Ραγιαδισμός και Κυπριακό

To πρωί της περασμένης Δευτέρας, όταν έγινε γνωστό ότι οι ΗΠΑ άναψαν το πράσινο φως στην Τουρκία για να επιτεθεί στους Κούρδους της Συρίας, τα παπαγαλάκια της «ενημέρωσης» (ραδιοφωνικά κυρίως εκείνες τις ώρες) συντονίστηκαν πυρετώδως στο ίδιο μήκος κύματος: «Για να δώσουν οι Αμερικάνοι τους Κούρδους στον Ερντογάν, σημαίνει ότι κάτι έδωσε και ο Ερντογάν. Ας ελπίσουμε ότι έδωσε το Κυπριακό και το Αιγαίο, οπότε θα βγούμε κι εμείς ωφελημένοι από το μεγάλο ντιλ που έγινε μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν». Λίγες ώρες αργότερα, από τουρκικής πλευράς έγινε γνωστό ότι το ειδικό σκάφος «Γιαβούζ» ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει γεώτρηση στο οικόπεδο 7 της κυπριακής ΑΟΖ, το οποίο έχει παραχωρηθεί στην κοινοπραξία της γαλλικής Total με την ιταλική Eni. Δηλαδή, οι τουρκικές θαλάσσιες έρευνες δεν περιορίζονται σε οικόπεδα που η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει δημοπρατήσει, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, αλλά και σε δημοπρατημένα θαλάσσια οικόπεδα. Τα παπαγαλάκια έπαψαν να επαναλαμβάνουν τις πρωινές παπάρες τους.
 
Πρόκειται για την κλασική λογική του ραγιαδισμού της Ψωροκώσταινας: «τα δίνουμε όλα στους Αμερικάνους και περιμένουμε απ’ αυτούς να μαζέψουν την Τουρκία»! Και χτίζουμε θεωρίες για να μπολιάσουμε τον ελληνικό λαό μ’ αυτή τη λογική, η οποία έλαμψε στα χρόνια της Κατοχής με τους δωσίλογους, στα μετακατοχικά χρόνια με τους νεο-δωσίλογους του μοναρχοφασισμού και του «στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας», στα χρόνια της χούντας, αλλά και μετά απ’ αυτή, με τα «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Καραμανλή μέχρι και τον «διαβολικά καλό» Τραμπ του Τσίπρα.
 
Οι προπαγανδιστές του ραγιαδισμού αποδεικνύονται και απρόσεκτοι. Θα έπρεπε να περιμένουν ότι «κάτι» θα έκανε το τουρκικό καθεστώς στην Ανατολική Μεσόγειο για να απαντήσει στη νέα τριμερή των Μητσοτάκη και Αναστασιάδη με τον αιγύπτιο δικτάτορα Σίσι, ερήμην της Τουρκίας και πάλι. «Τριμερείς χωρίς εμάς εσείς, εικονικές γεωτρήσεις όπου γουστάρουμε εμείς», ήταν η απάντηση του τουρκικού καθεστώτος. Θα έπρεπε, επίσης, να σκεφτούν ότι στο παζάρι με την Τουρκία οι ΗΠΑ δε θα έβαζαν στο τραπέζι, ως αντάλλαγμα, την ελεγχόμενη κατάσταση σε Αιγαίο και Κύπρο, αλλά πιο σημαντικά πράγματα, όπως οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί της Τουρκίας από τη Ρωσία ή ο ad hoc άξονας Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής και ιδιαίτερα στις μεταπολεμικές εξελίξεις στη Συρία (με το Κουρδικό να αποτελεί μια παράμετρο αυτού του άξονα).
 
Εκπρόσωπος του γαλλικού ΥΠΕΞ χαρακτήρισε την αποστολή του «Γιαβούζ» «εχθρική ενέργεια» που απειλεί «να κλιμακώσει τις εντάσεις» στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ έγινε γνωστό ότι ο ΥΠΕΞ και ο πρόεδρος συνομίλησαν τηλεφωνικά με τους κύπριους ομολόγους τους. Το ιταλικό ΥΠΕΞ εξέφρασε «ανησυχία για τις παράνομες επιχειρήσεις του τουρκικού πλοίου “Γιαβούζ“» και σημείωσε ότι «μαζί με τους εταίρους μας έχουμε επιλέξει μια σθεναρή, αλλά σταδιακή και αναστρέψιμη προσέγγιση για τη διαμόρφωση συνθηκών αποκλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο», εκφράζοντας στο τέλος την ελπίδα ότι «η Τουρκία θα στραφεί σε μια πιο εποικοδομητική στάση το συντομότερο δυνατόν».
 
Η τουρκική ηγεσία ξέρει ότι αυτά είναι λόγια του αέρα, αφού δε συνοδεύονται από στρατιωτική δράση ή απειλή στρατιωτικής δράσης. Γι' αυτό και έστειλε το «Γιαβούζ» στην κυπριακή ΑΟΖ συνοδευόμενο από δύο φρεγάτες, υποβρύχια, τορπιλακάτους, κορβέτες και drones που ελέγχουν την κατάσταση από τον αέρα. Και βέβαια, μόνο γέλια της προκαλούν οι υπαινιγμοί του δικτάτορα Σίσι (που δεν ανέφερε καν ονομαστικά την Τουρκία) και πολύ περισσότερο οι οργισμένες δηλώσεις των Αναστασιάδη-Μητσοτάκη. Ο Ερντογάν έχει πάρει την πρόσκληση από τον Τραμπ και φιλοδοξεί ότι σ' ένα μήνα, στις 13 Νοέμβρη, θα συζητήσει όλο το «πακέτο» με την υπερδύναμη που κάνει κουμάντο στην περιοχή.
 
Οσο για το Κυπριακό, μπορεί ο Αναστασιάδης να δηλώνει (για εσωτερική κατανάλωση) ότι δεν μπορεί να πάει σε συνομιλίες υπό την απειλή των τουρκικών κανονιοφόρων, όμως μόλις εκδηλωθεί πρωτοβουλία από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες, θα πάει τρέχοντας. Υπ' αυτές τις συνθήκες, λύση υπέρ των λαών της Κύπρου δεν πρόκειται, φυσικά, να υπάρξει.