Σ' αυτή την περίπτωση δεν ισχύει το «τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;». Αλλωστε, η αλεπού δεν ήταν μία αλλά πολλές. Ο Στουρνάρας πήρε μαζί του «όλο τον καλό τον κόσμο» και πήγε στη Φρανκφούρτη, καλεσμένος του προέδρου της Μπούντεσμπανκ, της πανίσχυρης κεντρικής ομοσπονδιακής τράπεζας της Γερμανίας, Γενς Βάιντμαν. Μιλάμε για πραγματική εθνική Ελλάδας του μεγάλου κεφαλαίου: ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών και πρόεδρος της Eurobank Ν. Καραμούζης, ο διευθύνων σύμβουλος της Πειραιώς Χ. Μεγάλου, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Λ. Φραγκιαδάκης, ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Alphabank Σ. Φιλάρετος, ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank Φ. Καραβίας, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θ. Φέσσας, ο αντιπρόεδρος και επόμενος πρόεδρος Ε. Μυτιληναίος, το μέλος του προεδρείου Μ. Στασινόπουλος, ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ Γ. Ρέτσος και ο αντιπρόεδρος Ε. Βασιλάκης.
Η γερμανική κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε στη συνάντηση-γεύμα από τον γερμανό πρέσβη στην Αθήνα Γενς Πλέτνερ. Η ελληνική; Από κανέναν. Δεν κλήθηκε ούτε καν ο έλληνας πρέσβης στο Βερολίνο. Προφανώς, για να μη διαρρεύσει στην κυβέρνηση το παραμικρό απ' όσα συζητήθηκαν γύρω από τη ροτόντα. Δεν το λες και… ευγενικό, αλλά χέστηκαν οι Γερμανοί (και οι έλληνες καπιταλιστές) για το πώς θα εκλάβουν οι Τσιπραίοι τη συμπεριφορά τους.
Μόνον αφελείς θα πίστευαν ότι ήταν μια συνάντηση «ασμπέτε» (όπως έλεγε το to know us better η αφελής σύζυγος σε μια παλιά ελληνική ταινία). Ο Βάιντμαν έχει πολλά στο κεφάλι του (μεταξύ των άλλων θέλει και τη θέση του προέδρου της ΕΚΤ το 2019 που λήγει η θητεία του Ντράγκι) για να χάνει τον καιρό του σε συναντήσεις γνωριμίας. Ηταν μια συνάντηση ουσίας, στην οποία έκοψαν το «κοστούμι» της μετα-μνημονιακής περιόδου. Ο γερμανός κεντρικός τραπεζίτης διατύπωσε το πλάνο της ηγέτριας δύναμης της ιμπεριαλιστικής Ευρώπης και οι έλληνες καπιταλιστές κατέθεσαν τα αιτήματά τους «στο ανώτατο δυνατό επίπεδο», ώστε να κωδικοποιηθούν και να ενσωματωθούν ως προαπαιτούμενα στη συμφωνία που θα υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση με τους ιμπεριαλιστές δανειστές για τη μεταμνημονιακή περίοδο. Μέχρι τώρα συζητούσαν τα αιτήματά τους με τα στελέχη της τρόικας, τώρα τους δόθηκε η ευκαιρία να τα συζητήσουν με τον γερμανό κεντρικό τραπεζίτη και τους επιτελείς του.
Οι συμμετέχοντες σε τέτοιου είδους συναντήσεις είναι «τάφος». Τους «ξεφεύγει» μόνο αυτό που θέλουν να τους «ξεφύγει». Προφανώς κατ' απαίτηση των καπιταλιστών, το θέμα κρατήθηκε «χαμηλά» από τα ελληνικά ΜΜΕ, που αν είχαν διαφορετική εντολή θα έστηναν πρωτοσέλιδα. Οι έλληνες καπιταλιστές πήγαν στο γραφείο του Βάιντμαν για να κάνουν «δουλειά» και όχι για να κάνουν πολιτικό παιχνίδι με στόχο τις ψήφους. Γι' αυτό δε δημοσιεύτηκαν ούτε φωτογραφίες από το γεύμα. Ομως, ακόμα και σε συνθήκες «σιγής ασυρμάτου» μπορεί κανείς να καταλάβει πολλά από μια παράγραφο της -κατά τα άλλα τυπικής- ανακοίνωσης που εξέδωσε η Ελληνική Ενωση Τραπεζών: «Τονίστηκε ότι η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και των ιδιωτικοποιήσεων και η διαμόρφωση φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για επενδύσεις και προσέλκυση ξένων κεφαλαίων, αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις επίτευξης διατηρήσιμης αναπτυξιακής πορείας επιστροφής της Ελλάδας σε κλίμα οικονομικής κανονικότητας και βελτίωσης της εικόνας της χώρας στη γερμανική και διεθνή αγορά».
Σε ελεύθερη απόδοση: το μετα-μνημόνιο δεν πρέπει ν' αλλάξει τίποτα απ' αυτά που θεσπίστηκαν κατά την οκταετή περίοδο των Μνημονίων.
Δεν πρόκειται, βέβαια, για τίποτα το καινούργιο. Εδώ και μήνες τα στελέχη των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης κάνουν λόγο για «ρήτρα μη επιστροφής», «ρήτρα μεταρρυθμίσεων», «αυξημένη επιτροπεία», «υβριδικό μνημόνιο» και τα παρόμοια. Οι έλληνες καπιταλιστές κλήθηκαν για να εκφράσουν τη στήριξή τους σ' αυτή την κατεύθυνση. Και την εξέφρασαν, φυσικά, γιατί οι έλληνες καπιταλιστές δε συγκινούνται από τα «εθνικοπατριωτικά» που επιστρατεύουν οι αστοί πολιτικοί. Αυτά είναι για να ξεγελούν το «πόπολο» που -πέραν των άλλων- αισθάνεται και ντροπή για τον ανοιχτό δωσιλογισμό των κυβερνήσεών του. Οι καπιταλιστές μία μόνο πατρίδα έχουν: το κέρδος. Στα 200 περίπου χρόνια ανεξάρτητου ελληνικού κράτους έχουν μετρήσει το οικονομικό μπόι τους και γνωρίζουν πως μόνο οι σχέσεις εξάρτησης από το μονοπωλιακό κεφάλαιο των ιμπεριαλιστικών χωρών μπορούν να τους εξασφαλίσουν την επιβίωση και τη σχετική πρόοδο στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλιστικού καταμερισμού της παραγωγής.
Σύμφωνα με διαρροές από γερμανικές πηγές (λέγε με… Στουρνάρα), στη Φρανκφούρτη συζητήθηκε και προκρίθηκε και η λύση της «προληπτικής γραμμής πίστωσης» μετά τη λήξη του τρίτου Μνημόνιου. Διότι -σύμφωνα με τις ίδιες διαρροές- η απουσία «προγράμματος σταθερότητας», σε συνδυασμό με την παραμονή των ελληνικών ομολόγων σε πολύ χαμηλές βαθμίδες αξιολόγησης, θα κόψει από τις 21.8.2018 την πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών στη χρηματοδότηση από την ΕΚΤ και θα τις οδηγήσει ξανά στον ακριβότερο ELA. Δεν παίρνουμε όρκο για την ακρίβεια των πληροφοριών. Σημειώνουμε, όμως, πως πρόκειται για τεχνικό ζήτημα. Υπάρχουν και άλλες τεχνικές λύσεις που μπορούν να εξασφαλίσουν την αυστηρή επιτροπεία για τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής.
ΥΓ1. Μπορεί ο Τζανακόπουλος να απευθύνει… αυστηρές συστάσεις στον Στουρνάρα για να… προσαρμοστεί με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και να μην παρουσιάζει δημόσια τις δικές του απόψεις για τη μετα-μνημονιακή περίοδο (ως γνωστόν, ο Στουρνάρας προτείνει «προληπτική γραμμή πίστωσης» και όχι «καθαρή έξοδο»), μπορεί ο Πολάκης να αλυχτάει σαν ξεδοντιασμένο τσοπανόσκυλο από το facebook, όμως ο Τσακαλώτος δεν έχει την ίδια γνώμη. Με το που επέστρεψε από τις Βρυξέλλες ο Στουρνάρας, αφού πρώτα τον άφησε να κόψει την πίτα της ΤτΕ και να εξαπολύσει ευθείες βολές κατά της κυβέρνησης, ο Ευκλειδάκος πήρε τη σάκα του και πήγε για βίζιτα στην ΤτΕ (προσέξτε τη σημειολογία: δεν πήγε ο διοικητής της ΤτΕ στο υπουργείο Οικονομικών, αλλά πήγε ο υπουργός Οικονομικών στο γραφείο του διοικητή της ΤτΕ). Εξέδωσε, μάλιστα, και Δελτίο Τύπου, προσδίδοντας επίσημο χαρακτήρα στη συνάντηση: «Ο υπουργός Oικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος συναντήθηκε σήμερα το πρωί στην Τράπεζα της Ελλάδας με τον διοικητή κ. Γιάννη Στουρνάρα. Κατά την διάρκεια της συνάντησης, ο υπουργός ενημέρωσε τον κ. Στουρνάρα για την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην πορεία των διαπραγματεύσεων, ενόψει του Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου, ενώ από την πλευρά του ο κ. Στουρνάρας ενημέρωσε τον υπουργό για τις επαφές τις οποίες είχε στην Φρανκφούρτη και στο Λονδίνο και για την πορεία των τραπεζικών εξελίξεων». Μια συνάντηση και ένα ανακοινωθέν που «τα είπαν όλα» σχετικά με το «ποιος κάνει κουμάντο».
ΥΓ2. Φιλοδοξεί ο Στουρνάρας να γίνει ο επόμενος Παπαδήμος; Γιατί όχι; Ενδεχομένως και με τον Τσακαλώτο υπουργό Οικονομικών. Ο γιος του κυνηγημένου εαμίτη (ο Στουρνάρας είν' αυτός, όχι ο Τσακαλώτος) έδειξε από τα μικράτα του ότι οι φιλοδοξίες του δεν έχουν ταβάνι, αλλά και ότι ξέρει να τις ικανοποιεί τη μία μετά την άλλη, χωρίς άλματα, ποντάροντας πάντοτε στη στήριξη των ισχυρών στους οποίους προσκολλάται σαν πιστό σκυλί. Το μέλλον θα δείξει αν θα καταφέρει να υλοποιήσει και τη μέγιστη των φιλοδοξιών του. Αλλωστε, είναι… μόλις 62 ετών.
