Πόσο συνηθισμένο είναι να κατεβαίνει ένας πρωθυπουργός στη Βουλή για να υπερασπιστεί μια τροπολογία που κατέθεσε ένας βουλευτής της επαρχίας; Κι αφού αυτή η τροπολογία -όπως είπε ο πρωθυπουργός- είναι τόσο σημαντική για να μην κλείσει μια επιχείρηση και απολυθούν εργαζόμενοι, αλλά και για τη δημιουργία καλού επενδυτικού κλίματος στη χώρα, γιατί την έδωσαν να την καταθέσει λάθρα ένας βουλευτής (άλλης μάλιστα περιφέρειας απ' αυτήν που βρίσκεται η συγκεκριμένη επιχείρηση) και δεν την κατέθεσε ο αρμόδιος υπουργός;
Η διαδικασία για την υπέρ Σαββίδη (ν)τροπολογία εξελίχτηκε σε Βατερλό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποκάλυψε τη διαπλοκή του με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Κι αν είχε ο Τσίπρας μια ελπίδα να ξεχαστεί το σκάνδαλο, φρόντισε ο Σαββίδης, με τη συνέντευξη-ποταμό στην ιστοσελίδα του «Πρώτου Θέματος» (ναι, ναι, του «κομιστή», που αποτελούσε θανάσιμο εχθρό για τον ΣΥΡΙΖΑ), όχι μόνο να μην ξεχαστεί, αλλά να καταδειχτεί η διαπλοκή στην πιο αποκρουστική της διάσταση.
Εχει ιδιαίτερη σημασία να περιγράψουμε τα όσα έγιναν επί διήμερο στη Βουλή, γιατί θα φανεί καθαρά πόσο ένοχα συμπεριφέρθηκαν οι συριζαίοι. Αλλά και πόσο «δεμένοι» είναι με τον Σαββίδη, αφού -παρά τα αποκαλυπτήρια και το ρεζιλίκι- όχι μόνο δεν πήραν πίσω την τροπολογία για να τη φέρουν άλλη φορά, αλλά αναγκάστηκε να κατεβεί ο ίδιος ο Τσίπρας για να την υπερασπιστεί.
Την Πέμπτη 27 Απρίλη, λοιπόν, ο συριζαίος βουλευτής Κοζάνης, Δ. Δημητριάδης, κατέθεσε μια τροπολογία που προβλέπει ότι ο αγοραστής μιας επιχείρησης, δεν ευθύνεται για πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην επιχείρηση προτού την αγοράσει και για τα οποία δεν ήταν ενήμερος όταν την αγόρασε. Στη Βουλή είχε προσέλθει η υφυπουργός Οικονομικών Κ. Παπανάτσιου, μόνο και μόνο για να πει ότι κάνει δεκτή την τροπολογία. Την είχαν στείλει για τη λάντζα, δηλαδή.
Ο πασόκος Κεγκέρογλου, όμως, είτε γιατί ήταν ενήμερος (έχει και ανταγωνιστές ο Σαββίδης) είτε γιατί θυμόταν την υπόθεση, ξεσήκωσε τον κόσμο, λέγοντας ότι ο Δημητριάδης είχε ξανακαταθέσει την τροπολογία πριν από ένα χρόνο, μαζί με δύο ακόμα κυβερνητικούς βουλευτές, η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή και αποσύρθηκε. Την κατέθεσε αμέσως στα πρακτικά, μάλιστα, σημάδι του ότι ήταν έτοιμος. Ο Δημητριάδης άρχισε να ψελλίζει (κυριολεκτικά) διάφορες δικαιολογίες (τάχα ότι τώρα την έχει βελτιώσει την τροπολογία), η Παπανάτσιου επανέλαβε (ψελλίζοντας κι αυτή) τις ίδιες δικαιολογίες και κατέληξε μ' ένα ξερό «την κάνουμε αποδεκτή».
Τότε πήραν φωτιά ο Λοβέρδος με τον Δένδια, κοινοβουλευτικά έμπειροι και οι δύο, που κυριολεκτικά έκαναν τ' αλατιού τον ΣΥΡΙΖΑ. Ζητούσαν η τροπολογία να κατατεθεί κανονικά από την κυβέρνηση και να συνοδεύεται από έκθεση του Γενικού Λογιστήριου του Κράτους, ώστε να φανεί ποια εταιρία αφορά και σε τι ύψος ανέρχονται τα πρόστιμα που θα της σβήσουν. Φυσικά, ήξεραν πολύ καλά ότι αφορούσε τον Σαββίδη, όμως ήθελαν να κάνουν τους συριζαίους να το αποκαλύψουν. Στο τέλος, κάλεσαν τον παριστάμενο υπουργό Ανάπτυξης Δ. Παπαδημητρίου, που σε δικό του νομοσχέδιο κατατέθηκε η τροπολογία, να μην την κάνει αποδεκτή. Το ίδιο ζήτησε -σε χαμηλότερους τόνους- και ο Δανέλλης από το Ποτάμι.
Οι συριζαίοι μούγκα. Ακρα του τάφου σιωπή! Παρέλαυναν από το βήμα, μιλούσαν για το νομοσχέδιο, λέξη για την τροπολογία. Μούγκα και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του κόμματος, μολονότι ο Λοβέρδος και ο Δένδιας δεν είχαν κάνει οικονομία σε χαρακτηρισμούς κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Οσο για τον παριστάμενο Παπαδημητρίου, Βούδας. Εμεινε ώρες στην αίθουσα (νομοσχέδιό του συζητιόταν), κάθε λίγο και λιγάκι ο Λοβέρδος με τον Δένδια τον ρωτούσαν αν θα κάνει αποδεκτή την τροπολογία, μούγκα αυτός. Κατά το απόγευμα, μετά από νέα παρέμβαση του Λοβέρδου, τον ρώτησε ο προεδρεύων αν θέλει να πει κάτι και ο Παπαδημητρίου απάντησε μ' ένα ξερό (και τόσο ντροπιαστικό) «όχι».
Κάποια στιγμή και ο Καραθανασόπουλος του Περισσού μίλησε για «μία τροπολογία τουλάχιστον περίεργη, για να μην πούμε καμία άλλη πιο βαριά έκφραση», που «είναι τουλάχιστον φωτογραφική». Βούδας αμίλητος ο Παπαδημητρίου. Μετά από κάμποση ώρα, ο Λοβέρδος τον ξαναπροκάλεσε και ο προεδρεύων τον ρώτησε αν θέλει ν' απαντήσει. «Θα περιμένω ακόμη για να τοποθετηθώ» απάντησε ατάραχος ο Παπαδημητρίου.
Τι περίμενε; Περίμενε να περάσει η ώρα, να κάνει αποδεκτή την τροπολογία στο παραπέντε, ώστε η αντιπολίτευση να μην έχει το χρόνο να υποβάλει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας! Ο Δημητριάδης ξαναμίλησε και προσπάθησε με κάτι ψελλίσματα να υπερασπιστεί την τροπολογία του, χωρίς να απαντήσει στις φωνές της αντιπολίτευσης ότι αυτή είναι φωτογραφική (το όνομα του Σαββίδη και της ΣΕΚΑΠ δεν ακούστηκε από κανέναν). Και ξαφνικά, μισή ώρα πριν λήξει η συνεδρίαση, ο Παπαδημητρίου ζήτησε το λόγο και δήλωσε: «Πολλά ακούστηκαν για την τροπολογία αυτή, ότι είναι φωτογραφική για κάποιους και ότι υπάρχουν υποψίες, ότι υπάρχει διαφθορά. Εγώ δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό και ούτε υποψιάζομαι. Ακουσα την τοποθέτηση του πολύ προσεκτικά και διάβασα και την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας. Και βασισμένος σε αυτά, αποδέχομαι…».
Πριν αποσώσει το λόγο του, ο μεν Κεγκέρογλου του φώναζε «δεν ντρέπεσαι; Δεν ντρέπεσαι;», ο δε Λοβέρδος έλεγε στους συριζανελαίους «θα σηκώσετε το χεράκι σας ένας ένας», προαναγγέλλοντας αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία. Ο Παπαδημητρίου είχε μείνει στήλη άλατος και όταν ο προεδρεύων Βαρεμένος τον ρώτησε αν έχει να προσθέσει κάτι άλλο, απάντησε «όχι, τελείωσα»! Τέτοια αθλιότητα…
Ο Λοβέρδος επανήλθε, ο Καραθανασόπουλος αναγκάστηκε να ανεβάσει κι αυτός τους τόνους, ενώ στο παιχνίδι μπήκε ακόμα και ο Αμυράς, που κάτι άκουσε για πρόστιμα από λαθρεμπόριο και μιλούσε για «νομιμοποίηση του λαθρεμπορίου καυσίμου» (για τσιγάρα πρόκειται, αλλά Αμυράς είν' αυτός, δεν μπορεί κανείς να περιμένει και πολλά). Ο Βαρεμένος ρώτησε τον Παπαδημητρίου αν θέλει να προσθέσει κάτι κι αυτός απάντησε και πάλι με ένα ξερό «όχι». Και τότε ο Βαρεμένος πήγε να κηρύξει περαιωμένη τη συζήτηση, πριν προλάβουν οι άλλοι να υποβάλουν προτάσεις για ονομαστική ψηφοφορία. Εγινε το σώσε και ο Βαρεμένος αναγκάστηκε να διακόψει για δέκα λεφτά «για να συγκεντρωθούν οι υπογραφές». Μολονότι στην έδρα ανέβηκε ο Κρεμαστινός, οι πασόκοι δεν τον άφηναν να κλείσει τη συνεδρίαση, αν προηγουμένως δε διάβαζε τα ονόματα της δικής τους λίστας για ονομαστική ψηφοφορία, φοβούμενοι προφανώς μην τους τη φέρουν την επόμενη μέρα. Ακόμα και ο Ξυδάκης, που ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε πει κουβέντα, παρά τα μπινελίκια που είχαν ακουστεί ενάντια στο κόμμα του, αναγκάστηκε να πει με ύφος ηττημένου: «Τελειώσαμε! Κάναμε τη στοιχειώδη επιδιόρθωση της πολιτικής τάξης και της κοινοβουλευτικής τάξης. Ας τελειώσουμε εκεί. Ας μην κουνήσουν όλοι το δάχτυλο σε όλους. Τέλος εδώ!».
Τότε, μπήκε στην αίθουσα ο ειδικός γραμματέας της Βουλής και έκλεισε τα μικρόφωνα, τερματίζοντας και την τηλεοπτική μετάδοση! Οι πασόκοι ανέβηκαν στα κάγκελα και «γλεντούσαν» τους συριζαίους, ενώ ο Ξυδάκης ικέτευε απελπισμένος: «Κύριε πρόεδρε, διαβάστε τα ονόματα. Διαβάστε τα όλα να τελειώνουμε». Ο Κρεμαστινός διάβασε τα ονόματα, διαπιστώθηκε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας και η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε.
Την επομένη, μολονότι θα έπρεπε να γίνει μόνο η ψηφοφορία, ο Μητσοτάκης διαμήνυσε ότι θέλει να μιλήσει, ο Βούτσης αναγκάστηκε να το δεχτεί για ν' αποφύγει τα χειρότερα, οπότε αναγκάστηκε να κατέβει στο ρινγκ ο ίδιος ο Τσίπρας. Στην πρώτη τοποθέτησή του το έπαιξε… Κουτσόγιωργας: «Μιλάτε, λοιπόν, εσείς τώρα για τροπολογίες; Ξεχνάει αυτό το Σώμα και ο ελληνικός λαός τις νυχτερινές τροπολογίες» κτλ. Ο Μητσοτάκης τον προκαλούσε να πει ποιον αφορά η τροπολογία και τι ύψους είναι τα πρόστιμα που θα γλιτώσει ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας και ο Τσίπρας κατηγορούσε τον Μητσοτάκη ότι… υπονομεύει την υγιή επιχειρηματικότητα. «Ποιοι είναι αυτοί; Πείτε μας, ποιοι είναι;» ρωτούσε ο Μητσοτάκης. «Σε πολλές επιχειρήσεις» απαντούσε ο Τσίπρας, αποφεύγοντας να πει όνομα.
Μέχρι που βγήκε ο Καμμένος και «ξεφούρνισε» το όνομα του Σαββίδη, κατηγορώντας τη ΝΔ ότι εξαπάτησε αυτόν τον… εθνικό ευεργέτη. Παραδέχτηκε, δηλαδή, ότι πρόκειται για φωτογραφική (ν)τροπολογία. Αμέσως ο Δένδιας έθεσε ζήτημα συνταγματικότητας. «Δεν είπα ότι αφορά μία επιχείρηση η συγκεκριμένη τροπολογία» έσπευσε να πει ζεματισμένος ο Καμμένος, προκαλώντας χάχανα στην αίθουσα. «Αφορά βεβαίως και τη ΣΕΚΑΠ, κανείς δεν το κρύβει αυτό» είπε ο Τσίπρας, προφέροντας επιτέλους την… κακιά λέξη. «Ομως δεν αφορά μόνο τη ΣΕΚΑΠ, αλλά κάθε επιχείρηση» έσπευσε να συμπληρώσει. Και επιδόθηκε σε έναν ύμνο για τον Σαββίδη: «Δίνεται η δυνατότητα σε μία υγιή επιχείρηση να μπορεί να λειτουργεί και να έχει τους εργαζομένους. Και αυτό εσείς το ονομάζετε φωτογραφική διάταξη! Ξέρετε τι είναι φωτογραφικό; Το μένος σας απέναντι σε κάθε υγιή επενδυτή που δεν θέλει να σας παραδοθεί, που δεν θέλει να παραδοθεί στη δική σας διαπλοκή, που είναι ακόμα και σήμερα παρούσα!».
Αυτόν τον «υγιή επενδυτή», που σαν padre padrone έσπευσε να δηλώσει τη δημόσια στήριξή του στον Τσίπρα, προκαλώντας αμηχανία στο κυβερνητικό στρατόπεδο, το 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορούσε για αντεργατικές πολιτικές και ότι πήρε μπιρ παρά τη ΣΕΚΑΠ. Κατήγγειλε «ξεπούλημα» και έλεγε ότι «η ναυαρχίδα του συνεταιριστικού κινήματος χαρίστηκε επί της ουσίας στον ιδιωτικό τομέα».
