύρεση δύο χώρων με όπλα, στην Καισαριανή και την Παλλήνη. Ανάμεσα στα όπλα βρέθηκαν και οχτώ από τα όπλα που είχαν κλαπεί από το αλβανικό στρατόπεδο της Επισκοπής! Ο ίδιος ο Παπαθεμελής, υπουργός Δημόσιας Τάξης τότε, το δήλωσε αυτό επίσημα. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δηλώσει ότι εξαρθρώθηκε το ΜΑΒΗ. Αλλωστε, στα σπίτια τους βρέθηκαν αντίτυπα της προκήρυξης του ΜΑΒΗ.
Ολος ο εθνικοφασιστικός εσμός, Ελλάδας και μειονοτικών της Αλβανίας, βρέθηκε στο πλευρό των «ηρώων». Και η επίσημη Δεξιά, μέσω των εντύπων της. «Προς τι αυτή η υστερία για τη ΜΑΒΗ;», έγραφε ο Ρίζος στον «Ελεύθερο Τύπο». Ο Δρούγας, που ακόμα εμφανίζεται στα ραδιοκάναλα ως… μέγας αναλυτής επί γεωστρατηγικών θεμάτων, απεφάνθη ότι πρόκειται για «στημένη ιστορία από την ΕΥΠ, που στόχο έχει τη στήριξη της πολιτικής υποτέλειας που ασκεί ο Καρ. Παπούλιας» (ο Παπούλιας ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών).
Φυσικά, ίσχυε το αντίθετο. Η ΕΥΠ/ΚΥΠ ήταν πλήρως ενήμερη για την εγκληματική δράση αυτής της ομάδας (αν δεν την είχε οργανώσει). Γι' αυτό και κινήθηκαν τα νήματα για να πέσει η υπόθεση στα μαλακά. Ενώ οι αρχικές κατηγορίες αφορούσαν ανθρωποκτονίες, απόπειρες ανθρωποκτονιών και άλλα κακουργήματα, ο εισαγγελέας Πατσής (τον «απολαύσαμε» αργότερα στην πρώτη δίκη του ΕΛΑ), με μια εισήγηση διακοσίων σελίδων, κατέληξε στην πρόταση ότι οι κατηγορούμενοι ήταν… αφελείς πατριώτες από τη μια, έμποροι όπλων από την άλλη! Ειδικά ο επικεφαλής του κομάντο που συνελήφθη στο Δελβινάκι, ονόματι Γιώργος Αναστασούλης (δραστήριος στα «βορειοηπειρωτικά σωματεία» και στα «σωματεία εφέδρων καταδρομέων») δεν μπορούσε να έχει πάρει μέρος στη δολοφονική επίθεση στο αλβανικό στρατόπεδο της Επισκοπής, διότι τη μέρα εκείνη έπαιρνε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο του λεπενικού «Ελληνικού Μετώπου». Ποιος το πιστοποίησε αυτό, πέραν του Αναστασούλη; Ο ηγέτης του «κόμματος» (και κουμπάρος του Λεπέν) Μάκης Βορίδης!
Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, αυτοί οι αγνοί πατριώτες («οικογενειάρχες με ισχυρούς εθνικούς συναισθηματικούς δεσμούς με τη Βόρειο Ηπειρο», σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση!) έκοβαν βόλτες στα σύνορα, με λασπωμένες στολές παραλλαγής και κουκούλες, με σκοπό να «αγοράσουν οπλισμό από αγνώστους Αλβανούς, με σκοπό να αποκομίσουν οικονομικό όφελος»! Ετσι, η παρέα των δολοφόνων δικάστηκε για διακεκριμένη οπλοκατοχή. Στη δίκη, που έγινε τον Φλεβάρη του 1997, οι συνήγοροί τους (η αφρόκρεμα της δεξιάς και ακροδεξιάς δικηγορίας) έδωσαν μάχη για να αποδείξουν ότι «μετά βδελυγμίας οι κατηγορούμενοι απορρίπτουν την εκδοχή της λαθρεμπορίας όπλων», επιμένοντας ότι η «υπόθεση έχει εθνικές διαστάσεις», τις οποίες -φυσικά- δεν μπορούσαν να αποκαλύψουν, για… εθνικούς λόγους. Πρωτοδίκως καταδικάστηκαν σε ποινές 3-4,5 ετών με αναστολή για διακεκριμένη οπλοκατοχή! Δύο φόνοι, τρεις σοβαροί τραυματισμοί και τόσα άλλα κακουργήματα εξαφανίστηκαν. Στο δεύτερο βαθμό (Μάης του 1999) η κατηγορία μετατράπηκε σε απλή οπλοκατοχή και οι ποινές έπεσαν στους 18-20 μήνες!
Εχει τη σημασία του να θυμηθούμε αυτά τα γεγονότα που συνέβησαν πριν από μιά-μιση δεκαετία. Γιατί το περιστατικό της 28ης Οκτώβρη του 2018 αποτελεί τη συνέχειά τους. Ενας μειονοτικός, που κατοικεί στην Ελλάδα, όπως και η οικογένειά του, πηγαινοέρχεται στην Αλβανία, ενώ στους λογαριασμούς του στα «κοινωνικά Μέσα» κάνει λόγο για «σκληροπυρηνική νεολαία της Βορείου Ηπείρου», αποτίει φόρο τιμής στον φασίστα δικτάτορα Μεταξά, χαιρετίζει το ΜΑΒΗ και καλεί τη «σκληροπυρηνική νεολαία» να ακολουθήσει το παράδειγμά της (δηλαδή να κάνει δολοφονικές επιθέσεις κατά Αλβανών), δημοσιεύει μόνο φωτογραφίες του ντυμένου με στολές παραλλαγής, με καπελάκια των ελληνικών ειδικών δυνάμεων και με την ελληνική σημαία ραμμένη πάνω στη στολή παραλλαγής κτλ. κτλ. Αυτός ο άνθρωπος εμφανίζεται σε βίντεο τραβηγμένο μέσα από ένα καφενείο, που δημοσιοποιήθηκε από αλβανικά Μέσα, οπλισμένος με Καλάσνικοφ να πυροβολεί εν μέση οδώ (κατά των αλβανών μπάτσων προφανώς), την ώρα που περνούν γυναίκες με παιδάκια. Στη συνέχεια θανατώνεται στο γειτονικό βουνό από κομάντο των ειδικών δυνάμεων της αλβανικής μπατσαρίας.
Τις πρώτες ώρες, στην Ελλάδα επικρατεί εθνικιστικός παροξυσμός. Τον εμφανίζουν σαν ήρωα που έπεσε αντιστεκόμενος στους αλβανούς μπάτσους, οι οποίοι αποκαθήλωναν ελληνικές σημαίες. Την εκδοχή αυτή υιοθετεί και η επίσημη ΝΔ. Ο Εντι Ράμα ρίχνει λάδι στην εθνικιστική φωτιά με μια δήλωση κάθε άλλο παρά διπλωματική. Τελικά, το παραμύθι της αποκαθήλωσης των ελληνικών σημαιών συντρίβεται από τις εικόνες που δείχνουν το χωριό πνιγμένο στα γαλανόλευκα. Ετσι, το κέντρο βάρους μεταφέρεται στον τρόπο της θανάτωσης του Κατσίφα από τους αλβανούς μπάτσους. Μολονότι κανένας δεν ήταν μπροστά, κυκλοφορεί η εκδοχή της σύλληψής του τραυματισμένου και της εκτέλεσής του εν ψυχρώ. Από πού προέρχονται οι πληροφορίες; Από «φίλους του νεκρού»! Δηλαδή, από τους ίδιους που πλασάρισαν την αρχική θεωρία του ήρωα που αντιστάθηκε στην αποκαθήλωση των ελληνικών σημαιών!
Ολη αυτή η συζήτηση αποπροσανατολίζει από την ουσία του ζητήματος, όμως είμαστε αναγκασμένοι να πούμε μερικά πράγματα για να μη θεωρηθεί ότι υπεκφεύγουμε. Δε γνωρίζουμε τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου, όμως είμαστε σίγουροι ότι οι αλβανοί μπάτσοι μπορούσαν να τον τραυματίσουν και να τον συλλάβουν. Ηταν μόνος του και τον είχαν πολιορκημένο από στεριά και αέρα. Είτε τον εκτέλεσαν με βολή ελεύθερου σκοπευτή είτε τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ αφότου τον συνέλαβαν τραυματισμένο, το ίδιο κάνει.
Πρόκειται για τη «συνήθεια» που έχουν αυτού του τύπου οι αστυνομικές δυνάμεις, να εκτελούν όποιον ρίξει έστω και μια σφαίρα εναντίον τους, προς παραδειγματισμό όσων άλλων σκέφτονται ενδεχομένως να κάνουν το ίδιο; 'Η μήπως είχαν εντολή να καθαρίσουν τον Κατσίφα, προς παραδειγματισμό όλων των υπόλοιπων Κατσίφηδων (που σίγουρα τους ξέρουν έναν προς έναν, είτε ζουν στην Αλβανία είτε ζουν στην Ελλάδα); Ούτε το πρώτο μπορεί να αποκλειστεί ούτε το δεύτερο. Το tweet του Ράμα είχε σχεδόν πανηγυρικό τόνο, στοχεύοντας το αλβανικό εθνικιστικό ακροατήριο. Εκείνο το ακροατήριο που έβγαλε το εμετικό, ναζιστικής έμπνευσης πανό στην κερκίδα των οπαδών της «Παρτιζάν» Τιράνων.
Ομως, αυτοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για το modus operandi της αλβανικής μπατσαρίας καλά θα κάνουν να το βουλώσουν. Δε θα τους θυμίσουμε τους νεκρούς της Επισκοπής, οι δολοφόνοι των οποίων αθωώθηκαν. Θα τους θυμίσουμε το modus operandi της ελληνικής μπατσαρίας σε πλείστες όσες επιχειρήσεις της, απέναντι σε πολιτικούς ή ποινικούς αντιπάλους. Θα τους θυμίσουμε τον γιατρό Τσιρώνη, που τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ μέσα στο σπίτι του τον Ιούλη του 1978 («Ποιος κάποτε θα αποφασίσει να προστατεύσει το κύρος και την αξιοπιστία του Κράτους;», έγραφε τις προηγούμενες μέρες το «Βήμα» του Λαμπράκη, καλώντας στην εξόντωση του «ενοχλητικού»). Θα τους θυμίσουμε τον Μιχάλη Πρέκα που τον γάζωσαν στην ταράτσα ενός σπιτιού στην Καλογρέζα και μετά τον αποτελείωσαν μέσα στο περιπολικό, τον Οκτώβρη του 1987. Θα τους θυμίσουμε τον Χριστόφορο Μαρίνο που τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ με μια σφαίρα στον κρόταφο, τον Ιούλη του 1996, σε μια καμπίνα του πλοίου «Πήγασος». Θα τους θυμίσουμε τον Σορίν Ματέι και τους «ληστές της Κλειτορίας», που τους σκότωσαν ενώ μπορούσαν να τους συλλάβουν.
Μετά από ανταλλαγή διαξιφισμών ανάμεσα στην ελληνική και την αλβανική κυβέρνηση, φαίνεται πως υπάρχει συμφωνία για τη συμμετοχή και έλληνα ιατροδικαστή στην νεκροψία και νεκροτομή του σώματος του Κατσίφα. Ολη η υπόθεση πλέον τυποποιείται σαν μια απλή ποινική υπόθεση και διερευνώνται μόνο οι συνθήκες θανάτωσης του νεκρού. Ακόμα κι αν διαπιστωθεί ότι τον εκτέλεσαν από κοντά (άρα τον είχαν συλλάβει), θεωρούμε σίγουρο ότι η αλβανική αστική Δικαιοσύνη θα πράξει… το καθήκον της, απαλλάσσοντας τον μπάτσο ή τους μπάτσους που ενδεχομένως θα κατηγορηθούν. Οπως θα έκανε στη θέση της και η ελληνική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με την ιστορία της (σε όλες τις περιπτώσεις εν ψυχρώ φόνων από μπάτσους, που αναφέραμε παραπάνω, και όχι μόνο σ' αυτές).
Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια (που σκορπάει μπόχα εθνικισμού, μεγαλοϊδεατισμού, ρατσισμού και φασισμού). Για να μην πάμε στα προπολεμικά χρόνια, όταν καταβλήθηκαν ανεπιτυχείς προσπάθειες να ενσωματωθεί στην Ελλάδα η Νότια Αλβανία, που την έχουν βαφτίσει Βόρειο Ηπειρο, επειδή εκεί κατοικεί και ελληνική μειονότητα, θα μείνουμε μόνο -και εν συντομία- στα κατά και τα μετά τη ναζιφασιστική κατοχή της Αλβανίας. Τότε πρωτοφτιάχτηκε το ΜΑΒΗ, με μοναδικό σκοπό το διαμελισμό της Αλβανίας με την αποκοπή του νότιου τμήματός της. Τσακίστηκε από το παρτιζάνικο κίνημα που είχε οργανώσει το νεαρό Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας, στο οποίο συμμετείχαν και πολλοί έλληνες μειονοτικοί. Μετά την απελευθέρωση τα ίδια. Ο Ενβέρ Χότζια και το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας αρνήθηκαν την αγγλική επέμβαση, οπότε το «βορειοηπειρωτικό» έγινε μοχλός πιέσεων και δολιοφθορών, που είχαν πάντοτε αφετηρία την Ελλάδα. Η συντριπτική πλειοψηφία της μειονότητας δεν είχε κανένα πρόβλημα με το λαϊκοδημοκρατικό αλβανικό κράτος, που της αναγνώριζε όλα τα δικαιώματα. Ομως τα πρακτοριλίκια και οι δολιοφθορές συνεχίζονταν, ενώ η διατήρηση του πρωτοφανούς καθεστώτος της εμπόλεμης κατάστασης, δεκαετίες μετά τη λήξη του πολέμου (!), ερχόταν να επιβεβαιώσει ότι όλη η πρακτόρικη και υπονομευτική δουλειά ήταν επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους, η οποία διεξαγόταν από την ΚΥΠ και τις μυστικές υπηρεσίες του στρατού. Πάρα πολλά έχουν γράψει τα ίδια τα φασισταριά, καμαρώνοντας για τη δράση εξεχόντων στελεχών τους. Και η υπόθεση ΜΑΒΗ του 1994, έτσι όπως εξελίχθηκε, ήρθε να επιβεβαιώσει ότι η ίδια δουλειά συνεχιζόταν.
Δε θα αναφερθούμε στα νεότερα χρόνια, μετά τη νομοτελειακή κατάρρευση του καθεστώτος του αλβανικού μικροαστικού εθνικισμού (επί Ραμίζ Αλία) και τη μετατροπή της Αλβανίας σε αμερικάνικο προτεκτοράτο. Θα σημειώσουμε μόνο πως σ' αυτά τα χρόνια φούντωσε το «Τσάμικο» και όχι στα χρόνια που κυβερνούσε το Κόμμα Εργασίας. Παρά το μικροαστικό εθνικισμό του, εκείνο το καθεστώς ουδέποτε ήγειρε διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας, ούτε ζέσταινε το μεγαλοϊδεάτικο όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας». Οταν οι Τσάμηδες κατέφυγαν στην Αλβανία, για να γλιτώσουν από τις ορδές του Ζέρβα που εφάρμοζαν σε βάρος τους τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης, οι δωσίλογοι μπέηδες και τα όργανά τους συνελήφθησαν, δικάστηκαν, καταδικάστηκαν, εκτελέστηκαν, φυλακίστηκαν. Και κανένας από τους επιγόνους τους δεν τολμούσε να εγείρει ζήτημα «Τσαμουριάς» (ζητώντας τα ελληνικά εδάφη μέχρι την Πρέβεζα!). Αυτό συνέβη επί… δημοκρατίας. Επί Μπερίσα, Νάνο και επιγόνων, με τους οποίους σφιχταγκαλιάστηκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός πληρώνει με το ίδιο νόμισμα τον ελληνικό μεγαλοϊδεατισμό. «Βόρειο Ηπειρο» εσείς; «Τσαμουριά» εμείς. Και γαία πυρί μειχθήτω, όπως εισηγείται προβεβλημένος εκπρόσωπος της ελληνικής ακροδεξιάς, που ζήτησε να βομβαρδίσει η ελληνική αεροπορία το αρχηγείο των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων της Αλβανίας. Δηλαδή να κηρύξει η χώρα μας πόλεμο στην Αλβανία!
Το εθνικιστικό δηλητήριο μετατρέπεται σε αίμα. Πριν από μερικά χρόνια, ήταν οι νεκροί αλβανοί στρατιώτες στην Επισκοπή. Χτες ήταν ο Κατσίφας, που ακόμα δεν ξέρουμε αν δρούσε μόνος του ή αν καθοδηγούνταν από κάποια «κέντρα» (κρατικά ή… ιδιωτικά). Προσοχή, λοιπόν, να μην υποστούμε εθνικιστικό μιθριδατισμό. Είμαστε σίγουροι ότι οι πογκρομιστές τού «δε θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ» τρίβουν τα χέρια τους και περιμένουν την ευκαιρία. Να μην τους το επιτρέψουμε. Ο αλβανός εργάτης δίπλα μας δεν είναι εχθρός αλλά ταξικός αδελφός. Εχθροί μας είναι οι εθνικιστές και οι φασίστες, Ελληνες και Αλβανοί.
