Στη Λωρίδα της Γάζας ο λαός, πέρα από την πείνα, έχει ν’ αντιμετωπίσει και τον κίνδυνο επιδημιών από τα σκουπίδια και τα αστικά λύματα, που πλημμυρίζουν τους δρόμους γιατί δεν υπάρχει πετρέλαιο για να λειτουργήσουν οι αντλίες και τα εργοστάσια επεξεργασίας λυμάτων, ούτε για να κινηθούν τα ασθενοφόρα. Στη Δυτική Οχθη πυροβολούνται ακόμα και παιδιά την ώρα που παίζουν, ενώ το σιωνιστικό καθεστώς συνεχίζει ανενόχλητο την επέκταση των εποικισμών του. Ολ’ αυτά, όμως, αποτελούν «ψιλά γράμματα» για τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, που συνεχίζει την πολιτική που ξεκίνησε επί Παπανδρέου και συσφίγγει ολοένα και περισσότερο τις σχέσεις του ελληνικού κράτους με το εγκληματικό σιωνιστικό μόρφωμα.
Την Κυριακή και τη Δευτέρα επισκέφτηκε το Ισραήλ ο Αβραμόπουλος, συνοδευόμενος από τον αρχηγό του ΓΕΕΘΑ Μ. Κωσταράκο. Συναντήθηκε με τον ομόλογό του υπουργό Πολέμου των σιωνιστών Μοσέ Γιαλόν και με τον πρόεδρο του μορφώματος Σιμόν Πέρες και όπως αναφέρει ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου, στις επαφές που είχαν οι Αβραμόπουλος-Κωσταράκος «ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον τομέα της Ερευνας και της Τεχνολογίας και των διαδικασιών αξιοποίησης και επιμόρφωσης του έμψυχου δυναμικού στο πλαίσιο των Ενόπλων Δυνάμεων».
Στις δηλώσεις που έκαναν Αβραμόπουλος και Γιαλόν μίλησαν ξανά για τη «στρατηγική σχέση» Ελλάδας – Ισραήλ, την οποία παρουσίασαν ως παράγοντα «σταθερότητα»ς στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου. Πιο ενθουσιώδης ο Αβραμόπουλος, αφού επεσήμανε ότι «η Ελλάδα, πέρα και πάνω από την οικονομική κρίση, διατηρεί ένα από τα πλέον αξιόπιστα και αποτελεσματικά αμυντικά συστήματα στην Ευρώπη», κατέληξε με νόημα: «Φέρνουμε τα δύο αμυντικά συστήματα πιο κοντά το ένα στο άλλο, με σκοπό να αναλάβουμε νέο ρόλο στο πλαίσιο των στόχων μας για την περιοχή». Επανέλαβε μεν τη γνωστή παπάρα όλων των υπουργών Αμυνας («απόλυτη προτεραιότητα του αμυντικού μας συστήματος είναι η προστασία και η προάσπιση της εθνικής μας ασφάλειας και ανεξαρτησίας»), δεν παρέλειψε, όμως, να συμπληρώσει: «Ωστόσο, έχουμε θέσει το αμυντικό μας σύστημα στην υπηρεσία των ευγενών μας στόχων, στο όνομα του διεθνούς Δικαίου»!
Ποιος είναι ο «νέος ρόλος» τον οποίο αναζητά το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ποιοι οι «ευγενείς στόχοι» που σχεδιάζει να υπηρετήσει μαζί με το κράτος-τρομοκράτη, το κράτος που εδώ και δεκαετίες βυθίζει τη Μέση Ανατολή στον πόλεμο, την ένταση και την αστάθεια; Είναι φανερό ότι, υπηρετώντας τα αμερικάνικα σχέδια για την περιοχή, το ελληνικό αστικό κράτος αναπτύσσει μια στρατηγικού τύπου συνεργασία με το σιωνιστικό μόρφωμα, προκειμένου να στηρίξει τα νώτα του, ιδιαίτερα μετά το σπάσιμο των σχέσεών του με την Τουρκία. Δεν είναι μόνο οι κοινές ασκήσεις, προκειμένου να συντηρεί την επιχειρησιακή του ισχύ το σιωνιστικό στράτευμα, και η εκχώρηση του ελληνικού εναέριου χώρου και βάσεων, προκειμένου να εκπαιδεύεται η σιωνιστική αεροπορία. Η ελληνική κυβέρνηση διακηρύσσει την ετοιμότητά της να αναλάβει και κοινές επιχειρήσεις με το Ισραήλ, στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην ευρύτερη περιοχή μας.
Ο ελληνικός λαός εδώ και δεκαετίες έχει αναπτύξει αισθήματα φιλίας και αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό, τον οποίο θεωρεί αδερφό του. Ιδια είναι και τα αισθήματα των Παλαιστίνιων για τους Ελληνες. Αυτή η φιλία διευκόλυνε παλιότερα την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, που προωθού-σαν τις μπίζνες ελληνικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων στον αραβικό κόσμο. Η ριζική στροφή της τελευταίας πενταετίας δεν αποτελεί μόνο πλήγμα στην παραδοσιακή ελληνοπαλαιστινιακή φιλία, δεν πλήττει μόνο βάναυσα τα αισθήματα του ελληνικού λαού, αλλά και βάζει τη χώρα μας ενεργά σ’ ένα μέτωπο που παλιότερα δεν συμμετείχε, εκθέτοντας τον ελληνικό λαό σε μύριους κινδύνους, χάριν των Αμερικανών και των σιωνιστών.
